"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

aposal έγραψε:Η άποψή μου είναι πως όπου υπάρχουν σαρκικές σχέσεις, υπάρχει και ο διάβολος, εκτός αν αυτό συμβαίνει εντός γάμου, οπότε υπάρχει ευλογία Κυρίου (ο γάμος είναι μυστήριο) και ο διάβολος εκλείπει.
Εφόσον υπάρχει ο διάβολος, υπάρχει και αλλοίωση της ψυχής των μετεχόντων που αμαρτάνουν και αυτό είναι που δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Αυτό που ο καθένας μας νομίζει αγάπη που οδηγεί στην σαρκική επαφή, τις περισσότερες φορές είναι απλή σεξουαλική ορμή. Η οποία δεν είναι κακό να υπάρχει, είναι κακό όμως όταν υπερισχύει της αγάπης για τον Θεό. Γιατί όταν υπερισχύει, προχωράμε σε εκτός γάμου σχέσεις που μας γεμίζουν αμαρτίες. Αν τις αμαρτίες αυτές δεν τις συναισθανθούμε, δεν μετανοήσουμε και δεν τις εξομολογηθούμε, θα μας συνοδεύουν πάντοτε και μάλιστα, ως καρκίνος, θα απλώνονται ολοένα και περισσότερο στη ψυχή μας, οδηγώντας μας ολοένα και μακρύτερα από τον Κύριο.
Γιατί όταν βρούμε μια κοπέλα που μας αρέσει και προχωρήσουμε σε ερωτικές σχέσεις μαζί της, εκτός γάμου, με μοναδικό κριτήριο την ερωτική έλξη και μη σεβόμενοι την θέληση του Κυρίου, ποιός μας εγγυάται ότι και εντός γάμου, αν υπάρξει ανάλογη περίπτωση (που θα φροντίσει ο διάβολος να υπάρξει) δεν θα προχωρήσουμε σε άλλη, παράλληλη σχέση;
Γιατί εντός γάμου η ερωτική έλξη θα σταματήσει να αποτελεί πρώτη επιλογή για εμάς; Η μήπως θα πιστεύουμε ότι θα είμαστε πάντοτε ερωτευμένοι με την σύζυγό μας;
Αν δεν είμαστε ΠΡΩΤΑ "ερωτευμένοι" με τον Κύριό μας, θεωρώ ότι δεν πρόκειται να αντέξουμε τις - συνεχείς - επιθέσεις του πονηρού. Ο οποίος σε μία καλή σχέση, προγαμιαία, μας είχε πελάτες (αφού αμαρτάναμε) και δεν έφερνε εμπόδια, αλλά στην περίπτωση που παντρευτούμε την κοπέλα αυτή, μας χάνει απο πελάτες του, γιατί σταματάμε να αμαρτάνουμε. Τότε θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να χαλάσει την αρμονική σχέση των συζύγων και να τους οδηγήσει σε εξωσυζυγικές περιπέτειες.

Είσαι συγκινητικός Απόστολε!!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

Ας το θέσω λιγάκι ανάποδα το θέμα.
Αν οι προγαμιαίες σχέσεις δεν είναι αμαρτία, τότε γιατί τα δύο μέρη του ζεύγους που έχει συνάψει προγαμιαία σχέση, δεν θέλουν να τους απατήσει ο σύντροφός τους? Ποιά είναι η παρανομία εκείνη, που βλέπουν ότι έκανε ο σύντροφός τους, απατώντας τους? Και απέναντι σε ποιόν διαπράχθηκε το ανόμημα?
Απλούστατα άθελά τους, έχουν ήδη συνάψει ένα είδος "γάμου". Και σε αυτόν τον "γάμο", τους νόμους και τις συνθήκες, τα θεσπίζουν οι ίδιοι. Και βέβαια θέλουν να τηρείται και "ευλαβικά" το γενικότερο πλαίσιο. Τα δύο μέλη υποκαθιστούν κατ'έναν τρόπο τον Θεό. Είναι και οι δύο τους, δύο τεράστια γιγαντιαία ΕΓΩ και του καθενός το εγώ και μόνον αυτό, είναι που θίγεται, αν διαπραχθεί απιστία. Και η απιστία αυτή, είναι απιστία (δηλαδή μη πίστη), όχι απέναντι σε θεσμό ή Θεό, αλλά απέναντι σε έναν απλό άνθρωπο και τίποτα παραπάνω. Ποιά είναι η χρησιμότητα επομένως μιας σχέσης, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο πάνω σε εγωισμούς? Καμμία απολύτως. Η σχέση αυτή δεν είναι καλή. Ακόμα και αν τα μέλη της, δεν πιστεύουν στο Θεό. Γιατί κανένας μα κανένας, δεν πιστεύει στον απόλυτο εγωισμό. Γιατί αν όντως πιστεύει, τότε καμμία σχέση δεν θα συνάψει ποτέ. Θα είναι πάντα μόνος του.

Εύγε , λεβέντη μου , εύγε !

«Ο τίμιος Γάμος Παρθενία λογίζεται»

Όλα είναι Πνευματικοί Νόμοι.

Για σκεφτείτε…

Γνωρίζει κάποιος μια κοπέλα η οποία είχε προηγούμενες προγαμιαίες σχέσεις. Είναι ασφαλής;

Πέρα από τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα μπορεί κάποιος «πρώην» να έχει φάει κόλλημα και από ζηλοτυπία να προβεί σε εγκληματικές πράξεις. Αν γνώριζε ο «Πρώην» γνώριζε την κοπέλα Πνευματικά θα την ξεπερνούσε (αν συνέβαινε ένας χωρισμός) και Πνευματικά.

Κάτι πάλι που μου έχει συμβεί αρκετές φορές όταν δεν ήμουν εγκρατής. Μέσα στην πύρωση της σαρκός προσέγγιζα κοπέλες που αν ήμουν κορεσμένος σεξουαλικά δεν θα μου προκαλούσαν κανένα ενδιαφέρον.

Η έλξη εν εγκρατεία (μακροχρόνια εγκράτεια όχι η προσωρινή) αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη επιθυμίας. Θα έλκεται κάποιος από το πρόσωπο εκείνο που πάντα θα το επιθυμεί.

Ακόμη, το σπέρμα κατά τους Πατέρες είναι δύναμη. Η εγκράτεια δίνει δημιουργική ενέργεια στο άτομο να χτίσει τα θεμέλια για μια σχέση που θα ευδοκιμήσει στο χρόνο.

Τώρα όσο αφορά το «τυπικό» του Μυστηρίου Γάμου (ναι πράγματι μπορεί κάποιος να λειτουργεί με κανόνες χωρίς να εναρμονίζεται με τα μυστήρια της εκκλησίας. Ποια η αναγκαιότητά τους;) είναι θέμα απλής λογικής.

Μια κοπέλα είναι δικιά μου; Εγώ την έφτιαξα; Ο Θεός την έφτιαξε. Γίνεται δική μου και εγώ δικός της μέσα από το μυστήριο του Γάμου.

Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάποιος προγαμιαία σχέση και να μη «πληρώσει» με κάποιο τρόπο.

Στην προσπάθειά μου να γράψω κάτι σε αυτό το θέμα έγραψα έσβυσα ξανάγραψα ξανάσβυσα
Και αυτό γιατί το να πω μια γνώμη υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να γεμίσω ενοχικά σύνδρομα κάποιες ψυχές ενώ δεν πρέπει
Από την άλλη το να πω μια γνώμη που θα ικανοποιήσει την Χ πλευρά ,αν κάπου κάνω λάθος θα έχω βάρος στην ψυχή μου ότι επιρρεάστηκαν κάποιοι άνθρωποι από μια γνώμη δική μου και τυχόν "αψήφησαν" την σοβαρότητα ενός θέματος

Θα πω λοιπόν ξεκαθαρίζοντας πως δεν ζητάω από κανέναν να αποδεχτεί τις απόψεις μου και τις σκέψεις μου τα εξής
,το θεωρώ απαράδεκτο να χαρακτηρίζουμε σχέσεις ως "άχρηστες ή ανίκανες ή πορνικές ή καταδικασμένες ή ότι άλλο " μόνο και μόνο επειδή δεν έχουν οδηγήσει ακόμα στην θρησκευτική τέλεση του γεγονότος
Δεν μπορώ να διαβάζω πως ο διάβολος υπάρχει στα ζευγάρια που δεν έχουν παντρευτεί ενώ εκεί που υπάρχει γάμος "εκλείπει"
Διότι πιό "τίμιος" είναι στα μάτια μου ο έρωτας δύο ανθρώπων που θέλουν και οι δύο αυτή την πράξη ,παρά ο "έρωτας" η σεξουαλική επαφή που γίνετε σαν "αγγαρεία" μετά από κάποια χρόνια , ή "καταδυναστευτικά" για την ψυχολογία του άλλου που τυχόν δεν θέλει
Πόσοι σύζυγοι δεν απαιτούν την ερωτική πράξη και πόσες γυναίκες δεν βιάστηκαν ψυχολογικά με την συμμετοχή τους σε αυτή ακόμα και μέσα στα πλαίσια ενός γάμου ;
Δεν μπορεί λοιπόν στα δικά μου μάτια να αποτελεί πανάκεια ο "γάμος" για την μετέπειτα επαφή ενός ζευγαριού η οποία μπορεί να είναι και η χείριστη αλλά και η βέλτιση
Από εκεί και πέρα σε ένα δημόσιο φόρουμ υπάρχουν επισκέπτες ,αναγνώστες ,άνθρωποι που δεν έχουν προσεγγίσει κάποιον πνευματικό και νομίζουν πως η γνώμη η δική μου ή του Χ ή του Ψ αποτελεί και θέση της Εκκλησίας ή αποτελεί μαχαίρι στο λαιμό , ή αποφασίζουμε και διατάζουμε
Ο κάθε άνθρωπος αποτελεί ξεχωριστή μονάδα με την δική του ξεχωριστή ψυχοσύνθεση και μόνο ο ίδιος και ο Θεός και ο πνευματικός του μπορούν να έχουν ξεκάθαρη άποψη
Είναι όμως προσβλητικό να τολμάμε να κρίνουμε το ΕΙΔΟΣ και την ΠΟΙΟΤΗΤΑ της αγάπης ανάμεσα σε ένα ζευγάρι με γνώμονα το αν έχει τελέσει ή όχι θρησκευτικό γάμο ή αν έχει σκοπό ή όχι να το κάνει
Δεν αντιλέγω ότι τι πιο όμορφο από έναν γάμο θρησκευτικό , από ένα ερωτευμένο ζευγάρι που έχει κάνει υπομονή να γευτεί τον έρωτα μετά την ευλογία της σχέσης του
Χθες είδα στην τηλεόραση μια καταπληκτική συνέντευξη του Πατήρ Φιλόθεου Φάρου ο οποίος έχει γράψει και ένα βιβλίο "ΕΡΩΤΟΣ ΦΥΣΙΣ" και θα πάω μπορεί και αύριο κι όλας να το αγοράσω
Η παρακολούθηση της συνέντευξής του είναι ένα "άνοιγμα" απέναντι στον "Ερωτα"
Μάλιστα αναφέρει και τι σημαίνει "Ερωτας"

http://video.google.com/videoplay?docid ... 0653356148

Μάνο, συμφωνώ σε πολλά απ' όσα λες. Αναγνωρίζοντας την κάθε περίπτωση ξεχωριστά ο Πνευματικός εξειδικεύει άλλοτε με ακρίβεια και άλλοτε με οικονομία και δίνει τις κατάλληλες οδηγίες στο ζευγάρι για την πορεία, που πρέπει ν' ακολουθήσει μέχρι το Γάμο.

Αυτό όμως που δεν μπορούμε ποτέ να κάνουμε είναι ν' αποδεχθούμε τις προγαμιαίες σχέσεις ως αποδεκτές από το Θεό και την Εκκλησία, με οποιαδήποτε δικαιολογία. Επειδή οι άνθρωποι παθαίνουν γρίπη πολύ συχνά, αυτό δε σημαίνει ότι μπορούμε ν' ανακηρύξουμε την γρίπη ως υγιή κατάσταση και να πάψουμε να προσπαθούμε να την θεραπεύσουμε, γιατί μπορεί η γρίπη να είναι πολλές φορές ακίνδυνη, αλλά άλλες φορές έχει βαριές επιπλοκές και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Επίσης δεν μπορούμε να προσπεράσουμε τη γρίπη ως ασήμαντη ασθένεια, αφού υπάρχουν άλλες βαρύτερες ασθένειες. Και αυτή την ασθένεια προσπαθούμε να θεραπεύσουμε και τις άλλες τις σοβαρότερες. Έτσι και με τις προγαμιαίες σχέσεις, μπορεί να θεωρούνται ελαφριά εκτροπή από το θέλημα του Θεού, συγκρινόμενες με άλλες αμαρτίες, που οδηγούν σίγουρα στην πνευματική απώλεια, αλλά είναι βέβαιο ότι δεν οδηγούν πάντοτε σε ευτυχή κατάληξη. Πολλές φορές οι προγαμιαίες σχέσεις είναι προθάλαμος και για άλλες βαρύτερες αμαρτίες, γι αυτό η συνεχής επαφή του ζευγαριού με ένα καλό Πνευματικό είναι απαραίτητη, ώστε η όλη κατάσταση να έχει όσο το δυνατόν μικρότερες πνευματικές απώλειες.

Θεωρητικά ο filotas έχει δίκιο!
Πόσο απέχει όμως η θεωρεία από την πράξη?
Πάρα πολύ!

Μάνω μου , και εγώ συμφωνώ σε πολλά από όσα λες αλλά και εγώ θα συμφωνήσω και με τον filota .
Νομίζω ότι όποιος είχε προγαμιαίες σχέσεις θα του είναι δύσκολο μετά να κάνει εγκράτεια .
Ο νυν αρραβωνιαστικός μου ( ή καλύτερα ο μέλλος σύζυγος μου ) είχε προγαμιαίες σχέσεις και μου είπε ακόμη ότι δεν αγαπούσε τις κοπέλλες με τις οποίες είχε σχέση αλλά οι σχέσεις του ήταν μόνο σαρκικές . Μου είπε επίσης ότι δεν συνιστά σε κανέναν να έχει προγαμιαίες σχέσεις .

Παιδιά , τις 25. Ιουλίου έγινα 38 χρονών και θα ομολογήσω ότι δεν είχα ποτέ προγαμιαίες σχέσεις και ευχαριστώ και δοξάζω το Θεό ολόψυχα που με αξιώνει να έρθω σε επάφη με άντρα μέσα στον γάμο ο οποίος πρώτα ο Θεός θα έχει ευλογηθεί πρώτα από την Εκκλησία !!!
Στην εκπομπή "Πρωταγωνιστές" στην οποία ο παρουσιαστής πήγε στο Αγιον Ορος , ένας μοναχός είπε στον παρουσιαστή ότι πριν γίνει μοναχός είχε πολλές προγαμιαίες σχέσεις και είπε ότι σε κάθε μια κοπέλλα με την οποία είχε σχέση άφηνε και ένα κομμάτι της καρδιάς του και προπάντως στην πρώτη του κοπέλλα και έτσι στο τέλος όλο και μίκραινε η καρδιά του και αγαπούσε λιγότερο .
Αν και εγώ δεν είχα ποτέ μου προγαμιαίες σχέσεις , πιστεύω απολύτως ότι έτσι είναι τα πράγματα όπως τα λέει ο μοναχός .