Ακολουθει ενα σχεδιο επιστολης για να δειτε αμαρτωλοι ολοι σας,
και να πειτε τις πλανεμενες γνωμες σας..
Δεχτηκα ανηκουστες απειλες, και βια, προκειμενου να κανω υπακοη,
και να γραψω οτι μου κατεβασε η νοητικη μου θολουρα. Εσεις τα θελατε, καλα να παθετε.
Αναμενω προτασεις, και εαν σας αρεσει, προχωρηστε αρμοδιως.
Η Επιστολη..
Σεβασμιωτατε κ.κ.Μακαριε,
την ευχη σας ταπεινα εκζητουμε.
Αυτη η επιστολη δεν κρινουμε σκοπιμο, να γραφθει απλα με το μελανι των τυπων,
αλλα με την ζεστη θαλπωρη της καρδιας, που μπορει να νιωσει τον πονο του αλλου.
Εαν δεν πονας, δεν μπορεις να συναισθανθεις τον πονο, την ερημια, την εγκαταλειψη.
Εαν δεν απλωσεις το χερι, θα στερηθεις ισως οχι αυτα που κατεχεις, αλλα οτι πολυτιμοτερο εχεις.
Τον ανθρωπο μεσα σου.
Εαν χασεις τον ανθρωπο, χανεις και τον Θεο απο εμπρος σου.
Εαν κερδισεις ομως τον ανθρωπο, τοτε θα δεις και τον Θεο.
Επειδη ετσι φρονουμε, και ετσι μας εχει διδαξει με το παραδειγμα και το βιωμα της,
η Εκκλησια του Χριστου, την οποια εσεις ποιμενετε θεοφιλως στην θεοσωστο και ιστορικη επαρχια σας,
θελησαμε να σας πουμε λιγα λογια και αυτα επειτα να τα κανουμε πραξη.
Γιατι χωρις την πραξη, και το πιο σοφα λογια, μενουν αργα και ανενεργητα.
Μια παρεα, μια συντροφια, εχοντας ενα αναμενο κανδηλι μεσα του, ο καθενας να καιει ακοιμητα,
την κοινη αγαπη για τον Αθωνα, και τους αγωνιστες του, που αιωνες τωρα πατουν το χωμα του,
και αναμετρουν τον εαυτο τους, μαζι του, ωστε να βρουν τον Θεο και την Ζωη τους.
Μια ιστοσελιδα, απο τις πολλες, που εχει αφιερωμα στο Περιβολι της Παναγιας μας.
Μεσα εδω, μιλαμε, για την Εκκλησια μας, που ειναι η ζωη μας, για την αμαρτια μας, την αστοχια μας,
οτι μας ποναει, οτι μας ενωνει, οτι μας δινει ελπιδα, πιστη και υπομονη να βγουμε περα.
Σε πεισμα του ρεοντος ποταμιου, που φερνει και σαρωνει με δυναμη ενα σωρο αχρηστα υλικα,
οπως τον ατομισμο, την περικλειστη αυταρκεια, την μονωση της αλαζονειας, και το κυνηγι της επιτυχιας,
το "δε βαριεσαι, εγω θα σωσω τον κοσμο", και τοσα αλλα που μας εφεραν εως εδω σε αυτες τις ημερες, της "κρισης",
οπου ολοι κρινομαστε καθε μερα, ενωπιον Θεου και ανθρωπων, οφειλουμε να αποφασιζουμε συχνα,
να ανασκαπτουμε τον ανθρωπο μεσα μας, και να κοιταμε λιγο διπλα μας, λιγο παραπερα, οπως μας θελει ο Χριστος.
Να τον βγαζουμε αυτον τον ανθρωπο στο ξεφωτο της προσφορας, να του ριχνουμε λιγο απο το κρυσταλλινο,
καθαρο νερο της αγαπης, προς αυτον που στερειται προσκαιρα, αλλα ακριβως αυτη του, η στερηση,
ειναι για εμας φανερη προνοια Θεου, για να μας δωσει μια ακομα ευκαιρια,
να φανουμε ανταξιοι του Χριστιανικου ονοματος που φερουμε, και να βρουμε τοπο στην Βασιλεια Του.
Καθε λοιπον, φορα που σηκωνει καποιος το βλεμμα, και κοιτα τον σταυρο του διπλανου του,
να λαμπει στον ηλιο της αγαπης του, θα μπορεσει να αντικρυσει ευθεια πισω απο τον καθε προσωπικο γολγοθα,
την παγκοινη Ανασταση, μεσα στο ανεσπερο Φως της Βασιλειας του Πρωτου Μεγαλομαρτυρα Χριστου.
Με αυτες τις σκεψεις, σας πλησιαζουμε.
Ετσι λαμβανουμε το θαρρος να σας ενοχλησουμε, στην αγαπη σας, και στην ακαματη διακονια σας.
Εσεις ο Επισκοπος, το ορατο σημειο ενοτητος της Εκκλησιας, η φανερωση τυπου και τοπου του Χριστου μας,
και εμεις το ποιμνιο οπου γης, να συμπορευθουμε για λιγες ημερες μαζι, τον κοινο δρομο της ανακουφισης του πλησιον,
του πασχοντος, μεσα στο προσωπο του οποιου αντανακλαται ο Κυριος της Ζωης.
Θελουμε και επιθυμουμε, να προσφερουμε, ο καθενας ενα ποσο, χρηματικο στην Μητροπολη σας,
ωστε να το αξιοποιησετε οπως εσεις γνωριζετε, και το γνωριζετε αριστα, για να αναφανει παλι ενα χαμογελο,
απο ανθρωπους που τους το εχουν καποιοι στερησει αδικα και αμετανοητα.
Ο ιστοτοπος μας βρισκεται εδω :
http://www.agiooros.net
Και το φορουμ συζητησεων ειναι:
index.php
Σας παρακαλουμε, να μας δωσετε την ευχη και την αδεια σας,
να συνεισφερουμε το κατα δυναμιν και καρδιαν, προς την αγαπη σας.
Παρακαλουμε επισης θερμα, γνωστοποιηστε μας, σε σχετικη απαντηση σας, τα πληρη στοιχεια,
στα οποια θα μπορουμε απο 15 Νοεμβριου εως 20 Δεκεμβριου να αποστελλουμε, ταχυδρομικες επιταγες.
Ο Κυριος να σας δινει ετη πολλα,
εις ευαρεστον διακονια της λογικης Του ποιμνης,
και να σας στηριζει στο δυσκολο, ανηφορικο,
αλλα και φωτεινο και θυσιαστικο εργο σας,
υπερ του χειμαζομενου τοσο πνευματικα,
οσο και υλικο-σωματικα ανθρωπου της εποχης μας.
Με εκτιμηση, σεβασμο και αγαπη,
εκ ζητουμε την πατρικη ευχη σας.
Το φορουμ, οι υπευθυνοι του ιστοχωρου και οι αναγνωστες του.
Χριστος εν τω μεσω υμων.
Ευχεσθε Σεβασμιωτατε. 
