ΑΙ ΙΕΡΑΙ ΜΟΝΑΙ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ
Μετά την άφιξη του Πατριαρχικού Εξάρχου εγένετο λόγος περί μνημοσύνου του πατριαρχικού ονόματος.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΥ – υπʼ αριθ. 117)21.9.72
«Την υπʼαριθ. 627 επείγουσαν εγκύκλιον ελάβομεν 20.9.72 επί την ενταύθα αφίξει του Σεβ. Αγίου Προέδρου και Πατριαρχικού Εξάρχου Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Αλεξάνδρου.
Χαιρετίζομεν και ημείς όλοι οι πατέρες της Μονής μετά χαράς. Η καθʼ ημάς Ιερά Μονή υπό στοιχ. ΙΔʼ εν τη σημερινή Συνάξει 21.9.72 εξήτασε και αύθις το επίμαχον αυτό θέμα του μνημονεύματος, και παρʼ όλον τον σεβασμόν και τα ωραία λόγια του αγίου προέδρου, άτινα εμελετήσαμεν μετά προσοχής εν τη εγκυκλίω του, η καθʼ ημάς Γεροντική Σύναξις κατόπιν ανταλλαγής γνωμών, ομοφώνως ήχθη εις την απόφαση να πληροφορήση υμάς την υμετέραν Σεβασμιότητα γραπτώς τα κάτωθι, εν σχέσει με το σοβαρόν εκκλησιαστικόν θέμα. Επιθυμούμεν να επαναλάβωμεν την εν πεποιθήσει και αμετάθετον απόφασιν ημών περί συνεχίσεως της διακοπής του Πατριαρχικού Μνημοσύνου εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, εφʼ όσον ο Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Δημήτριος ο Ά θα συνεχίσει την τηρούμενη υπό της Ιεράς Συνόδου γραμμής, την οποία είχε χαράξει ο Αθηναγόρας. Ημείς οι αγιορείται ενομίζαμεν ότι θα ακολουθήσει αυστηράν συντηρητικήν γραμμή αντίθετον από εκείνη του Αθηναγόρα.
Επομένως έργον του νέου Πατριάρχου η επί 24 έτη χαραχθείσα γραμμή της συνεργασίας μετά του αμεταονήτου πάπα Παύλου διά την ένωση των Εκκλησιών. Συνεπώς η καθʼ ημάς Ιερά Μονή του Καρακάλλου επανέρχεται και αύθις εις την παλαιάν απόφασιν της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως, ήτις λέγει και αποφασίζει συν τοις άλλοις, ότι επαφίεται εις την συνείδησιν εκάστης Μονής η διαμνημόνευσις του ονόματος του οικ. Πατριάρχου, διότι δεν δυνάμεθα να καταπατήσωμεν τους Ιερούς Κανόνας, ους το Πνεύμα το Άγιον ελάλησεν εις αυτούς παρά ταις Ι. Συνόδοις. Θα πειθώμεθα εις τον νέον Πατριάρχην, όταν διαπιστώσωμεν ότι ούτος θα αναθεωρήση τας αιρετικάς ομολογίας του προκατόχου του και δεν θα συνεχίση την φιλοπαπικήν γραμμήν.»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΙΜΩΝΟΣ ΠΕΤΡΑ υπʼαριθ. 156)20.9.72.
«Εμμένομεν εις την πιστήν τήρησιν της αποφάσεως της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως Συνεδρία ΝΒ΄ της 13.11.72 δια το μνημόσυνον του Οικουμενικού Πατριάρχου, όστις εδήλωσεν ότι θα ακολουθήση την γραμμήν του προκατόχου του.
Η έκτακτος Διπλή Ιερά Σύναξις φέρει τον τύπον εθνοσυνελεύσεως τω 1ω άρθρω του εσωτερικού κανονισμού Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως Συνεδρία και ως τούτου η Ιερά Κοινότης δεν δύναται να ακυρώση τας ληφθείσας αποφάσεις αυτής».
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ υπʼαριθ. 624)25.9.72
«Ανταποκρινόμενοι εις την υπʼαριθ. 627) της 19ης τρέχοντος μηνός Υμετέραν εγκύκλιον, γνωρίζομεν τη Ι.Κοινότητι ότι επί του θέματος του μνημοσύνου του ονόματος της Α.Θ. Παναγιότητος του οικ. Πατριάρχου κυρίου Δημητρίου, η απόφασις ημών είναι ότι δεν δυνάμεθα να προχωρήσωμεν εις συζήτησιν πάρα μόνον εφʼ όσον δηλωθή υπό της Α. Παναγιότητος διά του τύπου ότι δεν θα ακολουθήση την πορείαν του προκατόχου Αυτού».
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ υπʼαριθ. 188) 22.9.72
«Ότι η Ιερά ημών Μονή εμμένει επί της πιστής εφαρμογής της αποφάσεως της υπό στοιχ. ΝΒʼ 18.11.71 Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως δεδομένου ότι τα αίτια, άτινα μας έφερον εις την διακοπήν του μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου, δεν ήρθησαν ως ευχόμεθα και αναμένομεν. Αντιθέτως μάλιστα, εάν λάβη κανείς υπʼ όψιν του τον ενθρονιστήριον λόγον του νέου Πατριάρχου Παναγιότατου κ. Δημητρίου (Εφημερίς Ορθ. Τύπος φυλ. 167-168 1ης και 15ης Αυγούστου 1972) ως και τας προγραμματικάς δηλώσεις του προς την ενδημούσαν Σύνοδον ( «Επίσκεψις» αριθ. 60) 8.8.1972 σελίς 7), η εμμονή μας εγένετο πλέον σταθερά.»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ υπʼ αριθ. 125) 25.9.72
«Ότι η Ιερά Μονή ουδέποτε διέκοψε την μνημόνευσιν, αλλά μνημονεύει υπέρ του Αρχιεπισκόπου ημών, έχομεν όμως την γνώμην όπως η Υμετέρα Πανοσιολογιότης συγκαλέση Ε.Δ.Ι. Σύναξιν δια τα περαιτέρω.»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
«ΤΗ ΣΕΒΑΣΤΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΘΩ ΕΙΣ ΚΑΡΥΑΣ
Την Υμετέραν Πανοσιολογιότητα αδελφικώς
εν Κυρίω κατασπαζόμεθα,
Την υπʼ αριθ. 627 και από 19 τρέχ. επέγουσαν Εγκύκλιον της Υμετέρας Πανοσιολογιότητος εγκαίρως ελάβομεν, αναγνώσαντες ταύτην επισταμένως, μετά των συνημμένων πολυγραφημμένων διά τα όσα εξέθεσεν ο Πατριαρχικός Έξαρχος Σεβ. Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Αλέξανδρος, εν συνεδρία της Γεροντικής Συνάξεως της Ιεράς Μονής και κατ΄απόφασιν Ταύτης Σας απαντώμεν. Το θέμα του μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου, όπερ υφίσταται από 8ετίας μετά εκείνην την συνάντηση των Ιεροσολύμων αλλά και από 50ετίας, σχεδόν υπό των λεγομένων «Ζηλωτών» κατά την καινοτομίαν του νέου ημερολογίου, έχει συζητηθεί επανειλημμένως μετά φορτικότητος και ο Ιερός, ημών Τύπος έλαβε τας δεούσας Αυτού αποφάσεις, διά της αποφάσεως της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως Συνεδρία ΝΒʼ της 13ης Νοεμβρίου 1971, καθʼ ην εκάστη Ιερά Μονή ως αυτοδιοίκητος αφέθη ελευθέρα να πράττη κατά συνείδησιν εις το θέμα τούτο. Αλλά δυστυχώς συνεχίζεται και αναδιφήται το θέμα τούτο, οσάκις τοιαύται ενέργειαι πέμπονται εκ του Φαναρίου. Και ο μεν Άγιος Πατριαρχικός Έξαρχος έκαμε την δουλειά του, διότι αυτός ακριβώς ήτο και ο σκοπός της πλεύσεως του ενταύθα. Εποίησε δε και ουκ ολίγην διαφήμησιν της Οικουμενικής κινήσεως, πράγμα αδιάφορον εις ημάς τους Μοναχούς, τους προσηλωμένους ακραιφνώς εις τα δόγματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Και ο μεν αποθανών Πατριάρχης ουδέποτε ησχολήθη με το θέμα αυτό είτε διότι ησθάνετο την ενοχή του διά τας αντορθοδόξους κινήσεις που έκανε είτε διότι ήτο ανώτερος ως άνθρωπος δεν έδιδε σημασίαν εις τούτο. Ο νυν Προκαθήμενος Φαναρίου άρτι ανελθών, εις τον θρόνον, έστρεψεν την προσοχήν Του εις το θέμα του μνημοσύνου του ονόματος Του, ωσάν να ελύθησαν όλα ταʼ άλλα προβλήματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και απέμεινε μόνον αυτό. Ο άγιος Πατριάρχης Έξαρχος μεταξύ των άλλων είπεν ότι το θέμα του μνημοσύνου έχομεν «…την επέμβασιν ξένων προς το Άγιον Όρος στοιχείων, ανεύθυνων προσώπων, που σας ταράττουν και σας δημιουργούν όλα αυτά τα απροβλήματα και σας απομακρύνουν από την κύρια αποστολήν σας, η οποία είνε να σώσετε την ψυχήν» αυτό απέχει μακράν της αληθείας. Ουδείς ξένος μας επηρεάζει μόνον η συνείδησις μας. ο Νόμος ούτος «ο εγεγραμμένος εν ταις καρδίαις ημών» κατά τον θείον Απόστολον. Διότι οι Μοναχοί αποχωριζόμενοι του κόσμου και εγκαταλέιποντες αυτόν δια την ψυχικήν των σωτηρίαν ασχολούνται εις τας λεπτομερείας της πίστεως, το οποίον δεν μπορούν να εννοήσουν οι εν τω Κόσμω Κληρικοί και δη οι ανώτεροι τοιούτοι. Δυστυχώς ουσιαστικώς δεν ήρθησαν οι λόγοι ουδέ αι επιφυλάξεις που επέβαλον, την διακοπήν του μνημοσύνου του Πατριαρχικού ονόματος, δεδομένου ότι ο νέος Οικουμενικός Πατριάρχης όχι μόνο δεν εφάνη συντηρητικότερος του Προκατόχου Του, αλλά τουναντίον υπερθεματίζει τούτου, διά την οικουμενική κίνηση. Ημείς τον θεσμόν του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον σεβόμεθα ως θεσμόν και αναφερόμεθα εις Αυτό εις ό,τι ο Κατ. Χάρτης του Ιερού ημών τόπου κελεύει, δεν δυνάμεθα όμως να συμφωνήσωμεν με τον πρώτον που θέλουν να προβάλλουν την Ορθοδοξίαν, διότι φρονώμεν ότι διά του τρόπου αυτού υποδουλώνεται η Ορθοδοξία. Βέβαια δεν είμεθα και οι αρμόδιοι εις τούτο, αλλʼ ως Μοναχοί δέον να εκφράζωμεν ελευθέρως την γνώμην μας. Το θρησκευτικό περιοδικό «Επίσκεψις» εκδιδόμενον υπό του Ορθοδόξου Κέντρου του οικουμενικού Πατριαρχείου εν Γενεύη, εις το υπʼ αριθμ. 69 τεύχος του της 25ης Ιουλίου 1972 αναγράφει ολόκληρον τον ενθρονιστήριον Λόγον του νέου Οικουμενισμού Πατριάρχου κ. Δημητρίου ου Α΄, όστις μεταξύ των άλλων λέγει «……Και διαδηλούμεν την πρόθεσιν ημών όπως εν πιστότητι προς την άχρι τούδε γραμμήν του Οικουμενισμού Πατριαρχείου, ακολουθήσωμεν την αγίαν και μεγάλην γραμμήν του Μεγάλου Προκατόχου ημών, του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα, του Α΄, διά την εν Πανορθοδόξω συμπνοία διαχριστιανικήν ενότητα. Ουδόλως, θα π
αραλείψωμεν το επιβαλλόμενον χρέος όπως συνάψωμεν διαλόγους πρωτίστως μετά του Ισλάμ, έπειτα δε και μετά των άλλων μειζόνων μονοθεϊστικών θρησκειών…..»
Η εφημερίς «Εστία» της 25ης Αυγούστου 1972 εις άρθρον της «ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΗ Η ΕΛΛΑΔΑΣ:» αναγράφει: «Εις τον Αθηναϊκόν Τύπον έφθασε και εδημοσιεύθη μία απίστευτως –τερατώδης θα ελέγομεν- καταγγελία, προερχόμενη εκ μέρους 12 ομογενών του Σικάγου και απευθυνόμενη, ενυπογράφως, προς τον νέον Πατριάρχην. Η καταγγελία αφορά εις την Ελληνορθόδοξον Αρχιεπίσκοπον Βορείου και Νοτίου Αμερικής κ. Ιάκωβον ή Δημήτριον Κουκούζην, του οποίου οι καταγγέλοντες ζητούν την παραπομπή εις δίκην επί «αποστασία και αιρέσει, επί παραβάσει της Αγίας Γραφής και των Ιερών Κανόνων, επί αρνήσει του Συμβόλου της Πίστεως, επί εκουσία αρνήσει του αποκαλουμένου Λόγου του Θεού.»
Η καταγγελία δεν είναι ούτε αυθαίρετος, ούτε επιπολαία, αλλά στηρίζεται επί συγκεκριμένων γεγονότων, ήγουν επί δηλώσεις και άρθρων του ιδίου κ. Ιακώβου, ο οποίος –ως καταγγέλλουν οι 12 ομογενείς- παρά τας διαμαρτυρίας του ποιμνίου, όχι μόνον αποκηρύσσει τας αποστατικάς του αυτάς ενεργείας, αλλά τας επαναλαμβάνει και τας προσυπογράφει εις συνεντεύξεις και επιστολάς του προς ξένους και ομογενείς!! .. Το πλέον όμως κραυγαλέον δείγμα των τερατωδών και απιστεύτων δηλώσεων του αποστάτου Ιεράρχου, αποτελεί άρθρον του εις τους «Times» της Νέας Υόρκης της 25ης Σεπτεμβρίου 1967, εν τω οποίω αναφέρονται υπʼ αυτού και τα εξής: «Το νόημα του Θεού είναι μία αφηρημένη ελληνική ιδέα, την οποία ο άνθρωπος της σήμερον και της αύριον δεν αποδέχεται. Ειδικώς δε η αποδοκιμασία αύτη αφορά το δόγμα της Τριαδικότητα. Επομένως, δέον όπως απεκδυθή η θεολογία των ελληνικών της ενδυμάτων, εν μεταξύ των οποίων είναι το δόγμα της Αγίας Τριάδος». Και ημείς μεν, ουδεμίαν αμφιβολία είχομεν περί των τάσεων του νέου αυτού παραβάτου, ο οποίος, ως να μη έφθαναν τα όσα διέπραξε και διαπράττει διά τον αφελληνισμόν του εν Αμερική ελληνικού στοιχείου, προσπαθών να εισαγάγει το Ευαγγέλιον εν Αγγλική μεταφράσει εις τας Ελληνικάς Εκκλησίας της Αρχιεπισκοπής του, προχθές ακόμη κατηγγέλετο ως μετέχων διεθνιστικής θρησκευτικής κινήσεως, διαθέσας μάλιστα και 500.000 δολλαρίων εκ του Ταμείου της Αρχιεπισκοπής- ήτοι εξ ελληνικών χρημάτων- προς ανέγερσιν πανθεϊστικού ναού, όπου θα λατρεύονται όλοι οι θεοί, ανεξαρτήτως θρησκείας! Αλλά βεβαίως, το υπό των 12 ομογενών καταγγελόμενον κρούσμα, καθ΄ο ο ασχημονών ούτω Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, φθάνει εις το σημείον να απαρνείται αυτό τούτο το Τριαδικόν της Θεότητος, απαρνούμενος εν άλλοις λόγοις, το Σύμβολο της Πίστεως, υπερβαίνει κάθε όριον ανοχής και εισέρχεται εις τον χώρον του επικινδύνου. Διότι δύο τινά θα πρέπη να υποθέση κανείς: ή ότι ο καταγγελλόμενος τελεί εν πλήρει συγχύσει, ή ότι απερνήθη την Ορθόδοξη πίστιν- αν βεβαίως επίστευε ποτέ! Οτιδήποτε πάντως και αν συμβαίνει, ο κύριος αυτός είναι πλέον κίνδυνος-θάνατος δια την Ορθοδοξίαν και επιβάλλεται όπως πάραυτα απομακρυνθή των καθηκόντων του, ίνα μη εξ αυτού σκανδαλίζεται το Χριστεπώνυμων 2.500.000 Ελλήνων της Αμερικής. Ο νέος Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος ο Αʼ, οφείλει να δώση πάραυτα απτόν δείγμα ότι γνωρίζει να προασπίζεται την Ορθοδοξίαν, ης ετάχθη θεματοφύλαξ, σχολάζων άνευ ετέρου το ασεβέστατον και αιρετικόν Ιεράρχην, εφʼ όσον ούτως ή άλλως διά της παραμονής του εις την Αρχιεπισκοπήν Αμερικής έχει προκαλέσει σκανδαλισμόν εις το ποίμνιο του, να προβή δε εις πάσαν, περαιτέρω ενέργεια, εισάγων εις δίκην τον αποστάτην Αρχιεπίσκοπον, προς καθαίρεσιν του. Οπωσδήποτε όμως προέχει η άμεσος απομάκρυνσή του εκ της Αρχιεπισκοπής, επί τη βάσει και μόνον της γενομένης καταγγελίας, διʼ ήν ουκέτι χρείαν άλλων μαρτύρων υπάρχει! Αλλά και εάν ακόμη ο Πατριάρχης παραμελήση το καθήκον του, η Ελληνική Κυβέρνησις η οποία δεν έχει παρά μόνον την Ελλάδα και τους Έλληνας να σκεφθή διαθέτει πλείστα όσα πλάγια μέσα. δυνάμενα να εξαναγκάσουν εμμέσως τον εν λόγω Αρχιεπίσκοπον όπως απαλλάξη της παρουσίας του τους Έλληνας της Αμερικής…». Και όμως το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπό την ηγεσίαν του νέου Προκαθημένου ανέχεται τον Αμερικής ον κατά το παρελθόν σύνεδρος της Υμετέρας Πανοσιολογιότητος απεκάλει «Καρδινάλιον» και συνεργάζεται μετ΄αυτού. Και ύστερον πταίουν οι Μοναχοί που δεν μνημονεύουν. Αλλά την Οικουμενικήν κίνησην και εν γένει τον Οικουμενισμόν κατεδίκασεν εσχάτως και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Νικόλαος, αποκαλέσας τούτον όχι μόνον «αίρεσιν» αλλά και «παναίρεσιν» (όρα θρησκευτικόν περιοδικόν «Ορθόδοξος Τύπος», υπʼ αριθ. φ.170 και από 15 Σεπτεμβρίου 1972 και εφημερίς «Μακεδονία» και από 4 Οκτωβρίου 1972). Είπεν επί λέξει ο Μακαριώτατος Αλεξανδρείας : «… Καταδικάζω τον Οικουμενισμόν και τον θεωρώ όχι μόνον ως απλήν αίρεσιν αλλ΄ ως παναίρεσιν και σύμπλεγμα όλων των κακοδοξιών. Είναι λίαν εμφανείς αι αντιχριστιανικαί δυνάμεις που τον κινούν εκ των παρασκηνίων. Ουδεμίαν συμμετοχήν είχεν ή θα έχη το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας εις τας κινήσεις αυτάς, διότι ο Οικουμενισμός στρέφεται κατά της Ορθοδοξίας κλπ…»
Κατόπιν όλων τούτων η Ιερά Ημών Μονή θα συνεχίση την ακολουθητέαν Αυτής γραμμήν κατʼ εφαρμογήν της προρρηθείσης αποφάσεως της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως. Ο Σεβασμιώτατος Πατριαρχικός Έξαρχος επεσήμανε το φάσμα της επιβολής κυρώσεων. Δηλαδή θα εξασκηθή βία; Εκείνοι οι οποίοι θα θελήσουν να εξασκήσουν βία ας αναλογισθούν τας ευθύνας των διά την τύχην των Ιερών τούτων και αιωνοβίων Σκηνωμάτων. Ας αφήσουν ησύχους ημάς τους Μοναχούς, τους απομεμακρυσμένους εκ του κόσμου να συνεχίζομεν την εφαρμογήν των ων παρελάβομεν εκ των πατέρων μας ιερών παραδόσεων. Όχι κατά το δοκούν να ζητώμεν δήθεν την εφαρμογήν των θείων και ιερών Κανόνων και όταν δεν θέλωμεν την εφαρμογήν τούτων να θέτωμεν τα δόγματα εις τα Σκευοφυλάκια, όπως διεκήρυσσεν ο αποθανών Πατριάρχης Αθηναγόρας. Επί τούτοις διατελούμεν μετά πολλής της εν Χριστώ φιλαδελφίας και αγάπης.
† Ο Τοποτηρητής της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής του Οσίου Γρηγορίου
οι παραπανω τοποθετησεις ειναι οι τοποθετησεις των αγιορειτων το 1972 στην απαιτηση των φαναριωτων να μνημονευεται ο πατριαρχης.οι αγιορειτες επέμειναν στην διακοπη του μνημοσυνου του Πατριαρχη παρα τις απειλες....
) πιγκουίνο τον έχει ανασκολοπίσει και ετοιμάζει προς βρώση έτερος σύντροφος...
ccasion5: