Μοναχισμός και αλλαγή γνώμης

[panagiotis2008]

Πάντως αυτό που λες dionysisgr οτί θα τους βοηθήσει ο Θεός δεν αποτελεί λύση γιατί κι ο Παΐσιος κι ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος πριν πάνε να μονάσουν όταν τους είχαν ανάγκη οι οικογένειες τους για ένα διάστημα παρέμειναν κοντά τους στον κόσμο αναβάλλοντας τον χρόνο της αποχώρησης τους από τα εγκόσμια ,μέχρι που τακτοποιήθηκαν αργότερα και τότε αναχώρησαν οριστικά από τον κόσμο και πήγαν και μόνασαν.

[aposal]

Παιδιά έχετε δίκιο ,θα πάω για μοναχός αν είναι,εκτος αν ο Κύριος μου ζητήσει να μείνω στον κόσμο αλλά αυτό θα γίνει αργότερα,γιατί τώρα πρέπει να μείνω στον κοσμο για να συνεχίσω τις σπουδές μου και λόγω των οικογενειακών μου υποχρεώσεων και επειδή είναι το θέλημά Του.

Αδελφέ μου, παρά τις όποιες διαφωνίες μας, είμαστε αδέλφια, και πονάμε ο ένας τον άλλον. Θα ήθελα μόνο μια παρατήρηση να κάνω. Επειδή αναφέρεις συχνά φράσεις όπως "αν ο Κύριος μου ζητήσει", ή "επειδή είναι το θέλημά Του", έχω την εντύπωση ότι το θέλημά Του είναι να κάνεις υπακοή στον πενυματικό σου. Τα υπόλοιπα νομίζω ότι δεν είσαι σε θέση να τα γνωρίζεις, εκτός και σου τα ερμήνευσε ο πνευματικός.

[panagiotis2008]

Το θέλημα Του μου το'χει αποκαλύψει ο Ίδιος στην καρδιά μου.
Σε μια ευρεία έννοια είναι να βοηθήσω όσο περισσότερους μπορώ να μετανοήσουν και να σωθούν και μου΄χει δώσει αγάπη για όλους.
Είναι δεδομένο οτί κάνω υπακοή στον Πνευματικό μου γιατί αυτό θέλει ο Κύριος.Άλλωστε ο Πνευματικός εκπροσωπεί τον Κύριο.
Μόνο στο Ίντερνετ παρεκκλίνω.

[filotas]

Άλλωστε ο Πνευματικός εκπροσωπεί τον Κύριο.

Κανείς δεν εκπροσωπεί τον Κύριο. Ο Πνευματικός μας απλά μεσολαβεί ανάμεσα σε μας και το Θεό. Ο καθένας μας πρέπει να βρει το δρόμο του απ' ευθείας προς το Θεό, με τη μεσολάβηση του Πνευματικού μας και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων που επικαλούμαστε, και τις ευχές όλων όσων προσεύχονται για μας με αγάπη.

[aposal]

Μόνο στο Ίντερνετ παρεκκλίνω.

Όταν μπει το μικρόβιο (ο πονηρός) μέσα μας, νομίζω ότι ποτέ δεν πρέπει να είμαστε σίγουροι πού θα χτυπήσει! Μην γίνεσαι τόσο σίγουρος λέγοντας ότι μόνο εδώ παρεκκλίνεις!
Είναι δυνατόν, αυτός, να σε αφήσει ήσυχο στις άλλες σου δραστηριότητες;
Μόνο μέχρι να πειστείς ότι τον νίκησες και να "κατεβάσεις τις άμυνές σου"!

[dionysisgr]

Aδελφε panagiotis2008, φαινεται οτι εισαι ιδιαζουσα περιπτωση και σπανιο ανθος της πνευματικης ερημου που μας περιβαλει.

Με την αθωοτητα σου που αγγιζει τα ορια της πνευματικης αφελειας, μου αρεσεις και σε αγαπαω γιατι δινεις συνεχεια τροφη για πνευματικη συζητηση.

Ομως αδελφε μου, παρεξηγεις, τα λογια μας. Σου ειπαμε την γνωμη μας, δεν σε νουθετησαμε τι να πραξεις.

Εσυ εθεσες το θεμα περι μοναχισμου.Αυτοι οι Πατερες που αναφερεις ειναι ειδικες περιπτωσεις και αστρα μακρινα για τα κοντα μας χερια.

Μην παραβαλεις με αυτους, στο ξαναειπα. Εαν δεν εχεις εμπιστοσυνη στον Θεο, και καθεσαι ο ιδιος να "τακτοποιησεις" την οικογενεια σου, τοτε ουτε για Μοναχος κανεις, λυπαμαι που στο λεω.

Η ταπεινοτητα μου παραειναι αμαρτωλη και αναξια και ταλαιπωρη, για να σε συμβουλευσει. Αυτα που λεμε ειναι οτι εχουμε μαθει, απο τους Πνευματικους μας, απο τους Αγιους Πατερες μας, απο τις μελετες μας.

Ετεροφωτοι αστερες ειμαστε. Φως δικο μας δεν εχουμε, απλα αντιφεγγιζει επανω μας η μελετη μας στην Πατερικη μας παραδοση, και μας ανοιγει τα τυφλα μας ματια.

Οσο περισσοτερο μελετας τους Πατερες, τοσο αποκτας Πατερικη συνειδηση, εστω και οντας αναξιος, μαθαινεις να ακολουθεις τον τροπο σκεψης τους (οχι τον αγωνα τους, γιατι αυτο μας πεφτει λιγο δυσκολο, καθοτι τεμπεληδες), και να ξεχωριζεις εστω και αμυδρα καποιες καταστασεις.

Αλλα δικο μας τιποτα δεν ειναι. Μονο οι αμαρτιες μας, και η κατρακυλα μας η καθημερινη προς τα κατω.

Τωρα οσον αφορα την επικοινωνια σου "απευθειας" με τον Θεον, γνωμη μου ειναι, μαζεψου λιγο, γιατι υπαρχουν και οι Πνευματικοι νομοι, που ειναι πολυ χειροτεροι απο τους φυσικους, και βαρανε ασχημα.

Καθησε με τον Πνευματικο σου, δουλεψτε μαζι, κανε υπακοη, ειρηνευσε, και ασε τον Μοναχισμο για τα βιβλια που μελετουμε.

Δεν εχεις προυποθεσεις. Οπως και εμεις αλλωστε.

[fotios]

Το θέλημα Του μου το'χει αποκαλύψει ο Ίδιος στην καρδιά μου.
Σε μια ευρεία έννοια είναι να βοηθήσω όσο περισσότερους μπορώ να μετανοήσουν και να σωθούν και μου΄χει δώσει αγάπη για όλους.
Είναι δεδομένο οτί κάνω υπακοή στον Πνευματικό μου γιατί αυτό θέλει ο Κύριος.Άλλωστε ο Πνευματικός εκπροσωπεί τον Κύριο.
Μόνο στο Ίντερνετ παρεκκλίνω.

Χαίρετε αδερφοί,
αγαπητέ μου Παναγιώτη, από τον τρόπο που μιλάς και απαντάς, βγαίνει το συμπέρασμα ότι έχεις ζήλο, αλλά μάλλον μωρό ζήλο, του νεοφώτιστου...
Ο Ορθόδοξος ξεκινάει με την προσωπική μετάνοια ως τρόπο ζωής και δεν ξεκινάει "για να βοηθήσει τους άλλους να μετανοήσουν..." σε λίγο θα λες πως εσύ είσαι ο λυτρωτής του κόσμου, και εφαρμόζεις το θέλημα του Θεού...τώρα σε πειράζω... Όλοι οι Άγιοι Πατέρες έλεγαν κάθε μέρα "βάζω αρχή", και όχι
"βάλτε αρχή αμετανόητοι"...

Από την άλλη , προσωπικά δεν θεωρώ και ούτε γνωρίζω, αν έχεις ή δεν έχεις προϋποθέσεις για μοναχός. Νομίζω ότι αν κάνεις λίγο υπομονή και με τη βοήθεια του πνευματικού σου, θα σου δείξει ο Θεός. Χρειάζεται μια σταθερότητα και διάρκεια στις αποφάσεις μας. Πάντως μην περιμένεις Άγγελος Κυρίου να σου το αποκαλύψει...

Με συγχωρείς αν μίλησα λίγο απότομα.

[zafeiris]

Αγαπητέ Παναγιώτη φαίνεται οτι έχεις διαλέξει το μονοπάτι σου κοντά στον Κύριο. Είσαι άξιος επαίνων που σε σχετικά νεαρή ηλικία δεν παρασύρθηκες απο όλα αυτά που μαστίζουν την νεολαία. Πιστεύω όμως πως μπορείς να παραμείνεις καντά στον Θεό κάνοντας οικογένεια.
Συγνώμη για την παρατήρηση

[panagiotis2008]

Αν μου λέτε οτί είμαι ανάξιος να γίνω μοναχός είναι αλήθεια γιατί που το 'χει πει ο πνευματικός μου οτί σε αυτήν την φάση δεν θα καταφέρω τίποτα αν πάω σε μοναστήρι.
Από την άλλη εγώ συμφωνώ σε αυτό κι έχω να απαντήσω πως δεν είμαι άξιος να κάνω (ούτε) οικογένεια.
Μπορεί κι αυτό να είναι μια λεπτομέρεια που παίζει ρόλο.

[dionysisgr]

Mην τα λες αυτα τα πραγματα panagiotis2008, oλοι αναξιοι ειμαστε και ολοι αξιοι εαν το θελησουμε.

Σου ειπαμε οτι δεν κανεις για μοναχος οχι αει, αλλα νυν. ουτε νυν και αει.

Στην παρουσα φαση σου, ετσι οπως σκεπτεσαι δεν κανεις για μοναχος. Μην το παιρνεις απο την αλλη ακρη.

Ισως αργοτερα να ωριμασει η ιδεα μεσα σου. Απο την στιγμη ομως που φευγει καποιος για μοναχος "πεθαινει" για τον κοσμο, δεν ασχολειται με το τι κανουν οι αλλοι, ειτε δικοι του ειτε ξενοι. Και αυτο ειναι καθαρα πνευματικο μονοπατι, δεν σηκωνει παρεξηγησεις ουτε ψευτοφιλανθρωπιες. Η πεθαινεις για τον κοσμο και γεννιεσαι κατα Θεον, η μενεις εν τω κοσμω και αγωνιζεσαι μεσα στην κοινωνικη παλαιστρα, η οποια ουκ ολιγους Αγιους εχει αναδειξει!

Αλλα αυτο για το οτι δεν κανεις για οικογενεια, ουτε να το ξαναπεις, ουτε καν να το ξανασκεφθεις. Υποτιμας τον εαυτο σου, και πεφτεις σε δαιμονικη ταπεινολογια και απογνωση.

Και ενα τελευταιο, μην παιρνεις οτι σου λεμε, για ελεγκτικο βελος, παρτο για μαξιλαρι αγαπης και κατανοησης.

Καλο λογισμο να εχεις.