Γέροντες καί Άγιο Όρος

[kleanthis]

ΣΤΟ Α.Ο. ΑΝΕΒΑΙΝΩ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ 2 ΜΕΡΕΣ. ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΜΗΘΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΙ ΙΔΙΟΤΡΟΠΟΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ.ΕΤΥΧΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΗ ΜΕ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΟ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΥ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΔΟΥΛΕΥΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ...... ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΥΠΝΟΑΚΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ. ΑΝΟΙΓΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΤΟ ΙΔΙΟ. ΚΑΙ ΓΙΝΟΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΔΗΛΑΔΗ 4 ΠΡΩΙΝΗ. ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΡΩΤΗΣΑ ΕΝΑΝ ΓΝΩΣΤΟ ΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ....

ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΑΝ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ , ΠΟΣΕΣ ΩΡΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!! ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ , ΕΠΑΘΑ ΣΟΚ!!!!!!!!!!!

[kleanthis]

ΓΝΩΣΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΣΑΣ ΤΗΝ ΓΡΑΦΩ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ!!!!
ΗΡΘΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΕΟΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΕΓΙΝΕ ΕΤΣΙ, ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ.....

ΤΗΝ ΑΛΛΑ ΜΕΡΑ ΗΡΘΕ ΕΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΚΟΡΗ!! ΕΕΕ !! ΚΑΙ ΕΓΩ , ΑΦΟΥ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΑ ΕΝΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΝΑ ΒΓΟΥΝ , ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΝΙΩΘΟΥΝ ΜΟΝΟΙ , ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΝΑ ΔΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ!!!!!!! ΑΥΤΟΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ, ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΑΝ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ!! ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΝ ΣΕ 1 ΜΗΝΑ!!!! ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΕΞΑΜΗΝΟ ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΠΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ. ΑΛΛΑ ΕΡΧΟΤΑΝ Ο ΝΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΡΑΠΟΝΑΓΙΑΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΑ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ!!!

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ....

[kleanthis]

ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΠΗΓΑΜΕ ΓΙΑ 1 ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΑ ΜΕΝΑΜΕ ΑΛΛΟΥ. ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΣΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΝ ΜΕΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΟΙ 3 ΜΑΣ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ. ΣΗΚΩΘΗΚΑΜΕ 4 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΠΗΓΑΜΕ ΜΕ ΙΕΡΕΑ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΨΑΛΤΗ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ...

ΤΙ ΝΑ ΠΩ?? ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ....

[smarti]

Eυχαριστω πολυ Κλεανθη για ολα,αυτα που μου εγραψες.!!!!!!!!!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!!!!!!!!!!!

[srev]

Smarti,

Να προσθέσω ένα περιστατικό που θυμήθηκα και που βοηθάει να γίνεται γνωστό ειδικά σε όσους δεν έχουν εξομολογηθεί ποτέ. Σε μια από τις αγιορείτικες μονές βρισκόμουν απόγευμα στη λειτουργία και στεκόμουν σε ένα σημείο κατανυκτικά και παρακολουθούσα. Σε μια στιγμή με πλησιάζει ένας μοναχός και κάνει απότομα με πολύ αυστηρό και εκρητικό -σχεδόν βλοσυρό- ύφος, "μη στέκεσαι εδώ! εκεί να πας!" και μου έδειξε σχεδόν ανεπαίσθητα την άλλη πλευρά του κυρίως ναού. Έντρομος σχεδόν ότι είχα κάνει κάτι προσβλητικό μετακινήθηκα γρήγορα πιο πέρα, οπουδήποτε. Δεν περνάει λίγη ώρα και με πλησιάζει ένας άλλος μοναχός και μου λέει ψυθιριστά, "Εσείς ζητήσατε να εξομολογηθείτε;". "Ναι", του απαντώ. Προσθέτει, "μετά το πέρας να πάτε εκεί και θα έλθει ο ηγούμενος". Οπότε αντιλαμβάνομαι ότι μιλούσε για τον ηλικιωμένο μοναχό που με επέπληξε βαρέως. Κοκκάλωσα! Άρχισα να φαντάζομαι το τι είχα να ακούσω και μου κόπηκαν τα γόνατα. Όταν έχεις να εξομολογηθείς μια εικοσαετία και πριν αυτής μία μόνο φορά τότε δεν είσαι αυτό που λέμε 'της εξομολογήσεως' ούτε έχεις τίποτα βαθιά αντίληψη του μυστηρίου. Παρόλα αυτά σκέφτηκα ότι "τώρα δεν έχει γυρισμό" και πήγα με μισή καρδιά και χωρίς γόνατα. Έβγαλα το δισέλιδά μου και άρχισα να διαβάζω. Νομίζω μόνο ο φόνος, η μαγεία και κάτι ελάχιστα ακόμα έλλειπαν από εκείνη τη λίστα. Ο ηγούμενος; Ένα αρνάκι του θεού... Στόμα είχε και μιλιά δεν είχε. Συγκαταβατικός, ήρεμος, σαν να μου έκανε υπακοή. Ο κανόνας που μου έβαλε ήταν σχεδόν ανύπαρκτος σε σχέση με τη λίστα. Εμπειρία σταθμός για μένα. Ο Πονηρός είχε πάει να αποτρέψει την εξομολόγησή μου, μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Ευχές,

Σπύρος.

[smarti]

Πολυ ωραια ιστορια Σπυρο,σε ευχαριστω πολυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[agiooros]

ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΠΗΓΑΜΕ ΓΙΑ 1 ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΑ ΜΕΝΑΜΕ ΑΛΛΟΥ. ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΣΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΝ ΜΕΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΟΙ 3 ΜΑΣ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ. ΣΗΚΩΘΗΚΑΜΕ 4 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΠΗΓΑΜΕ ΜΕ ΙΕΡΕΑ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΨΑΛΤΗ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ...

ΤΙ ΝΑ ΠΩ?? ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ....

Pios itan Arxontaris o P. Vasilios?

[konstantinoupolitis]

Πρωτοπήγα στο Όρος το 1992. Ζούσαν ακόμα μεγάλες μορφές του Άθωνος αλλά δεν είχα τόσο εξειδικευμένη διάθεση για αναζήτηση γερόντων. Πήγα με τον πατέρα μου.
Η αίσθηση που είχα ήταν ότι απλά γύρισε το ρολόι του χρόνου πίσω. Όπου και αν μείναμε φώτα δεν υπήρχαν πλην των πυγολαμπίδων....

Πρώτο Μοναστήρι που πήγα το Ρωσικό. Περίεργη αίσθηση η αρχιτεκτονική του και η περίφημη καμπάνα. Το όλο μοναστήρι υπο κατάρευση καμία σχέση με την σημερινή εικόνα του εργοταξίου...

Μείναμε Ξηροποτάμου. Την άλλη ημέρα Γρηγορίου και απο εκεί ανάβαση ποδαράτα στη Σιμωνόπετρα. Μια ανάβαση που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ιδιαίτερη αίσθηση ζωής, παρθένα δάση, ξεχωριστή διατροφή, για άλλους λιτή, για άλλους πλήρης εν λιτότητι..

Στο Όρος πήγα και το 94΄, το 96΄, το 99΄ αποκλειστικά στο Βατοπαίδι, το 2005 αποκλειστικά σε ζηλωτική σκήτη και τελευταία το Σεπτέμβριο με τον Κλεάνθη στη Λαύρα. Λειτουργία στο σπήλαιο του Αγίου Αθανασίου, το βράδυ προσευχή στο πεζούλι δίπλα στον τοίχο του Καθολικού Ναού όπου και έχει εναποτεθεί η λάρνακα του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου.
Μεγάλη ευλογία πέρα απο υπερβολές..!

Περίεργα αισθήματα, συνειρμοί, μόνο που για πρώτη φορά ο λογισμός μου έτρεχε πέρα απο το Όρος. Ίσως έχω φθαρεί περισσότερο ως άτομο απο παλιά.

Άλλες φορές βιώνω μια απέραντη αίσθηση προσφοράς και φιλοξενίας. Άλλες φορές αυτή δείχνει να γίνεται όπως - όπως και βιαστική. Ίσως γιατί είναι δύσκολο για έναν μοναχό να κάνει τον θαλαμηπώλο και τον σερβιτόρο στον κάθε επισκέπτη σε ετήσια βάση...

Η Φύση στο Όρος οργιάζει, δεμένη αρμονικά με ένα αίσθημα πνευματικότητος που είναι διάχυτο, παράλληλα με την εκκοσμίκευση που εμείς επιφέραμε εκεί.

[Teri]

Προσκυνητές του Άθω, συνεχίστε την κατάθεση των εμπειριών σας!
Τούτο το οδοιπορικό, βγαλμένο απ' την ψυχούλα του καθένα σας, είναι πολύτιμο για όλους εμάς! Κωνσταντίνε και Κλεάνθη τα κείμενά σας είχαν ήχο, χρώμα και οσμή! Αλήθεια!
Ευχαριστούμε κι όλους εσάς και τη Σμαρώ που με την προτροπή της σας έκανε καταθέτες ψυχής!

[smarti]

Πρωτοπήγα στο Όρος το 1992. Ζούσαν ακόμα μεγάλες μορφές του Άθωνος αλλά δεν είχα τόσο εξειδικευμένη διάθεση για αναζήτηση γερόντων. Πήγα με τον πατέρα μου.
Η αίσθηση που είχα ήταν ότι απλά γύρισε το ρολόι του χρόνου πίσω. Όπου και αν μείναμε φώτα δεν υπήρχαν πλην των πυγολαμπίδων....

Πρώτο Μοναστήρι που πήγα το Ρωσικό. Περίεργη αίσθηση η αρχιτεκτονική του και η περίφημη καμπάνα. Το όλο μοναστήρι υπο κατάρευση καμία σχέση με την σημερινή εικόνα του εργοταξίου...

Μείναμε Ξηροποτάμου. Την άλλη ημέρα Γρηγορίου και απο εκεί ανάβαση ποδαράτα στη Σιμωνόπετρα. Μια ανάβαση που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ιδιαίτερη αίσθηση ζωής, παρθένα δάση, ξεχωριστή διατροφή, για άλλους λιτή, για άλλους πλήρης εν λιτότητι..

Στο Όρος πήγα και το 94΄, το 96΄, το 99΄ αποκλειστικά στο Βατοπαίδι, το 2005 αποκλειστικά σε ζηλωτική σκήτη και τελευταία το Σεπτέμβριο με τον Κλεάνθη στη Λαύρα. Λειτουργία στο σπήλαιο του Αγίου Αθανασίου, το βράδυ προσευχή στο πεζούλι δίπλα στον τοίχο του Καθολικού Ναού όπου και έχει εναποτεθεί η λάρνακα του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου.
Μεγάλη ευλογία πέρα απο υπερβολές..!

Περίεργα αισθήματα, συνειρμοί, μόνο που για πρώτη φορά ο λογισμός μου έτρεχε πέρα απο το Όρος. Ίσως έχω φθαρεί περισσότερο ως άτομο απο παλιά.

Άλλες φορές βιώνω μια απέραντη αίσθηση προσφοράς και φιλοξενίας. Άλλες φορές αυτή δείχνει να γίνεται όπως - όπως και βιαστική. Ίσως γιατί είναι δύσκολο για έναν μοναχό να κάνει τον θαλαμηπώλο και τον σερβιτόρο στον κάθε επισκέπτη σε ετήσια βάση...

Η Φύση στο Όρος οργιάζει, δεμένη αρμονικά με ένα αίσθημα πνευματικότητος που είναι διάχυτο, παράλληλα με την εκκοσμίκευση που εμείς επιφέραμε εκεί.

Τα είπε όλα η Τερι.Ευχαριστώ πολύ!!!! :)