"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Τά πάθη είναι στενά συνδεδεμένα με τήν ύλη άρα καί εφήμερα.Πολλά τα μέτωπα,δόξα,χρήμα,γυναικές/άντρες,ποτά,οχήματα κτλ. Εάν δέν τα αποκόψουμε από την ρίζα θεριεύουν,φτάνουμε στόν πάτο συνήθως, και συνεχώς κάτι μας λείπει, και απο αφεντικά γινόμαστε έρμαια αυτών,καί υποχείρια "άλλων". Η πρώτη ιδονή που αισθάνεσαι νικώντας ενα μικρό πάθος όπως το ποτό πχ,είναι τό ότι είσαι κυρίαρχος του εαυτού σου.Συνεχίζοντας συστηματικά την θεραπεία τών παθών,εντός τής εκκλησίας Τού Κυρίου,*αλλά καί με συχνές επισκέψεις σε νοσοκομεία,άσυλα καί νεκροταφεία (*αυτά κατά τήν γνώμη μου),κάποια στιγμή στό περιβάλον σου θα δούν ένα θαύμα ,θά σου το αναφέρουν,καί τότε θα το συνειδητοποιήσεις καί εσύ,νιώθοντας καί το πόσο είχες αδικήσει τον εαυτό σου,αλλά καί πόσο πολύτιμο χρόνο έχασες.Αυτά σέ σχέση μέ τήν επί τής γής βραχεία παραμονή μας καί είναι μεγαλείο,πού να αρχίσουμε να συζητάμε γία τις επιπτώσεις των παθών στο επόμενο στάδιο, μετά θάνατον δηλαδή,όπου καί θά κριθούμε καί δί'αυτά,τα οποία έχουμε ξεχάσει....

srev έγραψε:Παναγιώτη, αδελφέ,

Απ' όλα έχω, και πάθη και πειρασμούς, σε περίσσεια. Για τα πάθη μίλησα, και με παραδείγματα παθών που φέρω, τι έχω κάνει και κάνω ώς τώρα. Οι πειρασμοί είναι άλλο -μέγα- θέμα που σχολίασα σε ό,τι αφορά σε εμένα σε άλλο μήνυμά μου (συγχώρεσέ με δε θυμάμαι σε ποιό θέμα του φόρουμ ήταν, νομίζω στο "προσεύχεσαι εσύ?"). Τα πάθη τα κουμαντάρω -κακήν κακώς- κάπως, οι πειρασμοί όμως είναι μπαμ και κάτω αν είναι μεγάλοι, ούτε κιχ δεν προλαβαίνεις να κάνεις. Τι κάνεις αν χάσεις έναν άνθρωπο, πάθει σοβαρά η υγεία σου, ή δεν ξέρω τι άλλο; "Προσευχή", θα πεις. Παραδείγματα φέρνω, στον κάθε άνθρωπο βαραίνουν διαφορετικά, είναι μοναδικός και όλα γίνονται μοναδικά, παραχωρούνται με διάκριση. Ας το ανοίξουμε σε άλλη θεματική ενότητα αυτό.

Ευχές,

Σπύρος.

ΑΦΟΥ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΙΣ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ ΚΑΚΗΝ ΚΑΚΩΣ ΜΠΡΑΒΟΣ ΣΟΥ!!!ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΒΡΗΣΚΟΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΠΤΩΣΕΙΣ..ΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ....ΟΠΟΤΕ ΛΟΓΙΚΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ, ΝΑ ΜΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΣΑΝ ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΠΟ ΜΙΔΡΑΛΙΟ...ΕΝΑ ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΟ 10 ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ!!!

Δέσποινα,

Με παρεξήγησες οικτρά. Το ""κακήν κακώς" κάπως" σημαίνει ακριβώς ότι έχω δρόμο μεγάλο μπροστά μου για να δαμάσω όντως τα πάθη μου. Η αναφορά ήταν μόνο συγκριτική με τους πειρασμούς, στους οποίους δεν έχω την παραμικρή δύναμη να αντιδράσω.

Σπύρος.

Νομίζω πως ξέρω έναν τρόπο να σωθεί κάποιος άνθρωπος από πάθη, πειρασμούς και δαίμονες. Εάν καταφέρει μέσα στην προσευχή του -όπως έλεγε περίπου ο γ. Παΐσιος- να εύχεται την υγεία του με αντάλλαγμα την βοήθεια στον πρώτο τυχόντα που υποφέρει, να εύχεται να καταστραφεί αυτός για να σωθεί ο χειρότερός του εχθρός.

Πήγα μια φορά να το επιχειρήσω και η πρόταση για να βγει από το νου μου προς τα άνω έκανε περί τη μισή ώρα -πραγματική ώρα, γιατί προσωπική ώρα μού φάνηκε αιωνιότητα- κι όταν πιά βγήκε με χίλιους και έναν δισταγμούς ένιωσα σαν να αυτοκτονούσα. Τέτοιο ρεζιλίκι κι αδυναμία... Δεν είμαστε όλοι Παΐσιοι, ούτε καν στο εκατομυριοστό του δεν ομοιάζουμε.

Σπύρος.

ΟΤΑΝ ΕΠΙΘΥΜΩ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΠΟΙΑΣ ΑΡΕΤΗΣ....ΠΧ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ....
ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΑΥΤΟ,ΗΔΗ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΟΡΘΩΣΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΩ.
ΑΛΛΑ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΟΥ ΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΩΣ ΠΡΟΣΑΝΑΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΟ'Ι'ΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΗ ((ΣΤΡΩΝΕΙ ΤΟ ΧΑΛΙ)) ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ ΜΟΥ, ΜΕ ΑΝΥΠΟΠΤΟ ΤΡΟΠΟ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΗΛΟΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ((ΟΥ ΔΥΝΑΜΑΙ ΠΟΙΕΙΝ ΟΥΔΕΝ )).

ΝΙΚΗΣΑ ΠΟΤΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΟΥ???????????????

Ο Γέροντας Πορφύριος ειχε πει το εξής: Μην ασχολείστε με τα αγκάθια, με τα πάθη, με τους δαίμονες. Απλώς, ανοίξτε τα χέρια σας στο Χριστό. Μην προσπαθείτε να φωτίσετε ένα σκοτεινό δωμάτιο με το φακό. Ανοίξτε απλώς το παράθυρο.

Ίσως ο Γέροντας εννοούσε πως η νίκη αυτή μπορεί να γίνει μόνο σε ασυνείδητο επίπεδο, χωρίς τη συνειδητή ανθρώπινη προσπάθεια. Ίσως όσο περισσότερο ο άνθρωπος έλκεται από την πνευματική ζωή, τόσο περισσότερο βελτιώνεται, χωρίς να το καταλαβαίνει καλά-καλά.

Ας πάει ένας μπροστάρης, να τον ακολουθήσουμε :)

βλεπωντας τον εαυτο μου........ΛΕΩ ΣΕ ΕΜΕΝΑ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΖΩΝΤΑΝΩΝ

Δεν θα μπορουσα να απαντησω ποτε σε αυτην την ερωτηση ,νομιζω.Γιατι εμενα τα παθη μου με νικανε καθε λεπτο.Αλλα μαλλον ειμαι πολυ χλιαρη στην αντιμετωπιση τους.

όταν κάνουμε κάποια καλη πράξη οποιαδήποτε να την ξεχνάμε αμέσως και να το θεορόυμε κατι σαν εντελώς φυσιολογικό και να ξέρουμε οτι δεν ενεργούμε εμείς αλλα κάποιος άλλος εκείνη την στιγμή