"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

aposal έγραψε:Το τραγικό έρχεται σαν φυσιολογική συνέπεια της ζωής μας : της απομακρυσμένης από τον Θεό!
Όπως έλεγε ένας ιερέας, έχουμε βάλει την εικόνα του Χριστού στην ...πίσω τσέπη και Τον έχουμε ξεχάσει. Κι αν τυχόν μας έρθει κάποια δυσκολία, υπάρχει η πιθανότητα να βγάλουμε την εικόνα από κει, να την φέρουμε μπροστά μας και να Τον παρακαλέσουμε να μας βοηθήσει. Και μόλις το ξεπεράσουμε, ξαναβάζουμε την εικόνα πάλι εκεί που την είχαμε. Και Τον ξαναξεχνάμε!

Teri έγραψε:Σήμερα παντρεύονται (οι περισσότεροι) για τους εντελώς λάθος λόγους.
Αν επιχειρήσουμε καταγραφή των λάθος λόγων...φοβάμαι ότι θα μας πάρει πολλές σελίδες......

zafeiris έγραψε:

Teri έγραψε:Σήμερα παντρεύονται (οι περισσότεροι) για τους εντελώς λάθος λόγους.
Αν επιχειρήσουμε καταγραφή των λάθος λόγων...φοβάμαι ότι θα μας πάρει πολλές σελίδες......

ποιός όμως θα υποδείξει τα στοιχειώδη και θα πείσει για το σωστό;

filotas έγραψε:

alexandergreek έγραψε: A΄ Πέτρου 3 (1): "Oμοίως αι γυναίκες υποτασσόμεναι τοις ιδίοις ανδράσιν."

Προς Kολασσαείς 3 (18 ) : "Aι γυναίκες υποτάσσεσθε τοις ανδράσι, ως ανήκεν εν Kυρίω."

Προς Eφεσίους 5 (22-23): "Aι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν υποτάσσεσθε ως τω Kυρίω, ότι ο ανήρ εστι κεφαλή της γυναικός." (24): "Ώσπερ η εκκλησία υποτάσσεται τω Xριστώ, ούτω και αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν εν παντί."

Προς Tίτο 2 (4-5): "Ίνα σωφρονίζουσι τας νέας φιλάνδρους είναι, φιλοτέκνους, σώφρονας, αγνάς, οικουρούς, αγαθάς, υποτασσομένας τοις ιδίοις ανδράσιν, ίνα μη ο λόγος του Θεού βλασφημήται."

A΄ Προς Kορινθίους 11 (3): "Παντός ανδρός η κεφαλή ο Xριστός εστι, κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ." (7-9): "Aνήρ ... εικών και δόξα Θεού ... γυνή δε δόξα ανδρός εστιν. ου γαρ έστιν ανήρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός· και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ διά την γυναίκα, αλλά γυνή διά τον άνδρα."

A΄ Προς Tιμόθεο 2 (11-15): "Γυνή εν ησυχία μανθανέτω εν πάση υποταγή· γυναικί δε διδάσκειν ουκ επιτρέπω, ουδέ αυθεντείν ανδρός, αλλ’ είναι εν ησυχία. Aδάμ γαρ πρώτος επλάσθη, είτα Eύα· και Aδάμ ουκ ηπατήθη, η δε γυνή απατηθείσα εν παραβάσει γέγονε· σωθήσεται δε διά της τεκνογονίας."

Δεν συμφωνώ με τον Αλέξανδρο για τα σχόλιά του, αλλά δεν μπορώ ν' αμφισβητήσω τα λεγόμενα των Αποστόλων, αλλά και του ίδιου του Χριστού μας.

Ο Θεός έπλασε την γυναίκα από το πλευρό του άνδρα για να δείξει ότι βρίσκεται δίπλα στον άνδρα, σύντροφός του και βοηθός του, κι όχι πάνω ή κάτω από τον άνδρα.

Όμως ο άνδρας και η γυναίκα έλαβαν από το Θεό διαφορετικούς ρόλους και διαφορετικά χαρακτηριστικά (προτερήματα), ώστε ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο.

Από τους ρόλους που δόθηκαν στον άνδρα και τη γυναίκα από το Θεό είναι φανερο ότι στην οικογένεια που θέλει να ζει Χριστιανικά πρέπει να υπάρχει ιεραρχία. Δηλαδή αρχηγός της οικογενείας είναι ο άνδρας και ψυχή της οικογένειας η γυναίκα.

Η αρχηγία για τον άνδρα είναι καθήκον όχι δικαίωμα κι είναι υποχρεωμένος κατά τον Άπόστολο Παύλο να την ασκεί κατά την έννοια "Χριστός-Εκκλησία". Όπως, δηλαδή, ο Χριστός αγάπησε τόσο την Εκκλησία ώστε θυσίασε τον Εαυτό του για να τη σώσει, η ίδια ευθύνη βαρύνει και τον άνδρα, να κάνει με αγάπη τα πάντα για τη σωτηρία των ψυχών όλης της οικογένειας.

Η γυναίκα είναι η ψυχή της οικογένειας και η ευθύνη της είναι να στηρίζει με αγάπη και να ενισχύει την προσπάθεια όλων των μελών της οικογένειας στον αγώνα τους για τη σωτηρία της ψυχής τους. Η μη λήψη αποφάσεων για το σύνολο της οικογενείας δεν σημαίνει και μη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων, σημαίνει όμως ότι δεν θα προσπαθεί να επιβάλει το θέλημά της στον άνδρα της (όπως έκανε η Εύα στον Αδάμ). Η γυναίκα για να εκπληρώσει το ρόλο της είναι ευλογημένη απ' το Θεό να έχει τεράστια συναισθηματική δύναμη και φυσική αντοχή, όμως το συναίσθημα πολλές φορές υπερβαίνει τη λογική κι αυτό δεν είναι καλός σύμβουλος για τη λήψη αποφάσεων, που αφορούν το σύνολο της οικογένειας. Η υπακοή στον άνδρα την απαλλάσσει από το βάρος μιας ευθύνης, που δεν είναι πλασμένη να φέρει στους ώμους της.

Όταν οι σύζυγοι κάνουν πράξη το "έσονται οι δύο εις σάρκα μία", δηλαδή ζουν σαν ένα σώμα με δυο ψυχές, που αλληλοσυμπληρώνουν η μια την άλλη με αγάπη, δεν υπάρχει κίνδυνος συγκρούσεων. Οι συγκρούσεις εμφανίζονται, όταν ο καθένας προσπαθεί να ικανοποιήσει ανεξάρτητα της προσωπικές του ανάγκες, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψη του τις ανάγκες του άλλου.

Η πραγματική αγάπη τα σκεπάζει όλα και την ιεραρχία και την υπακοή και τις ατομικές ανάγκες. Όταν υπάρχει πραγματική αγάπη οι δυο σύζυγοι συναγωνίζονται στο ποιος θ' αναπάυσει πρώτος τον άλλο. Αυτό πρέπει να ζητάμε στην προσευχή μας απ' το Θεό. Ιδίως, όταν εμφανιστούν συγκρούσεις, να παρακαλούμε με δάκρυα την αποκατάσταση της ειρήνης και της αγάπης με τον/την σύντροφό μας.

Σήμερα δυστυχώς οι σύζυγοι δεν ενώνονται στο Γάμο αλλά διατηρούν ο καθένας το δικό του σώμα και το δικό του θέλημα. Έτσι μπαίνει θέμα αρχηγίας και ιεραρχίας, ισότητας κλπ. Όμως αυτή δεν είναι κατά Χριστόν κατάσταση κι έτσι ότι και να πούμε υπάρχει πάντα κατ' άνθρωπον αντίλογος.

Τα περί ισότητας για τους Χριστιανούς είναι ψευτοδίλημμα και ένδειξη ότι έχουν ξεφύγει από την αληθινή έννοια του Γάμου και της κατά Χριστόν έγγαμης συμβίωσης.

filotas έγραψε:

alexandergreek έγραψε: A΄ Πέτρου 3 (1): "Oμοίως αι γυναίκες υποτασσόμεναι τοις ιδίοις ανδράσιν."

Προς Kολασσαείς 3 (18 ) : "Aι γυναίκες υποτάσσεσθε τοις ανδράσι, ως ανήκεν εν Kυρίω."

Προς Eφεσίους 5 (22-23): "Aι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν υποτάσσεσθε ως τω Kυρίω, ότι ο ανήρ εστι κεφαλή της γυναικός." (24): "Ώσπερ η εκκλησία υποτάσσεται τω Xριστώ, ούτω και αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν εν παντί."

Προς Tίτο 2 (4-5): "Ίνα σωφρονίζουσι τας νέας φιλάνδρους είναι, φιλοτέκνους, σώφρονας, αγνάς, οικουρούς, αγαθάς, υποτασσομένας τοις ιδίοις ανδράσιν, ίνα μη ο λόγος του Θεού βλασφημήται."

A΄ Προς Kορινθίους 11 (3): "Παντός ανδρός η κεφαλή ο Xριστός εστι, κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ." (7-9): "Aνήρ ... εικών και δόξα Θεού ... γυνή δε δόξα ανδρός εστιν. ου γαρ έστιν ανήρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός· και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ διά την γυναίκα, αλλά γυνή διά τον άνδρα."

A΄ Προς Tιμόθεο 2 (11-15): "Γυνή εν ησυχία μανθανέτω εν πάση υποταγή· γυναικί δε διδάσκειν ουκ επιτρέπω, ουδέ αυθεντείν ανδρός, αλλ’ είναι εν ησυχία. Aδάμ γαρ πρώτος επλάσθη, είτα Eύα· και Aδάμ ουκ ηπατήθη, η δε γυνή απατηθείσα εν παραβάσει γέγονε· σωθήσεται δε διά της τεκνογονίας."

Δεν συμφωνώ με τον Αλέξανδρο για τα σχόλιά του, αλλά δεν μπορώ ν' αμφισβητήσω τα λεγόμενα των Αποστόλων, αλλά και του ίδιου του Χριστού μας.

Ο Θεός έπλασε την γυναίκα από το πλευρό του άνδρα για να δείξει ότι βρίσκεται δίπλα στον άνδρα, σύντροφός του και βοηθός του, κι όχι πάνω ή κάτω από τον άνδρα.

Όμως ο άνδρας και η γυναίκα έλαβαν από το Θεό διαφορετικούς ρόλους και διαφορετικά χαρακτηριστικά (προτερήματα), ώστε ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο.

Από τους ρόλους που δόθηκαν στον άνδρα και τη γυναίκα από το Θεό είναι φανερο ότι στην οικογένεια που θέλει να ζει Χριστιανικά πρέπει να υπάρχει ιεραρχία. Δηλαδή αρχηγός της οικογενείας είναι ο άνδρας και ψυχή της οικογένειας η γυναίκα.

Η αρχηγία για τον άνδρα είναι καθήκον όχι δικαίωμα κι είναι υποχρεωμένος κατά τον Άπόστολο Παύλο να την ασκεί κατά την έννοια "Χριστός-Εκκλησία". Όπως, δηλαδή, ο Χριστός αγάπησε τόσο την Εκκλησία ώστε θυσίασε τον Εαυτό του για να τη σώσει, η ίδια ευθύνη βαρύνει και τον άνδρα, να κάνει με αγάπη τα πάντα για τη σωτηρία των ψυχών όλης της οικογένειας.

Η γυναίκα είναι η ψυχή της οικογένειας και η ευθύνη της είναι να στηρίζει με αγάπη και να ενισχύει την προσπάθεια όλων των μελών της οικογένειας στον αγώνα τους για τη σωτηρία της ψυχής τους. Η μη λήψη αποφάσεων για το σύνολο της οικογενείας δεν σημαίνει και μη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων, σημαίνει όμως ότι δεν θα προσπαθεί να επιβάλει το θέλημά της στον άνδρα της (όπως έκανε η Εύα στον Αδάμ). Η γυναίκα για να εκπληρώσει το ρόλο της είναι ευλογημένη απ' το Θεό να έχει τεράστια συναισθηματική δύναμη και φυσική αντοχή, όμως το συναίσθημα πολλές φορές υπερβαίνει τη λογική κι αυτό δεν είναι καλός σύμβουλος για τη λήψη αποφάσεων, που αφορούν το σύνολο της οικογένειας. Η υπακοή στον άνδρα την απαλλάσσει από το βάρος μιας ευθύνης, που δεν είναι πλασμένη να φέρει στους ώμους της.

Όταν οι σύζυγοι κάνουν πράξη το "έσονται οι δύο εις σάρκα μία", δηλαδή ζουν σαν ένα σώμα με δυο ψυχές, που αλληλοσυμπληρώνουν η μια την άλλη με αγάπη, δεν υπάρχει κίνδυνος συγκρούσεων. Οι συγκρούσεις εμφανίζονται, όταν ο καθένας προσπαθεί να ικανοποιήσει ανεξάρτητα της προσωπικές του ανάγκες, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψη του τις ανάγκες του άλλου.

Η πραγματική αγάπη τα σκεπάζει όλα και την ιεραρχία και την υπακοή και τις ατομικές ανάγκες. Όταν υπάρχει πραγματική αγάπη οι δυο σύζυγοι συναγωνίζονται στο ποιος θ' αναπάυσει πρώτος τον άλλο. Αυτό πρέπει να ζητάμε στην προσευχή μας απ' το Θεό. Ιδίως, όταν εμφανιστούν συγκρούσεις, να παρακαλούμε με δάκρυα την αποκατάσταση της ειρήνης και της αγάπης με τον/την σύντροφό μας.

Σήμερα δυστυχώς οι σύζυγοι δεν ενώνονται στο Γάμο αλλά διατηρούν ο καθένας το δικό του σώμα και το δικό του θέλημα. Έτσι μπαίνει θέμα αρχηγίας και ιεραρχίας, ισότητας κλπ. Όμως αυτή δεν είναι κατά Χριστόν κατάσταση κι έτσι ότι και να πούμε υπάρχει πάντα κατ' άνθρωπον αντίλογος.

Τα περί ισότητας για τους Χριστιανούς είναι ψευτοδίλημμα και ένδειξη ότι έχουν ξεφύγει από την αληθινή έννοια του Γάμου και της κατά Χριστόν έγγαμης συμβίωσης.