Δεύτερος γάμος

[vasilikirimp]

Να ρωτησω κατι ;

Εαν γινεται χρηση βίας στο σπίτι ή χρηση ναρκωτικών τότε ; υπομένεις το γάμο;
Είσαι ακάλυπτος / η απο τη θρησκεία μας γιατι δεν υποπέφτεις σε λόγους μοιχείας;

κάνεις απλά προσευχές μήπως και αλλαξει κάτι;

Ζητάς τη βοήθεια του πνευματικού σου σε κάθε σου βήμα αλλά όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού σου;

Μήπως σεβόμενος/η την ύπαρξή σου πρέπει να τραβήξεις μια γραμμή και να φύγεις;

Και ναι έγινε ..... τιμωρείς τον εαυτό σου / σε τιμωρούν για την "κακή" επιλογή που έκανες και δε δικαιούσαι πλεον την ύπαρξη ανθρώπου που θα μοιράζεσαι την αγάπη που υπάρχει μέσα σου;

Δεν έχεις δικαίωμα σε οικογένεια στη ΔΙΚΗ σου οικογένεια ;

[filotas]

Όπως όμως λέω και στο θέμα για τον αποσχηματισμό ενός μοναχού, όταν αποφασίζει κάποιος να παντρευτεί παίρνει ίσως τη σοβαρότερη απόφαση της ζωής του και πρέπει να τα καταλάβει, ότι με τον άνθρωπο που διάλεξε θα ζήσει μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος. Για να εξασφαλιστεί η επιβίωση του Γάμου το ζευγάρι πρέπει να έχει πνευματική ζωή με κοινό Πνευματικό, για να μπορεί να στηρίζεται στην Αγάπη και την Πρόνοια του Θεού για το ξεπέρασμα των όποιων δυσκολιών εμφανιστούν.

Αν παρ' όλα αυτά παρουσιαστούν στο Γάμο αξεπέραστα προβλήματα, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο το βασικό σκοπό του ανθρώπου, που είναι η σωτηρία της ψυχής του, τότε μόνο και αφού συμβουλευτεί τον Πνευματικό του, μπορεί να προχωρήσει σε διαζύγιο. Βεβαίως υπάρχει πάντοτε και η περίπτωση της ακούσιας λύσης του Γάμου εξ αιτίας θανάτου ή πρωτοβουλίας του ετέρου συζύγου, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του.

Εμένα Βασίλική αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη. Η σωτηρία της ψυχής μας προέχει πάνω απ' όλα. Άλλωστε δια του Γάμου τη σωτηρία μας προσπαθούμε να πετύχουμε. Αν ο Γάμος φτάσει να μας σκανδαλίζει τόσο, ώστε να κινδυνεύει η σωτηρία της ψυχής μας, τότε πιο το όφελος να προσπαθούμε να τον διατηρήσουμε;

Βεβαίως, έχουμε ευθύνη τεράστια τόσο απέναντι στα μέλη της οικογενείας μας όσο και απέναντι στο Θεό, και για τις λάθος επιλογές μας και για την αδυναμία μας, που μας οδηγεί να σκανδαλιζόμαστε από τη συμπεριφορά του συντρόφου μας. Δεν ψάχνουμε δικαιολογίες, απλά αναγκαστικά διαλέγουμε μεταξύ δύο κακών το μη χείρον. Τελικά όμως, σταθμίζοντας με διάκριση μαζί με τον Πνευματικό μας την κατάσταση, θα πάρουμε την απόφαση που πρέπει με γνώμονα πάντοτε τη σωτηρία των ψυχών, όχι μόνο της δικής μας, αλλά και των άλλων μελών της οικογένειας μας.

[konstantinoupolitis]

Μέσα μου και εμένα μου ακούγεται σχεδόν απάνθρωπο ας μου επιτραπεί. Ωστόσο είναι λόγος Κυρίου και Ορθοδοξία και πολύ περισσότερο Ορθοπραξία δεν αποτελεί ένα ιδιωτικό Ευαγγέλιο που μου ευχαριστά την ακοή για να παραφράσω τον Απόστολο Παύλο.

Εξάλλου απο την στιγμή που πλέον δεν υπολογίζονται όλα αυτά, μπορεί κανείς να παντρεύεται και να χωρίζει κατα βούληση αρκεί να έχει χρήματα να πληρώνει διατροφές.

Και εγώ έχω άνθρωπο στο πλευρό μου και εγώ θέλω να κάνω την οικογένειά μου και το σκέπτομαι να την μιλήσω για ανάλογα θέματα, αφού μάλλον θα χοροπηδήξει αν γίνει λόγος για υποταγή, για ακατάλυτο Γάμου κ.α., αφού ο Ευαγγελικός λόγος είναι κακοπάθεια και εύκολη είναι η άλλη οδός. Όπως και εγώ φυσικά ελαφρά τη καρδία συχνά επιλέγω την εύκολη οδό.

[dora gian]

Eτσι ειναι και συμφωνω απολυτα με τον konstntinoupolitis αυτη ειναι η αλθεια ,δεν κοβουμε και ραβουμε οπως μας αρεσει ,αλλωστε ο γαμος δεν ειναι καν για τεκνογονια κατα τους πατερες της εκκλησιας, αλλα για θεωση του ανθρωπου. την αγαπη που εχουμε τη διοχετευουμε στον ανυμπορο τον αρρωστο ,στα παιδια μας, ετσι προσφερουμε στο συνολο της κοινωνοιας που διαμορφονουμε για τα παιδια μας και εχι εγωιστικα , φιληδονικα και με απληστια . Ξερω οτι αυτα ειναι δυσκολα για να τα πραξουμε ,αλλα ο λογος του κυριου ειναι αυτος ,τα υπολοιπα ειναι ΑΝΘΡΩΠΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ.