Ο πόλεμος που δέχομαι . . .

[ψυχουλα]

...ας προσεχα θα μου πειτε...

Το ότι είναι άντρας σου ταιριάζετε και φέρατε στο κόσμο μια ψυχή απο την αγάπη και τον έρωτα σας αυτό ειναι το ποιο σημαντικό, απλά δεν χρειάζεται φανατισμός.

Θα σου πω ένα παράδειγμα ο πατέρας μου ήταν το ίδιο και χειρότερα έβριζε την γιαγια που νήστευε , την έβριζε που με ξύπναγε όταν ήμουν μικρός για κατηχητικό κλπ. Θες να σου πω τι έχει γίνει ; Τωρα ο πατέρας μου προσευχεται γονατιστός κοινωνάει, διαβάζει , εξομολογείται , καθε πρωι ακούει θεία λειτουργία κλπ έχει γίνει σαν πουλάκι πως ;
Το πλησίασα να του μιλήσω και δεν δεχόταν κουβέντα τότε μια μέρα εντελώ τυχαία επηδεί ήξερε οτι είμαι άνθρωπος που διαβάζει μου ζήτησε να του πρωτείνω ένα βιβλίο του έδωσα το ¨"ΓΚΟΥΡΟΥ ΝΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ" απο εκείνη την ημέρα άρχιζε να προβληματίζεται και εν συνεχέια με άλλα αναγνώσματα άλλαξε πολυ .

Δεν χρειάζεται ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ σωστή και ήρεμη προσέγγιση όπως και στα παιδιά..

μπα τι φανατισμος δε μιλαω δε λαλαω γιατι ειναι αντιδραστικος τυπός ετσι κι αλλιως!! δυστυχως δεν ειναι του διαβασματος, χε χε!!!

[aposal]

Όταν μέσα στο ζευγάρι ο ένας είναι περισσότερο πιστός και ο άλλος λιγότερο, είναι χρυσή ευκαιρία για τον πονηρό για να κάνει τις σπιουνιές του.
Είναι φυσιολογικό - κατ' εμέ - ο λιγότερο πιστός να ειρωνεύεται, να οργίζεται και να βρίζει, γιατί εκείνη την ώρα δέχεται ανελέητο πόλεμο από τους αντίστοιχους δαίμονες. Οι περισσότερο πιστοί πρέπει να κάνουν υπομονή σε τέτοιες καταστάσεις, να μην αντιδρούν και κάνουν χερότερα τα πράγματα και κυρίως να συνειδητοποιούν ότι έκείνη τη στιγμή δεν μιλάει ο/η σύζυγός τους, αλλά ο δαίμονας.
Το πότε θα έρθει και ο λιγότερο πιστός κοντά στον Θεό, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Το ξέρει μόνον Εκείνος. Άλλωστε με την δική Του Χάρη θα επανέλθει. Και το πότε εξαρτάται και από το πόσο αγώνα θα κάνει ο πιο πιστός. Όσο περισσότερο ανεβαίνει, πνευματικά, ο πιο πιστός, τόσο πιο κοντά έρχεται και η σωτηρία του λιγότερου πιστού. Γι αυτό το λόγο ΔΕΝ πρέπει να ανησυχούμε, ή να αγωνιούμε για τους μακράν του Κυρίου μας, αλλά μόνο για εμάς, αν δηλαδή προοδεύουμε όπως πρέπει, αν αντιμετωπίζουμε τις - πολλές - δυσκολίες που μας βρίσκουν, με τρόπο αρεστό στον Θεό.

[LOCKHEART]

Το καλύτερο πράγμα ειναι να προσευχόμαστε ωστε να τους βοηθήσει ο Κύριος μας να δούν την αλήθεια και να επιστρέψουν

[ψυχουλα]

Όταν μέσα στο ζευγάρι ο ένας είναι περισσότερο πιστός και ο άλλος λιγότερο, είναι χρυσή ευκαιρία για τον πονηρό για να κάνει τις σπιουνιές του.
Είναι φυσιολογικό - κατ' εμέ - ο λιγότερο πιστός να ειρωνεύεται, να οργίζεται και να βρίζει, γιατί εκείνη την ώρα δέχεται ανελέητο πόλεμο από τους αντίστοιχους δαίμονες. Οι περισσότερο πιστοί πρέπει να κάνουν υπομονή σε τέτοιες καταστάσεις, να μην αντιδρούν και κάνουν χερότερα τα πράγματα και κυρίως να συνειδητοποιούν ότι έκείνη τη στιγμή δεν μιλάει ο/η σύζυγός τους, αλλά ο δαίμονας.
Το πότε θα έρθει και ο λιγότερο πιστός κοντά στον Θεό, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Το ξέρει μόνον Εκείνος. Άλλωστε με την δική Του Χάρη θα επανέλθει. Και το πότε εξαρτάται και από το πόσο αγώνα θα κάνει ο πιο πιστός. Όσο περισσότερο ανεβαίνει, πνευματικά, ο πιο πιστός, τόσο πιο κοντά έρχεται και η σωτηρία του λιγότερου πιστού. Γι αυτό το λόγο ΔΕΝ πρέπει να ανησυχούμε, ή να αγωνιούμε για τους μακράν του Κυρίου μας, αλλά μόνο για εμάς, αν δηλαδή προοδεύουμε όπως πρέπει, αν αντιμετωπίζουμε τις - πολλές - δυσκολίες που μας βρίσκουν, με τρόπο αρεστό στον Θεό.

οι ειρωνειες κτλ αντιμετωπιζονται με υπομονη, το προβλημα ειναι οταν πρεπει να παρθουν αποφασεις οπου υπαρχει διαφορετικη οπτικη ας πουμε ο ενας ειναι πιο υλιστης ο αλλος φυσικα οχι ή όταν υπαρχουν απαιτησεις απο το απιστο μερος που δε μπορει να εκπληρωσει το πιστο γιατι ερχονται σε πληρη αντιθεση με τα πιστευω του....και το χειροτερο ειναι οτι οσο πιο πολυ υπομονη κανεις και σιωπας τοσο πιο πολυ σε "διωκει" το απιστο μερος και πεφτεις σε κινδυνο να εκνευριστεις, να θυμωσεις, να κατακλυστεις απο εχθρικα συναισθηματα(!!!), τελος παντων χανεται η γαληνη σου.
τελος παντων πιστευω οτι θα πρεπει να το συζητησω με τον πνευματικο μου να μου πει τι θα κανω.

[ktistos]

Σπύρο από όσα έχεις γράψει και παλιότερα στο Φόρουμ νομίζω ότι τον πόλεμο για τον οποίο μιλάς τον προκαλείς ο ίδιος. Σου καταθέτω την άποψή μου έστω και αν σου φανεί σκληρή.
Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος το λέει ξεκάθαρα πως όσο επιμένουμε στην αμαρτία δεν γίνεται δεκτή η ελεημοσύνη μας από τον Θεό. Δηλαδή όσο παραμένουμε στην πορνεία όλα τα άλλα είναι τζάμπα κόπος. Και οι προσευχές και οι μελέτες και οι ελεημοσύνες. Ο Θεός θέλει να απαλλαγούμε από το σοβαρό πάθος από το οποίο ζημιωνόμαστε πρώτα, και μετά να μας δώσει την Χάρη του.

Όσο επιμένουμε να δικαιολογούμε τον εαυτό μας για τις προγαμιαίες σχέσεις, όσο δεν νηστεύουμε γιατί αγαπάμε τον εαυτούλη μας, όσο ψάχνουμε πνευματικό που να μας τα κουκουλώνει, αντί να μας τα ξεσκεπάζει και να μας τα καθαρίζει, μάταια κοπιάζουμε και ελπίζουμε. Και δεν μας δίνει ο Θεός την Χάρη του για να μην νομίσουμε ότι μπορεί να συνυπάρχει ταυτόχρονα μέσα μας και ο Σατανάς και ο Χριστός. Όσο δουλεύουμε στα πάθη μας τόσο πιο ευάλωτοι είμαστε σε πειρασμούς και δαιμονικές επιδράσεις.

Κι άλλος ο πόλεμος των προχωρημένων στην πνευματική ζωή και άλλος ο δικός μας που είμαστε ακόμα βρέφη στην πνευματική ζωή. Και πραγματική μετάνοια σημαίνει ότι νιώθω για την αμαρτία τόση αηδία και αποστροφή όση νιώθω για ένα φαγητό που μόνο και η σκέψη του ή η μυρωδιά του με αηδιάζει. Άρα κανείς μας δεν έχει γευθεί στην ουσία τη πραγματική μετάνοια αφού τις αιτίες των παθών τις αγαπάμε κρυφά έστω κι αν για τις χοντρές αμαρτίες δείχνουμε μια αποστροφή.

Δεν μου αρέσει να μου ωραιοποιούν τα λάθη μου και ευγνωμονώ τον Θεό γιά όλους εκείνους που στην ζωή μου μίλησαν ντόμπρα και σταράτα για να με επαναφέρουν στον ίσιο δρόμο και δεν κρύφτηκαν πίσω από μια δήθεν "αγάπη". Συγγνώμη αν στα είπα χύμα αλλά νομίζω ότι κάποιος έπρεπε να το κάνει.

[Ionas]

"4 ἡγίασται γὰρ ὁ ἀνὴρ ὁ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικί, καὶ ἡγίασται ἡ γυνὴ ἡ ἄπιστος ἐν τῷ ἀνδρί· ἐπεὶ ἄρα τὰ τέκνα ὑμῶν ἀκάθαρτά ἐστι, νῦν δὲ ἅγιά ἐστιν. 15 εἰ δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις. ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεός. 16 τί γὰρ οἶδας, γύναι, εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις; ἢ τί οἶδας, ἄνερ, εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις;" [Α΄Κορ. ζ΄ 4]

[aposal]

οι ειρωνειες κτλ αντιμετωπιζονται με υπομονη, το προβλημα ειναι οταν πρεπει να παρθουν αποφασεις οπου υπαρχει διαφορετικη οπτικη ας πουμε ο ενας ειναι πιο υλιστης ο αλλος φυσικα οχι ή όταν υπαρχουν απαιτησεις απο το απιστο μερος που δε μπορει να εκπληρωσει το πιστο γιατι ερχονται σε πληρη αντιθεση με τα πιστευω του....και το χειροτερο ειναι οτι οσο πιο πολυ υπομονη κανεις και σιωπας τοσο πιο πολυ σε "διωκει" το απιστο μερος και πεφτεις σε κινδυνο να εκνευριστεις, να θυμωσεις, να κατακλυστεις απο εχθρικα συναισθηματα(!!!), τελος παντων χανεται η γαληνη σου.
τελος παντων πιστευω οτι θα πρεπει να το συζητησω με τον πνευματικο μου να μου πει τι θα κανω.

Το πρωταρχικό είναι να αποφευχθεί η διάλυση του γάμου. Και για το λόγο αυτό θα πρέπει ο πιο πιστός να υποχωρεί. Αλλά το μέχρι ποιού σημείου θα υποχωρήσει, αυτό, όπως είπες, πρέπει να συζητηθεί με τον πνευματικό, ο οποίος θα δώσει τις κατευθύνσεις. Η υπακοή που θα δείξουμε στις εντολές του πνευματικού είναι σωτήρια. Όχι τόσο γιατί θα μας δώσει τις τέλειες συμβουλές, αλλά γιατί με την υπακοή στον πνευματικό μας προσελκύουμε τη Χάρη του Θεού. Αυτή είναι που σώζει.

[LOCKHEART]

Σπύρο από όσα έχεις γράψει και παλιότερα στο Φόρουμ νομίζω ότι τον πόλεμο για τον οποίο μιλάς τον προκαλείς ο ίδιος. Σου καταθέτω την άποψή μου έστω και αν σου φανεί σκληρή.

Σε ευχαριστώ για την απάντηση σου. Δεν με πειράζει οποιαδήποτε απάντηση όσο και σκληρή να είναι και φυσικά θα σου απαντήσω.

Ο πνευματικός μου, μου ανέφερε και να σου πω δεν ειναι και ελαστικό το ότι έχω σχέση και σεξ πριν το γάμο με την κοπέλα που αγαπώ ειναι αμαρτία ΑΛΛΑ αυτό μου λέει δεν σημαίνει οτι εγκαταλείπουμε τον αγώνα διότι αν ήταν έτσι με την κάθε πτώση ο καθένας θα είχε φύγει. Του εξήγησα τους λόγους που τους κατανόησε (λόγους που δεν μπορώ να αναφέρω για ευννόητους λόγους) δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει αμαρτίες , πάθη η λάθη ΟΛΟΙ είμαστε αμαρτωλοί. Δηλαδή πχ κάποιος που είναι παντρεμένος οπότε δεν κάνει την αμαρτία της πορνεία ΑΛΛΑ καπνίζει (ΠΑΘΟΣ ειναι και το κάπνισμα) αυτό σημαίνει οτι τα προκαλεί ο ίδιος. Εδω ακόμα και οι άγιοι είχαν αμαρτίες δεν θα υπάρξει κατάσταση που να μήν έχουμε πτώση η αμαρτία μην ξεχνάμε θα κριθούμε κατά συνείδηση.
Σύμφωνα με τη σε βαστή άποψη σου όλοι μας προκαλούμε τον πόλεμο απο κάποιο πάθος που έχουμε ή αμαρτία που πέσαμε.
Φυσικά νηστεύω δεν το είχα κάνει ποτέ ενα μήνα τώρα νηστεύω Τετάρτη και Παρασκευή απο την ημέρα που επέστρεψα είδα εκτός απο το πόλεμο είδα βελτιώσης και στο τρόπο σκέψης μου αλλα και γενικά μέσα μου σαν άνθρωπος αναθεώρησα πολλά. Είμαστε παντα σε συνεχή αγώνα....που δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ..

Αρα όπως σου είπα ποιο πάνω όποιος καπνίζει να του πούμε να μην προσεύχεται μέχρι να το κόψει ..σωστά;

[vasilikirimp]

Θέλω να καταθέσω κάτι προσωπικό - χωρίς να μου θυμώσετε και να παρεξηγηθώ -

Ενοχλούμε όταν ακούω συνεχεια για τους συζυγους κλπ - δε μπορώ να καταλάβω είμαστε , το παίζουμε "Ιεραπόστολοι" μέσα στην οικογένειά μας ;

Όταν έχεις αγάπη μέσα σου , πίστη , ταπεινώτητα γίνεται αντιληπτή απο το περιβάλλον σου - αυτή η αντίληψη θέλει το χρόνο της να ωριμάσει - και τότε όλα ακολουθούν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το δρόμο του Θεού μας.

Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο !!!!!!!

[ψυχουλα]

Θέλω να καταθέσω κάτι προσωπικό - χωρίς να μου θυμώσετε και να παρεξηγηθώ -

Ενοχλούμε όταν ακούω συνεχεια για τους συζυγους κλπ - δε μπορώ να καταλάβω είμαστε , το παίζουμε "Ιεραπόστολοι" μέσα στην οικογένειά μας ;

Όταν έχεις αγάπη μέσα σου , πίστη , ταπεινώτητα γίνεται αντιληπτή απο το περιβάλλον σου - αυτή η αντίληψη θέλει το χρόνο της να ωριμάσει - και τότε όλα ακολουθούν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το δρόμο του Θεού μας.

Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο !!!!!!!

αν αναφερεσαι σε μενα ελπιζω να μην εδωσα την εντυπωση οτι το παιζω ιεραποστολος, νομιζω οτι το εγραψα καπου πως "δε μιλαω, δε λαλαω". και να ξερεις οτι η ταπεινοτητα κτλ οταν γινει αντιληπτη δε σημαινει οτι θα γινει αρεστη. δεν εκτιμουν ολοι τα ιδια πραγματα σε αυτον τον κοσμο.