"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μα τι λετε βρε παιδια, τι ειναι αυτα που γραφετε;

Ειναι δυνατον να μου λετε αυτο το πραγμα, οταν εχω γραψει ξεκαθαρα πραγματα πιο πανω; Δεν μπορουμε να συννενοηθουμε σε αυτο το φορουμ καθολου; Η δεν μιλαω-γραφω, καλα εγω τα ελληνικα η δεν διαβαζει κανεις, τι γραφει ο αλλος και απανταει οτι να'ναι στην κυριολεξια..

Ειπα οτι ειμαστε αντιθετοι σε οτι αφορα μεταμοσχευση που εφοσον γινει, κανει την ζωη του δοτη α δ υ ν α τ η, στην συνεχεια.

Ποιος μιλησε για αιμα, ποιος μιλησε για νεφρα, ποιος μιλησε για οτιδηποτε μπορει να δωσει ο δοτης, και να συνεχισει να ζει; Κανενας.

Ομως ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ειναι απολυτα σιγουρος περα απο καθε αμφιβολια, οτι ο ζωντανος δοτης, (για καρδια ιδιως μιλαμε που για να γινει μεταμοσχευση σωστη πρεπει να παρθει οταν ζει ο δοτης), δεν εχει νοημα να συνεχισει να ζει μεχρι να πεθανει φυσιολογικα, αλλα πρεπει να του παρουμε την καρδια να σωθει καποιος αλλος. Οποιος το λεει αυτο δογματικα ειναι ψευτης, και το λενε κορυφαιοι Ιατροι καθηγητες σε ολον τον κοσμο. Αλλοι ειναι υπερ, αλλοι κατα, αλλοι το κανουν γιατι ετσι το παρελαβαν επιστημονικα.

Καθετι επιστημονικα αποδεκτο ΔΕΝ σημαινει οτι ειναι και θεολογικα, ηθικα αποδεκτο.

Και η ατομικη βομβα ηταν ενα επιστημονικο θαυμα, και ειδατε τι ωραια που ηταν οταν επεσε. Δηθεν τελειωσε ο πολεμος.. "Για το καλο της ανθρωποτητος εγινε" Ειπαν..

Για πειτε το αυτο, στους 600.000 νεκρους Ιαπωνες και τους εκατομμυρια που εχουν ακομα προβληματα.

Τα διλημματα αντιμετωπιζονται στην ωρα τους και οχι υποθετικα LOCKHEART. Γιαυτο εχουμε Πιστη στον Θεο, για να τον Δοξαζουμε, και για την καλη, και για την δυσκολη ωρα και για παν ενδεχομενον και περισταση.

Δεν πιστευουμε μονο, οταν μας πανε ολα καλα, σαν τους Ιουδαιους της Παλαιας Διαθηκης.

Και οταν θα ερθει η μοιραια ωρα, και η αρρωστια, και ο θανατος, θα πιστευουμε, αλλιως τι νοημα εχει η Πιστη μας.

Τι ειπε ο Ιωβ; Θεος δινει, Θεος παιρνει. Δεν ειπε, μα γιατι, τα παιδια μου, μα τι Θεος ειναι αυτος, με κατεστρεψε, δεν εχει αισθηματα, για τα παιδακια μου, που ειναι η Φιλανθρωπια Του;

Δεν ειπε ετσι ομως. Αποδεχτηκε το Θειο, θελημα και δοξασε το Ονομα Του. Κι ας ηταν η "φιλανθρωπη" γυναικα του και οι ακομα πιο "φιλανθρωποι" φιλοι του διπλα και τον σιγοψηναν συνεχως ωστε να γογγυσει και να αγανακτησει εναντιον του Θεου.

Μηπως LOCKHEART, ειμαστε εμεις και η επιστημονικη κοινοτητα, πιο φιλανθρωποι απο τον Θεο;

Απαντησε μου εσυ σε αυτο το ερωτημα, και θα σου απαντησω εγω στα υπολοιπα..

Προσοχή στον διάβολο γιατί βάζει την ουρά του συχνά στο φόρουμ, με αποτέλεσμα να έχουμε συνέχεια παρερμηνείες, παρεξηγήσεις και εκνευρισμούς.
Το μυαλό μου είναι πολύ πτωχό για να ερμηνεύσει το γιατί υπάρχει παρανόηση. Έχω την εντύπωση ότι είναι ξεκάθαρα και αυτά που λέει ο Διονύσης και αυτά που μετέφερα εγώ από βιβλίο για τον Γέροντα Παΐσιο.
Όταν ο δότης είναι νεκρός δεν υπάρχει πρόβλημα, εφόσον οι συγγενείς του συγκατατίθενται.
Όταν ο δότης είναι εγκεφαλικά μόνο νεκρός, τότε υπάρχει πρόβλημα για τον Γέροντα Παΐσιο, γιατί του προκαλούμε τον θάνατο.
Όταν ο δότης είναι ζωντανός μπορεί να δώσει ένα από τα δίδυμα όργανά του (οφθαλμός, νεφρός κλπ) εφόσον η ενέργεια αυτή δεν εγκυμονεί κίνδυνο για την μετέπειτα ζωή του.
Για αίμα κλπ δεν το συζητάμε, άλλωστε ο πρώτος αιμοδότης είναι ο Χριστός μας.
Η περίπτωση που ανέφερε ο Διονύσης για τον μοναχό που δεν ήθελε μεταμόσχευση είναι ειδική περίπτωση και δεν συνιστάται σε κανέναν που δεν έχει ευλογία από τον πνευματικό του να το κάνει.

Καθετι επιστημονικα αποδεκτο ΔΕΝ σημαινει οτι ειναι και θεολογικα, ηθικα αποδεκτο.

Και η ατομικη βομβα ηταν ενα επιστημονικο θαυμα, και ειδατε τι ωραια που ηταν οταν επεσε. Δηθεν τελειωσε ο πολεμος.. "Για το καλο της ανθρωποτητος εγινε" Ειπαν..

Κάθε επιστημονικό θαύμα νομίζω κρίνεται εκ του αποτελέσματος.Η κατάντια του ανθρώπου ευθύνεται για τη χρήση της ατομικής βόμβας .Η αυθαιρεσία του...

LOCKHEART έγραψε:Αφέρφια,

Ο Μέγας Κωσταντίνος έκανε μάχες δηλαδή σκότωσε ανθρώπους , ενώ αν δώσω τα όργανα μου μετα θάνατον είναι αμαρτία; Θα τρελαθώ απο τις αντιφάσεις μου φαίνεται!

Συγνώμη αλλά θα χαρώ πολύ να πάω στην κόλαση και να ξέρω ότι απο τα δικά μου μάτια κάποιος ΕΙΔΕ, απο την δική μου καρδιά κάποιος ΖΕΙ ! απο τα δικά μου νεφρα κάποιος ΖΕΙ κλπ.......

Μάλλον στον Παράδεισο θα πας αδελφέ μου εφόσο έχεις τέτοια αισθήματα προσφοράς για το συνάνθρωπο.

Αλλά στην Κόλαση δεν πιστεύω να χαρείς και τόσο...

Από πλευράς δότη είναι μία προσφορά ύψιστης σημασίας, που δείχνει το μέγεθος της αγάπης και του ενδιαφέροντος προς τον πάσχοντα. Σε αυτό το σκέλος κανείς δεν έχει αντίρρηση και δεν υπάρχει κανένας προβληματισμός, ακόμη και από θεολογικής πλευράς. Η προσφορά μας απελευθερώνει από τη φιλαυτία, την κτητικότητα, μας ανυψώνει. όλα καλά και άγια και απόλυτα ευθυγραμμισμένα με τις εντολές και τη διδασκαλία του Κυρίου.

Δεν είναι όμως μόνο ο δότης και η αυτοπροσφορά του. Και ούτε βέβαια πως το σώμα δεν του ανήκει άρα δε δικαιούται να το μοιράζεται, γιατί σε τελική ανάλυση τίποτε δε μας ανήκει, ούτε ένα πιάτο φαϊ που θα δώσουμε στο συνάνθρωπο.
Το μεγάλο θέμα που προβληματίζει την Εκκλησία και πολύ σωστά δεν παίρνει απόλυτη θέση, είναι αφ' ενός το ζήτημα του "εγκεφαλικού θανάτου" (εάν είναι οριστικός βιολογικός θάνατος η όχι) και αφ' ετέρου το ανήθικο και χυδαίο εμπόριο οργάνων και μοσχευμάτων.

Στο θέμα του εγκεφαλικού θανάτου, το βέβαιο είναι πως δε γνωρίζουμε τη χρονική στιγμή που η ψυχή διαχωρίζεται από το σώμα, κάτι που η ιατρική φυσικά δε μπορεί να μελετήσει και γι αυτό ιατρικά ο εγκεφαλικός θάνατος συνδέεται και με τον οριστικό θάνατο. Και σ' αυτό το σημείο υπάρχει νομοθεσία όπυ η διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου θα πρέπει να διενεργείται από ομάδα τριών υποχρεωτικά γιατρών (παθολόγο, νευρολόγο και αναισθησιολόγο) που να έχουν και εμπειρία ετών στην ειδικότητά τους. Αποκλείονται η γιατροί που ανήκουν στη μεταμοσχευτική ομάδα, για να εξασφαλιστεί το ανεπηρέαστο της απόφασης. Παράλληλα διενεργούνται εξετάσεις (εγκεφαλογράφημα, αξονική) που θα πρέπει να επαναληφθούν εντός 24ώρου, το συντομότερο 8ωρου, ώστε να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο εσφαλμένης διάγνωσης. Στην πράξη όμως βλέπουμε μεταμοσχεύσεις που γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες, που αγγίζουν την ανηθικότητα που είπαμε προηγουμένως. Μιλάμε τότε καθαρά για ΦΟΝΟ. Θα τολμήσω να μιλήσω και για αυτοχειρία από πλευράς δότη, εφόσο γνωρίζει πως υπάρχει περίπτωση να πέσει θύμα τέτοιας εσπευσμένης διαδικασίας και παρ' όλα αυτά συναινεί.

Αυτός είναι και ο λόγος που η Εκκλησία ενώ είναι Κιβωτός σωτηρίας και στη διδασκαλία της εμπεριέχεται η αγάπη στον πλησίον, εν τούτοις στο θέμα αυτό θέτει τον προβληματισμό της.

Ορθόδοξη Εκκλησία

Μέχρι πρότινος, η Ορθόδοξη εκκλησία, δεν είχε επίσημα λάβει θέση με επίσημα κείμενα, μόνο έμμεσα με ορισμένες ενέργειες επισήμων εκπροσώπων της, από τους οποίους ήταν γνωστοί δωρητές ή αποδέκτες της μεταμοσχευτικής διαδικασίας.
Τελευταία όμως υπήρξαν αποφάσεις και εγκύκλιοι, στις οποίες τοποθετείται μεν αλλά υπό όρους η αποδοχή των μεταμοσχεύσεων.


1.Η Εκκλησία της Ελλάδος
Η Εκκλησία της Ελλάδος με επίσημο έγγραφο της Ιεράς Συνόδου επίσημα πρώτη τοποθετήθηκε όσον αφορά τις μεταμοσχεύσεις, στις 7 Οκτωβρίου του 1999. Το έγγραφο αυτό αποτελείται από 55 άρθρα, κατανεμημένα σε 12 θεματικές ενότητες, ενώ παρουσιάζονται οι γενικές και ειδικές αρχές που διέπουν τον προβληματισμό της Εκκλησίας. Μέσα από το πρίσμα των μεταμοσχεύσεων τις αντικρίζει μόνο βάση ατομικισμού και φιλοζωίας με την αγάπη, την συναλληλία ή την καλλιέργεια αυτοθυσιαστικού φρονήματος. Προέχουν κυρίως η προστασία του δότη και ο σεβασμός προς τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.
Ως εγκεφαλικό θάνατο ορίζει τον χωρισμό της ψυχής και του σώματος, κάτι που στην πραγματικότητα αποφεύγεται. Παρ� όλα αυτά, στο επίσημο κείμενό της, η Εκκλησία της Ελλάδος τονίζει πως θα μπορούσε να δεχτεί την άποψη ότι ο εγκεφαλικός θάνατος ταυτίζεται με το αμετάκλητο βιολογικό τέλος του ανθρώπου αν και δεν είναι αρμόδια (άρθρο12).
Επίσης, αρνήται την μεταμόσχευση από ανεγκέφαλα βρέφη, την εμπορευματοποίηση των μεταμοσχεύσεων και την εικαζόμενη συναίνεση, όμως δέχεται υπό όρους τη συγγενική συναίνεση. Η ρητή συναίνεση του δότη, εκφράζει μεν την επιθυμία του στις ύστατες στιγμές του � είτε τηρεί τις προϋποθέσεις είτε όχι � όμως αποτελεί αδιαπραγμάτευτος όρος για την αποδοχή των μεταμοσχεύσεων από την Εκκλησία της Ελλάδος.
Μπορούμε να πούμε λοιπόν, πως τα άρθρα που παρουσιάζει η Εκκλησία της Ελλάδος, κατά κάποιον τρόπο αποτελούν πρόταση για το πώς θα έπρεπε να επιτελούνται οι μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα σύμφωνα πάντα με την Ορθόδοξη αντίληψη και ζωή. Έτσι, παρουσιάζει μια ηθική ελευθερίας, αφού προβάλλει την ιερότητα της προσφοράς κατανοεί όμως όσους και για διάφορους λόγους δεν επιθυμούν να γίνουν δωρητές.

2.Πατριαρχείο της Μόσχας
Η εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου του πατριαρχείου της Μόσχας περιλαμβάνει κοινωνικά θέματα και τις μεταμοσχεύσεις. Έτσι, λαμβάνει θέση απορρίπτοντας την εμπορευματοποίηση των οργάνων, την εικονιζόμενη συναίνεση, ενώ δέχεται τις μεταμοσχεύσεις ως πράξη αγάπης. Δέχεται και αυτή υπό όρους τις μεταμοσχεύσεις, όσον αφορά όμως τον εγκεφαλικό θάνατο όμως, υποστηρίζει ότι η ζωή συνεχίζεται μόνο όταν ο οργανισμός λειτουργεί ως σύνολο. Παράλληλα, δε συνίσταται η συνέχιση της ζωής μερικών οργάνων με τεχνητά μέσα, όταν έχουν νεκρωθεί τα υπόλοιπα.
Πιο συγκεκριμένα: απαράδεκτη θεωρείται η αφαίρεση των οργάνων όταν έχουμε την έμμεση απειλή για τη ζωή του δότη. Πρακτική τους είναι η αφαίρεση οργάνων από ανθρώπους που πολύ πρόσφατα έχουν καταλήξει. Σε αυτή την περίπτωση όμως πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή ώρα του θανάτου. Η δωρεά δε θεωρείται καθήκον όταν γίνεται μεταθανάτια.


3.Ερμηνεία της Ορθόδοξης Αντίληψης
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, υπάρχει ένα ερώτημα, εκείνο της αυτοδιαθέσεως του σώματος: είναι το σώμα μας κάτι δικό μας που μπορούμε να προσφέρουμε ή κάτι που δεν μας ανήκει και δεν δικαιούμαστε να το εκχωρούμε; Ποια εξουσία μας δίνει επί της βιολογικής ζωής μας η αγάπη προς τον συνάνθρωπο;
Απαντήσεις μπορούν να βρεθούν μέσα από το τι ακριβώς ο συνάνθρωπός μας, ποια η γνήσια αγάπη και πως αυτή εκφράζεται με ελευθερία. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή είμαστε αλλήλων μέλη και εν σώμα. Η πνευματική αυτή εικόνα ως ενός οργανισμού μας φαντάζει μια πνευματική λογική όπου πάντα τα πάντα είναι κοινά. Κάτι το οποίο σημαίνει ότι μπορούμε και οφείλουμε να εκχωρούμε ακόμη και το σώμα μας στους αδελφούς μας με αγάπη. Με την πνευματική έννοια, προσφέροντας κάποιο όργανο μοιραζόμαστε κομμάτια της υπόστασής μας. Οπότε, η δωρεά και κατ� επέκταση οι μεταμοσχεύσεις, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια μοναδική ευκαιρία ώστε η κοινωνία και η των ανθρώπων συγγένεια να βρει την απόλυτη έκφραση στη ζωή μας.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο βασικό ερώτημα για το πότε ακριβώς συμβαίνει ο θάνατος. Έχει ο θάνατος ακριβή χρονική στιγμή όταν συμβεί ή είναι μια διαδικασία που την προσδιορίζουμε με βιολογικές παραμέτρους; Έχει ο άνθρωπος την εξουσία στην καθυστέρηση ενός θανάτου ή την παράταση της ζωής του;
Η εικόνα ενός εγκεφαλικά νεκρού ασθενή έχει κοινά με ζωντανό, καθώς το καρδιοαναπνευστικό σύστημα λειτουργεί κανονικά, εμφανίζει φυσιολογική θερμοκρασία, δεν εμφανίζει κάποια σημεία ή εικόνα αποσύνθεσης, ενώ τα όργανά του ακόμη λειτουργούν και αυτό είναι κάτι που αναζωογονεί τις ελπίδες των συγγενών ενώ εύχονται ένα θαύμα. Δικαιολογημένα όμως η εικόνα αυτή του εγκεφαλικά νεκρού γεννά ελπίδες. Έτσι, η Ορθόδοξη Εκκλησία δυσκολεύεται να τοποθετηθεί, εξάλλου θεολογικά ο θάνατος αποτελεί μυστήριο. Η Εκκλησία λοιπόν, δεν είναι εκείνη που θα λύσει τέτοιου είδους μυστήρια που τα θεωρεί ήδη ιερά. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που προτιμά να δέχεται τον θάνατο στέκοντας μπροστά του με δέος και σιωπή. Ο θάνατος όμως, παραμένει εκτεθειμένος στη φιλοσοφία γιατί δεν θα μπορέσει ποτέ να υποταχθεί με ακρίβεια και βεβαιότητα της γνώσης. Αυτό δεν δημιουργεί από πνευματικής άποψης ηθικά προβλήματα στις μεταμοσχεύσεις. Μπορεί να είναι καλύτερα, γιατί μας μεταφέρει από το ηθικό του ασφαλούς στο ηθικό του ρίσκου, στο οποίο όμως η πιθανότητα να ανακαλύψουμε τη δύναμη της πνευματικής ελευθερίας είναι μεγαλύτερη. Παρ� όλα αυτά συχνά γίνονται συζητήσεις με έντονο ύφος και σχολαστικότητα.
Τέλος, το ότι οι θρησκείες δεν έχουν βοηθήσει το θέμα των μεταμοσχεύσεων ίσως οδήγησε στην ιδέα της εικαζόμενης συναίνεσης. Πρέπει όμως να τονιστεί πως η προσφορά πρέπει να παραμείνει ελεύθερη και ρητά εκφρασμένη. Η εικαζόμενη συναίνεση καταργεί τον δωρητή και τον υποκαθιστά με την απρόσωπη επιτροπή, που αποφασίζει για τα αισθήματά του υποβαθμίζοντας τον από δωρητή σε δεξαμενή οργάνων. Δωρίζω σημαίνει το να δίνει κανείς ελεύθερα αυτό που έχει και όχι να του το αφαιρούν εν αγνοία του. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν υπάρχει συναίνεση του δότη ενώ είναι αποξενωμένος από την πράξη του.

http://www.imlarisis.gr/main.php?p=195&more=1

LOCKHEART έγραψε: Συγνώμη αλλά θα χαρώ πολύ να πάω στην κόλαση και να ξέρω ότι απο τα δικά μου μάτια κάποιος ΕΙΔΕ, απο την δική μου καρδιά κάποιος ΖΕΙ ! απο τα δικά μου νεφρα κάποιος ΖΕΙ κλπ.......

Φίλε μου LOCKHEART, Αυτός που δίνει Φως για να δούμε και Αυτός που δίνει Ζωή για να ζούμε, ξέρεις πολύ καλά ποιός είναι...
Είναι Αυτός που δίνει τη ζωή Του, με την διαφορά όμως ότι την ξαναπαίρνει πίσω, ως Αυτοζωή. Η οποία Αυτοζωή λυτρώνει και σώζει, με την ύψιστη αγάπη της αυτοθυσίας. Εκεί είναι η διαφορά μεταξύ του Χριστού και των ανθρώπων.
Ο άνθρωπος μπορεί να δώσει την ζωή του, δίνοντας όργανα ( δεν αναφέρομαι στα διπλά όργανα), με συνέπεια τον θάνατό του (εδώ, διαφωνούμε με τους θασιώτες των μεταμοσχεύσεων), όμως δεν ξαναζεί, διότι δεν είναι αυτοζωή. Μήπως, τελικά, δεν χρειαζόμαστε τον Χριστό, και χρειαζόμαστε τα όργανα του άλλου για να ζήσουμε; Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;
Η ουσία πιστεύω πως είναι η εξής: Τα μέσα για την σωτηρία του άλλου και της δικής μας, είναι η ασκητική της Εκκλησίας. Ο σκοπός είναι η ένωση με τον Χριστό που επιτυγχάνεται διά των μέσων. Ο σκοπός είναι ο Χριστός, είναι Αυτός που σώζει και όχι εμείς. Επίσης, αν ξεκαθαρίσουμε τι ενοούμε ζωή,
τότε, πιστεύω να βρεθεί μια λύση.

Για να πάρετε όλοι απαντήσεις για το θέμα που θίξατε, ακούστε τον πατέρα Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο, ο οποίος αναλύει τα θέματα αυτά με ορθόδοξο λόγο.

Καλησπέρα εγώ θα ήθελα να θέσω αλλο ένα ερωτημα,τι γίνεται αν κάποιος θέλει να δωρίσει το σπέρμα του ή τα ωάρια του σε ένα ζευγάρι.γιατι επιτρεπεται να δινουμε αιμα και οχι αυτα τα κυτταρα?
{και για να γίνω ποιο συκγεκριμένη με το θέμα της εξωσωματικης δεν εχει πάρει θέση επίσημα η Εκκλησία (αν και εχει γινει παλαιοτερα συζητηση για αυτο το θεμα)}
αναρωτιεμαι γιατι η εκκλησια δεν βγαινει ξεκαθαρα να πει οχι αυτο και ναι αυτο,τοσο δυσκολο ειναι?

dionysisgr έγραψε:Μα τι λετε βρε παιδια, τι ειναι αυτα που γραφετε;

Ειναι δυνατον να μου λετε αυτο το πραγμα, οταν εχω γραψει ξεκαθαρα πραγματα πιο πανω; Δεν μπορουμε να συννενοηθουμε σε αυτο το φορουμ καθολου; Η δεν μιλαω-γραφω, καλα εγω τα ελληνικα η δεν διαβαζει κανεις, τι γραφει ο αλλος και απανταει οτι να'ναι στην κυριολεξια..

υπολοιπα..

Αυτή είναι και δική μου παρατήρηση, ενοώ ότι συμβαίνει μερικές φορές.

Χαίρεται φίλοι και φίλες!
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, αφού και η ίδια η Εκκλησία "καθυστερεί" να πάρει σαφή θέση.
Συμφωνώ με τον Αποστόλη και τον Διονύση. Οι απόψεις τους είναι ξεκάθαρες και όχι μπερδεμένες.
Τελικά δεν θα μάθουμε ποτέ να ακούμε τους Αγίους και τις
τοποθετήσεις του; Εννοώ και τους σύγχρονους Γέροντες.
Ακόμη πολλοί Επιστήμονες έγραψαν άρθρα και βιβλία περί του θέματος, αμφισβητόντας τον "εγκεφαλικό θάνατο", και θεωρόντας τον κατασκεύασμα για την εξοικονόμηση θέσεων στις εντατικές και για την εύρεση οργάνων για μεταμοσχεύσεις, γράφονται συνεχώς βιβλία περί του θέματος, και μεγάλοι καθηγητές έχουν διαφορετικές απόψεις,.. εμείς είναι σωστό να βιαστούμε;
Είναι συνετή στάση , να πάρουμε θέση σε ένα τέτοιο θέμα, αντί να σταθούμε με φόβο και δέος μπροστά στον θάνατο; Αντί να σεβαστούμε τον Κύριο της ζωής και του θανάτου, να κάνουμε τους μικρούς θεούς; και να δεχόμαστε το σταμάτημα της ζωής ενός ανθρώπου...
Και τώρα κάτι προσωπικό μου. Όταν ο αγαπημένος μου παππούλης βρισκόταν στην εντατική, πολλές φορές δεν μπορούσε να μιλήσει(βασικά σχεδόν καθόλου), δεν ήταν ξύπνιος, δεν "άκουγε" αυτά που δεν ήθελε να ακούσει, αλλά..όταν του μιλούσα,..με άκουγε, με ένιωθε και ανταποκρινόταν. Μυστηριωδώς ένιωθα πως ακόμη και αν φαίνεται "φυτό" όλα τα καταλαβαίνει. Αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν όλοι, αλλά μόνο όσοι ζήσαν στιγμές(ώρες, μέρες, μήνες) κοντά στο θάνατο..στιγμές εντατικής..
Ο Θεός ορίζει πότε θα σταματήσει η ζωής ενός ανθρώπου. Ο Θεός ορίζει τα πάντα.

dionysisgr έγραψε:
Και οταν θα ερθει η μοιραια ωρα, και η αρρωστια, και ο θανατος, θα πιστευουμε, αλλιως τι νοημα εχει η Πιστη μας.

Μηπως LOCKHEART, ειμαστε εμεις και η επιστημονικη κοινοτητα, πιο φιλανθρωποι απο τον Θεο;

Απαντησε μου εσυ σε αυτο το ερωτημα, και θα σου απαντησω εγω στα υπολοιπα..

Eχεις απόλυτο δίκιο για το θέμα πίστης συμφωνούμε απόλυτα ο ΘΕΟΣ δεν ειναι συμφέρον που όπου θέλουμε τον καλούμε και πιστεύουμε.

Στα άλλα όπως γνωρίζεις εκτος απο το ερωτημα που αναφερόταν σε σένα, ξέρεις οτι συχνά πυκνα κάνω ερωτήσεις πολλες σαν αρχάριος τώρα σχετικές άσχετες τις κάνω για να πάρω απαντήσεις.

Ποιο φιλάνθρωποι απο το ΘΕΟ δεν είμαστε με τίποτα ! ΑΛΛΑ... με την βούληση μας την καλοσύνη μας και την αγάπη μας μπορούμε να είμαστε φιλάνθρωποι και να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο με κάθε τρόπο.
Είναι μεγάλο πράγμα να ξέρεις ότι μετά το θάνατο σου κάποιος θα σωθεί...

Τώρα όσο αφορά στους γέροντες σαφώς απο την στιγμή που είμαι ενήλικος μπορώ να κάνω οτι θέλω όσο αφορά την ζωή μου να μην δεχτώ ουτε μόσχευμα ούτε τίποτα. Αλλά βάση αυτού δεν μπορώ να αφήσω πχ το παιδί μου που ειναι 2 χρονων να πεθάνει και να πάρω απόφαση να μην του κάνω μεταμόσχευση και να πω απλά θεε μου ας έρθει στην αγκαλιά σου.

Ο ΘΕΟΣ να με συγχωρέσει πάντως προσωπικά δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι τετοιο.