"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Όλοι το ίδιο κάνουμε,δυστυχώς. Δηλαδή, σου μίλησε η κυρία στο βιβλιοπωλείο όπως σου μίλησε κι εσύ αυτό που σκέφτηκες (και υποθέτω όπως και οι περισσότεροι από εδώ το ίδιο θα κάναμε) ήταν "κοίτα την, με κατέκρινε από την εμφάνισή μου". Δηλαδή απάντησες με το ίδιο νόμισμα και το συζητάμε τώρα όλοι εδώ.
Να σου πω την αλήθεια, παρόλο που προσέχω πάρα πολύ, το κάνω κι εγώ άπειρες φορές. Μετά όμως σκέφτομαι, μήπως αστειευόταν και δεν το κατάλαβα; μήπως δεν είχε διάθεση και ξέσπασε επάνω μου; και χίλια ακόμα μήπως...
Τις προάλλες πήγαινα στην Alphabank. Από την αντίθετη κατεύθυνση ερχόταν μία κυρία. Ξαφνικά αρχίζει να επιταχύνει το βήμα της. Άρχισα εγώ φυσικά να σκέφτομαι τα χειρότερα. "αμάν πια τι κόσμος, με είδε και πάει πιο γρήγορα για να μπει πρώτη". Έτσι κι έγινε. Μπήκε πρώτη...όμως...μόλις μπήκα κι εγώ, μου λέει. Περάστε μπροστά, νομίζω ερχόσασταν πρώτος. ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ. Ορίστε Κώστα, σκέφτηκα, καλά να πάθεις. Και δεν ήταν έτσι όπως το σκέφτηκα και ενημέρωσα και το μπλοκάκι του "έξω από εδώ"
Τι θέλω να πω με την πολυλογία μου;... Καλύτερα να δίνουμε ελαφρυντικά στους άλλους όπως θα θέλαμε να δίνουν και αυτοί σε εμάς. Όλοι έχουμε δουλειές, άγχη και πολλά ακόμη...
φιλικά πάντα.... Καλημέρα...

costisk έγραψε:Όλοι το ίδιο κάνουμε,δυστυχώς. Δηλαδή, σου μίλησε η κυρία στο βιβλιοπωλείο όπως σου μίλησε κι εσύ αυτό που σκέφτηκες (και υποθέτω όπως και οι περισσότεροι από εδώ το ίδιο θα κάναμε) ήταν "κοίτα την, με κατέκρινε από την εμφάνισή μου". Δηλαδή απάντησες με το ίδιο νόμισμα και το συζητάμε τώρα όλοι εδώ.
Να σου πω την αλήθεια, παρόλο που προσέχω πάρα πολύ, το κάνω κι εγώ άπειρες φορές. Μετά όμως σκέφτομαι, μήπως αστειευόταν και δεν το κατάλαβα; μήπως δεν είχε διάθεση και ξέσπασε επάνω μου; και χίλια ακόμα μήπως...
Τις προάλλες πήγαινα στην Alphabank. Από την αντίθετη κατεύθυνση ερχόταν μία κυρία. Ξαφνικά αρχίζει να επιταχύνει το βήμα της. Άρχισα εγώ φυσικά να σκέφτομαι τα χειρότερα. "αμάν πια τι κόσμος, με είδε και πάει πιο γρήγορα για να μπει πρώτη". Έτσι κι έγινε. Μπήκε πρώτη...όμως...μόλις μπήκα κι εγώ, μου λέει. Περάστε μπροστά, νομίζω ερχόσασταν πρώτος. ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ. Ορίστε Κώστα, σκέφτηκα, καλά να πάθεις. Και δεν ήταν έτσι όπως το σκέφτηκα και ενημέρωσα και το μπλοκάκι του "έξω από εδώ"
Τι θέλω να πω με την πολυλογία μου;... Καλύτερα να δίνουμε ελαφρυντικά στους άλλους όπως θα θέλαμε να δίνουν και αυτοί σε εμάς. Όλοι έχουμε δουλειές, άγχη και πολλά ακόμη...
φιλικά πάντα.... Καλημέρα...

H τοποθέτησή σου φίλε μου είναι απόλυτα χριστιανική και νομίζω καλοδεχούμενη απ΄όλους...ορισμένες φορές όμως συμβαίνουν εξόφθαλμα πράγματα...συμφωνώ ότι κάθε φορά που σκεφτόμαστε έτσι αμαρτάνουμε..μα ποιος μπορεί με ευκολία να ελέγξει μια τέτοια κατάσταση.
όπως λες κι εσύ όλοι έχουμε νεύρα και άγχος ... πρέπει να είμαστα απόλυτα προσεκτικοί

βλεπουμε παντα το ξυλακι του αλλου το ματι και οχι το δοκαρι το δικο μας........

Πολύ σωστά Στέφανε να είμαστε προσεκτικοί αυτό τα λέει όλα !

Λογικό είναι να αναφερόμαστε σε γεγονότα που συμβαίνουν στην ζωή και φυσικό είναι να μας προβληματίζουν ιδιαίτερα όταν έχουν να κάνουν με τον χριστιανισμό και φυσικό είναι σαν άνθρωποι να επηρεαζόμαστε. Είναι φυσικό να σου συμβεί κάτι και να πεις "γιατί μου το είπε αυτό " και δεν έχει να κάνει με κρίση κατα κύριο λόγο. Το κάνω πάντα με την προαίρεση την καλή δηλαδη "λες να μου το λέει και να έχει δίκιο;" και μετα εξετάζω αυτό το ενδεχόμενο ώστε να μπορέσω να διορθωθώ. Όταν μου είπε η κυρία αυτό για το βιβλίο το πρώτο πράγμα που είπα ήταν "λες να έχει δίκιο ; δηλαδή για να αγοράσει κάποιος βιβλιο χριστιανικό πρέπει να έχει και συγκεκριμένη εμφάνιση" μετά κατάλαβα οτι κάτι τέτοιο δεν ισχύει μάλιστα στην διαδραμάτιση του γεγονότος όχι μόνο δεν ενοχλήθηκα άσχετα αν προβληματίστικα μέσα μου αλλά το έριξα και στην πλακα που λένε :)..

Θα σας παω ένα άλλο παράδειγμα που λογικό ειναι να επηρεαστείς:)..

Πέρυσι την Μ.Πέμπτη πήγα το απόγευμα εκκλησία αλλά επηδεί ήμουν απο την δουλειά πήγα με την φόρμα. Λέω "αν πάω να αλλάξω θα κάνω πολύ ώρα αφου το σπιτι ειναι μακρία, οπότε ας πάω καλύτερα έτσι". Με το που μπήκα μέσα όλοι φυσικό και λογικό ήταν στολισμένοι με κουστούμια οι άντρες και καλοντυμένες οι γυναίκες και λογικό αφου εδω ειναι κλειστή κοινωνία με το που μπήκα μέσα με την φόρμα με κοιτούσαν όλοι λές και έβλεπαν εξωγήινο. Φυσικό ήταν να επιρεαστώ είπα μέσα μου λες να κάνω λάθος αλλα ο ΘΕΟΣ θα κοιτάξει το φοράω για να με δεχτεί;. Οπότε για να μην δίνω δικαίωμα στο κόσμο αλλά και να μην επιρέάζομαι πήγα σε μια γωνίτσα διότι το θεώρησα σαν καλύτερη λύση την δεδομένη στιγμή ίσως να κάνω και λάθος αλλα νομίζω οτι με αυτή την πράξη δεν ενόχλησα κανέναν

Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΗ ΑΜΑΡΤΙΑ
http://www.fotodotes.gr/Product.asp?id=72

Μπορούμε να κρίνουμε μια πράξη ως μη σωστή, όπως και τα λόγια κάποιου, αλλά είναι λάθος (αμαρτία) να κρίνουμε τον πράττοντα, ή τον λέγοντα!
Ναι, το ότι ο αδελφός μου ενέδωσε σε ένα πάθος του σημαίνει ότι διέπραξε αμαρτία, αλλά αν κρίνω τον ίδιο, ως άτομο (κακό, αμαρτωλό, ανήθικο κλπ) διαπράτω κι εγώ αμαρτία, αφού δεν γνωρίζω τι πόλεμο δέχθηκε ο αδελφός μου απο τον διάβολο μέχρι να ενδώσει, ή τι πνευματικό αγώνα έδωσε, ώστε να κάνει τον διάβολο να εστιαστεί επάνω του!
Γιατί μπορεί εμένα να με κυνηγάει ένα δαίμονας και να ενδίδω, ενίοτε, στο συγκεκριμένο πάθος, τον αδελφό μου όμως μπορεί να τον πολεμάει ένα ολόκληρο τάγμα δαιμόνων μέχρι να τον καταφέρουν να ενδώσει. Αυτό, αν ισχύει, το γνωρίζει μόνον ο Θεός και γι' αυτό μόνον ο Ίδιος έχει την αρμοδιότητα (και τις γνώσεις) να κρίνει.

LOCKHEART έγραψε:Θα πω εμπειρικά ότι στην ζωή μου την χειρότερη κρίση την έχω λάβει απο Χριστιανούς και ιδιαίτερα φανατικούς πάρα απο ανθρώπους άθεους η άλλων θρησκειών ίσως επηδεί ο άθεος δεν έχει μέτρο και ηθική ενώ ο Χριστιανός επηδεί μέσα του έχει μέτρα όπως απληστίας κλπ κρίνει βάζει ταμπέλα και κάποιες φορές κατεβάζει και μούτρα όταν δεν ικανοποιείς την ταμπέλα για αυτόν...

Θα πω κάποια παραδείγματα :
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1ο:
Ήταν καλοκαίρι μπαίνω σε κάποιο βιβλιοπωλείο για να αγοράσω ένα βιβλίο για το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ η εμφάνιση μου ήταν η εξής : Σκουλαρίκι στο αυτί το οποίο έχω χρόνια , αμάνικο λόγο ζέστης και λόγω της γυμναστικής που κάνω χρόνια όταν πήγα στο ταμείο με κοίταγε η κυρία με μισό μάτι. Μου λέει τι το θες εσυ το βιβλιο αυτό ; είσαι σίγουρος; ασχολείσαι εσυ με τον χριστιανισμό; ποιο πολύ για μπράβος σε μαγαζί κανεις παρα να ασχολείσαι με πνευματικά θέματα μάλλον κάποιο παιδί courier είσαι αλλιώς για άνθρωπος του Θεού δεν μοιάζεις καθόλου ! ! !! (Συγνώμη αλλα δεν ήξερα οτι οι άνθρωποι του ΘΕΟΥ πρέπει να έχουν και εμφάνιση συγκεκριμένη )! ελεος!

Άσε τον κόσμο να λέει έτσι έκανε πάντα.Τι να πούμε γιά την αμφίεση μερικών που θέλουν να φένονται ως σεσωσμένοι και κυκλοφορούν με γκρίζα μακρυμάνικα πουκάμισα το κατακαλόκαιρο.
Καλύτερα να πίπτει κανείς και να ξανασηκώνεται προσβλέποντας στο έλεος του θεού παρά να συγκαταριθμεί τον εαυτό του με τους δικαίους και είναι χωρίς να το καταλαβαίνει συνεχώς λάθος, αυτός πότε θα μετανοήσει;Αν πας έξω από ένα ναό δες αυτούς που κάνουν φοβερές γονηκλεισίες πριν αν θα δώσουν τίποτα σε κάποιον που απλώνει το χέρι του,για να μην δώσουν τίποτα λένε μέσα τους ότι είναι απατεώνας.
Υπάρχει ένα βιβλίο του π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ που λέγεται <<Αδάμ που ει>>που πρέπει να έχει κάθε χριστιανός.Εκεί αναλύεται το φαινόμενο της ψυχικής προβολής.Όταν ο ΘΕΟΣ ρώτησε τον Αδάμ γιατί έφαγε τον απαγορευμένο καρπό αυτός αντανακλαστικά του απάντησε η γυναίκα που μου έδωσες εσεί .Δηλαδή όχι μόνο μετάθεσε την ευθύνη του αλλά έβγαλε και φταίχτη τον ίδιο τον δημιουργό.Το ίδιο κάνουμε και εμείς όταν νιώθουμε μιά επιθυμία και ζηλεύουμε που δεν μπορούμε να την πραγματοποιήσουμε κατηγορούμε τον άλλο.Όταν κάτι δεν μας βγαίνει κατηγορούμε τον άλλο.Όταν έχουμε ένα πάθος αντί να το κόψουμε με την βοήθεια του θεού κατηγορούμε τον κόσμο όλο αλλά μέσα μας το πάθος μένει αλώβητο το υπερασπίζουμε όπως κάνουμε το ίδιο με τον εαυτό μας.Όσο ποιό πολύ αισθανόμαστε δικαιωμένοι τόσο πιό πολύ υπάρχει ο κίνδυνος να φτάσουμε σε μιά κατάσταση που ναι μεν τίποτα δεν θα μας αγγίζει, όμως ο δρόμος της επιστροφής γιά τον αγνό μας εαυτό θα είναι ακατόρθωτος.

Οι ταπεινοί είναι και Άγιοι (δε μιλώ μόνο γι αυτούς που η εκκλησία αναγνωρίζει ως Αγίους).Οι ταπεινοί δεν κρίνουν , μόνο σκύβουν το κεφάλι και υπομένουν καρτερικά την κρίση του Κυρίου.Και συνεχώς αγωνίζονται.Το καλό είναι κι εδώ κι εκεί , μη το ψάχνουμε σ' ένα σημείο μόνο . Όπου ο ΘΕΟΣ επιτρέπει εκεί βρίσκεται.

O γέροντας Παΐσιος, η νηστεία και η κατάκριση

Πρωί στο κελί του Τιμίου Σταυρού του γέροντα Παΐσιου, κοντά στη Μονή Σταυρονικήτα. Τρίτη μέρα της Σαρακοστής. Είμαστε έξω στο σκεπαστό κι ο γέροντας βράζει γάλα στο καμινέτο, πάνω σ’ ένα κούτσουρο.

Παραδίπλα είναι, πλαγιασμένα στα χόρτα, τα δύο παιδιά του Γιάννη, που ανεβήκαμε μαζί στο Αγιονόρος - ο Γιάννης κάθεται μόνος του, απέναντι στο βράχο.

Πιο εδώ είναι δυο επισκέπτες, κι αυτοί από τη Θεσσαλονίκη. Στέκονται όρθιοι, ακουμπώντας στην καστανιά. Πενηντάρηδες κι οι δυο, χλωμοί, στρυφνοί. Φαίνονται να είναι από κάποια παρεκκλησιαστική οργάνωση, γιατί κοιτάζουνε αυστηρά, κάπως επιτιμητικά τον γέροντα και σχολιάζουνε μεταξύ τους χαμηλόφωνα.

Τα παιδιά παίζουνε, κάνουνε φασαρία –οπότε γυρίζει ο Παΐσιος και τα λέει ήρεμα:

«Μην κάνετε θόρυβο, γιατί εδώ δίπλα, κάτω απ’ το χώμα, είναι κρυμμένοι Αμερικανοί και θα ξυπνήσουν και θα ‘ρθουν να μας χαλάσουν την ησυχία μας».

Τα παιδιά σταματούνε, σωπαίνουνε παραξενεμένα.

Ο Γιάννης, απέναντι, γέρνει πλάγια στο βράχο, πάνω στο σάκο του. Ανάβει τσιγάρο.

Οι δυο επισκέπτες, που φαίνονται σκληροί ευσεβιστές, συνεχίζουν να βλέπουν με αποδοκιμασία τον γέροντα που προσέχει να μη φουσκώσει και χυθεί το γάλα. Ώσπου ο ένας δεν αντέχει και λέει στον καλόγερο:

«Γέροντα Παΐσιε, είμαστε στις πρώτες μέρες της Σαρακοστής, έχουμε αυστηρή νηστεία, κι εσύ βράζεις να πιεις γάλα;»

Ο γέροντας σωπαίνει. Δεν απαντάει. Πιάνει και κατεβάζει το κατσαρόλι, γιατί το γάλα έβρασε. Μετά πάει στο κελί, φέρνει έξι μικρά, παλιά, πορσελάνινα φλιτζανάκια, τα βάζει μερακλίδικα στη σειρά κι αδειάζει με προσοχή το γάλα μέσα σ’ αυτά. Περιμένει λίγο να κρυώσει, ενώ όλοι τον κοιτάζουνε με απορία, σιωπηλοί.

Οι δυο ευσεβιστές τα βλέπουνε όλα αυτά με αποστροφή, γιατί σκέφτονται ότι αφού είμαστε όλοι εδώ οι επισκέπτες, έξι και τα φλιτζανάκια, άρα και σ’ αυτούς θα τολμήσει ο καλόγερος να προσφέρει γάλα, τέτοιες μέρες σκληρής νηστείας.

Ο γέροντας Παΐσιος παίρνει τα γεμάτα φλιτζανάκια ένα-ένα, τα βάζει σ’ ένα ξύλινο δίσκο, τα κουβαλάει και τ’ αφήνει σε απόσταση εφτά μέτρων, στο χώμα, στην άκρη ενός θάμνου.

Τ’ ακουμπάει όλα εκεί, στη σειρά, έπειτα έρχεται, κάθεται δίπλα μας και αρχίζει να κάνει με το στόμα του κάτι σιγανά, παράξενα σφυρίγματα, κοιτάζοντας προς τους θάμνους.

Δεν περνούνε λίγα λεπτά, και πιο εκεί, μέσα από τα τσαλιά, βγαίνει πολύ προσεκτικά μια οχιά και ύστερα πέντε μικρά φιδάκια –τα παιδιά της.

Κρατάω την αναπνοή μου.

Τα φίδια έρχονται, πλησιάζουν όλα, ένα-ένα, σέρνοντας, περνούνε δίπλα μας, πάνε σιγά-σιγά στα φλιτζανάκια, κι αρχίζουν ήρεμα να πίνουν, να ρουφούνε το πρωινό γάλα τους .


Δείτε σήμερα Πέμπτη , 12. Μαρτίου τις 7.30 το βράδυ στο ορθόδοξο κανάλι 4Ε ττην εκπομπή "ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ" με θέμα : "Οι αιτίες των κατακρίσεών μας" .