"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

cloaca έγραψε:Ευτυχώς δεν ξέρουμε τι θα πει σκλαβιά.
Αν ξέραμε τότε αυτή η συζήτηση θα ήταν τελείως παράλογη.

Πολύ σωστά το λες, η ελευθερία (όπως και η ειρήνη,η δικαιοσύνη) είναι αγαθά απαράγραπτα, δότης και εγγυητής των οποίων είναι ο ίδιος ο Θεός.Οι χριστιανοί λοιπόν οφείλουν όταν και όπου καλούνται να αγωνιστούν γι αυτά τα αγαθά, όχι απλώς να συμμετέχουν ,αλλά να είναι μπροστά.Σαφώς ο φόνος είναι κακό,αλλά το πανανθρώπινο αγαθό της ελευθερίας είναι πάνω από κάποιες ζωές..Και φόνος από φόνος διαφέρει..εξάλλου υπάρχουν και άγραφοι νόμοι και διεθνείς συνθήκες..Άλλο να σκοτώσεις στην αναμπουμπούλα της μάχης και άλλο έναν άοπλο ή άμαχο ή αιχμάλωτο.. Δεν θα ξεχάσω στην ταινία το ολοκαύτωμα των εβραίων το γερμανό αξιωματικό που αρνήθηκε να πάει στη γραμμή των εκτελέσεων μπροστά στον ομαδικό τάφο, και ο ανώτερος τον σκότωσε εν ψυχρώ, οπότε το πτώμα του βρέθηκε στο σωρό μαζί με αυτά των εβραίων.Αυτή ήταν χριστιανική συμπεριφορά.
Τέλος πάντων μακάρι οι πόλεμοι να γίνονταν με μούντζες ή σφαλιάρες (προσωπικά προτιμώ τα λουκούμια)
αλλά δυστυχώς δεν γίνεται, αφού το ζητούμενο για τους εντολοδόχους των πολέμων είναι κάποιοι να "αραιώνουν".Άρα μιλάμε για αναγκαίο κακό, που για το χριστιανό συνεπάγεται επιτίμια και πνευματική οπισθοδρόμηση ίσως, αλλά όπως έλεγε και ο γέροντας Παΐσιος και πολύ "υλικό"για μετάνοια..

Σε μια τόσο ακραία (και δύσκολη) κατάσταση είναι δυνατόν να μην συμβουλευόμασταν τον πνευματικό μας;

vasilikirimp έγραψε:Ας υποθέσουμε ότι γίνεται πόλεμος - και απευθύνομαι κυρίως στους άντρες της παρέας -

πως μπορεί ένας χριστιανός να σηκώσει όπλο και να στοχεύσει άλλον άνθρωπο;

Με ποιο δικαίωμα θα αφαιρέσουμε τη ζωή ενός συνανθρώπου μας;

Σας έχει περάσει απο το μυαλό; Και εάν ναι , πως το βλέπετε αυτό το υποθετικό σενάριο;

ανθρώπινο ένστικτο επιβίωσης , πιστεύω πως αυτονόητα θα υπερασιστείς τη ζωή σου από οτιδήποτε σε θέτει σε κίνδυνο.
Νομίζω πως αν βρεθεί κανείς σ΄αυτή τη στιγμή δε θα προλάβει καν να σκεφτεί τί πρεσβεύει η θρησκεία του , τί επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται.
Δε θα σκεφτείς τα παιδάκια σου , την οικογένειά σου;;; δεν είναι ανθρώπινο;;;

vasilikirimp έγραψε:Ας υποθέσουμε ότι γίνεται πόλεμος - και απευθύνομαι κυρίως στους άντρες της παρέας -

πως μπορεί ένας χριστιανός να σηκώσει όπλο και να στοχεύσει άλλον άνθρωπο;

Με ποιο δικαίωμα θα αφαιρέσουμε τη ζωή ενός συνανθρώπου μας;

Σας έχει περάσει απο το μυαλό; Και εάν ναι , πως το βλέπετε αυτό το υποθετικό σενάριο;

Προσευχόμαστε να μην γίνει ποτέ πόλεμος, γιατί ο πόλεμος όποια έκβαση και νά 'χει δημιουργεί πόνο και θλίψη. Αν περνά από το χέρι μας προσπαθούμε να τον αποτρέψουμε.

Αν όμως μας καλέσει η πατρίδα να την υπερασπιστούμε να το κάνουμε προσπαθώντας να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας.

Είναι άλλο το να ρίχνεις στα τυφλά μέσα στη μάχη κι άλλο το να πυροβολήσεις τον άλλο πρόσωπο με πρόσωπο με σκοπό να τον σκοτώσεις.

Είναι άλλο το σκοτώσεις κάποιο που κρατά όπλο κι άλλο να σκοτώσεις αμάχους.

Είναι άλλο το να υπερασπίζεσαι την πατρίδα σου και τ' αγαπημένα σου πρόσωπα κι άλλο το να συμμετέχεις σ' ένα κατακτητικό πόλεμο.

Όσο για το αν μπορούμε να συγχωρηθούμε, αν αφαιρέσουμε ζωές με τις παραπάνω προϋποθέσεις, εφόσον εμείς δεν το προκαλέσαμε ούτε το επιδιώξαμε, μπορούμε να ελπίζουμε στο Έλεος του Θεού.

Τί τα θέλετε αυτά τα υποθετικά σενάρια ?

Καλό πάντος δεν κάνουν.-

Ο Γ. Παίσιος έλεγε ότι σε ένα πόλεμο να προπαθούμε να ρίχνουμε κοντά στον εχθρό πιο πολύ για να τον αποτρέψουμε παρά να επιδιώξουμε τον θάνατο του. Τώρα όταν είναι για να υπερασπιστούμε ιερά και όσια όπως την πατρίδα,την θρησκεία ή την οικογένεια μας και δεν έχουμε άλλη επιλογή τότε θα έχουμε ελαφρυντικά.

Εχεις δώσει για μένα τη πιο δυνατή , τη πιο συγκλονιστική τοποθέτηση !!!!!

ειδικά η τελευταία σου πρόταση

Έ, τότε, άς τον παρακαλούμε να μή επιτρέψει ποτέ να σκοτώσουμε ...


Ευχαριστώ..................................

δεν μου παει καν στο μυαλο οτι θα σκοτωσω ανθρωπο..εδω ενα ατυχημα βλεπουμε και βαζουμε τα κλαμματα..ΑΛΛΑ...αν γινοταν πολεμος τοτε και μονο απο αμυνα και μονο να σκοτωσεις..αμα εβλεπα οτι μου σκοτωνουν την οικογενεια μου τι θα εκανα?αλλα ουτως η αλλος ετσι οπως ειναι τα πραγματα δυο βομβες θα πεσουν και καθαρισαμε ολοι..ουτε το g3a3 δεν θα προλαβουμε να παρουμε..να παρακαλαμε τον καλο Θεο μας να μην επιτρεψει να δουνε τα ματακια μας τετοιο πραγμα.

Πόλεμος... τι είναι πόλεμος? για ποια μορφή πολέμου μιλάμε? την βιαιότερη? τη γνωστή κλασσική που παίρνεις τα άρματα? από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουμε πολεμάμε... για το συμφέρον, την πατρίδα, την αγάπη, την οικογένεια, τα συναισθήματα, τους λογισμούς, τη δουλειά... παντού ένας πόλεμος... το μέσο πάντα διαφέρει άλλοτε ειρηνικό άλλοτε όχι... αντίστοιχα και η υποδούλωση... άλλοτε ειρηνική άλλοτε όχι...

Στην πρώτη σελίδα του έργου του Περί του πολέμου, ο Κλαούζεβιτς προσδιορίζει τον πόλεμο σαν «μια πράξη βίας η οποία γίνεται για να υποχρεώσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή μας». Ο Κλαούζεβιτς συνεχίζει εξηγώντας ότι «ο πόλεμος είναι μια συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», δηλαδή είναι ένας τρόπος επίτευξης ενός πολιτικού στόχου. Αν η υποταγή δεν επιτυγχάνεται μέσα από αιτήματα ή απειλές, μπορεί να επιβληθεί δια της στρατιωτικής ισχύος.

Ξεπερασμένος όμως ο Κλαούζεβιτς... Όλα είναι πόλεμος, όπως γράφει ο Κονδύλης: Δεν υπάρχουν αξίες ούτε μάχονται αξίες αναμεταξύ τους, παρά μόνο συγκεκριμένες υπάρξεις, οι οποίες μέσω της διατύπωσης και της ερμηνείας αξιών προσπαθούν να ανατρέψουν ή να εδραιώσουν ορισμένες σχέσεις μεταξύ τους.

Υπάρχει "δίκαιος" πόλεμος?
Τι λέει η ιστορία? Ας δούμε το διάλογο Αθηναίων και Μηλίων...
ΑΘ: Έχουμε την απαίτηση να επιδιώξουμε πιο πολύ να επιτύχουμε τα δυνατά από όσα κι οι δυο μας αληθινά έχουμε στο νου μας, αφού ξέρετε και ξέρουμε ότι κατά την κρίση των ανθρώπων το δίκαιο λογαριάζεται όταν υπάρχει ίση δύναμη για την επιβολή του κι ότι, όταν αυτό δε συμβαίνει, οι δυνατοί κάνουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους κι οι αδύναμοι υποχωρούν κι αποδέχονται. (θυμίζει λίγο Αμερική? επαναλαμβάνεται η ιστορία?)
ΜΗ: ...να αφήσουμε κατά μέρος το δίκαιο και να μιλάμε για το συμφέρον...
ΑΘ:...βρισκόμαστε εδώ για το συμφέρον της ηγεμονίας μας και όσα θα πούμε τώρα σκοπό έχουν τη σωτηρία της πολιτείας σας...

Ποια ειναι η φυση του πολεμου τελικα? εγω που εδω και 15 χρονια αυτο μαθαινω - τον πολεμο - πως πρεπει να συμπεριφερθω με την ιδιοτητα του στρατιωτη - χριστιανου? ερχεται εκεινη η ωρα που η αδρεναλινη ανεβαινει και δεν σκεφτεσαι τιποτα αλλο παρα μονο το κουμπι που θα πατησεις στην καταλληλη στιγμη... ξυπνανε τα αγρια ενστικτα του ζωου καθως βλεπεις τον εχθρο να καταστρεφεται και δε σε νοιαζει εκεινη την ωρα τον τρομο και τον πονο που σκορπας... και μη γελιεστε... ο πολεμος πλεον δεν ειναι ¨παιρνω το λιανοντουφεκο"... ειναι απροσωπος ψυχρος επαγγελματικος... κανεις απο σας δε θα κληθει στην πρωτη γραμμη αν δεν υπαρχει γενικευμενη συρραξη κι αυτο ειναι μαλλον απιθανο... η αεροπορια πρωτιστως και το ναυτικο δευτερευοντως θα κληθουν να βγαλουν το φιδι απο την τρυπα... κι εκει δε βλεπεις ουτε το αιμα να τρεχει ουτε ακους τις κραυγες των χτυπημμενων... εγω ειμαι ετοιμος να σκοτωσω και να σκοτωθω... προσευχεστε για μενα...