"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Δημόσια εξομολόγηση πρώτη φορά κάνω!
Πολύ πρωτοχριστιανικά χρόνια μου θυμίσαμε!
Ναναι ευλογημένο!
Συγνώμη που σας έβγαλα το λάδι, ήθελα να σιγουρευτώ όμως!

Πόσες φορές έχω σκεφτεί την δημόσια εξομολόγηση xenia!!!!
Κάθε φορά σχεδόν που εξομολογούμαι................ και όταν τελειώνει η Θεία Λειτουργία! Έτσι όπως είμαστε όλοι με το αντίδωρο στο χέρι............
Να νιώσουμε όλοι μας την κατάντια μας!!! Τί σκεφτόμαστε! Τί συζητάμε! Τί κάνουμε! Να κλάψουμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου για την εικόνα που αμαυρώνουμε καθημερινά. Να το μοιραστούμε! Να κοιταζόμαστε στα μάτια χωρίς να "φανταζόμαστε" την "αγιότητα" ή την "πονηριά" του άλλου. ΣΑΝ ΑΔΕΛΦΙΑ πραγματικά με κοινό πόνο και στόχο. Με κάθε ειλικρίνεια................

Και μετά να δω ποιός θα τολμούσε να ξανασηκώσει τα μάτια του από την γη και να αντικρύσει τον αδελφό του!!! Τον οποιοδήποτε αδελφό του...............

Επιτρέψτε μου να θίξω μερικές πλευρές και πτυχές του ζητήματος. Μήπως και τυχόν βοηθήσω την κατάσταση..

1. Όταν σε έναν νέο άνθρωπο προκύψει μιά σχέση, αυτό είναι κοσμογονικό στη ζωή του και ανατρέπει πολλές ισορροπίες. Ακόμη και με του γονιούς του. Δεν είναι παράδοξο. Ακόμη και στον εαυτό του παρατηρούνται αλλαγές.
Χρειάζεται πολλή υπομονή και διάκριση από τον πνευματικό. Έγνοια γιά το καλό του παιδιού του. Άκρος σεβασμός στις επιλογές και στην ελευθερία του.
Υπάρχει κίνδυνος να ενεργεί ο πνευματικός (υποσυνείδητα) σαν κακιά πεθερά και να αμύνεται μην τυχόν και χάσει το πνευματικοπαίδι του..
Πρωτεύον είναι να τηρήσει ο άνθρωπος τους θείους Νόμους, αλλά ακόμη πιό πρωτεύον είναι να βρει σύντροφο και να τον αγαπήσει και να πορευθούν μαζί στη ζωή.
Μέχρι να βροουν το μέτρο, σίγουρα θα κάνουν λάθη. Είναι και το θέμα της αγάπης εκρηκτικό και πρωτόγνωρο.. Αλλά τί να το κάνεις να κρατηθεί κανείς ατσαλάκωτος και τελικά στο ράφι ανέραστος, ανήσυχος, ανικανοποίητος, μόνος και έρημος, δυστυχισμένος;
Ο πνευματικός πρέπει να σεβαστεί το νέο άνθρωπο. Και το καλύτερο που θα έχει να κάνει είναι να ενεργοποιήσει την Ιερωσύνη του σε προσευχή, γιά την αίσια έκβαση της σχέσης και γιά το καλό του παιδιού του.

2. Έλεγε ο π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος: Δε θα μου ζητάς έγκριση γιά όποια ριψοκίνδυνη κίνησή σου. Θα θέτεις υπό την κρίση του πνευματικού τις γενόμενες πράξεις σου. Γεγονότα όπου σε τύπτει η συνείδησή σου.

Και, εννοείται, θα τα ακούει ο πνευματικός με συμπάθεια, με κατανόηση, αποσκοπώντας στην ουσία των πραγμάτων, καθώς και συνυπολογίζοντας τα κίνητρα και τις εσώτερες διαθέσεις και το πνεύμα του αγωνιζομένου χριστιανού. Μπορεί και ένα βλέμμα και ένα απλό φιλί να είναι σαρκικά, εγωϊστικά, αρπακτικά, βάναυσα, ενώ απ'την άλλη και κάτι πιό πολύ -μιά αγκαλιά- να είναι ειλικρινής και πνευματική και αθώα. Αυτά πρέπει να αποτιμά ο πνευματικός.
Δεν πατρονάρει ο πνευματικός την ψυχή. Δεν την κάνει τηλεκατευθυνόμενη..

Ας προσέξουμε και ένα άλλο σημείο, που μας μπερδεύει.
Επειδή έχουμε μιά μακροχρόνια επικοινωνία με τον πνευματικό, θέλουμε να συζητήουμε μαζί του πτυχές της νεας εμπειρίας.
Η συζήτηση αυτή είναι φιλική και είναι αφ'υψηλού, θεωρητική, κατατοπιστική. Δεν είναι καταπιεστική και δεσμευτική γιά τον εξομολογούμενο.

Να σκεφθούμε δε και το εξής: Εφ'όσον λέμε ότι υπάρχει οικειότητα και επικοινωνία, ο πνευματικός πρέπει να διατηρήσει αυτό το κλίμα και να μην ξεφύγει να γίνει κριτής και δυνάστης της ψυχής. Ανταλλάσουμε απόψεις. Διαφωτίζουμε τις ισορροπίες.

Και στην περίπτωση, που γίνει κάποια υπερβολή, μπορεί να μπει κάποιος κανόνας, αλλά όχι σαν τιμωρία, όχι γιά να επιτείνει αγωνία ή ενοχές, απλά γιά να εξισορροπεί το πνεύμα της θείας κατανύξεως έναντι των Ιερών Μυστηρίων, καθώς και να εξασκεί σε νηφαλιότητα και αυτοκυβέρνηση.

Το πνεύμα της γαλήνης, της αγάπης, της κατανόησης, της επικοινωνίας, πάντα πρέπει να επικρατεί, να κυριαρχεί στη σχέση ανάμεσα σε πνευματικό και σε πνευματικοπαίδι.

Theodora... τι να πω... μακάρι να είχαμε όλοι αυτό το σκεπτικό... μακάρι...
Αλλά βλέπεις φοβούμαστε μην πέσει η μύτη μας...

Αγαπητό μέλος Ermite, από τον τρόπο που γράφεις θα έκοβα το κεφάλι μου ότι
είσαι κι εσύ πνευματικός, γιατί τα λόγια σου εκπέμπουν μια ανακούφιση στην ψυχή
και περισσότερο αναλύεις την πλευρά του πνευματικού.

Απλώς να πω αυτό που πάνω κάτω είπα και πριν, ότι δηλαδή την εικόνα του πνευματικού μου
την έχω στο μυαλό μου πολύ όμορφα φτιαγμένη. Υπάρχει απίστευτη οικειότητα και ελευθερία.
Ούτε καν φτάνω στο σημείο να δυσανασχετώ με αυτήν την κατάσταση.

Απλώς μια επιβεβαίωση ήθελα και αυτή την πήρα!!!
Σας ευχαριστώ όλους πραγματικά!

[quote="xenia"]Αγαπητό μέλος Ermite, από τον τρόπο που γράφεις θα έκοβα το κεφάλι μου ότι
είσαι κι εσύ πνευματικός, γιατί τα λόγια σου εκπέμπουν μια ανακούφιση στην ψυχή
και περισσότερο αναλύεις την πλευρά του πνευματικού.

/quote]

Και γω το σκεφτηκα αυτο

xenia έγραψε: Όχι σχέση ολοκληρωμένη!!!! Απλώς να κοιμηθούν μαζί...

ΕΛΕΟΣ!

Ναι αλλά εγώ το είπα πρώτη!!!
(αστειεύομαι)

Τη πρωτια εσυ την εχεις παντα....κοριτσακι μου

Κοιτα λιγο εδω τι απαντησεις δινει.....viewtopic.php?t=8078
Οτι και ναναι ο ανθρωπος κατι εκπεμπουν οι απαντησεις του,κατι ηρεμο τελος παντων..