Re: Λειτουργία στα Νεοελληνικά ;
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Οκτ 11, 2009 9:23 pm
Θυμάμαι την προηγούμενη φορά που είχε συζητηθεί το θέμα για τη λειτουργία με μετάφραση στα νεοελληνικά αναλογιζόμουν ότι επί τουρκοκρατίας τα εκκλησιαστικά κείμενα ήταν αυτά που είχαν οι σκλαβωμένοι Έλληνες για να μάθουν γράμματα, ήταν κοινώς το αλφαβητάρι τους.
Τώρα δε μας κάνουν αυτά και πρέπει να τα μεταφράσουμε στη νέα ελληνική γιατί είναι δύσκολη η κατανόησή τους!
Όπως κι αν έχει νομίζω πως δοκιμάστηκε το μέτρο αυτό αλλά κάθε άλλο παρά προέκυψε προσέλευση των νέων στη Λειτουργία που γινόταν στη νέα ελληνική ...
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 100 μέρες κοσκινίζει, λέει ο λαός μας.
Να μιλήσω καλύτερα με βάση την προσωπική μου εμπειρία, τα αρχαία που δεν ήξερα μέχρι να τα διδαχθώ τα είχα δει ως πρόκληση ώστε να τα καταλάβω και ξεκίνησα να διδάσκομαι αρχαία (από το αρχαίο κείμενο) στην Α’ Λυκείου... Δε με εμπόδισε αυτό στην παρακολούθηση της Λειτουργίας αντίθετα με βοήθησε να προσηλώνομαι και να συγκεντρώνομαι καλύτερα για να καταλάβω τα λεγόμενα, εξαντλητικό μεν αλλά απέδιδε δε.
Η μακαρίτισσα γιαγιά μου πήγε σχολείο ως την τρίτη δημοτικού, δεν άφηνε όμως λειτουργία που να μην πάει ως τα γεράματά της, το ίδιο και μια θεία μου 97 ετών που κοιμήθηκε πρόσφατα. Δε τις εμπόδισε ποτέ στη συμμετοχή τους η γνώση των αρχαίων, αντίθετα κατανοούσαν τα όσα λέγονταν και πολλές φορές έψελναν τους ύμνους με τους ψάλτες...
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας αναφέρω ένα περιστατικό.
Τη Μεγάλη Εβδομάδα, στην Ακολουθία των Παθών είχα τη χαρά να πάω στην εκκλησία με την κόρη (ετών 11) ενός πολυαγαπημένου μου ανθρώπου. Η μικρή δεν είχε πάει πολλές φορές στην εκκλησία, δεν καταλάβαινε και τα όσα λέγονταν όπως μου είπε και σίγουρα ως παιδί/μικρή έφηβη κουράστηκε πολύ γρήγορα.
Στην ενορία τους υπήρχε ένα βιβλιαράκι που είχε τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας στη γλώσσα των Ευαγγελίων, της το έδωσα λοιπόν και της είπα ότι καλό είναι να διαβάζει μαζί με τους ιερείς το κείμενο, να προσπαθεί να συγκεντρωθεί στα λόγια και τη μελωδία και σίγουρα θα αρχίσει σιγά σιγά να καταλαβαίνει τα όσα λέγονται. Έτσι έγινε, με βάση τα δικά της δεδομένα και για αρκετή ώρα το παιδί είχε απορροφηθεί και συμμετείχε!...
Πρέπει να σημειώσω όμως εδώ ότι τόσο οι ιερείς, όσο και οι ψάλτες είχαν καλή άρθρωση και ήταν μελωδικοί...
Δε θέλω να εθελοτυφλώ και κατανοώ ότι τα σύγχρονα παιδιά δεν κατέχουν την γλώσσα των ευαγγελίων, όμως... αν πηγαίνουν συχνά στην εκκλησία ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ, υπάρχει διάλογος, εξήγηση και ερμηνεία των όσων συμβαίνουν εκεί, συμμετοχή, και ίσως και το αντίστοιχο βιβλιαράκι που κυκλοφορεί σε κάποιες ενορίες παράλληλα η γλώσσα των ευαγγελίων και η νεοελληνική μπορούν να βοηθηθούν μέχρι να διδαχθούν τα αρχαία. (Τα οποία αρχαία ελπίζω να δω πριν πεθάνω κάποια στιγμή να διδάσκονται σωστά... )
Θα βοηθούσε επίσης αν οι ιερείς δεν λειτουργούν διεκπεραιωτικά και προσπαθώντας να προλάβουν να συμπτύξουν λειτουργίες και μυστήρια για να αυξήσουν τα έσοδα των εκκλησιών, στέλνοντας στον κάλαθο την ΚΑΤΑΝΥΞΗ...
Η άποψή μου είναι ότι ο συχνός και ακούσιος εκκλησιασμός και η κατανυκτική συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία βοηθάνε στο να ξεπεραστεί το όποιο εμπόδιο της γλώσσας.
Διορθώστε με αν κάνω λάθος.
(Προσωπικός συνειρμός: Αυτή η κουβέντα πάντως με την Λειτουργία στην νέα ελληνική και την ενδεχόμενη/ σταδιακή; κατάργηση της γλώσσας των Ευαγγελίων κλπ μου θυμίζει λίγο το ... τι τα θέλουμε μωρέ τα αρχαία/ τα θρησκευτικά/ την ιστορία/ τη γεωγραφία κλπ... Έχει κάποιος/α άλλος/η αυτό το συνειρμό άραγε; )
Τώρα δε μας κάνουν αυτά και πρέπει να τα μεταφράσουμε στη νέα ελληνική γιατί είναι δύσκολη η κατανόησή τους!
Όπως κι αν έχει νομίζω πως δοκιμάστηκε το μέτρο αυτό αλλά κάθε άλλο παρά προέκυψε προσέλευση των νέων στη Λειτουργία που γινόταν στη νέα ελληνική ...
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 100 μέρες κοσκινίζει, λέει ο λαός μας.
Να μιλήσω καλύτερα με βάση την προσωπική μου εμπειρία, τα αρχαία που δεν ήξερα μέχρι να τα διδαχθώ τα είχα δει ως πρόκληση ώστε να τα καταλάβω και ξεκίνησα να διδάσκομαι αρχαία (από το αρχαίο κείμενο) στην Α’ Λυκείου... Δε με εμπόδισε αυτό στην παρακολούθηση της Λειτουργίας αντίθετα με βοήθησε να προσηλώνομαι και να συγκεντρώνομαι καλύτερα για να καταλάβω τα λεγόμενα, εξαντλητικό μεν αλλά απέδιδε δε.
Η μακαρίτισσα γιαγιά μου πήγε σχολείο ως την τρίτη δημοτικού, δεν άφηνε όμως λειτουργία που να μην πάει ως τα γεράματά της, το ίδιο και μια θεία μου 97 ετών που κοιμήθηκε πρόσφατα. Δε τις εμπόδισε ποτέ στη συμμετοχή τους η γνώση των αρχαίων, αντίθετα κατανοούσαν τα όσα λέγονταν και πολλές φορές έψελναν τους ύμνους με τους ψάλτες...
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας αναφέρω ένα περιστατικό.
Τη Μεγάλη Εβδομάδα, στην Ακολουθία των Παθών είχα τη χαρά να πάω στην εκκλησία με την κόρη (ετών 11) ενός πολυαγαπημένου μου ανθρώπου. Η μικρή δεν είχε πάει πολλές φορές στην εκκλησία, δεν καταλάβαινε και τα όσα λέγονταν όπως μου είπε και σίγουρα ως παιδί/μικρή έφηβη κουράστηκε πολύ γρήγορα.
Στην ενορία τους υπήρχε ένα βιβλιαράκι που είχε τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας στη γλώσσα των Ευαγγελίων, της το έδωσα λοιπόν και της είπα ότι καλό είναι να διαβάζει μαζί με τους ιερείς το κείμενο, να προσπαθεί να συγκεντρωθεί στα λόγια και τη μελωδία και σίγουρα θα αρχίσει σιγά σιγά να καταλαβαίνει τα όσα λέγονται. Έτσι έγινε, με βάση τα δικά της δεδομένα και για αρκετή ώρα το παιδί είχε απορροφηθεί και συμμετείχε!...
Πρέπει να σημειώσω όμως εδώ ότι τόσο οι ιερείς, όσο και οι ψάλτες είχαν καλή άρθρωση και ήταν μελωδικοί...
Δε θέλω να εθελοτυφλώ και κατανοώ ότι τα σύγχρονα παιδιά δεν κατέχουν την γλώσσα των ευαγγελίων, όμως... αν πηγαίνουν συχνά στην εκκλησία ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ, υπάρχει διάλογος, εξήγηση και ερμηνεία των όσων συμβαίνουν εκεί, συμμετοχή, και ίσως και το αντίστοιχο βιβλιαράκι που κυκλοφορεί σε κάποιες ενορίες παράλληλα η γλώσσα των ευαγγελίων και η νεοελληνική μπορούν να βοηθηθούν μέχρι να διδαχθούν τα αρχαία. (Τα οποία αρχαία ελπίζω να δω πριν πεθάνω κάποια στιγμή να διδάσκονται σωστά... )
Θα βοηθούσε επίσης αν οι ιερείς δεν λειτουργούν διεκπεραιωτικά και προσπαθώντας να προλάβουν να συμπτύξουν λειτουργίες και μυστήρια για να αυξήσουν τα έσοδα των εκκλησιών, στέλνοντας στον κάλαθο την ΚΑΤΑΝΥΞΗ...
Η άποψή μου είναι ότι ο συχνός και ακούσιος εκκλησιασμός και η κατανυκτική συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία βοηθάνε στο να ξεπεραστεί το όποιο εμπόδιο της γλώσσας.
Διορθώστε με αν κάνω λάθος.
(Προσωπικός συνειρμός: Αυτή η κουβέντα πάντως με την Λειτουργία στην νέα ελληνική και την ενδεχόμενη/ σταδιακή; κατάργηση της γλώσσας των Ευαγγελίων κλπ μου θυμίζει λίγο το ... τι τα θέλουμε μωρέ τα αρχαία/ τα θρησκευτικά/ την ιστορία/ τη γεωγραφία κλπ... Έχει κάποιος/α άλλος/η αυτό το συνειρμό άραγε; )