Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Νὰ εἶσαι ἕτοιμος κάθε μέρα νὰ δεχθῇς κάθε θλῖψι· σκεπτόμενος, ὅτι αὐτὲς εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ πολλά σου χρέη [δηλαδὴ τὶς ἁμαρτίες σου] καὶ νὰ εὐχαριστῆς τὸν Ἅγιο Θεό. Ἐπειδὴ ἀπὸ αὐτὲς ἀποκτᾶ κανεὶς παρρησία ἀξιέπαινη, συμφώνως πρὸς τὸν Μέγα Ἀπόστολο, [ποὺ λέγει]: «ἡ θλῖψι ὁδηγεῖ στὴν ὑπομονή, ἡ δὲ ὑπομονὴ στὴν γνήσια [ἀρετή], ἡ δὲ γνήσια [ἀρετὴ] στὴν ἐλπίδα· ἡ δὲ ἐλπίδα δὲν ντροπιάζει [ὅποιον τὴν ἔχει]». Καὶ πράγματι, «ἐκεῖνα ποὺ ὀφθαλμὸς δὲν εἶδε καὶ αὐτὶ δὲν ἄκουσε, καὶ καρδία ἀνθρώπου δὲν διανοήθηκε», αὐτὰ εἶναι [ποὺ θὰ ἀπολαύσουν], ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, σύμφωνα μὲ τὴν ἀδιάψευστη ὑπόσχεσι [τοῦ Κυρίου], ἐπέδειξαν ὑπομονὴ στὶς θλίψεις, μὲ τὴν συνεργία τῆς [θείας] Χάριτος. Διότι χωρὶς τὴν [Θεία] Χάρι τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ κατορθωθῇ.
~ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος
(κεφάλαια πρακτικά καί θεολογικά)

[toula]

Μια πλούσια γυναίκα ήταν πνευματικό τέκνο του Αγίου Πορφύριου. Αυτή η γυναίκα είχε ένα γιο που είχε αγαπήσει μια κοπέλα στην Αθήνα.
Ο γιος της δεν είχε καμία σχέση με την εκκλησία ούτε πήγαινε ούτε παραδεχόταν τους παπάδες. Το παιδί αγαπούσε εκείνη την κοπέλα όμως η μητέρα του δεν την ήθελε.
Έλεγε στον γέροντα Πορφύριο η μητέρα του παιδιού, γέροντα αυτή η κοπέλα κάνει για τον γιο μου;
Και της έλεγε ο γέροντας όχι παιδί μου δεν κάνει.
Λέει η μητέρα, μα πως θα τον πείσω; Της λέει ο γεροντας πες του να έρθει να του μιλήσω. Έλεγε η μητέρα στον γιο της να πάει, όμως εκείνον δεν τον ένοιαζε.
Το παιδί ετοιμάστηκε να πάει ένα ταξίδι στο Λονδίνο να πάρει την κοπέλα του μαζί του και εκεί θα της ανακοίνωνε οτι θα την αραβωνιαζόταν διότι είχε πει στους γονείς του οτι, θέλετε ή δεν θέλετε θα αραβωνιαστώ με αυτήν την κοπέλα.
Το είπε αυτό στον γέροντα η μητέρα του παιδιού και της λέει ο γέροντας, καλά, πες του τουλάχιστον τώρα που θα πάει στο Λονδίνο να με πάρει ένα τηλέφωνο να του δώσω την ευχή μου που θα αραβωνιαστεί, βάλε του το σαν όρο της λέει ο γεροντας.
Της λέει ο γέροντας να του πεις, καλά παιδί μου σου δίνω την ευχή μου να την πάρεις, μόνο πάρε τον γέροντα τηλέφωνο.
Έτσι είπε η μητέρα στον γιο της, καλά πάρε την αφού την θέλεις και εγώ μόνο έναν όρο σου βάζω. Πάρε τον γέροντα τηλέφωνο και πες του, γέροντα θέλω την ευχή σου πριν όμως της ανακοίνωσης οτι θα την αραβωνιαστείς και αν το κάνεις αυτό του λέει η μητέρα του από εμάς δεν έχει πρόβλημα, θα σου δώσουμε και περιουσία και όλα.
Ε..!, άντε είπε το παιδί, αφού αυτό είναι το θέμα θα τον πάρω ένα τηλέφωνο.
Πάει στο Λονδίνο το παιδί, πήγε στο δωμάτιο με την κοπέλα του, κατεβαίνει το παιδί στην reception και ζητάει να πάρει ένα τηλέφωνο.
Το παιδί όμως δεν είπε στην κοπέλα του τίποτα ακόμα ούτε της είπε ότι θα πάρει τον γέροντα Πορφύριο τηλέφωνο, ντρεπόταν.
Παίρνει τηλέφωνο τον γέροντα Πορφύριο το παιδί, λέει γέροντα είμαι ο ..... ο γιος της ..... και θέλω να πάρω την ευχή σας.
Του λέει ο γέροντας μισό λεπτό περίμενε στο τηλέφωνο, μην κλείσεις όμως.
Εκείνη την στιγμή στο τηλέφωνο ακούγεται ένας παράξενος ήχος και συνδέεται το τηλέφωνο της reception με το τηλέφωνο του δωμάτιου του χωρίς να έχουν κάποια σχέση. Φανταστείτε ενα ξενοδοχείο με 300 τουλάχιστον δωμάτια.
Το παιδί ακούει από το τηλέφωνο του δωματίου την κοπέλα του να μιλάει με έναν φίλο της στην Αθήνα.
Έλεγε η κοπέλα του στον φίλο της, ήρθαμε στο Λονδίνο, απόψε θα μου πει ότι με παντρεύεται, θα του φάω όλα τα λεφτά του και μετά εγώ θα έρθω κοντά σου, εγώ ξέρεις ότι εσένα αγαπώ κτλ.
Έτσι ακούει το παιδί ξαφνιασμένο αυτήν την συνομιλία της κοπέλας του με τον φίλο της και αφού τα άκουσε όλα από το τηλέφωνο ακούγεται και πάλι ο ίδιος παράξενος θόρυβος στο τηλέφωνο και ξανά συνδέεται με τον γέροντα.
Του λέει ο γέροντας, τι θέλεις παιδί μου; Και του λεει το παιδί, τίποτα γέροντα την ευχή σας!.

[toula]

Μόνο προς τους καθαρούς τη καρδια το θείον διαλεγεται και σε αυτούς εμφανίζεται και κατοικεί.
Αγ.Νεκταριος.

[toula]

Την ώρα που οι άνθρωποι εξαντλουν όλη τους την κακοτητα εναντίον Σου ,Εσύ Κύριε εξαντλεισαι όλος για τη σωτηρία τους.
Αγ.Ιγνατιος Μπριαντσανινωφ.

[toula]

Εσύ Κύριε με τα χέρια καρφωμένα στον Σταυρό,έδεσες τα πονηρά πνεύματα που βρίσκονται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη και με τα πόδια καρφωμένα στον Σταυρό πάτησες τον θάνατο.
Αγ.Ιγνατιος Μπριαντσανινωφ.

[toula]

Όταν ο Χριστός είναι μαζί μας κανένας δεν είναι εναντίον μας ....
Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης.....

[toula]

Η Εκκλησία να πάρει θέση να αφορησει μερικούς .
Η σιωπή της είναι συνενοχή ....
Άγιος Παϊσιος

[toula]

Στην Κιβωτό της Ορθοδοξίας

Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κερδίσουν τη βασιλεία χωρίς κόπους και ιδρώτα· κι ενώ μακαρίζουν τους άγιους άνδρες και θέλουν την τιμή και τα χαρίσματά τους, δεν θέλουν να έχουν μερίδιο στους πόνους και τα βάσανα που περνούν εκείνοι.

Τη βασιλεία τη θέλουν όλοι, και πόρνες και τελώνες και κάθε άνθρωπος, και γι᾽ αυτό υπάρχουν οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες· για να φανερώνεται ποιοι αγάπησαν αληθινά τον Κύριό τους και δίκαια να κερδίζουν τη βασιλεία των ουρανών.

Όσιος Μάρκος ο Ασκητής

[toula]

Με γεμάτο στομάχι, η προσευχή φθάνει έως το ταβάνι.

Με άδειο στομάχι, ανεβαίνει περισσότερο, ανάλογα με την πίστη και την ταπείνωση αυτού που προσεύχεται.

Πολλά μάς εδίδαξαν οι Γεροντάδες μας για τη σημασία της νηστείας στην προσευχή.

Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης

[toula]

Ο μακάριος Ζωσιμάς διηγήθηκε για κάποιον γέροντα τα εξής: «Όταν ήμουν ακόμη στο μοναστήρι στην Τύρο μας επισκέφτηκε ένας γέροντας ενάρετος.

Κάποια ώρα που διαβάζαμε τα Αποφθέγματα των Γερόντων – γιατί αυτά συνηθίζαμε να διαβάζουμε σχεδόν πάντοτε – φτάσαμε και στη διήγηση για τον γέροντα εκείνον, στον οποίο πήγαν ληστές, πήραν όλα του τα πράγματα και έφυγαν, αφήνοντας ένα ταγάρι. Και ο γέροντας, λέει, το πήρε και έτρεξε από πίσω τους φωνάζοντας· “Παιδιά, πάρτε και αυτό που ξεχάσατε στο κελλί μου”. Εκείνοι, κατάπληκτοι από την ανεξικακία του γέροντα, έβαλαν πάλι στο κελλί του όλα όσα πήραν από αυτό.

» Μόλις διαβάσαμε λοιπόν αυτή τη διήγηση, μου είπε ο γέροντας που μας επισκέφτηκε· “Αυτό το απόφθεγμα με έχει ωφελήσει πάρα πολύ”. Τον παρακάλεσα να μου πει ποια ωφέλεια βρήκε από αυτό, και μου διηγήθηκε· “Κάποτε που έμενα στην περιοχή του Ιορδάνη, διάβασα και εγώ αυτή τη διήγηση και, θαυμάζοντας τον γέροντα για την ανεξικακία και την πραότητά του, έλεγα στον Θεό· ‘Κύριε, εσύ που με αξίωσες να λάβω το σχήμα αυτών των αγίων γερόντων, αξίωσέ με να ακολουθήσω τα ίχνη τους και να βαδίσω τον ίδιο δρόμο που βάδισαν και αυτοί, καθώς οδηγούνταν από τη χάρη σου’. Αφού παρακάλεσα έτσι τον Θεό και ενώ είχα μέσα μου αυτόν τον πόθο, πέρασαν δύο μέρες και, όπως καθόμουν στο κελλί, αντιλήφθηκα κάποιους να έρχονται, οι οποίοι στάθηκαν και χτύπησαν την πόρτα. Κατάλαβα ότι ήταν ληστές και είπα μέσα μου· ‘Σε ευχαριστώ, Θεέ μου· ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσω τον πόθο μου’. Άνοιξα λοιπόν, τους υποδέχτηκα με χαρά, και αφού άναψα ένα λυχνάρι, άρχισα να τους δείχνω τα πράγματα λέγοντας· ‘Μην ανησυχείτε· πιστεύω ότι, με τη βοήθεια του Θεού, δεν θα σας κρύψω τίποτε’. ‘Χρυσάφι έχεις;’ με ρώτησαν. ‘Ναι, έχω τρία νομίσματα’, τους απάντησα και άνοιξα το κουτί μπροστά τους. Τα πήραν και αυτά και όλα τα πράγματα και έφυγαν ήσυχα”».

«Εγώ», συνέχισε ο αββάς Ζωσιμάς, «του είπα αστειευόμενος· “Τι έγινε μετά; Γύρισαν πίσω όπως οι ληστές του προηγούμενου γέροντα;” “Να μην επιτρέψει ο Θεός”, αποκρίθηκε αμέσως. “Γιατί ούτε εγώ το ήθελα να γυρίσουν”. Δες λοιπόν ποια πρόοδο και ποια δόξα μπροστά στον Θεό του έδωσαν ο πόθος και η προετοιμασία του: όχι μόνο δεν λυπήθηκε που του πήραν όλα όσα είχε, αλλά και χάρηκε, σαν να είχε αξιωθεί να λάβει ένα πραγματικά πολύ μεγάλο καλό».

Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Β’, Υπόθεση ΛΗ’ (38), σελ. 331. Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 2003.