Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μην κοιτάζετε αυτό που σας συμβαίνει,
αλλά να κοιτάζετε τον Χριστό,
όπως το παιδί κοιτάζει την μητέρα του, όταν κάτι του συμβεί.
Όλα να τα βλέπετε χωρίς άγχος, χωρίς στενοχώρια, χωρίς πίεση.
Έτσι αντί να δίνεστε στη στενοχώρια, που δεν είναι του Πνεύματος του Θεού,
θα δίνεστε στη δοξολογία του Θεού.
Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

"Άφησε τον Θεόν να κανονίζει.."
Άφησε τον Θεόν να κανονίζει την πορεία σου. Αυτός γνωρίζει προτού ζητήσεις κάτι. Ζήτα λοιπόν να σου δώσει μετάνοια, να σου συγχωρέσει τις πτώσεις σου, και για τα υπόλοιπα Εκείνος ξέρει.
Αυτός ( ο Θεός ) ξέρει και τι ανέμους θα δώσει, αν θα σου πάρει την χαρά και θα την κάνει στενοχώρια, αν θα σου πάρει την στεναχώρια και θα σου την κάνει χαρά,
αν θα σου δώσει επιτυχία ή αποτυχία,
αν θα σου κόψει τα πάθη ή αν θα σου τα αφήσει, αν θα σου θεραπεύσει την αρρώστια και θα σου δώσει υγεία, ή αν θα σου πάρει την υγεία και θα σου δώσει αρρώστια..
Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

[toula]

"Όταν λέτε την ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ.."
Το παν είναι ο έρωτας στον Χριστό.
Άμα η ψυχή σας επαναλαμβάνει με λατρεία, με πόθο τις πέντε λέξεις “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”, δεν χορταίνει.
Είναι λέξεις αχόρταστες! Σ’ όλη σας την ζωή να τις λέτε, κρύβουν τόσους χυμούς!
Κι όταν λέτε την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”, να την λέτε αργά, ταπεινά, απαλά, με θείο Έρωτα.
Με γλυκύτητα να λέτε το όνομα του Χριστού. Να λέτε μία-μία τις λέξεις:
“Κύριε … Ιησού … Χριστέ … ελέησόν με”, απαλά, τρυφερά, αγαπητικά.
Ο τελειότερος τρόπος προσευχής είναι ο σιωπηλός. Εκεί γίνεται η πιο αληθινή λατρεία..
Όσιος Πορφύριος
Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες

[toula]

«Μακάριος είναι εκείνος ο οποίος έλαβε τη Χάρη και πέθανε με αυτή ... Μακαριοτερος είναι εκείνος, ο οποίος έζησε και την αύξησε (τη Χάρη), τη μεγάλωσε κι έπειτα κοιμήθηκε»...!!!
Όσιος παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

[toula]

Η Αγία Φωτεινή, η Σαμαρείτις…!!!
«Ήτανε αγράμματη, αμαρτωλή γυναίκα…!!!
Ήταν ένα κάρβουνο του διαβόλου και ο Χριστός το έκανε διαμάντι!
Από την ημέρα που πίστεψε στον Χριστό, άλλαξε ζωή. Από Σαμαρείτισσα έγινε Φωτεινή. Από σκοτάδι έγινε φώς, από σκοτεινή έγινε φωτεινή. Τα άφησε όλα, πήρε ένα ραβδί και περπατούσε σε βουνά και ρεματιές κηρύτοντας τον Χριστό.
Όταν έλεγε το όνομα του Χριστού, έκλαιγε.
Μετά τη σταυρική θυσία του Χριστού πήγε σε πολλά μέρη. Κατέληξε στη Σμύρνη. Και εκεί κήρυξε τον Χριστό, και βαπτισθήκανε πολλοί και έγιναν Χριστιανοί. Για αυτό οι Σμυρνιώτες κτίσανε προς τιμήν της την πιό όμορφη εκκλησία που υπήρχε στη Μικρά Ασία. Ο ναός της Αγίας Φωτεινής ήταν ο πρώτος μετά την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης!
Στην εκκλησία της Αγίας Φωτεινής λειτούργησε για τελευταία φορά ο Χρυσόστομος Σμύρνης το 1922, και μετά έβαλαν φωτιά οι Τουρκαλάδες και την έκαψαν. Δεν υπάρχει πια»…!!!
Μακαριστός Επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης, Μητροπολίτης Φλωρίνης

[toula]

Μερικές σκέψεις στα πρόθυρα της Τεσσαρακοστής.
Την Σαρακοστή νηστεύουμε όχι για " να τα βρούμε με τον εαυτό μας" και να κρατήσουμε αποστάσεις από την κακία και να βελτιωθούμε ως άνθρωποι, αλλά για να τα βρούμε με τον Θεό και να αποκαταστήσουμε την σχέση μας μαζί Του. Μέτρο και τέλος είναι ο Χριστός , όχι ο βελτιωμένος άνθρωπος.Άλλωστε θέλουμε δεν θέλουμε, και ξέρω ότι σε πολλούς δεν αρέσει αυτό,αλλά ετσι είναι , πάντοτε παλιάνθρωποι θα είμαστε. Άλλος λίγο άλλος πολύ, νηστεύοντες και μη νηστεύοντες, αγκαλιασμένοι όλοι με την κακία μας.Αυτή είναι η ροπή μας.
Είναι βεβαια και αυτό το έντονο ερωτικό στοιχείο. Οι παλιοί μας έλεγαν απλοϊκά ότι τώρα δεν τρώμε " γιατί κυνηγάνε οι εβραίοι τον Χριστό να Τον σταυρώσουν" ! Αυτές οι ημέρες είναι ο καιρός της θλίψης και της αδημονίας του Χριστού. Ποια ψυχή χριστιανική ζητάει την τρυφή και την καλοπέραση έναν τέτοιο φρικτό καιρό; Πόσο σοφή είναι η Αγάπη και πόσο ανόητες οι διάφορες προφάσεις!
Αλλά τι θα πει να τα βρούμε με τον Θεό; Σημαίνει ατενίζοντας προς τον Χριστόν να κάνουμε αγώνα να του ομοιάσουμε έστω και σαράντα μέρες. Αυτή είναι η σαρακοστή που ετοίμασε η Εκκλησία για μας και εμείς την ακολουθούμε γιατί πιστεύουμε στην Εκκλησία και ότι μας προσφέρει και μας παραθέτει και μας προτείνει και ετοιμάζει για μας.
Τώρα αν νομίζει κάποιος ότι η νηστεία από το λάδι και το κρέας δεν είναι πνευματικότητα, αλλά φτηνά χυδαία πράγματα, ας δει ότι αποτελείται ο ίδιος από πνεύμα και απο σώμα. Αυτά δεν είναι διχοτομημένα αλλά σε αρραγή ενότητα. Έχουμε πνευματικά σώματα και φθαρτές ψυχές. Και όταν δεν συγκρατούμε το ένα το άλλο καταρρέει. Δυστυχώς η πλατωνική μας κληρονομιά και ξιπασιά για κάθε το υλικό έκανε μεγάλη ζημιά. Νομίζουμε ότι η καλή μας διάθεση και συμπεριφορά και ένας ισορροπημένος, ο Θεός να τον κάνει, ψυχισμός είναι η μοναδική πνευματική μας ζωή. Και αυτό αρκεί για να είμαστε καλά απέναντι στον Θεό, τον εαυτό μας και τους άλλους. Ψευδαισθήσεις.Η νηστεία από τις τροφές μπορεί να είναι απλά ένα μέσο, αλλά τα μέσα, οι εικόνες και οι παραστάσεις στην πίστη μας είναι μια σαρκωμένη αλήθεια, μια ιερή υλική πραγματικότητα. Νηστεύω από τροφές για να ταπεινώσω την κυριαρχία της επιθυμίας και σιγά σιγά να την κάμω πείνα και επιθυμία για Θεό. Η ίδια η πείνα και η στέρηση είναι εικόνα η οποία μιλάει δυνατά για την φτώχεια της ψυχής και τον λιμό της ύπαρξης μας. Δεν είναι άσκηση και δοκιμή των ορίων μας , σαν να είμασταν φακίρηδες . Δεν μας ζήτησε κανείς αποδείξεις της δύναμης μας. Αντίθετα η επίδειξη της δύναμης και της αντοχής μας είναι ο δρόμος προς την υπερηφάνεια και αναιρεί την νηστεία. Η νηστεία από τις τροφές, τις ανέσεις και τις διασκεδάσεις είναι εκούσια παραίτηση και φτωχευση ακόμα και από τα ελάχιστα και ασήμαντα, για να δηλώσουμε στον Θεό την ταπείνωση και την αδυναμία μας.Και έτσι όπως θα μας βρει ελάχιστους και ενδεείς να επιβλέψει εφ'ημάς.
Η σαρακοστή είναι πασχαλινή χαρά. Αν δεν την αποδεχτείς έτσι από την πρώτη εβδομάδα θα έχεις πρόβλημα. Εκνευρισμούς, στερητικά σύνδρομα και είναι και οι πειρασμοί στη γωνία πάντα βέβαια. Σκεφτείτε μόνο τις ακολουθίες και την σπάνια ομορφία τους! Και μόνο που λες την λέξη σαρακοστή μπαίνεις σε άλλη διαδικασία. Βάζεις προτεραιότητες. Οι λεπτολογίες και τα μικροπράγματα γίνονται ακριβώς αυτό που είναι. Λεπτολογίες και μικροπράγματα. Δίψα για κάτι ανώτερο, πνευματικό σε διακατέχει. Σε ελέγχει και η ομορφιά και η απλότητα όπου υπάρχει. Σε κάνει ταπεινό και σοβαρό χωρίς την καταναγκαστική γαρνιτούρα της κατήφειας.Παραμένεις χαρούμενος και συγκινημένος. Και ο αέρας είναι αγιασμένος! Μυστήρια πράγματα! Περιμένοντας λοιπόν την Σαρακοστή να αισθανόμαστε όσο δυνατόν χαρά και αγαλλίαση διότι όλα αυτά τα παραπάνω μας περιμένουν για να μας φέρουν κοντά στην ζωή, την οποία προτιμάει ο Θεός για την αγάπη μας.
π. Παντ. Κρούσκος

[toula]

«Όσο τα εμπόδια είναι μεγαλύτερα, τόσο πιο πολλή αξία έχει ο θρίαμβος της αρετής».
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

[toula]

"Εμείς ταυτίζουμε τον τέλειο με τον αλάνθαστο."
Γι' αυτό και σκανδαλιζόμαστε εύκολα. Σκανδαλιζόμαστε ακόμα και με τους πνευματικούς μας πατέρες, με τους Επισκόπους μας, με τους κληρικούς μας όταν τους δούμε να κάνουνε ένα λάθος.
Που αυτό, ξέρετε, είναι δείγμα ανωριμότητας, το ότι σκανδαλιζόμαστε.
Γιατί σκανδαλίστηκες;
Επειδή ένας ιερέας, ένας Δεσπότης, ένας Πατριάρχης κάνει ένα λάθος;
Δηλαδή τι νόμιζες; ότι ο Επίσκοπος είναι αλάνθαστος; ή ο ιερέας είναι αλάνθαστος; ή και οι Άγιοι ακόμα, οι μεγάλοι Άγιοι, είναι αλάνθαστοι; ή είναι αναμάρτητοι;
Όχι!
Εάν το νομίζεις αυτό κάνεις λάθος γι' αυτό και σκανδαλίζεσαι, διότι έχεις λανθασμένες προϋποθέσεις!
Λες: "μα έκανε αυτό το πράγμα;" Βεβαίως το έκανε! Και χειρότερα μπορεί να κάνει! Γιατί δηλαδή να νομίζεις ότι ο τέλειος άνθρωπος εν Χριστώ είναι αλάνθαστος και αναμάρτητος;
Δεν είναι έτσι.
Ο τέλειος εν Χριστώ άνθρωπος δεν είναι
ο αναμάρτητος.
Αναμάρτητος άνθρωπος δεν θα υπάρξει ποτέ. Κανένας δεν είναι αναμάρτητος άρα κανένας δεν είναι και αλάνθαστος.
Όλοι κάνουμε λάθη και όλοι έχουμε αμαρτίες και όλοι μας πολεμούμαστε από τα ίδια πάθη.
Όπως είστε εσείς είμαι κι εγώ ήταν και ο γερο-Παΐσιος, ήταν και ο Άγιος Γεώργιος, ήταν και ο Άγιος Δημήτριος.
Το ίδιο πράγμα είμαστε όλοι, άνθρωποι είμαστε.
Ποιο είναι το στοιχείο της αγιότητας; Ποιος είναι ο Άγιος; Ο αλάνθαστος και ο αναμάρτητος που δεν υπάρχει ούτε μπορεί να γίνει ποτέ;
Όχι βέβαια!
Ο Άγιος είναι ο ταπεινός!
Αυτός ο οποίος ναι, κάνει λάθη, έχει αμαρτίες αλλά μετανοεί, ταπεινώνεται. Είναι ταπεινός άνθρωπος.
Ενώ ο υπερήφανος μπορεί να είναι τέλειος αλλά είναι βδέλυγμα για το Θεό!
π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού .

[toula]

"Ο υποτακτικός είναι βασιλιάς, δεν ελέγχεται.Ξερετε πως ήμουν τότε όταν ήμουν υποτακτικός ;
Ήμουν αετός ."
Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης .

[toula]

"Σημερινοί είμαστε, ουρανοί δεν είμαστε!"
Θυμάμαι τον θάνατο του Γερο-Ησύχιου του Κωνσταμονίτη πριν χρόνια.
Πήγε ν’ ανάψει το καντηλάκι, έγειρε κι έτσι ήσυχα έφυγε. Χρόνια πορτάρης, με μετρημένα λόγια. Ο Μελέτιος ο Σιμωνοπετρίτης χαμογελώντας απεκοιμήθη. Ο Γερο-Γιάννης της Καλύβης μου, μόλις κοινώνησε.
Και θυμάμαι κι εγώ τον θάνατο αγρυπνώντας με την αρρώστια μου.
Ακούγεται η σόμπα, ένα ποντίκι στη σκεπή, τα βήματα του παπα-Σίμωνα, σαν κάτι νά ’χασε μέσα στη νύχτα, κάπου να σκουντοφλά, κάτι να ζητά, ή κάτι ν’ ανακατεύει ανάμεσα στα κουτιά και τα φουντούκια και τις εικόνες και τα σκεπάσματά του.
…Πέθανε η ανηψιά του παπα-Σίμωνα, εφτά χρονώ λέει. Δηλαδή πρέπει νά ’μαστε έτοιμοι κάθε στιγμή, λέει.
Όποτε κοιμηθεί μοναχός χτυπά η καμπάνα, ό,τι ώρα και νά ’ναι, ακόμη και στη λειτουργία. Για να βοηθήσουν οι ευχές την ψυχή στην άνοδο.
Το πρωί φέρανε σκοτωμένο ένα λύκο.
Σαν να πιάνει νοτιάς.
Πέθανε και η γιαγιά του Σαμουήλ. Εκατό χρονώ. Θα πάει στον Παράδεισο, έλεγε. Ήταν καλή. Στις εκκλησιές μέσα αισθανόταν πιο καλά απ’ ό,τι στο σπίτι της.
Ο Ευστράτιος φεύγοντας άφησε μισή σοκολάτα και είπε:
«Σημερινοί είμαστε, ουρανοί δεν είμαστε!».
Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου .