Κάτου στης ακροποταμιάς το μονοπάτι περπατάει
κρατώντας βέργα λυγαριάς και στη Σεβίλλια πάει.
Τα κατσαρά του γυαλιστά πέφτουν στα μάτια του μπροστά
στην όψη του είναι μελαμψός από του φεγγαριού το φως.
Κάποτε λίγο σταματά, κόβει λεμόνια στρογγυλά
τα ρίχνει το νερό να στρώσει και να το χρυσαφώσει.
Εκεί στης ακροποταμιάς το μονοπάτι να, τον φτάνουν
κάτω απ' τα κλώνια μιας φτελιάς χωροφυλάκοι και τον πιάνουν.
Αποβραδίς η ώρα οχτώ τον σέρνουν σε κελί μικρό
απέξω κάθονται φυλάνε πίνουν ρακί και βλαστημάνε....
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 20, 2012 8:19 am
από gkou
Με προκάλεσε το πειραχτήρι του φόρουμ...θα αρχίσω κι εγώ να σας αφιερώνω τραγουδάκια παλιοί μας φίλοι (αλλά μόνο το κέφι δε θα σας φτιάχνει )
Αυτό λοιπόν, σαν αρχή:
[urlhttp://www.youtube.com/watch?v=PPR2bK3kL5c][/url]
In a Manner of speaking
I just want to say
That I could never forget the way
You told me everything
By saying nothing
In a manner of speaking
I don't understand
How love in silence becomes reprimand
But the way that i feel about you
Is beyond words
Oh give me the words
Give me the words
That tell me nothing
Ohohohoh give me the words
Give me the words
That tell me everything
In a manner of speaking
Semantics won't do
In this life that we live we only make do
And the way that we feel
Might have to be sacrificed
So in a manner of speaking
I just want to say
That just like you I should find a way
To tell you everything
By saying nothing.
Oh give me the words
Give me the words
That tell me nothing
Ohohohoh give me the words
Give me the words
That tell me everything
Oh give me the words
Give me the words
That tell me nothing
Ohohohoh give me the words
Give me the words
That tell me everything
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 20, 2012 8:23 am
από panagiotisspy
Εκπληκτικοί οι Tuxedomoon..
Re: Οι παλιοί μας φίλοι
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 20, 2012 8:51 am
από panagiotisspy
Αν είναι απ' την Αγάπη, τότε ποτέ να μη στεγνώσουν τα μάτια μας αδέρφια....
Τα βουρκωμένα μάτια μου....
Στίχοι Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική Ελένη Καραϊνδρου
Μπορεί και να 'ναι απ' τον καπνό
μπορεί κι απ' τον αγέρα
τα βουρκωμένα μάτια μου
και τούτη η παγωνιά
Μπορεί και να 'ναι απ' τον καπνό
που θάμπωσε τη μέρα
κι όχι από σένα μάτια μου
που άνοιξες πανιά
Μπορεί και να 'ναι απ' τον καπνό
μπορεί κι απ' τον αγέρα
μπορεί κι από τ' απόδειπνο
το μελαγχολικό
Μπορεί και να 'ναι απ' τη φωτιά
μπορεί κι από το χιόνι
το δάσος που ρημάχτηκε
και διώχνει τα πουλιά
Μπορεί και να 'ναι απ' τη φωτιά
που τη ζωή μου ζώνει
κι όχι από σένα μάτια μου
που άλλαξες φωλιά....