"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ὅταν σηκώνεσαι ἀπὸ τὸν ὕπνο ἡ πρώτη σου σκέψη πρέπει νὰ στραφεῖ στὸ Θεό,

ὁ πρῶτος σου λόγος πρέπει νά ῾ναι προσευχὴ στὸ Θεὸ – τὸν Πατέρα καὶ Δημιουργό σου.

Στάρετς Αντώνιος της Όπτινα

μακάρι να μ' αλλάξεις Θεέ μου
κι ας άργησα πολύ

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Οι αρετές του Θεού - H Αγάπη

Η Αγάπη είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου. Ο ταραγμένος, απομονωμένος μέσα στο πλήθος άνθρωπος στερείται αγάπης. Δεν έχει αγάπη, δεν ζει με αγάπη και δεν παίρνει αγάπη. Εννοούμε την πραγματική αγάπη, την ανιδιοτελή και χωρίς συμφέρον.

Η εποχή που ζούμε είναι η πιο «χτυπητή» εποχή με ακραίες αντιθέσεις. Τα προϊόντα που παρουσιάζονται στις διαφημίσεις, σε εκδόσεις βιβλίων, σε ηχογραφήσεις, σε DVD και CD προσφέρουν έναν καινούργιο τρόπο ζωής. Παρά την αναφορά τους στην αγάπη, πραγματεύονται θέματα που δεν περιέχουν την αληθινή αγάπη. Ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, ο καθημερινός περιοδικός τύπος, πιο πολύ η μουσική, αν και ασχολούνται με την αγάπη, δεν προσφέρουν την πραγματική κι αυτό, γιατί στην εποχή μας η αγάπη είναι τόσο εγωκεντρική και ιδιοτελής, ώστε να αποτελεί ένα σπάνιο αγαθό στις ανθρώπινες σχέσεις.

Πολλοί μιλάνε για αγάπη χωρίς να ξέρουν ότι το πρώτο γνώρισμα της αγάπης είναι να δίνει κανείς και όχι να παίρνει. Στο γάμο ζητούμε να παντρευτούμε έναν που θα μας αγαπάει και θα μας καταλαβαίνει και όχι έναν που εμείς θα αγαπούμε και θα καταλαβαίνουμε. Ο σύγχρονος άνθρωπος πιστεύει ότι η αγάπη είναι να παίρνεις και όχι να δίνεις. Τα ατομικά συμφέροντα είναι πάνω από τα ομαδικά και τα κοινωνικά. Η αγάπη στις μέρες μας, ενώ είναι το πιο απαραίτητο αγαθό, έχει γίνει το πιο σπάνιο και το πιο παρεξηγημένο.

Αντίθετα από το σύγχρονο πνεύμα της φιλαυτίας και της ιδιοτέλειας, η αληθινή αγάπη υπάρχει και βρίσκεται στον Θεό. «Ο Θεός είναι αγάπη» (Α’ Ιωάν. 4:8). «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο τον μονογενή Του Υιό, για να μη χαθεί κανείς που πιστεύει σ’ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάν. 3:16). Η φύση του Θεού είναι η αγάπη που δίνει.

Η Αγία Γραφή μας λέει: «Έτσι αποδείχτηκε η αγάπη του Θεού για μας: Απέστειλε τον Υιόν Του τον μονογενή στον κόσμο για να μας χαρίσει τη νέα ζωή, αν ενωθούμε μ’ Αυτόν» (Α’ Ιωάν. 4:9).

Η ευτυχία του Θεού βρίσκεται στο ότι έδωσε και συνεχώς δίνει. Και δίνει σ’ αυτούς που ζητούν, σ’ αυτούς που λογικεύονται και με ειλικρινή συναίσθηση της άθλιάς τους κατάστασης ζητούν να τους κάνει καινούργιους ανθρώπους.

Το θαύμα των θαυμάτων είναι η «άνωθεν γέννηση» (Ιωάν. 3:3) του ανθρώπου. Ο Θεός σε μια στιγμή μεταμορφώνει τον ανήθικο, τον υλιστή, τον εγωιστή, τον φιλάργυρο, σε ηθικό, πνευματικό, ετεροκεντρικό και γενναιόδωρο άνθρωπο. Από τη στιγμή που ο Θεός έρχεται στη ζωή του ανθρώπου, αρχίζει ο άνθρωπος να αγαπά. Αρχίζει να προσφέρεται στους συνανθρώπους του, αρχίζει να ενδιαφέρεται γι’ αυτούς, να τους βοηθά. Η βαθιά του επιθυμία είναι να κάνει καλά έργα, να κάνει τους άλλους χαρούμενους και ευτυχισμένους. Με τις πράξεις της αγάπης μαθαίνει το μυστικό της ευτυχίας, που δεν είναι να παίρνεις, αλλά να δίνεις.

https://anespero.gr/

«…Εκείνος που μετανοεί στην αρχή της αμαρτίας, δε φτάνει στο τέλος της. Ενώ εκείνος που δεν αισθάνεται τα μικρά, θα πέσει και στα μεγάλα…»
☩ Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

''Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου... Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός...''

~ Στρατηγός Ιωαννής Μακρυγιάννης

Όταν λέμε Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με ο πειρασμός κατακαίεται, μόνο που ακούει το όνομα του Χριστού.

Ο ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΣΠΗΛΑΙΩΤΗΣ (1886 – 1983),

Ἡ Παναγία ἦταν Κόρη καὶ Μητέρα, Δούλη καὶ Βασίλισσα, Βασίλισσα ὅλου τοῦ κόσμου. Χωράει στὸν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου αὐτό; Καὶ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι κάτι τὸ ὑπερφυσικό, ἔξω τῆς λογικῆς.

Αγιου Παϊσίου Ἁγιορείτου

Πάνε να ηρεμήσουν οι άνθρωποι είτε με ηρεμιστικά είτε με θεωρίες γιόγκα, και την πνευματική ηρεμία, που έρχεται, όταν ταπεινωθή ο άνθρωπος , δεν την επιδιώκουν ,για να έρθη η θεία παρηγοριά μέσα τους.
Και οι διάφοροι τουρίστες, που έρχονται από ξένες χώρες και περπατούν στους δρόμους, μέσα στον ήλιο ,στην ζέστη, μέσα στην σκόνη, μέσα σε τόση φασαρία, σκέψου πόσο υποφέρουν ! Τι ζόρισμα ,τι σφίξιμο εσωτερικό έχουν, ώστε το σκάσιμο αυτό το εξωτερικό το θεωρούν ανάσα !
Πόσο τους διώχνει ο εαυτός τους, που θεωρούν ανάπαυση όλη αυτήν την ταλαιπωρία !
Όταν δούμε άνθρωπο με μεγάλο άγχος, στεναχώρια και λύπη, ενώ τα έχει όλα - τίποτε δεν του λείπει - πρέπει να γνωρίζουμε ότι του λείπει ο Θεός.

Από το βιβλίο « Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο »
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Α’