Σελίδα 5 από 57

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μαρ 26, 2006 7:07 pm
από Iosif
Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως, του Θαυματουργού:
«Η ευτυχία, η έσωθεν χαρά, εκπηγάζει από την ταπείνωση».

Αγίου Ισαποστόλου και Ιερομάρτυρα Κοσμά του Αιτωλού:
«Όταν κάνεις την αμαρτία, τότε πρέπει να ντρέπεσαι και όταν εξομολογείσαι δεν πρέπει να έχεις καμία ντροπή».

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου:
«Οι συμβουλές πρέπει να συνοδεύονται και από επαίνους. Έτσι μόνο γίνονται ευπρόσδεκτες».

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 27, 2006 8:02 am
από Iosif
Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου:
«Τίποτα δεν ευχαριστεί το Θεό τόσο πολύ, όσο το να μην ανταποδίδουμε κακό αντί κακού».

Αγίου Ιωάννου τής Κλίμακος:
«Όποιος λέει ότι αγαπάει το Θεό και συγχρόνως οργίζεται εναντίον του αδελφού του, μοιάζει με εκείνον που τρέχει στον ύπνο του».

Αγίου Μαξίμου τού Ομολογητή:
«Όποιος αγαπάει το Θεό δεν στενοχωρεί άνθρωπο, ούτε στενοχωρείται από άλλον άνθρωπο για ασήμαντα πράγματα».

Δημοσιεύτηκε: Δευ Μαρ 27, 2006 7:06 pm
από pavmaria
- "Το να υπομένει κανείς τις κακολογίες, γίνεται αφορμή περισσότερης προκοπής και επιτυχίας."

-"Όπως η ψυχή χωρίς το σώμα ή το σώμα χωρίς την ψυχή δεν λέγεται άνθρωπος,
έτσι και η αγάπη προς το Θεό, αν δεν έχει ως συνέπεια και την αγάπη προς τον πλησίον, δεν είναι αγάπη."

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 28, 2006 6:18 am
από Ionas
Το κακόν ου παρά Θεού , ουδέ εν Θεώ, ούτε εξ’ αρχής γέγονεν, ούτε ουσία τις εστιν αυτού. Αλλά άνθρωποι κατά στέρησιν του καλού φαντασίας, εαυτοίς επινοείν ήρξαντο αναπλάττειν τα ουκ όντα και άπερ βούλονται.

[i]Μέγας Αθανάσιος[/i]

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 28, 2006 6:22 am
από Ionas
Η γαρ αρετή και καθʼ εαυτήν αυτάρκης εστί προς ευδαιμονίαν. Πας ουν αγαθός μακάριος, και πας κακός άθλιος, καν πάντα συλλήβδην έχει τα λεγόμενα της τύχης αγαθά. Όπερ αγνοούντες οι πολλοί, μόνους μακαρίους είναι νομίζουσι τους σωματούντας και πλουτούντας…. Ειδώς γαρ ο Θεός, ότι τω νυν χρηστώ συμφέρει πένειται και ότι διαφθείρει την γνώμην αυτού πλούτος επεισελθών, εν τη πενία φυλάττει συμφερόντως αυτόν… τω δε Θεώ τα μέλλοντα ως παρόντα εισί.

Νεμέσιος Εμέσης

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 28, 2006 7:03 am
από Ionas
Αββά Icaάk του Σύρου
«Περί καθαράς προσευχής και θεωρίας»

Διότι και οι στεναγμοί, και αι γονυλισίαι, και αι καρδιακαί δεήσεις, και οι γλυκύτατοι κλαυθμοί, και πάντα εν γένει τα σχήματα της προσευχής, ως προείπον, έως εις την καθαράν προσευχήν έχουσι τον όρον και την εξουσίαν να κινούνται∙ εκείθεν δε της καθαράς προσευχής, όταν διαβή τον όρον τούτον, δεν έχει πλέον άδεια η διάνοια ούτε εις προσευχήν, ούτε εις κίνησιν, ούτε εις κλαυθμόν, ούτε εξουσίαν έχει ούτε αυτεξουσιότητα, ούτε δέησιν, ούτε επιθυμίαν ή ηδονήν πράγματος … έως εδώ οδηγούσι τον νουν δια της δυνάμεως της αυτεξουσιότητος, δια τούτο επίκειται αγών εις αυτήν. Μετά δε τον όρον τούτον έπεται έκπληξις και θαυμασμός, και όχι προσευχή∙ επειδή παύουσι τα έργα της προσευχής, και ο νους ευρίσκεται εις θεωρίαν πλέον, και όχι εις προσευχήν… Άλλο είναι η προσευχή , και άλλο η δι αυτής θεωρία, αν και η μία λαμβάνει εκ της άλλης τας αφορμάς∙ διότι η μεν προσευχή είναι σπόρος, η δε θεωρία είναι δράγματα σταχύων, οπότε και ο θεριστής μετά ανεκλαλήτου χαράς απορεί και εξίσταται, πως εξ ολίγων γυμνών κόκκων, τους οποίους έσπειρεν, εξαίφνης εβλάστησεν εις αυτόν τοιούτους ζωηρούς στάχυας.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 28, 2006 5:03 pm
από pavmaria
582Δ
- "ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ! Ο ΤΙΜΙΟΣ*ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ: ΤΑ ΘΕΙΑ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
ΑΓΙΟΥΣ ΒΑΠΤΙΣΗ ΑΝΔΡΟΓΥΝΑ ΦΑΙ ΨΩΜΙ ΝΕΡΟ ΥΠΝΟΝ! Κ ΚΥΝΗΓΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ"!

- «Πότε θα μετανοήσομεν; Όχι αύριον και μεθαύριον,
αλλά σήμερον, διότι εώς αύριον δεν ηξεύρομεν τι θα πάθωμεν».

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 28, 2006 5:06 pm
από pavmaria
"Κανείς δεν σώζεται μόνος του. Η σωτηρία μου δεν είναι δική μου μικρή και ατομική υπόθεση.
Είναι ένα γεγονός οντολογικό, πού άφορα όχι μόνο όλη την ανθρωπότητα, αλλά και όλη την κτίση,
κάθε τι πού δημιουργήθηκε από τον Θεό."

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μαρ 30, 2006 5:45 am
από Ionas
Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου
ΚΛΙΜΑΞ - Περί μετανοίας
Είδα ψυχές που έρεπαν με μανία στους σαρκικούς έρωτες. Αυτές λοιπόν αφού έλαβαν αφορμή μετανοίας από την γεύση του αμαρτωλού έρωτος, μετέτρεψαν αυτόν τον έρωτα σε έρωτα προς τον Κύριο. Έτσι ξεπέρασαν αμέσως κάθε συναίσθημα φόβου και εκκεντρίσθηκαν στην άπληστη αγάπη του Θεού. Γι αυτό και ο Κύριος στην αγνή εκείνη πόρνη (Λουκ. ζ΄37-48) δεν είπε ότι εφοβήθηκε, αλλά «ότι ηγάπησε πολύ» και κατόρθωσε εύκολα να αποκρούσει τον ένα έρωτα με τον άλλον.

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μαρ 30, 2006 8:45 am
από Ionas
Και καθώς το άλας ηδύνει την πάσαν τροφήν, ούτω και η ταπείνωσις ηδύνει πάσαν αρετήν και συντρίβει την δύναμιν πολλών αμαρτημάτων. Πρέπει λοιπόν να λυπήσαι αδιαλύπτως κατά διάνοιαν και μετά διακρίσεως, πως θα αποκτήσεις την ταπείνωσιν∙ εάν όμως την αποκτήσωμεν αυτήν, αυτή ποιεί ημάς υιούς Θεού.

Αββά Ισαάκ του Σύρου « Περί αληθούς γνώσεως»