"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

srev, σου εχει περασει απο το μυαλο ποτε να γινεις Ιερεας;

dionysisgr έγραψε:srev, σου εχει περασει απο το μυαλο ποτε να γινεις Ιερεας;

Θα σου διέφυγε, ασφαλώς, το πρώτο μου μήνυμα και θέμα ως μέλος εδώ: "Κωλύματα ιεροσύνης". Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα...

Σπύρος.

Οχι δεν μου διεφυγε, αλλα, ετσι οπως βλεπεις τους αλλους, και συμφωνα με τα ερωτηματα που βαζεις, αλλα και τις αποψεις σου, διακρινω μια κινηση ψυχης σχετικα με την Ιερωσυνη. Υπηρξε μεσα σου αυτη η κινηση, ασχετο εαν δεν ευοδωθηκε;

Στην ουσια δεν απαντησες, και επισης θα ηθελα να σε ρωτησω εαν σκεφθηκες οτι θα μπορουσες να διακονησεις την Εκκλησια Του Χριστου με καποιον αλλο τροπο, ωστε να διοχετευσεις την ενεργεια και την καλην ανησυχια που εχεις, σε εργο Θεαρεστο και επικοδομητικο, αντι να καθεσαι και να απαξιωνεις τους αλλους βλεποντας τους σαν σαρκινες μηχανες;

Κανε κατι εσυ. Εκει ιδιως που βρισκεσαι, δεν νομιζω οτι αφθονουν οι ανθρωποι που εχουν ζηλο για το Ιερατικο αξιωμα, η αλλη εστω χρησιμη διακονια στην Εκκλησια. Ετσι και εργο θα δωσεις και θα απαλλαγεις απο την εγωκεντρικη υπεροχικη σου σταση εναντι των υπολοιπων συνανθρωπων σου.

Γιατι εαν βλεπουμε υπεροχικα τους αλλους, αυτο και μονο srev, ειναι ικανο να μας καταδικασει στα "ματια" Του Θεου, ακομα και εαν ειχαμε προσεγγισει το τελειον. Προσεχε σεαυτον.

Μην με παρεξηγησεις, δεν σε κατακρινω, πιστευω οτι εχεις αγνη προαιρεση, ολοι πεφτουμε ευκολα θυματα του εγωισμου, που ειναι σαφως δαιμονοκινητος, και εχει ριξει ακομα και τους πιο τελειους σε βαραθρο απωλειας. Ολοι μας εχουμε αναγκη να βλεπουμε τους αλλους στο ιδιο επιπεδο με εμας, γιατι αλλιως πιανουμε τα ακρα, η της ανωτερωτητας, η της κατωτεροτητας, ακρα που και τα δυο, εχουν γκρεμο απο κατω.

Συμφωνώ, Διονύση, και προσπαθώ, όπως ανέφερα σε άλλο μήνυμά μου σχετικά με τη δαιμονική έπαρση και άλλα πάθη σοβαρά. Πάντως η δικαιολογία μου -ψεύτικη ενίοτε- είναι ότι έχω φυσική τάση στη διδασκαλία που αγαπώ -εξάλλου εκεί οδηγεί η ακαδημαϊκή σταδιοδρομία- κι αυτό πολλές φορές φαίνεται ή μετατρέπεται σε έπαρση ή παρεξηγείται ως τέτοια. Στο ερώτημά σου σού απάντησα, θα σκεπτόμουν σοβαρά να γίνω ιερωμένος αλλά έχω κώλυμα.

Το σχόλιο μου για τις "σάρκινες μηχανές" δεν ήταν από θέση υπεροχής, αν και συμφωνώ για τον λάκκο που έχω πέσει μέσα πολλές φορές. Είναι μια διαπίστωση από πολιτισμικής πλευράς, φιλοσοφίας του πολιτισμού, ειδικότερα. Το αισθάνεσαι, την παγωνία του Δυτικού ανθρώπου, σε καταψύχει ακαριαία. Ρώτα την Μελπομένη να το διασταυρώσεις.

Ευχές,

Σπύρος.

Ακριβως εκει, εγκειται η πεμπτουσια του αγωνα που κανουμε, και το ασκητικο φρονημα της Ορθοδοξιας, που πρεπει να μας διακατεχει.

Και βαζω πληθυντικο, γιατι αυτα μας αφορουν ολους. Λοιπον το να βλεπουμε τους αλλους εν τη διανοια μας, σαν κατωτερους, ακομα και εαν ισχυε αυτο πραγματιστικα, δεν θα επρεπε να το αποδεχομαστε και μαλιστα να το εξωτερικευουμε.

Και παλι ομως αυτο δεν ισχυει, γιατι στα Θεικα "ματια" δεν υπαρχει αυτος ο διαχωρισμος. Κανεις δεν περισσευει και κανεις δεν ειναι κατωτερος για τον Θεον, αρα πως θα ειναι για εμας, που ειμαστε κτιστα δημιουργηματα, ομοια με αυτα που κατακρινουμε;

Αυτος που ταπεινωνει τον εαυτο του, και τον βλεπει, το λιγοτερο ισο, και κατωτερο απο τους αλλους, αυτος βρισκεται μεσα στο Ορθοδοξο πνευμα, αλλιως βρισκεται μεσα στην αλαζονικη του εικονικη πραγματικοτητα.

Αλλωστε κατα κοσμον παιδεια η αλλιως θυραθεν παιδεια, μπορει καλλιστα να εχουν απειρως περισσοτερη, και οι μη Ορθοδοξοι, και μαλιστα αυτο ειναι που τους εχει καταστρεψει κιολας.

Γιατι εαν δεν προτιμα καποιος την κατα Θεον παιδεια, που αποκτιεται μεσα απο την αυτομεμψια, την ταπεινωση ως βιωμα και οχι ως ταπεινολογια, την ασκητικη και θεολογικη θεωρηση των πραγματων, και προτιμα την κοσμικη παιδεια, θα εχει την αδιεξοδη καταληξη των σημερινων δυτικων κοινωνιων.

Ισως αυτο ηθελες να εκφρασεις, αλλα το εφερες με λαθος τροπο, μπροστα στην κριση μας αδελφε μου.

Ομως εν κατακλειδι, θα πρεπει, εστω και εαν ποναει ο εγωισμος μας, να κανουμε προσπαθεια να βλεπουμε απο το ιδιο υψομετρο τους αλλους, και εαν μπορουμε, ας κατεβουμε και εναν λοφο πιο κατω, για να μην βρεθουμε αποτομα στην κοιλαδα του κλαυθμωνος για παντα..

Αμήν.