Σελίδα 5 από 8

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 09, 2008 5:24 pm
από panagiotis2008
Kαι για μένα,θα προσπαθήσω να πάω το καλοκαίρι πρώτη φορά.
Ντροπή μου που δεν έχω πάει τόσα χρόνια,αλλά ήμουν στο πνευματικό σκότος.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 09, 2008 7:37 pm
από kleanthis
agiooros έγραψε:
kleanthis έγραψε:ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΠΗΓΑΜΕ ΓΙΑ 1 ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΑ ΜΕΝΑΜΕ ΑΛΛΟΥ. ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΣΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΝ ΜΕΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΟΙ 3 ΜΑΣ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ. ΣΗΚΩΘΗΚΑΜΕ 4 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΠΗΓΑΜΕ ΜΕ ΙΕΡΕΑ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑΡΗ ΨΑΛΤΗ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ...

ΤΙ ΝΑ ΠΩ?? ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ....
Pios itan Arxontaris o P. Vasilios?
ΝΑΙ ΝΙΚΟ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ.....

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 09, 2008 7:50 pm
από agiooros
Kleanthi poli kalos o P. Vasilios eixa pai Lavra prin 3-4 xronia an thimame kala.
Mas eixe mazepsi sto arxontariki kai mas milouse mexri tis 1:00-2:00 ta mesanikta.Evale kai ta tsipourakia kai sizitousame, kapia stigmi sikonete kai mas leei " Sikothite na pate gia ypno bar to kaname edo" :lol:
To proi eixame kanonisi na ekklisiastoume se pareklisi tis Lavras.
Nane kala poli kalos.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 23, 2008 7:54 pm
από smarti
Μηπως πηγε τελευταια καποιος προσφατα στο Αιον Ορος να μας μεταφερει κατι ψυχωφελη?Ολο και καποιος θα πηγε.Δεχομαστε και απο ποιο παλιες επισκεψεις αν θελετε.Μονο αν θελετε και εχετε την καλη διαθεση :oops: .

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:00 am
από smarti
Μηπως επεστρεψε καποιος προσφατα απο το Αγιο Ορος και θελει να μοιραστει την εμπειρια του :oops: :oops:

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:04 am
από smarti
Υ.Σ Εστω και μια μικρη κουβεντουλα απο καποιον γεροντα!!Σας παρακαλω.
:cry: :cry:

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:12 am
από srev
Να μη σε βλέβω έτσι λυπημένη ( Σμαραγδή, σωστά; ) Από συζήτηση με μοναχό που ήμουν παρών στο Αγ. Όρος. Ο άνθρωπος εξέπεσε της Χάριτος όμως σώθηκε μέσα στο σώμα του. Το τελευταίο αποτελεί δίχτυ ασφαλείας και όσο βρισκόμαστε μέσα σε αυτό (δηλαδή ζούμε βιολογικά) έχουμε πάντοτε δυνατότητα να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε την πορεία μας προς την απόκτηση του Αγ. Πνεύματος. Ο Εωσφόρος δεν είχε σώμα και εξέπεσε ακαριαία και αμετάκλητα (αν και πάντοτε ο Θεός είναι έτοιμος να τον συγχωρέσει).

Είναι, πιστεύω, μια υπέροχη ερμηνεία της θνητότητάς μας και της αξίας του φθαρτού μας σώματος.

Σκάσε ένα χαμόγελο να δούμε τώρα... :-)

Σπύρος.

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:41 am
από smarti
Να εισαι καλα Σπυρο και ευχαριστω για τα ωραια λογια που εγραψες.
Σου χαριζω ενα πολυ μεγαλο χαμογελο :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :)
Το καλοκαιρι νομιζω ,πως ειναι η πιο δυσκολη περιοδο για σωστη πνευματικη ζωη.Ευτυχως που ο θεος ειναι μεγαλοψυχος και μετα απο καθε πεσιμο μας επιτρεπει να ξανασηκωθουμε :) Οταν ακουω λογια απο τους γεροντες ,ανοιγει η καρδια μου και θυμαμαι την αμαρτωλοτητα μου.Να ειναι καλα ο Σιλβερ που μας χαριζει ολα τα ωραια πραγματα του γεροντα Εφραιμ και μας ταρακουναει λιγο,οπως εκανες και εσυ Σπυρο με αυτα που εγραψες.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:43 am
από theodosis79
Σμαραγδή θέλεις να σου δώσω μια δική μου απάντηση καθαρα υποκειμενική? Η πρώτη μου επίσκεψη στο Αγιο Όρος δεν ήταν τόσο επιτυχημένη όσο θα την περίμενα! Επειδή τα πάθη μου οργίαζαν εκείνο το διάστημα(όχι οτι τωρα πάνε πίσω αλλα τέλος πάντων...) παρολο που ελάμβανα μια μυστική ευλογία απο τον αγιασμένο εκείνο τόπο με την παρέα που είχαμε πάει κοντεψαμε να τσακωθούμε δυο φορές και μάλιστα εκεινο το διαστημα αντιμετόπιζα καποια προβλήματα με μια παλιά μου σχέση και έκανα το λάθος να πάρω το κινητό μαζί μου και οι καυγάδες μας να επέκταθούν και εκεί. Και τελικά όταν επέστρεψα η πρωην κοπέλα μου τι να μου πεi: Ότι δεν ήθελε να είμαστε άλλο μαζί γιατί βρήκε άλλον καλύτερο απο μένα κλπ κλπ. Ασε που πνευματική συζήτηση δεν μπόρεσα να κάνω ποτέ είετ γιατί δεν τολμούσα είτε γιατί δεν μέιναμε ποτέ αρκετό χρόνο με κάποιο γέροντα. Το μόνο που έκανα και με ωφέλησε ήταν μια βαθιά καρδιακή προσευχή απο τα βάθη της καρδιάς μου τη βραδιά που τελόυνταν αγριπνία στο μοναστήρι όπου μείναμε. Πρακάλεσα με πόνο ψυχής το Θεό και την Πανάγία όχι να μου χαρίσουν κάτι αλλά να με φωτίσουν να βγώ απο την "κόλαση" που ζούσα και στο εξής να μην πρατω το δικό μου θέλημα αλλά το δικό τους! Και σαν αντάλλαγμα όταν γύρισα έξω με πρίμενε ένας μεγαλος πειρασμός ο οποίος με βοήθησε να ελθω σε επίγνωση και να μετανοήσω για όσα λάθη έκανα εωσ τότε. Και ξαφνικά όλα άλλαξαν! Η ζωή μου φωτίσθηκε ξαφνικά απέκτησα αγάπη για όλους τους ανθρώπους τα πάθη μου άρχισαν να τιθασεύονται, πηγα μετά εξομολογήθηκα, κοινώνησα και ξαφνικά η ζωή μου έφινε επίγειος παραδεισος. Τότε ήταν που μετά απο αυτό γνώρισα και την τωρινή μου κοπέλα με την οποία ειμαστε μαζι 2 χρόνια και μολίς τελειώσει τις σπουδες της σκοπέυουμε να παντρευτούμε!
Σμαραγδή και τώρα πηγαίνουμε στο Αγ. Όρος αλλά ακόμα πνευματικές συζητήσεις σπάνια κάνουμε. Η παρέα με τους οποίους πηγαίνω δεν ενδιαφέρονται να συζητάνε τέτοια άλλωστε κάθε ανθρωπος αλλιώς βιώνει την επίσκεψη του εκει άλλος με ομιλίες άλλος με το να μαγειρέψει για ένα γευμα άλλος με το να βοηθήσει σε μια δουλειά τους μοναχούς. Για μένα και μόνο που θα κάνω το Απόδειπνο μαζί τους ή θα στρώσω τραπέζι μαζί τους ακόμη και τα καφεδάκια που θα τους φτιαξω είναι μια ευλογία!

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 11:45 am
από ntinoula
Εγώ πάλι γιατί πιστεύω ότι το καλοκαίρι μπορείς να είσαι πιο κοντά στο Θεό; Το χειμώνα ασχολείσαι συνέχεια με τα βιοτικά. Το καλοκαίρι έχεις χρόνο να χαλαρώσεις και να δυναμώσεις τη σχέση σου με το Θεό.

Μόνο εγώ το βλέπω έτσι όμως. :roll: