Re: Ποια η Ορθόδοξη θέση για τη μεταμόσχευση;
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Φεβ 26, 2009 7:12 am
Εδω LOCKHEART, μπαινει στην μεση το θεμα της ελευθεριας του Ανθρωπου, που εχει δωρησει ο Θεος ως κυριο συστατικο της υπαρξεως μας.
Χωρις ελευθερια ο ανθρωπος δεν θα διεφερε απο ενα φυτο. Αναγκασμενο να κανει αυτο που προσταζει η φυση του και τιποτα παραπανω. Γιαυτο ειναι και το ανωτερο κτιστο πλασμα.
Ετσι ειναι τα πραγματα. Δεν μπορει να σε κατηγορησει κανεις. Δεν ειναι ευκολο να βλεπει καποιος το παιδι του να πεθαινει, και να του λενε οτι δεν γινεται τιποτα, η οτι μονο με μεταμοσχευση που θα στερησει την ζωη απο καποιον αλλον, θα σωθει το παιδι σου.
Οπως δεν ειναι ευκολο να ερθει καποιος και να σου πει: Αρνησου τον Χριστο, η σου παιρνω το κεφαλι επι τοπου χωρις δευτερη κουβεντα, χωρις γιατι και πως.. Αρνησου τωρα, η σε σφαζω!
Λοιπον αλλος θα πει: Oχι! Χιλιες φορες σφαξε με, εγω τον Χριστο δεν τον αρνουμαι. Χωρις γιατι και πως, χωρις να σκεφτεται και να υπολογιζει το μετα..
Αλλος θα πει: E, οχι, να το συζητησουμε, δεν μπορω εγω να σηκωσω τετοιο βαρος. Ας με συγχωρεσει μετα ο Χριστος. Η, ας αρνηθω τωρα να την γλυτωσω και μετα βλεπουμε..
Ναι LOCKHEART, θα μας συγχωρεσει ο Χριστος, γιατι ειναι ο Θεος του Ελεους και των Οικτιρμων, ΑΛΛΑ δεν θα ειμαστε ανταξια τεκνα Του.
Και αυτο ειναι που μας ξεχωριζει απο τους Αγιους, LOCKHEART. Αυτη η λεπτη γραμμη της αποφασης, της αυταπαρνησης, της απολυτης καταθεσης αυτοπροαιρετως του ειναι μας, της υπαρξεως μας, εις χειρας Θεου του Ζωντος.
Εχουμε εντολη και προορισμο την Αγιοτητα. Εκ Θεου. Ομως ελαχιστοι την κατακτουν. Γιατι; Γιατι ειναι υπερανθρωποι; Οχι βεβαια. Ιδια σαρκα με εμας ειχαν και εχουν.
Αλλα γιατι ειναι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, να τα δωσουν ολα στον Θεο, να μην κρατησουν τιποτα για τον εαυτο τους.
Και αυτος που τα δινει ολα, φαινομενικα τα χανει προσωρινα, για να τα κερδισει ομως πολλαπλασια και για παντα.
Και αυτος που "χανει" το παιδι του, στην ουσια το κερδιζει για παντα, οπως κερδισε ο Αβρααμ παντοτινα και τον Υιο του που τον πηγαινε αδιαμαρτυρητα για σφαγη, κατ'εντολην Θεου, αλλα κερδισε παντοτινα και την ευνοια και Χαρη και παρρησια μπροστα στον Θεο.
Γιατι περα απο αυτην την σημαντικη συζητηση για ενα πολυ σοβαρο θεμα, και περα απο ολες τις αποφασεις που θα παρουμε, με βαση τα θεολογικα δεδομενα, την Πιστη μας, τα επιστημονικα δεδομενα και εξελιξεις, τα συναισθηματα μας, το οποιοδηποτε κριτηριο διαθετουμε, ο Θεος LOCKHEART, περιμενει ενα πραγμα απο εμας:
Την σαφη και ξεκαθαρη τοποθετηση μας, ενωπιον της κλησης που μας εχει δωσει, ατομικα, προσωπικα σε καθε εναν απο εμας. Ολοι κανουν λαθη και κακες επιλογες, αλλα η ουσια, το ζητουμενο, ειναι να εχεις τοποθετηθει συνολικα και πανω απο τα πραγματα και τις καταστασεις, αποφασισμενα και θετικα, ενωπιον του Θεου, και να πεις: Κυριε, οτι μα οτι και να γινει, εγω Εσενα ζητω, σε Εσενα προσβλεπω, ολα θα περασουν, ολα θα σβησουν, ολα θα χαθουν, Εσυ μενεις και το Παρακαλω το Μεγα Ελεος Σου, να δεχτει και εμενα, που προσπαθησα στην ζωη μου, να βαλω Εσενα πανω απο ολα, ανθρωπινως, αλλα ειλικρινα.
Καταλαβαινεις; Μπορουμε να κανουμε οποια επιλογη θελουμε, το θεμα ειναι να εχει Θεο μεσα, η επιλογη μας, οχι να την κανουμε πρωτα, εγωιστικα, και μετα να την "πεταξουμε" στον Θεο, να μας την καθαγιασει.
Χωρις ελευθερια ο ανθρωπος δεν θα διεφερε απο ενα φυτο. Αναγκασμενο να κανει αυτο που προσταζει η φυση του και τιποτα παραπανω. Γιαυτο ειναι και το ανωτερο κτιστο πλασμα.
Ετσι ειναι τα πραγματα. Δεν μπορει να σε κατηγορησει κανεις. Δεν ειναι ευκολο να βλεπει καποιος το παιδι του να πεθαινει, και να του λενε οτι δεν γινεται τιποτα, η οτι μονο με μεταμοσχευση που θα στερησει την ζωη απο καποιον αλλον, θα σωθει το παιδι σου.
Οπως δεν ειναι ευκολο να ερθει καποιος και να σου πει: Αρνησου τον Χριστο, η σου παιρνω το κεφαλι επι τοπου χωρις δευτερη κουβεντα, χωρις γιατι και πως.. Αρνησου τωρα, η σε σφαζω!
Λοιπον αλλος θα πει: Oχι! Χιλιες φορες σφαξε με, εγω τον Χριστο δεν τον αρνουμαι. Χωρις γιατι και πως, χωρις να σκεφτεται και να υπολογιζει το μετα..
Αλλος θα πει: E, οχι, να το συζητησουμε, δεν μπορω εγω να σηκωσω τετοιο βαρος. Ας με συγχωρεσει μετα ο Χριστος. Η, ας αρνηθω τωρα να την γλυτωσω και μετα βλεπουμε..
Ναι LOCKHEART, θα μας συγχωρεσει ο Χριστος, γιατι ειναι ο Θεος του Ελεους και των Οικτιρμων, ΑΛΛΑ δεν θα ειμαστε ανταξια τεκνα Του.
Και αυτο ειναι που μας ξεχωριζει απο τους Αγιους, LOCKHEART. Αυτη η λεπτη γραμμη της αποφασης, της αυταπαρνησης, της απολυτης καταθεσης αυτοπροαιρετως του ειναι μας, της υπαρξεως μας, εις χειρας Θεου του Ζωντος.
Εχουμε εντολη και προορισμο την Αγιοτητα. Εκ Θεου. Ομως ελαχιστοι την κατακτουν. Γιατι; Γιατι ειναι υπερανθρωποι; Οχι βεβαια. Ιδια σαρκα με εμας ειχαν και εχουν.
Αλλα γιατι ειναι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, να τα δωσουν ολα στον Θεο, να μην κρατησουν τιποτα για τον εαυτο τους.
Και αυτος που τα δινει ολα, φαινομενικα τα χανει προσωρινα, για να τα κερδισει ομως πολλαπλασια και για παντα.
Και αυτος που "χανει" το παιδι του, στην ουσια το κερδιζει για παντα, οπως κερδισε ο Αβρααμ παντοτινα και τον Υιο του που τον πηγαινε αδιαμαρτυρητα για σφαγη, κατ'εντολην Θεου, αλλα κερδισε παντοτινα και την ευνοια και Χαρη και παρρησια μπροστα στον Θεο.
Γιατι περα απο αυτην την σημαντικη συζητηση για ενα πολυ σοβαρο θεμα, και περα απο ολες τις αποφασεις που θα παρουμε, με βαση τα θεολογικα δεδομενα, την Πιστη μας, τα επιστημονικα δεδομενα και εξελιξεις, τα συναισθηματα μας, το οποιοδηποτε κριτηριο διαθετουμε, ο Θεος LOCKHEART, περιμενει ενα πραγμα απο εμας:
Την σαφη και ξεκαθαρη τοποθετηση μας, ενωπιον της κλησης που μας εχει δωσει, ατομικα, προσωπικα σε καθε εναν απο εμας. Ολοι κανουν λαθη και κακες επιλογες, αλλα η ουσια, το ζητουμενο, ειναι να εχεις τοποθετηθει συνολικα και πανω απο τα πραγματα και τις καταστασεις, αποφασισμενα και θετικα, ενωπιον του Θεου, και να πεις: Κυριε, οτι μα οτι και να γινει, εγω Εσενα ζητω, σε Εσενα προσβλεπω, ολα θα περασουν, ολα θα σβησουν, ολα θα χαθουν, Εσυ μενεις και το Παρακαλω το Μεγα Ελεος Σου, να δεχτει και εμενα, που προσπαθησα στην ζωη μου, να βαλω Εσενα πανω απο ολα, ανθρωπινως, αλλα ειλικρινα.
Καταλαβαινεις; Μπορουμε να κανουμε οποια επιλογη θελουμε, το θεμα ειναι να εχει Θεο μεσα, η επιλογη μας, οχι να την κανουμε πρωτα, εγωιστικα, και μετα να την "πεταξουμε" στον Θεο, να μας την καθαγιασει.