Σήμερα ζούμε, αύριο δεν υπάρχουμε.

[smarti]

Πού τη βρήκες κούκλα μου τόση απελπισία;

Κατερίνα δεν την βρήκα, αλλά την είδα μέσα σε πολλά μάτια! θα μου πειτε ειναι ανθρωπινο...σιγουρα ειναι και ειναι η φυσικη εξελιξη μας...απο χωμα ειμαστε και στο χωμα καταληγουμε....αλλα οσο και να μην το θελεις ποναει ενας θανατος και χρειαζεται πολυς χρονος για να γιατρευτει..ετσι νομιζω. εκει που ειναι ο προρισμος μας να παμε, ...εκει, που ειναι πολυ ωραια ο πραδεισος εκει που δεν υπαρχει θλιψη ..μακαρι σε αυτην την αρενα, ζωή, εδω που ζουμε να μπορεσουμε να την ζησουμε με μετανοια και αγαπη...και με ολα αυτα που μας χρειαζονται για να παμε και εμεις καποια στιγμη τη βολτιτσα μας προς τα εκει πανω...(Αν παμε).Και καλο κουραγιο σε αυτους που μενουν πισω.Καλόν παράδεισο να έχει όλος ο κόσμος!

[aposal]

και αν ειναι ομως ετσι Αποστολε? Τοσα χρονια που τον ξερω μια φορα δεν τον είδα να ειναι σκυθρωπός.....παντα με το χαμογελο, παντα να βοηθησει, παντα φιλοξενος και παντα αγαπητος..σαν ενα μικρο παιδακι...54 χρονων.

Μια ερμηνεία που μπορει να δώσει το φτωχό μου μυαλό είναι ότι ο Θεός τον βοηθάει γιατί ο συγκεκριμμένος άνθρωπος παλεύει πραγματικά με τις αδυναμίες του, χωρίς να Τον επικαλείται, όχι γιατί Τον απορρίπτει, αλλά μάλον γιατί κάπως αδικήθηκε από την παιδική του ηλικία, ώστε να μην Τον γνωρίσει, επομένως δικαιούται κατά κάποιον τρόπο αυτήν την βοήθεια.
Αυτή η σχέση όμως, έχω την άποψη, ότι αργά ή γρήγορα θα καταλήξει σε γάμο, ή σε οδυνηρό διαζύγιο!

[smarti]

Τι εννοεις Απόστολε? Ο ανθρωπος αυτός παιθανε πριν 2 μερες. Σημερα γινονται τα 3ημερα.

[aposal]

Τι εννοεις Απόστολε? Ο ανθρωπος αυτός παιθανε πριν 2 μερες. Σημερα γινονται τα 3ημερα.

Ο Θεός να τον αναπαύσει!
Εννοούσα ότι - αν αλήθευε η πτωχή μου ερμηνεία - ο Θεός θα του έδειχνε σημάδια για να Τον ακολουθήσει, τα οποία, ή θα τα ακολουθούσε και θα γινόταν ένας πολύ σωστός Χριστιανός (γάμος), ή θα Τον απέρριπτε και θα σταματούσε η βοήθεια, με αποτέλεσμα να ξεπέσει και ηθικά (οδυνηρό διαζήγιο).
Μην ασχολείσαι, ήταν ένα σενάριο (μη) επιστημονικής φαντασίας.

[pan]

Αν ενας ανθρωπος ειναι πολυ καλος , δεν εχει κανει ποτε κακο σε αλλον, η οικογενεια του τον λατρευει και αυτος κανει τα παντα γι αυτους, αλλα πηγαινει εκκλησια μονο στις μεγαλες εορτες και δεν εχει εξομολογηθει η νηστεψει η κοινωνησει ποτε.....ομως ολοι οι ανθρωποι τον αγαπανε και στη κηδεία του λενε τι καλος ανθρωπος ηταν , παντα με το χαμογελο παντα να βοηθησει ολους τους αλλους, φιλοξενος και απο ολους αγαπητος...αυτός ο άνθρωπος θα παει στον παραδεισο?

Πρωτα απ'ολα αγαπησης Κυριον Τον Θεον σου......... και μετα τον συνανθρωπο σου

[smarti]

Αν ενας ανθρωπος ειναι πολυ καλος , δεν εχει κανει ποτε κακο σε αλλον, η οικογενεια του τον λατρευει και αυτος κανει τα παντα γι αυτους, αλλα πηγαινει εκκλησια μονο στις μεγαλες εορτες και δεν εχει εξομολογηθει η νηστεψει η κοινωνησει ποτε.....ομως ολοι οι ανθρωποι τον αγαπανε και στη κηδεία του λενε τι καλος ανθρωπος ηταν , παντα με το χαμογελο παντα να βοηθησει ολους τους αλλους, φιλοξενος και απο ολους αγαπητος...αυτός ο άνθρωπος θα παει στον παραδεισο?

Πρωτα απ'ολα αγαπησης Κυριον Τον Θεον σου......... και μετα τον συνανθρωπο σου

Τον αγαπουσε τον Κυριο , και εκκλησια πηγαινε αλλα αραια και σε ολο τον κοσμο που γνωριζε ηταν καλος και με την οικογενεια του, αλλα δεν εχει εξομολογηθει και κοινωνησει....αυτη η αγαπη δεν μετραει στον θεό. Αυτη η αγαπη δεν θα την λαβει εις γνωσιν του ο Κυριος οταν θα ειναι να περασει τα τελωνεια? Δηλαδη μονο οσοι μετεχουν στα μυστηρια της εκκλησιας θα σωθουν? καποια στιγμη ηθελα να τις κανω αυτες τις ερωτησεις γιατι τις εχω στο μυαλο μου...συγχωρεστε με αν σας κουραζω..

[smarti]

ξεχασα να γραψω εκει που λεει θα σωθουν και τις λεξουλες αν σωθουν?

Δηλαδη μονο οσοι μετεχουν στα μυστηρια της εκκλησιας θα σωθουν και αν σωθουν και παλι?

[max1]

Τον αγαπουσε τον Κυριο , και εκκλησια πηγαινε αλλα αραια και σε ολο τον κοσμο που γνωριζε ηταν καλος και με την οικογενεια του, αλλα δεν εχει εξομολογηθει και κοινωνησει....αυτη η αγαπη δεν μετραει στον θεό. Αυτη η αγαπη δεν θα την λαβει εις γνωσιν του ο Κυριος οταν θα ειναι να περασει τα τελωνεια? Δηλαδη μονο οσοι μετεχουν στα μυστηρια της εκκλησιας θα σωθουν? καποια στιγμη ηθελα να τις κανω αυτες τις ερωτησεις γιατι τις εχω στο μυαλο μου...συγχωρεστε με αν σας κουραζω..

Σμαρώ μου, απ'όσο ξέρω και επειδή ο Θεός είναι αγάπη, ψάχνει πάντα να βρει κάτι καλό που κάναμε για να μας σώσει. Αν έκανε καλές πράξεις σίγουρα θα μετρήσουν κι αυτές κι ας μην εξομολογήθηκε ποτέ. Ποτέ δεν ξέρουμε πως σκέφτεται ο Θεός. Αντί λοιπόν να στεναχωριέσαι, δώσε το όνομα του κεκοιμημένου για σαρανταλείτουργο και ας κάνουν και οι δικοί του καμιά ελεημοσύνη για την ψυχή του. Ο π. Παϊσιος έλεγε ότι βοηθάει πολύ.
Όσο για την ερώτηση στο μυαλό σου κι επειδή πάνω κάτω τις ίδιες απορίες έχω κι εγώ, έχω σημειώσει κάποιες και δωθήσης ευκαιρίας από αύριο που θα μπω (Θεού θέλοντος γιατί κι ο καιρός κάνει νούμερα) στο Όρος θα τις θέσω στους "αρμόδιους" και θα σου τις μεταφέρω.
Όσο για το Δημήτριο έδωσα όπως σου είπα το όνομα του. Μη στεναχωριέσαι τόσο. Ξέρει ο Κύριος. Κι όπως μου είπε και ένας Γέροντας σε παρόμοια ερώτηση μου, ο Θεός παίρνει τον καθένα μας στην πιο κατάλληλη στιγμή για τη σωτηρία της ψυχής του.

[smarti]

Τον αγαπουσε τον Κυριο , και εκκλησια πηγαινε αλλα αραια και σε ολο τον κοσμο που γνωριζε ηταν καλος και με την οικογενεια του, αλλα δεν εχει εξομολογηθει και κοινωνησει....αυτη η αγαπη δεν μετραει στον θεό. Αυτη η αγαπη δεν θα την λαβει εις γνωσιν του ο Κυριος οταν θα ειναι να περασει τα τελωνεια? Δηλαδη μονο οσοι μετεχουν στα μυστηρια της εκκλησιας θα σωθουν? καποια στιγμη ηθελα να τις κανω αυτες τις ερωτησεις γιατι τις εχω στο μυαλο μου...συγχωρεστε με αν σας κουραζω..

Σμαρώ μου, απ'όσο ξέρω και επειδή ο Θεός είναι αγάπη, ψάχνει πάντα να βρει κάτι καλό που κάναμε για να μας σώσει. Αν έκανε καλές πράξεις σίγουρα θα μετρήσουν κι αυτές κι ας μην εξομολογήθηκε ποτέ. Ποτέ δεν ξέρουμε πως σκέφτεται ο Θεός. Αντί λοιπόν να στεναχωριέσαι, δώσε το όνομα του κεκοιμημένου για σαρανταλείτουργο και ας κάνουν και οι δικοί του καμιά ελεημοσύνη για την ψυχή του. Ο π. Παϊσιος έλεγε ότι βοηθάει πολύ.
Όσο για την ερώτηση στο μυαλό σου κι επειδή πάνω κάτω τις ίδιες απορίες έχω κι εγώ, έχω σημειώσει κάποιες και δωθήσης ευκαιρίας από αύριο που θα μπω (Θεού θέλοντος γιατί κι ο καιρός κάνει νούμερα) στο Όρος θα τις θέσω στους "αρμόδιους" και θα σου τις μεταφέρω.
Όσο για το Δημήτριο έδωσα όπως σου είπα το όνομα του. Μη στεναχωριέσαι τόσο. Ξέρει ο Κύριος. Κι όπως μου είπε και ένας Γέροντας σε παρόμοια ερώτηση μου, ο Θεός παίρνει τον καθένα μας στην πιο κατάλληλη στιγμή για τη σωτηρία της ψυχής του.

Σε ευχαριστω πολυ για ολα,βοηθεια σου. Εχεις δικαιο ,,ο Θεός ξερει,,! Καλο ταξιδι, καλη παραμονη και καλη επιστροφη με πολλά πολλα ωφελιμα που θα ακουσεις και θα ζησεις!

[arxontopoulo]

Αν ενας ανθρωπος ειναι πολυ καλος , δεν εχει κανει ποτε κακο σε αλλον, η οικογενεια του τον λατρευει και αυτος κανει τα παντα γι αυτους, αλλα πηγαινει εκκλησια μονο στις μεγαλες εορτες και δεν εχει εξομολογηθει η νηστεψει η κοινωνησει ποτε.....ομως ολοι οι ανθρωποι τον αγαπανε και στη κηδεία του λενε τι καλος ανθρωπος ηταν , παντα με το χαμογελο παντα να βοηθησει ολους τους αλλους, φιλοξενος και απο ολους αγαπητος...αυτός ο άνθρωπος θα παει στον παραδεισο?

Σμαρώ, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση. Σίγουρα ένας άνθρωπος που δεν ζει μέσα στην Εκκλησία, δεν συμμετέχει στα μυστήρια, δεν αγωνίζεται κ.ο.κ. είναι σε δυσχερέστερη θέση σε σχέση με κάποιον που είναι συνειδητό μέλος της και δέχεται την αγιαστική Χάρη των μυστηρίων. Από κει και πέρα το αν θα σωθεί η όχι, ο Θεός το γνωρίζει. Και τα κριτήρια του Θεού εμείς δεν τα ξέρουμε. Εμείς αυτό που ξέρουμε είναι ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας μας. Εκείνος μας δημιούργησε και Εκείνος πονάει και ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για την σωτηρία της ψυχής μας απ' ότι εμείς. Ας μην έχουμε στο μυαλό μας έναν Θεό που καιροφυλακτεί να μας δικάσει, να μας τιμωρήσει, να να μας ρίξει στην κόλαση. Δεν πιστεύουμε σε τέτοιον Θεό. Ο δικός μας ο Θεός είναι Αγάπη. Ο δικός μας Θεός ψάχνει ευκαιρία να μας σώσει, όχι να μας κολάσει. Αδικούμε πολύ τον Θεό όταν τον βλέπουμε διαφορετικά.

Ας έχουμε, λοιπόν, εμπιστοσύνη στον Θεό και ας μην χάνουμε ποτέ την ελπίδα της σωτηρίας μας. Ότιδήποτε επιτρέπει ο Θεός για καλό είναι. Ακόμα και ο θάνατος. Το ότι δεν μπορούμε να δούμε τα πράγματα έτσι είναι επειδή δεν παραδοθήκαμε στο θέλημα Του. Είναι, βέβαια, φυσικό να πονέσουμε και να θρηνήσουμε για την απώλεια ενός δικού μας ανθρώπου. Αλλά μέσα σε κάποια όρια. Ο πόνος αυτός δεν πρέπει να μας καταβάλει και να μας οδηγήσει στην απελπισία. Σύμφωνα με τον Άγιο Σιλουανό, όταν οι θλίψεις που παραχωρεί ο Κύριος μας φαίνονται αφόρητες και συντριπτικές, αυτό δείχνει ότι δεν ταπεινωθήκαμε και δεν παραδοθήκαμε ακόμα στο θέλημα Του. Παρακάτω παραθέτω κάποια αποσπάσματα από τους λόγους του:

Το καλύτερο έργο είναι να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού και να βαστάζουμε τις θλίψεις με ελπίδα. Ο Κύριος βλέποντας τις θλίψεις μας δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι που να ξεπερνά τις δυνάμεις μας. Αν οι θλίψεις μας φαίνονται υπερβολικές, αυτό σημαίνει πως δεν έχομε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού.
----------
Ο Κύριος νουθετεί με το έλεος Του τον άνθρωπο, για να δέχεται μ΄ ευγνωμοσύνη τις θλίψεις. Ποτέ σε όλη μου τη ζωή, ούτε μια φορά, δεν γόγγυσα για τις θλίψεις, αλλά τα δεχόμουν όλα σαν φάρμακο από τα χέρια του Θεού και πάντα Τον ευχαριστούσα, και γι΄ αυτό ο Κύριος μου έδωσε να υπομένω εύκολα τον αγαθό ζυγό Του.
----------
Όλοι επάνω στη γη υποφέρουν αναπόφευκτα θλίψεις. Και παρόλο που οι θλίψεις που παραχωρεί ο Κύριος δεν είναι μεγάλες, όμως φαίνονται στους ανθρώπους αφόρητες και συντριπτικές. Και αυτό γίνεται, γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν να ταπεινωθούν ενώπιον του Θεού και να παραδοθούν στο θέλημά Του. Όσοι, όμως, άφησαν τον εαυτό τους στο θέλημα του Θεού, αυτούς τους καθοδηγεί ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη Του και υπομένουν με ανδρεία τα πάντα για χάρη του Θεού, τον Οποίο αγάπησαν και με τον Οποίο θα δοξάζονται αιώνια.
----------
Είναι αδύνατον επάνω στη γη να αποφύγεις τις θλίψεις. Όποιος, όμως, παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού, εκείνος εύκολα τις υπομένει. Βλέπει τις θλίψεις, αλλά ελπίζει στον Κύριο και αυτές περνούν.

Όταν η Παναγία βρισκόταν κοντά στον Σταυρό, η θλίψη Της ήταν ακατάληπτα μεγάλη, γιατί Αυτή αγαπούσε τον Υιό της περισσότερο απ΄ ό,τι μπορεί κανείς να φαντασθεί. Κι εμείς γνωρίζουμε πως όσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η οδύνη. Κατά την ανθρώπινη φύση η Θεοτόκος δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να υπομείνει τις θλίψεις Της· παραδόθηκε, όμως, στο θέλημα του Θεού και το Άγιο Πνεύμα Την ενίσχυσε να αντέξει τον πόνο Της.