"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ότι δεν γίνεται για ταπεινοφροσύνη και πνευματική γνώση,

ότι κι αν είναι αυτό,σε τίποτα δεν ωφελεί εκείνον που το πράττει.

Αγ.Συμεών ο Νέος Θεολόγος

H κακία και η αρετή δεν είναι αποτέλεσμα της φύσεως ,

αλλά της προεραίσεως.

Ιερός Χρυσόστομος

Η επιλογή του τρόπου ζωής μας είναι αποκλειστικά δική μας. Μην ρίχνουμε την ευθύνη στους άλλους ή σε γεγονότα. Μπορεί όλα αυτά (εξωτερικοί παράγοντες) να παίζουν κάποιο ρόλο, όμως εμείς και πάλι επιλέγουμε πώς θα χειριστούμε όλα τα γεγονότα που έρχονται στην ζωή μας και πως θα συμπεριφερθούμε.
---------------------------------------
Φέρουμε ευθύνη για την ζωή μας και χρειάζεται να αναλάβουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
---------------------------------------
Μην αμνηστεύουμε εύκολα τα λάθη που έχουμε κάνει ή μην μπαίνουμε στην διαδικασία να κατηγορήσουμε τους άλλους για την δυσάρεστη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.
---------------------------------------
Δική μας είναι η ζωή. Εάν δεν μας αρέσει κάτι, ας πάρουμε τις αποφάσεις εκείνες ώστε να αλλάξουμε τα πράγματα, τουλάχιστον ας το τολμήσουμε. Το να καθόμαστε όμως με σταυρωμένα χέρια και να μοιρολογούμε δεν είναι λύση.
---------------------------------------
Χρειάζεται να βάλουμε την δράση στην ζωή μας. Εμείς τις πιο πολλές φορές έχουμε στην ζωή μας την αντίδραση και όχι την δράση. Και τις πιο πολλές φορές η αντίδραση (είναι καθυστερημένη και ισχνή) δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.
---------------------------------------
Η ζωή είναι δική σου κι εσύ καλείσαι να την ζήσεις. Εσύ θα δώσεις λόγο για την ζωή σου. Εσύ καλείσαι να γίνεις ο πρωταγωνιστής της.
---------------------------------------
Το πώς ζεις λοιπόν την ζωή σου είναι δικαίωμα αποκλειστικά δικό σου. Και ακριβώς επειδή φέρεις αποκλειστικά εσύ αυτό το δικαίωμα, φέρεις και την αποκλειστική ευθύνη για το πώς θα διαχειριστείς τον χρόνο της ζωής σου.
---------------------------------------
Η ζωή αυτή είναι πολύ μικρή για να την αφήνεις να περνά χωρίς να δρας, χωρίς να προσπαθείς να πραγματώσεις αυτά που ονειρεύεσαι. Αυτό όμως που σου προτείνω είναι να δεις τελικά εάν αυτά που ονειρεύεσαι είναι όντως για το καλό σου....για το αιώνιο καλό σου.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Αύριο Κυριακή του Τυφλού. Ο Χριστός θεραπεύει ένα εκ γενετής τυφλό. Τελικά τι είναι τύφλωση; Είμαστε βέβαιοι ότι βλέπουμε ή μήπως απλώς κοιτάμε; Οι άνθρωποι που είναι γύρω μας, δεν είναι μονάχα χρώματα μαλλιών, ύψος και σωματικός βάρος, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Αυτό το έχουμε δει ποτέ; Έχουμε ενδιαφερθεί για να το ανακαλύψουμε;

Χρόνια φίλοι και δεν ξέρουμε ποιος στην πραγματικότητα είναι ο άλλος. Παντρεμένοι, στο ίδιο σπίτι και κρεβάτι για δεκαετίες, και αγνοούμε τις βασικές ανάγκες της γυναίκας μας, ποια φαγητά της αρέσουν, ποια είναι τα αγαπημένα χρώματα ρούχων που φοράει, τι είναι αυτά που την κάνουν χαρούμενη.
Μεγαλώνουν τα παιδιά μας, φεύγουν από το σπίτι, και τότε μονάχα, όταν τα κοιτάμε να μακραίνουν με την βαλίτσα στον ώμο, σκεφτόμαστε, «πάει έφυγε. Μα πότε μεγάλωσε;» σαφέστατα όταν εσύ ήσουν απών.

Αυτά όλα και άλλα πολλά δεν είναι τύφλωση; Μα αυτή είναι η πραγματική τύφλωση όταν η ζωή σε προσπερνάει και εσύ μένεις να την κοιτάς δίχως να βλέπεις. Γιατί δεν φτάνει να σου αρέσει η θάλασσα εάν ποτέ δεν τολμήσεις να βουτήξεις στα βαθιά για να την απολαύσεις...

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

το αγαπώ από το ποθώ διαφέρει όπως το κομποσχοίνι από το κομπολόι

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Tίποτα δεν υπάρχει πιο ισχυρό και

τίποτα πιο δυνατό από την πραότητα.

Αυτή εξασφαλίζει διαρκή γαλήνη στην ψυχή μας.

Ιερός Χρυσόστομος

Αφήστε με επιτέλους να ζήσω.
Αφήστε με να φιλήσω και ν’αγκαλιάσω.
Αφήστε με να κλάψω και να γελάσω.
Αφήστε με να γονατίσω και να προσευχηθώ.
Αφήστε με να τραγουδήσω και σιωπήσω.
Αφήστε με να μείνω ή να φύγω.
Αφήστε με ν' αποφασίσω.
Αφήστε με να ερωτευθώ και ν' αγαπήσω.
Αφήστε με να συγχωρήσω και να σταυρωθώ.
Αφήστε με να γίνω παράνομος για τον κόσμο σας.
Αφήστε με να γίνω αλήτης για τον καθωσπρεπισμό σας.
Αφήστε με να γίνω χαζός για την «εξυπνάδα» σας.
Αφήστε με ήσυχο στην ερημιά του κόσμου σας.
Αφήστε με να κάνω αυτό για το οποίο η ψυχή μου σκιρτά.
Αφήστε με επιτέλους να ζήσω και να πεθάνω γι’ αυτό που η καρδούλα μου ποθεί.
Μόνο εσύ μη μ’ αφήσεις.
Γιατί χωρίς εσένα η ζωή και ο θάνατος δεν έχουν νόημα, ούτε σκοπό.
Μόνο εσύ μη μ’ αφήσεις.
Εσύ, που είσαι ο ουρανός και το αγέρι μου.
Εσύ, που είσαι η παρηγοριά και το αποκούμπι μου.
Εσύ, που είσαι το οξυγόνο και η ευωδία της ζωής μου.
Εσύ που είσαι η όαση και ο παράδεισός μου, μέσα στην κολασμένη καθημερινότητά μου.
Εσύ, που είσαι η ευωχία των παράφωνων επιλογών μου.
Εσύ, που είσαι η μούσα του ξυπνήματός μου και των ονείρων μου.
Εσύ, που είσαι το πολύτιμο χάδι που επουλώνει τις πληγές μου.
Μόνο εσύ μη μ’ αφήσεις.
Εσύ, πνοή της ανάσας μου...

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος