"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Αθανασίου
Λόγος εις το θαύμα το γεγονώς εν Βηρυτώ, περί της τιμίας και σεβασμίας εικόνος του Κυρίου Και Θεού ημών.
Υψώστε τους οφθαλμούς της διανοίας σας, και κοιτάξτε το νέο και παράδοξο θαύμα, το οποίο έγινε στις μέρες μας.
Εμβλέψατε στην άπειρη αγαθότητα του Θεού, δώστε δόξα σ’ αυτόν, κατανοήστε την άφατη φιλανθρωπία και το μέγεθος της οικονομίας, και θρηνήστε με ευφροσύνη.
Διότι για τον Θεό τίποτα δεν είναι παράξενο.
Διότι σε αυτό το παράδοξο θαύμα, το οποίο έγινε στις ημέρες εκείνες, ξεσηκώθηκαν όλες οι καρδιές των ανθρώπων.
Υπάρχει πόλις που λέγεται Βηρυτός, στην περιφέρεια της Αντιόχειας. Σ’ αυτή την πόλη υπήρχαν πλήθη Ιουδαίων. Κοντά στην συναγωγή τους κάποιος Χριστιανός αφού έλαβε κελί διέμενε.
Έφτιαξε ολόσωμη εικόνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ζωγραφισμένη με πολλή ωραιότητα. Αφού πέρασε πολύς καιρός, ο Χριστιανός θέλησε ν’ αναχωρήσει από το κελί αυτό.
Αναζήτησε, λοιπόν, άλλο κελί μεγαλύτερο, επειδή του χρειάζονταν, κι επειδή τον πλησίαζαν οι Ιουδαίοι.
Όταν βρήκε άλλο οίκημα, μετακόμισε εκεί, παίρνοντας μαζί όλα τα υπάρχοντά του.
Κατ’ οικονομία Θεού, που θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να έρθουν σε επίγνωση της αλήθειας, και που δείχνει όλα τα θαυμάσιά του σε όλους όσους πιστεύουν σε αυτόν αληθινά, έχοντας λάβει ο Χριστιανός όλη την περιουσία του, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, κατελήφθη η εικόνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μόνη, διότι την ξέχασε στο κελί.
Κάποιος Ιουδαίος έλαβε το κελί για να μείνει, εκεί που ήταν η εικόνα του παμβασιλέως Χριστού, και αφού μετέφερε τα υπάρχοντά του στο κελί, διέμενε, χωρίς να έχει δει την εικόνα του Κυρίου, ότι βρίσκεται εκεί, ούτε αντιλήφθηκε τον τόπο εκείνο. Μία των ημερών κάλεσε Εβραίο για να φάνε μαζί.
Την ώρα που έτρωγαν, σήκωσε τα μάτια ο προσκεκλημένος, είδε την εικόνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και λέει στον Ιουδαίο που τον κάλεσε, «Συ που είσαι Ιουδαίος πώς κι έχεις την εικόνα τούτου;» και ξεστόμισε πολλές ύβρεις και αθέμιτες από το μιαρό του στόμα εναντίον της τιμίας εικόνας του Δεσπότου, τις οποίες δεν πρέπει ο άνθρωπος να βάζει στην διάνοιά του.
Έδειξε ο προσκεκλημένος την εικόνα σ’ αυτόν που τον κάλεσε, και άρχισε ο Εβραίος να ορκίζεται στην ιουδαϊκή πίστη, ότι «Μέχρι τώρα δεν είχα δει την εικόνα αυτή».
Ο προσκεκλημένος Εβραίος σιώπησε. Σηκώθηκε και πήγε στους Ιουδαίους, τους αρχιερείς και νομοδιδασκάλους και τους λέει, ότι «ο τάδε Εβραίος έχει εικόνα του Ναζωραίου στο σπίτι του, και την είδα με τα ίδια μου τα μάτια». Αυτοί αφού άκουσαν είπαν, «Πώς μπορείς να το αποδείξεις αυτό;» Τους λέει, «Ακολουθήστε με, κι εγώ θα σας την δείξω». Έκαναν λοιπόν, συμβούλιο, ώστε να μαζευτούν το πρωί και να εισβάλλουν στο κελί, στο οποίο ήταν η εικόνα του Κυρίου.
Όταν έγινε πρωί, μαζεύτηκαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι αυτών, και παίρνοντας μαζί τους τον Ιουδαίο, πηγαίνουν στον οίκο του Εβραίου, όπου ήταν η εικόνα του Κυρίου. Φθάνοντας στην οικία μπήκαν μέσα οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι και όλος ο όχλος, και βλέπουν την εικόνα του Κυρίου. Τότε, γεμάτοι θυμό, τον μεν Ιουδαίο που έμενε εκεί τον πέταξαν έξω κάνοντάς τον αποσυνάγωγο, την δε εικόνα του Κυρίου ημών, αφού την κατέβασαν, είπαν μεταξύ τους ότι «Όπως οι πατέρες μας τον ενέπαιξαν, έτσι κι εμείς τον εμπαίζουμε». Τότε άρχισαν να φτύνουν στο πρόσωπο της εικόνας του Κυρίου, και την ράπισαν στο πρόσωπο, ο καθένας ξεχωριστά, και όλοι τους ραπίζοντας την εικόνα του Κυρίου έλεγαν, «Όσα έκαναν οι πατέρες μας, όλα θα τα κάνουμε στην εικόνα του». Είπαν ότι, «Ακούσαμε, ότι πολλούς εμπαιγμούς έκαναν σ’ αυτόν, κι εμείς όλα θα τα κάνουμε».
Με άπειρους εμπαιγμούς ενέπαιξαν την εικόνα του Κυρίου, τα οποία δεν τολμούμε να πούμε. Μετά είπαν,
«Ακούσαμε ότι κάρφωσαν τα χέρια του, αυτό θα κάνουμε κι εμείς».
Τότε έφτιαξαν καρφιά και κάρφωσαν τα χέρια και τα πόδια του Κυρίου.
Είπαν πάλι, «Ακούσαμε ότι πότισαν αυτόν ξύδι και χολή με σφουγγάρι, το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς».
Κι έκαναν το ίδιο, βάζοντας στο στόμα του Κυρίου στην εικόνα σφουγγάρι γεμάτο ξύδι.
Είπαν πάλι, «Μάθαμε ότι χτύπησαν το κεφάλι του με καλάμι, το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς».
Κι αφού πήραν καλάμι τον χτυπούσαν στο κεφάλι.
Είπαν πάλι, «Γνωρίζουμε με ακρίβεια, ότι τρύπησαν την πλευρά του με λόγχη, να μην παραλείψουμε αλλά να το πράξουμε κι αυτό».
Και για να το κάνουν έστειλαν να φέρουν λόγχη. Όταν μεταφέρθηκε η λόγχη, την σήκωσαν και κέντησαν την πλευρά της εικόνας του Σωτήρος. Αμέσως ανέβλυσε αίμα και ύδωρ πολύ.
Και όταν έγινε αυτό το παράδοξο θαύμα, έκπληξη κατέλαβε όλους όσους έβλεπαν τις δυναστείες του Θεού και τα θαυμάσιά του.
Πόσο ανεξερεύνητα είναι τα κρίματα της δικαιοσύνης σου, και απέραντη η αγαθότητα και το πολύ έλεός σου Δέσποτα! Ποιος θα μιλήσει για τις δυναστείες σου Κύριε; Θα κάνει ν’ ακουστούν οι έπαινοί σου φιλάνθρωπε; Που δεν θέλεις τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να μετανοήσει και να ζήσει; Χριστέ δόξα σοι. Ποιος είναι σαν κι εσένα Δέσποτα; Ποιος εκτός από σένα πράττει φοβερά και εξαίσια;
Ω του θαύματος!
Ω της του Σωτήρος μεγαλειότητος!
Έφριξαν και τώρα οι άνω δυνάμεις γι αυτό.
Ω πόση μακροθυμία!
Ω πόσο έλεος!
Από την ιστοσελίδα του Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου.
Μετάφραση κειμένου Ιερά Μονή Παντοκράτορος.

Αγάπησε τους κατηγόρους σου, όπως αγαπάς τους γιατρούς σου, και προσευχήσου γι’ αυτούς…
Μη συγχέεις τον άνθρωπο, που είναι εικόνα του Θεού, με το κακό που υπάρχει μέσα του.
Το κακό είναι μια συμπτωματική ασθένειά του, μια δυστυχία του, μια διαβολική χίμαιρα.
Η ουσία του είναι η εικόνα του Θεού, που παραμένει στο βάθος του ακόμα και όταν είναι αμαρτωλός.
Να είσαι όσο περισσότερο μπορείς πράος, ταπεινός, απλός στις σχέσεις σου με όλους.
Να θεωρείς τον εαυτό σου κατώτερο απ’ όλους χωρίς καμιάν υποκρισία.
Από τον εγωισμό προέρχεται η υπεροπτική, ψυχρή και ανειλικρινής σχέση μ’ εκείνους τους οποίους θεωρούμε κατώτερους ή από τους οποίους δεν περιμένουμε οφέλη…
Όταν σε κατηγορούν κι εσύ πονάς κατάκαρδα, αυτό σημαίνει ότι έχεις εγωισμό.
Επιβάλλεται να τον διώξεις με τον εξωτερικό εξευτελισμό σου.
Μην ταράζεσαι και μην τρέφεις αντιπάθεια, όταν σε κατηγορούν.
Αγάπησε τους κατηγόρους σου, όπως αγαπάς τους γιατρούς σου, και προσευχήσου γι’ αυτούς…
Συμπάθησε τον αδελφό που σε αδικεί, ακόμα και όταν σου αφαιρεί το τελευταίο σου ρούβλι.
Εδώ θα δείξεις αν αγαπάς την εικόνα του Θεού που υπάρχει μέσα σου, περισσότερο απ’ όσο αγαπάς τα γήινα και φθαρτά πράγματα…
Πόσο άσχημη είναι η σατανική χαιρεκακία για την αμαρτία του πλησίον!
Η αγάπη όλα τα υπομένει και όλα τα καλύπτει…
Ο χριστιανός με ειλικρίνεια επιθυμεί το καλό τού πλησίον όπως και το δικό του, επιθυμεί να δοξάζεται το όνομα του Θεού διαρκώς και με τη δική του διαγωγή και με τη διαγωγή των άλλων, εύχεται να γίνουν όλοι οι άνθρωποι ναοί του Θεού αχειροποίητοι.
Χωρίς την ειρήνη και την ομόνοια με τους άλλους, ποτέ δεν θα νιώσεις ειρήνη και ομόνοια με τον εαυτό σου.
Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης.
(Από το βιβλίο: “Πνευματική Ανθολογία από τους βίους και τους λόγους των Αγίων της Ρωσίας”. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2018, σελ. 41, 42, 52, 84).

«Το 1971 ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ, ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, αποφάσισε να ανακομίσει τα σεπτά λείψανα από τον τάφο του Αγίου Γεωργίου και να τα θέσει στον νέο Ναό που είχε χτιστεί προς τιμήν του Νεομάρτυρος.
Λέγεται ότι πολλές φορές το είχε ζητήσει ο Άγιος μέσα σε όνειρα που έβλεπαν ευλαβείς Γιαννιώτες.
Στην ανακοίνωση της απόφασης τονιζόταν η ανάγκη θερμής προσευχής και προπαρασκευής, που χρειαζόταν για τη συμμετοχή στο μεγάλο γεγονός.
Ο τάφος είχε μια ιδιορρυθμία.
Επειδή υπήρχε φόβος μήπως οι Τούρκοι τον ανοίξουν, για να πάρουν το λείψανο, ώστε να μη συγκεντρώνονται οι χριστιανοί σε δική τους εστία, οι προεστοί προέκτειναν τον πυθμένα του λάκκου προς την πλευρά του Αγίου Βήματος (πρόκειται για τον Μητροπολιτικό ναό του Αγ. Αθανασίου Ιωαννίνων) .
Έτσι όταν θα επιχειρούσε κανείς να σκάψει, έπρεπε να ξέρει σε ποιο βάθος ήταν η κρύπτη με το σώμα.
Αυτό το μυστικό το γνώριζαν οι εκάστοτε προϊστάμενοι ιερείς του Μητροπολιτικού Ναού και κατά την ώρα την ανακομιδής, όταν κορυφώθηκε η αγωνία από τη μη εύρεση των λειψάνων, είπαν στον Πρωτοσύγγελο να σκάψει στο πλαϊνό τοίχωμα, για να βρει τα οστά.
Τότε ο Μητροπολίτης Γρεβενών, Χρυσόστομος Βούλτσος, αναφώνησε:
«Eυρέθη ο Άγιος!» ενώ οι καμπάνες διαλαλούσαν το χαρμόσυνο γεγονός».
Στην φωτογραφία βλέπουμε και τον Άγιο Γεράσιμο Μικραγιαννιτη ο οποίος ευλαβειτο πολύ τον Άγιο λόγω καταγωγής.
Πηγή: βιβλίο «Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος», Ευαγγέλου Μουτσίκα

Μια καρδιά ίσα με τον ήλιο μεγάλη και σαν τον ήλιο λαμπερή είναι λίγο να την δώσει κανείς στον Χριστό από ευγνωμοσύνη, για τις μεγάλες Του δωρεές.
Αν θέλεις να ζεις παραδεισένια από αυτήν τη ζωή, δες τις ευεργεσίες και τις πλούσιες δωρεές που δίνει ο Θεός και άρχισε το ”δόξα σοι ο Θεός”. Να δοξάζετε το Θεό, γιατί σας βοήθησε να προοδεύσετε, έστω και λίγο.
Όταν ο άνθρωπος λέει ”δόξα σοι ο Θεός”, βοηθάει ο Θεός.
Και η ευγνωμοσύνη με το ταπεινό φρόνημα και τον φιλότιμο αγώνα, συνέχεια τραβάει ουράνιες δυνάμεις και ευλογίες θεϊκές.
– Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό;
– Αγαλλίαση πνευματική είναι.
Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω «δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «δόξα τω Θεώ».
Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό.
Αμήν.
Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, λογοι στ΄, Περί Προσευχής, σελ. 235.

"... σαν να λέμε ότι ο ήλιος κρύβει το φως του από τους τυφλούς. "
Ο Θεός είναι αγαθός και απαθής και αμετάβλητος.
Αν κανείς αυτό το θεωρεί εύλογο και αληθές, απορεί όμως πως ο Θεός για τους αγαθούς χαίρεται ενώ τους κακούς τους αποστρέφεται, και εναντίον εκείνων που αμαρτάνουν οργίζεται, ενώ όταν υπηρετείται και λατρεύεται γίνεται ευμενής, πρέπει να του πούμε ότι ο Θεός ούτε χαίρεται ούτε οργίζεται. γιατί η λύπη και η χαρά είναι πάθη. ούτε με δώρα κολακεύεται, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι νικιέται από την ηδονή.
Δεν πρέπει να κρίνομε τον Θεό με ανθρώπινα κριτήρια.
Εκείνος είναι αγαθός και ωφελεί μόνο και ουδέποτε βλάπτει, αλλά είναι πάντοτε ο ίδιος απαθής.
Ενώ εμείς εφόσον είμαστε αγαθοί ενωνόμαστε με τον Θεό.
Κι όταν είμαστε κακοί χωριζόμαστε από Αυτόν, επειδή είμαστε ανόμοιοι.
Όταν ζούμε με αρετή ακολουθούμε τον Θεό, όταν όμως γινόμαστε κακοί, κάνομε εχθρό μας Εκείνον που δεν οργίζεται χωρίς λόγο. γιατί τα αμαρτήματα δεν αφήνουν τον Θεό να μας φωτίζει εσωτερικά, αλλά μας ενώνουν με τιμωρούς δαίμονες.
Αν με προσευχές και ελεημοσύνες κερδίζομε την άφεση των αμαρτιών μας, δεν κολακεύομε και δεν μεταβάλλομε το Θεό, αλλά με τα καλά έργα μας και την επιστροφή μας σ' Αυτόν γιατρεύομε την κακία μας και απολαμβάνομε πάλι την αγαθότητα του Θεού.
Ώστε το να λέμε ότι ο Θεός αποστρέφεται τους κακούς είναι σαν να λέμε ότι ο ήλιος κρύβει το φως του από τους τυφλούς.
Άγιος Αντώνιος.

Η Σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο. Τα κοινοβούλιά, οι κυβερνήσεις, οι πολυσύνθετοι οργανισμοί των πλέον αναπτυγμένων συγχρόνων κρατών της γης είναι ανίσχυροι.
Η ανθρωπότητα πάσχει χωρίς τέλος.
Η μόνη διέξοδος είναι να βρούμε μέσα μας τη σοφία, την λύση να μη ζούμε σύμφωνα με τη λογική αυτού του κόσμου, αλλά να ακολουθήσουμε το Χριστό.
Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

"Όσο θα σιωπάς, τόσο θα φωνάζει
μέσα σου ο Θεός.."
(Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)
Έλεγε ο Γέροντας Αιμιλιανός:
Όταν ήμουν μικρός, επειδή εκ χαρακτήρος μου ήμουν ζωηρός, η γιαγιά μου ως δασκάλα συχνά μου θύμιζε:
" Αλέξανδρε, όσο θα σιωπας, τόσο θα φωνάζει μέσα σου ο Θεός".
Έτσι απλά έμαθα από πολύ μικρός να σιωπώ, για να αφουγκράζομαι την φωνή του Θεού. Σχολιάζοντας αυτό, έλεγε ότι
"δεν μας κάνουν τα λόγια κοινωνικούς, αλλά η σιωπή, η οποία μας κάνει κοινωνούς του Θεού''
και όποιος είναι κοινωνός του Θεού,
δεν μπορεί να μην είναι κοινωνικός με τους ανθρώπους".
Ιερομονάχου Μύρωνος Σιμωνοπετρίτου

"Πρώτα πιστεύουμε και μετά βλέπουμε.."
Όταν πιστέψεις βαθειά με όλη σου την ψυχή, θα αισθανθείς την Παρουσία Του Θεού τόσο δυνατή, σαν να είναι μία πραγματικότητα.
Και τότε πιά δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο.
Θα δώσεις το χέρι σου στο Χέρι Του κι όπου σε πάει… θα πας!
Γερόντισσα Γαβριηλία

«Ένα πράγμα πού μπορεῖ νά βοηθήσει τόν καταθλιπτικό εἶναι καί ἡ ἐργασία, τό ἐνδιαφέρον γιά τή ζωή. Ὁ κῆπος, τά φυτά, τά λουλούδια, τά δέντρα, ἡ ἐξοχή, ὁ περίπατος στήν ὕπαιθρο, ἡ πορεία, ὅλ’ αὐτά βγάζουν τόν ἄνθρωπο ἀπ’ τήν ἀδράνεια καί τοῦ δημιουργοῦν ἄλλα ἐνδιαφέροντα.
Ἐπιδροῦν σάν φάρμακα. Ἡ ἀσχολία μέ τήν τέχνη, τή μουσική κ.λπ. κάνει πολύ καλό.
Σ’ ἐκεῖνο, ὅμως, πού δίδω τή μεγαλύτερη σημασία εἶναι τό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία, γιά τή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γιά τίς ἀκολουθίες. Μελετώντας τά λόγια τοῦ Θεοῦ, θεραπεύεται κανείς χωρίς νά τό καταλάβει».
Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Βγαίνεις έξω και βλέπεις παρέες από αγόρια και κορίτσια μόνα τους κολλημένα στα κινητά τους. Οι γυναίκες λένε ότι πρέπει οι άνδρες να πάνε να κάνουν το πρώτο βήμα , οι άνδρες λένε ότι οι γυναίκες έχουν σηκώσει ανάστημα κλπ κλπ. Βρε παιδιά μου ευλογημένα ! Αφήστε τις αντιπαλότητες και τον εγωϊσμό. Αφήστε στην άκρη τον ανταγωνισμό! Είτε είσαι άνδρας, είτε γυναίκα! Νιώθεις να χτυπάει η κάρδια σου για τον άλλον; Να πας να του το πεις χωρίς φόβο, αλλά με πάθος!
Γεμίσαμε μοναχικούς και ανέραστους ανθρώπους. . . Να ερωτεύεσαι δεν είναι αμαρτία, υγεία είναι ! Να χτυπάει η καρδιά σου και να τρελαίνεσαι για έναν άνθρωπο είναι υγεία ! Μακριά από ανέραστους, υποκριτές και κομπλεξικούς !
Άνθρωπο που έχει χιούμορ, ερωτεύεται και χορεύει μην τον φοβάσαι. Τις χαμηλοβλεπούσες να τρέμεις .
Δυστυχώς ενοχοποιήσαμε τη χαρά , την ευχαριστία και την απλότητα και αντί αυτών επιλέξαμε έναν ενοχικό θρησκευτικό εγκλωβισμό με ένδυμα την ψευτοταπείνωση.
Θεωρώ ότι ο κόσμος θα τελειώσει όταν οι άνθρωποι δεν θα ερωτεύονται πια κι όταν θα μιλάμε για καρκίνο δεν θα εννοούμε μόνο ένα σωματικό νόσημα αλλά και την μοναξιά. Φιλία και έρωτας υπό εξαφάνιση!
Ας σπάσουμε τα δεσμά! Ο Χριστός είναι έρωτας ! Είναι χαρά ! Όχι κακομοιριά !
Μην νιώθετε ενοχές για ό, τι γίνεται μέσα στην καρδιά σας. Υπάρχει λύση ! Καλέστε τον Χριστό και θα τα φτιάξει όλα ! Βάλε τον Χριστό ως φίλο , αδερφό ως γιατρό και συνοδοιπόρο. Ως Μαέστρο στο τραγούδι της ελευθερίας σου ! Let’s Start!
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr