"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Να χαίρεσαι τα απλά και καθημερινά, τα μικρά που γίνονται μεγάλα, το λίγο που μεταβάλλεται σε πολύ. «Από τις μικρές αγάπες πάμε στις μεγάλες..», έλεγε ο Άγιος Πορφύριος, και είχε απόλυτο δίκιο, γιατί εάν δεν μάθεις να χαίρεσαι στα απλά και άμεσα δεν μπορείς να χαρείς ακόμη και στα θαύματα. Θα τα προσπεράσεις ή θα τα απομαγεύσεις, θα χαλάσεις την μυστηριακή τους δηλαδή ομορφιά, προσπαθώντας να τα αναλύσεις και ελέγξεις.
Μην ζητάς την χαρά, απλά επίτρεψε να εμφανιστεί στην ζωή σου, μην την σαμποτάρεις, μην νιώθεις ενοχή για το γέλιο που σχηματίζει το πρόσωπο σου. Μην περιμένεις όλα να γίνουν τέλεια για να χαρείς, αυτό δεν θα γίνει ποτέ, οπότε αποφάσισε σήμερα, τώρα, να περάσεις όμορφα, να γελάσεις, να εκφραστείς, να δημιουργήσεις, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, να συνδεθείς. Στις μικρές απολαύσεις της ζωής κρύβεται ο Θεός, έτσι για να προγεύεσαι αυτό το μεγάλο που έρχεται…

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

Τὸ ἐπαναστατημένο παιδὶ καὶ ὁ καλὸς πατέρας

Ἔλεγε ὁ π. Πορφύριος ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ καλοῦ πατέρα γιὰ τὸ παιδί του πρέπει νὰ μένει ἀμείωτο, ἀκόμη κι ὅταν τὸ παιδὶ μεγαλώνει καὶ σκληρύνεται καὶ ἐπαναστατεῖ καὶ δὲν τὸν ἀκούει καὶ παίρνει ἀκόμη καὶ θέσεις ἐχθρικὲς καὶ ἀντίθετες. Ἐκεῖ θὰ φανεῖ ἡ δεξιοτεχνία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ καλοῦ πατέρα, γιατὶ τὰ παιδιά, μέχρι νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἀνδρικὴ ἡλικία, κάνουν πολλὲς ἀνέμπειρες καὶ ἀνόητες ἐνέργειες καὶ προκαλοῦν τοὺς γονεῖς, εἰδικὰ τὸν πατέρα. Ὁ πατέρας καμιὰ φορὰ σκληρύνεται καί, ἀπὸ ἀπερισκεψία λησμονεῖ τὴ θέση τοῦ καλοῦ πατέρα καὶ γίνεται ἀστυνομικὸς σκληρὸς καὶ κάνει στὸ παιδί του, πολλὲς φορές, ἀνεπανόρθωτο κακό.

Ἂν τὸ ἀνώριμο παιδί, ὁ νέος αὐτός, ψυχολογήσει τὸν πατέρα του ὅτι εἶναι πραγματικὰ καλὸς πατέρας, ὅτι κάνει παράλογες παραχωρήσεις καὶ ὑπομονὴ πατρική, τότε τὸ παιδὶ αὐτό, μέχρι νὰ πεθάνει, θὰ ἔχει συνεχῶς στὸ στόμα του τὸ ὄνομα τοῦ πατέρα του, καὶ θὰ λέει: Ἐμένα ὁ πατέρας μου ἤτανε ἅγιος· τὸν γνώρισα, ὅταν εἶχα τὶς νεα­νικές μου τρέλες.

Μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, καί… ἔχασαν τὸ παιδί τους!

Γιὰ τοὺς γονεῖς ἑνὸς παραστρατημένου παιδιοῦ, μοῦ ἔλεγε μὲ λύπη: «Οἱ γονεῖς του, μὲ τόση μόρφωση, μὲ τόσες ψυχολογικὲς γνώσεις, μὲ τόση ἐπιστημονικὴ κατάρτιση, ἔχασαν τὸ παιδί τους μέσα ἀπὸ τὰ χέρια τους. Τί νὰ σοῦ κάνει ἡ μόρφωση; Μόνο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, μόνο ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη μας, ποὺ θυσιάζεται μυστικὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, μπορεῖ νὰ σώσει καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἐμᾶς».

Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, 295π.
http://www.porphyrios.net

Μη φοβηθείς τους πειρασμούς διότι δι΄αυτών βρίσκεις τα πολύτιμα αγαθά.

Προσευχήσου να μην εισέλθεις στους ψυχικούς πειρασμούς

αλλά για σωματικούς να ετοιμάζεσαι με όλη την δύναμη σου,

διότι χωρίς αυτούς δεν μπορείς να πλησιάσεις τον Θεό,

μέσα τους είναι αποτεθειμένη η θεία ανάπαυση.

Όποιος αποφεύγει τους πειρασμούς των θλίψεων και όχι των επιθυμιών, αποφεύγει την αρετή."

Αγ. Ισαάκ ο Σύρος

Ὅταν ἔχουμε ἕνα διαζύγιο, ἄσχετα ἀπό τίς αἰτίες τοῦ διαζυγίου, ἔχουμε μία σαρωτική νίκη τοῦ σατανᾶ

Ὅταν ἔχουμε ἕνα διαζύγιο, ἄσχετα ἀπό τίς αἰτίες τοῦ διαζυγίου, ἔχουμε μία σαρωτική νίκη τοῦ σατανᾶ. Λέει ὁ διάβολος:
- Βλέπεις Ναζωραίε, τους στεφάνωσες, όμως εγώ τους κέρδισα, εγώ τους χώρισα! Αυτό πρέπει να εγκολπωθεί καλά στο μυαλό κάθε ανθρώπου πριν παντρευτεί, ότι δεν πρέπει να χωρίσουν ποτέ!

Όταν 2 άνθρωποι παντρεύονται εν Χριστώ και μετά χωρίζουν, είναι σαν να βάζουν το διάβολο στη μέση.

Το Ευαγγέλιο λέει, ότι η μοναδική αιτία χωρισμού είναι η μοιχεία. Δεν διατάζει ο Χριστός να χωρίσει ρητώς το αντρόγυνο, αλλά τους επιτρέπει να χωρίσουν, για να μην γίνει αργότερα κανένα άλλο μεγαλύτερο αμάρτημα π.χ. δολοφονία του συζύγου.

Μακάριος όμως είναι ο/η σύζυγος, που για την αγάπη του Χριστού μας, υπομένει το σταυρό αυτόν και δεν ζητά να χωρίσει. Εκείνοι όμως που δεν συγχωρούν τον σύζυγό τους, για κάτι που έχει κάνει και ζητούν χωρισμό, αύριο που θα πάνε στον εξομολόγο, πως θα ζητήσουν από το Θεό να τους συγχωρέσει τις αμαρτίες τους;

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

https://apantaortodoxias.blogspot.com
https://hristospanagia3.blogspot.com

«Μην είστε οκνηροί σ’ ό,τι πρέπει να δείχνετε ζήλο,

να έχετε πνευματικό ενθουσιασμό, να υπηρετείτε τον Κύριο.»

Απ. Παύλος (Ρωμ. 12, 11)

Μην λες "εγώ είμαι άχρηστος"
διότι αυτό δεν είναι ταπείνωση.
Το θέμα είναι να καταλάβεις οτι έχεις αξία,
αλλά όχι γιατί αυτόνομα την απόκτησες
αλλά διότι ο Θεός σε ευλογεί.
"Ότι καλό κι αν έχω, μου το έδωσε ο Θεός",
αυτό να λες.
Ο ταπεινός είναι πρωτίστως ευγνώμων
προς τον Θεό
αλλά και προς τους άλλους.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Ο Χριστός ανελήφθη στους ουρανούς, φανερώνοντας ποια είναι πλέον η θέση του ανθρώπου. Η ανθρώπινη φύση υιοθετείται από τον Θεό. Τώρα γνωρίζουμε οτι η ιστορία του κάθε ανθρώπου δεν τελείώνει στο χώρο και τον χρόνο, στις αισθήσεις και τις νοήσεις, αλλα πέρα απ ολα αυτά, σε κάτι πιο υπαρκτικά αληθινό, στον "ουρανό".

Η φοβερή όμως εικόνα της σημερινής εορτής, είναι οι νεφέλες που καλύπτουν την ανάληψη του Χριστού. Δηλαδή ο Θεός κρύβει τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν θέλει να επιβληθεί αλλά να αναγνωριστεί. Φεύγει και χάνεται, για να τον αναζητήσουμε. Θέλει η σχέση μαζί του να μην είναι νοητικό συμπέρασμα ή αποτέλεσμα μεταφυσικής απειλής και εκφοβισμού, αλλά πράξης ελευθερίας, πίστεως και αγαπητικής εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό σήμερα μας κρύβεται για να τον ψάχνουμε αιώνια, με οτι αυτό σημαίνει για την ανάπτυξη της ύπαρξης μας.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος