Christos έγραψε:Συν Θεώ θα σας υποδεχθώ στο αγαπητό μου Βατοπαίδι για την παράκληση στην Παναγία Παραμυθία την Παρασκευή 21 Μαΐου.

Μιας και ο λόγος για την Παναγία την Παραμυθία, να πούμε δυό λόγια για την θαυματουργή αυτή εικόνα, για όσες και όσους δεν έχουν ακούσει.
Οταν είχα πρωτοαντικρύσει την εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας, είχα συγκλονιστεί.
Η εικόνα είναι εντελώς απλή, από άποψη ζωγραφικής, χωρίς εκείνα τα στοιχεία της Βυζαντινής αγιογραφίας που έχουμε όλοι συνηθίσει.
Και η παράσταση της Θεοτόκου που κρατά το Θείο Βρέφος, είναι πρωτόγνωρη, μοναδική, δεν υπάρχει κάτι ανάλογο πουθενά στον κόσμο, σε καμμία άλλη εικόνα της Παναγίας.
Στην εικόνα φαίνεται, από την διάταξη των Θείων Σωμάτων και τις ευδιάκριτες χειρονομίες της Παναγίας και του Χριστού, αλλά και από το ύφος του προσώπου του Θείου Βρέφους (αυστηρότατο ύφος), ότι συντελείται κάτι σαν πάλη μεταξύ Τους. Το Θείο Βρέφος προσπαθεί να κλείσει το στόμα της Μητέρας Του, για να μην Την αφήσει να μιλήσει, ενώ Αυτή προσπαθεί να το καταφέρει τραβώντας Του το χέρι και στρέφοντας το πρόσωπό Της προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η παράσταση αυτή προκαλεί έκπληξη και μεγάλο δέος!
Η παράδοση λέει, ότι η Παναγία μας προσπαθεί να προειδοποιήσει τον ηγούμενο της Μονής, για την ύπαρξη πειρατών, που ετοιμάζονται να επιτεθούν στο μοναστήρι, αλλά ο Χριστός, λόγω κάποιων παραπτωμάτων τα οποία είχαν λάβει χώρα εκείνη την περίοδο, θέλει να Την αποτρέψει, ώστε να τιμωρηθούν όσοι ευθύνονταν, κατ'αυτόν τον τρόπο.
Τελικά όμως η Παναγία, καταφέρνει τραβώντας το χέρι του Υιού Της, να προειδοποιήσει τους Βατοπαιδινούς μοναχούς, με αποτέλεσμα να σωθούν και αυτοί και το μοναστήρι.
Λέγεται ότι πριν από την ημέρα εκείνη, η εικόνα ήταν όπως όλες οι άλλες εικόνες της Παναγίας. Αλλά αφού συνέβη αυτό το θαυματουργικό γεγονός, άλλαξαν η στάση και η έκφραση των Θείων Προσώπων και των Σωμάτων Τους και παρέμειναν έκτοτε έτσι.
Η εικόνα ονομάστηκε Παναγία η Παραμυθία, δηλαδή παρηγορήτρια.
Αλλη μια απόδειξη του πόσο πολύ πραγματικά αγαπά η Παναγία μας, αυτούς που μένουν στο Περιβόλι Της!
Και προσωπικά σκέφτομαι καμμιά φορά, με ανθρωποπαθή τρόπο, την γλυκύτητα και την τρυφερότητα της Θεοτόκου ως μητέρας όλων μας. Εάν δηλαδή ο Κύριος μας, επέδειξε στο περιστατικό της εικόνας, μια δίκαιη αυστηρότητα, αντιθέτως η Παναγία μας, ως γυναίκα και ως μητέρα, προειδοποίησε τα παιδιά Της, με στοργή και ζεστασιά.
Κάνω δηλαδή χάριν λόγου, μια ανθρώπινη σύγκριση με την μητέρα όλων μας, μην με παρεξηγήσετε!
Οποιος αδελφός μπορεί, ας ανεβάσει την εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας. Εγώ δεν τα καταφέρνω.