Διονύση μου, δεν αφιερώνω προσωπικά εδώ κάτι, μα γενικότερα..dionysisgr έγραψε:Σ'εμενα τοσο καιρο τιποτα δεν εχεις αφιερωσει,
αλλα δεν θα τυχει να τα φερει ο καιρος
να ξαναμεινουμε μαζι, σε κανενα κελλι;
θα δεις τι εχεις να παθεις..
Εκτός αν κάποιος γιορτάζει, ή κάτι τέτοιο..
Μα αφού το θέτεις έτσι, κάνω υπακοή και σου αφιερώνω κάτι που θα σου αρέσει, μιάς και κατά κάποιο τρόπο φαίνεται σαν να μιλάει για κάποιους φίλους" μας, "Αλφαμίτες στην πύλη του Παραδείσου"....
Εμένα πέρα απ' τους Αγγέλους, μου θυμίζει και τους μοναχούς....
Νάσαι καλά αδελφέ μου,
δικό σου,
με Αγάπη....
Των Αγγέλων τα μπουζούκια....
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτες
και μας βλέπουν και μας γνέφουν απ' τους ουρανούς
έρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτες
παίζουν και πονούν και μας τραγουδούν
τα κιτάπια τους που δεν τα πιάνει ο νους
Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκια
που είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινές
πέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσα
και βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές
Κάποιοι άγνωστοι τις νύχτες χρόνια ισοβίτες
ψέλνουνε κάτι τραγούδια αγιασμένα πια
στου παράδεισου την πύλη σαν τους αλφαμίτες
τα τραγούδια τους και το χάδι τους
τα τραγούδια τους μας λεν και κλαιν σιγά
Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκια
που είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινές
πέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσα
και βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές
Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτες
και μας βλέπουν και μας γνέφουν απ' τους ουρανούς
έρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτες
παίζουν και πονούν και μας τραγουδούν
τα κιτάπια τους που δεν τα πιάνει ο νους....
