"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ἡ γνῶσις ἀπό τά παθήματα καί οἱ διδασκαλίες ἀπό τόν πόνο εἶναι ὁ μοναδικός δρόμος πού μπορεῖ νά διδάξη κάτι τούς ἀνθρώπους.
Σ᾿ ἐμᾶς ὅλα τά βάσανα μᾶς ἔρχωνται ἀπό τά λάθη μας καί ὄχι ἀπό τόν Θεό. Αὐτός μόνο τά ἀνέχεται καί καθαρίζει μέ αὐτά τίς ἐνοχές μας. Οἰ ἄνθρωποι πολύ δύσκολα ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ διόρθωσις μέσῳ τῶν θλίψεων, ἀποδεικνύει ὄχι τήν ἐγκατάλειψι, ἀλλά τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Μάλιστα, ἀκόμη κι ἀπ᾿ αὐτά γνωρίζουμε ὅτι ὁ Θεός ἔχει φροντίδα γιά ἐμᾶς, ἐάν θά ἔχουμε δοκιμασίες.
Ὄντας πάγκαλος καί πάνσοφος ὁ Θεός μᾶς συμπεριφέρεται στοργικά καί μᾶς καθαρίζει μέ τήν εὐσπλαγχνία, εἴτε τό θέλουμε, εἴτε δέν τό θέλουμε, εἴτε τό καταλαβαίνουμε τώρα, εἴτε θά τό κατανοήσουμε ἀργότερα. Διότι: «Κύριος μακρόθυμος καί μεγάλη ἡ ἰσχύς αὐτοῦ, καί ἀθῶον οὐκ ἀθωώσει Κύριος…» (Ναούμ 1,3). Αὐτός περιμένει ἕνα διάστημα καί βλέπει: Βιαζόμεθα νά ζήσουμε μέ μετάνοια καί καλά ἔργα ἤ ὄχι; Στήν συνέχεια διδασκόμεθα ἀπό τίς στενοχώριες αὐτῶν ἤ περιμένουμε νά συντριβοῦμε κι ἐμεῖς στό κεφάλι, ὅπως κι αὐτοί;
Ὁ Θεός θέλει νά βοηθήση ὅλους, ἀλλά δέν δέχονται πάντες τήν ἀγάπη Του αὐτή. Ἔτσι γίνεται, διότι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἁμαρτωλοί, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν στενοχώριες. Αὐτούς τούς ἔχει ἀρνηθῆ ὁ Κύριος. Διότι, δέν ἀντιλαμβάνονται τίποτε ἀπό τήν πατρική Του φροντίδα γι αὐτούς, τούς ἄφησε νά ζοῦν μέσα στίς ἁμαρτίες τους.
Ἔτσι λοιπόν, δέν εἶναι μακάριοι, ὅσοι δέν ἔχουν στενοχώριες σ᾿ αὐτή τήν ζωή. Διότι, γνωρίζοντας ὁ Θεός ὅτι δέν ἔχουν μυαλό νά κατανοήσουν τήν ὁδό, δέν φροντίζει νά τούς διορθώση μέσῳ θλίψεων καί περιπετειῶν στόν κόσμο αὐτόν, ἀλλά τούς ἑτοιμάζει τήν ἄλλη τιμωρία.
Ἡ πιό μακρυνή ὁδός ἐπί τῆς γῆς εἶναι ἀπό τ᾿ αὐτιά μέχρι τήν καρδιά, ὥστε περνοῦν ὁλόκληρα χρόνια, γιά νά φθάση κάποιος στό τέλος τοῦ δρόμου αὐτοῦ. Γι᾿ αὐτό, ἐπειδή τό μάτι τῆς συνειδήσεως ἔχασε πλέον τήν ὅρασί του καί οὔτε τ᾿ αὐτιά ἀκούουν τό κάλεσμα τοῦ λόγου γιά τήν πέραν τοῦ τάφου ζωήν, ὁ ἐλεήμων Θεός γιά νά μή χάση τούς ἀνθρώπους, τούς στέλλει μία πιό δυνατή κλῆσι, ἡ ὁποία πολύ τούς πονεῖ, καί εἶναι τά βάσανα τῆς ζωῆς. Οἱ θλίψεις τῆς ζωῆς ὁδηγοῦν τούς ἀνθρώπους σ᾿ ἕνα σκληρότερο δρόμο, ἀναγκάζοντάς τους νά ἀναζητήσουν καί γνωρίσουν τόν Θεό. Οἱ στενοχώριες δέν εἶναι ἔργο τό Θεοῦ, ἀλλά συνέπειες τῶν σφαλμάτων μας, συνέπεια τήν ὁποία ἀνέχεται ὁ Θεός καί τήν δεχόμεθα ἐμεῖς γιά τήν πνευματική μας σοφία.
Ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται στόν Θεό νά τόν λυτρώση ἀπό στενοχώριες καί ὁ Θεός παρακαλεῖ τόν ἄνθρωπο ν᾿ ἀλλάξη συμπεριφορά. Κρίνετε τώρα, ποιός ποιόν πρέπει ν᾿ ἀκούση πρῶτος;
Οἱ δοκιμασίες τῆς ζωῆς μας εἶναι μία σκληρή φωνή τοῦ Θεοῦ πρός τούς δύσκολους καί πονηρούς ἀνθρώπους.
Οἱ στενοχώριες πλένουν τά στίγματα τῶν ἁμαρτιῶν ἀπό τόν ἀόρατο χιτῶνα τους.
Οἱ δοκιμασίες καί ταραχές τῆς ζωῆς ἔχουν κι αὐτές ἕνα σκοπό: Μᾶς προκαλοῦν στήν ἀνεύρεσι τοῦ σκοποῦ γιά τόν ὁποῖον μᾶς ἔφερε ἐδῶ ὁ Θεός, διότι τό τέλος μας πρέπει νά εἶναι ἡ αἰωνιότητς μέσα στήν εἰρήνη. Ἐπίσης μᾶς καθοδηγοῦν στήν ἀνεύρεσι τοῦ ἰδίου τοῦ ἑαυτοῦ μας, σάν κτισμάτων τοῦ Θεοῦ, πού εἴμεθα καλεσμένοι νά φθάσουμε στήν ἐλευθερία τοῦ πνεύματος.
Οἱ παροῦσες θλίψεις δέν εἶναι ἄξιες νά τεθοῦν στήν ζυγαριά μέ τήν μελλοντική δόξα πού μᾶς περιμένει.
Μή παραπονούμεθα γιά τίς θλίψεις πού ἔρχονται στήν ζωή μας.
Κανείς ἀπό τούς Ἁγίους δέν λυτρώθηκε τελείως ἀπό τήν ὁποιαδήποτε σωματική του βάσανο, γιά νά μή χαθῆ τελείως στό τέλος τῆς ζωῆς του.
Από το βιβλίο: «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ» – ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ, Πηγή: Σημεία Καιρών, το «σπιτάκι της Μέλιας»

“ΔΙΨΑΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΜΕΘΥΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ…”
ΟΣΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ

“ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ…”
ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ (ΤΣΑΛΙΚΗΣ)

Ξέρετε τί εἶναι ὁ Παράδεισος;
Εἶναι μία συνεχής Θεία Λειτουργία, μιά διαρκής ἀγρυπνία. Σκεφτεῖτε μία Θεία Λειτουργία πού κρατάει μία-δύο ὧρες νά κρατάει αἰώνια! Ἕνας ἄνθρωπος πού δέν ἀγαπάει τόν Θεό, θά ἀντέξει;
Βλέπετε οἱ ἄνθρωποι πού δέν ἀγαποῦν τόν Θεό, οὔτε πέντε λεπτά δέν ἀντέχουν μέσα στήν Λειτουργία, βγαίνουν ἔξω, τούς βγάζει ὁ διάβολος δηλαδή. Τούς πειράζει τό λιβάνι… χίλιες δυό δικαιολογίες λένε, ἀλλά στό βάθος εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἡ ἁμαρτία, ὑπάρχει τό πονηρό πνεῦμα καί δέν τούς ἀφήνει νά ζήσουν τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μέσα στήν Θεία Λειτουργία.
Γιατί ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Να δοξολογείς, να ευχαριστείς, να εξομολογείσαι και μετά να ζητάς....
Στην προσευχή, πρέπει πρώτα να δοξολογείς τον Θεό, δεύτερον, να Τον ευχαριστείς για τις ευεργεσίες που σου έδωσε, τρίτον, να εξομολογείσαι τις αμαρτίες με συντριβή, και, τέταρτον, να ζητάς εκείνο που είναι για την σωτηρία σου.
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Με την μετάνοιες, δίδασκε ο π. Πορφύριος, έρχεται μεγάλη ειρήνη και χαρά στην ψυχή καθώς και υγεία στο σώμα.
Διηγείται πνευματικό παιδί του Γέροντα: «Μία νέα ψηλή πήγαινε κάθε τόσο στο Γέροντα, να τον συμβουλευθεί… Όπως μας έλεγε της άρεσε η γυμναστική άσκηση, πράγμα που την ξεκούραζε, μετά από το φόρτο των μαθημάτων.
Ο Γέροντας Πορφύριος… της υπέδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρξει καλύτερη άσκηση από τις μετάνοιες των χριστιανών, όταν μετά που κάνουμε το σταυρό μας γονατίζουμε κι αφού αγγίσουμε με το πρόσωπο τη γη, σηκωθούμε όρθιοι και το επαναλάβουμε αυτό και πάλιν και πάλιν, ενώ εσωτερικά η ψυχή αναστενάζει προς τον Θεό, προφέροντας τα λόγια του τελώνη, «ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».
Επίσης λέγουμε κι όποια άλλη αυτομεμψία θα μας φώτιζε το Πνεύμα το Άγιο. Έτσι, της έλεγε ο Γέροντας, θα μπορούσε να αντικαταστήσει ένα μεγάλο μέρος του χρόνου, που σπαταλούσε στις γυμναστικές ασκήσεις, με τις μετάνοιες. Μετά από τις μετάνοιες έρχεται μεγάλη χαρά, ανακούφιση πολλή και ειρήνη στην ψυχή, στο δε σώμα δεν παραμένει ούτε το τελευταίο μέλος του να μην τεθεί σε λειτουργία και άσκηση.
Ο Χριστός για να τονίσει τη σημασία των μετανοιών, ο ίδιος, όπως διηγείται ο ευαγγελιστής, όταν βρισκόταν μέσα στον κήπο της Γεσθημανή, αποτραβήχτηκε από κοντά τους όσο να ρίξει ένας μία πέτρα κι εκεί άρχισε να κάνει μετάνοιες, πίπτοντας επί του εδάφους κατ’ επανάληψη. Οι μετάνοιες κάνουν και στο σώμα το αντίστοιχο φυσικό καλό, όπως και στην ψυχή. Γι’ αυτό οι ασκητές δεν παθαίνουν εύκολα εμφράγματα, καρδιακά νοσήματα, εγκεφαλικά, γιατί οι αρτηρίες τους, τα διάφορα αγγεία διά των μετανοιών,συντηρούνται άριστα, τα λίπη διαλύονται, η ψυχή κι αυτή ηρεμεί κι έτσι ο άνθρωπος, μετά από τις ασκήσεις αυτές, μπορούμε να πούμε, δεν διαφέρει από ένα αυτόκίνητο, που πέρασε από το συνεργείο, κι έκανε ένα καλό σέρβις.
Οι μετάνοιες δεν είναι ανθρώπινη, αλλά θεία αποκάλυψη, κι είναι δυστυχής όποιος άνθρωπος δεν έχει ανακαλύψει το μυστήριο που τις περικλείει. Οι δε πολυπράγμονες, όταν τη νύκτα πριν κοιμηθούν, κάνουν τις καθιερωμένες μετάνοιες, κι από τις καθημερινές σκέψεις θα ξεφύγουν και θα ειρηνεύσουν, για να έρθει γρήγορα κι ο ύπνος».

Μετὰ τὴν Θεία Κοινωνία δέν φεύγουμε τρέχοντας ἀπὸ τὸ Ναό.
Ἐπιστρέφουμε μέ εὐλάβεια στὴ θέση μας καὶ περιμένουμε νὰ τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία, ὥστε νὰ βιώσουμε καλύτερα τὸ Μυστήριο τῆς Ζωῆς στό ὁποῖο προσήλθαμε. Θὰ βοηθηθοῦμε πολὺ καὶ θὰ νιώσουμε ἀνέκφραστη ἐσωτερική εὐφροσύνη ἂν στὸ σπίτι μας, μετὰ τὴν ἐπιστροφή μας, διαβάσουμε ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία τῆς Μεταλήψεως, τὰ «μετὰ τὴν Θεία Κοινωνία».
Ἑάν χρειάζεται προετοιμασία γιά νά προσέλθουμε στήν θεία Κοινωνία, χρειάζεται ἀνάλογη ἐπαγρύπνηση καί πνευματική φροντίδα καί μετά τήν θεία Λειτουργία, γιά νά μήν φανοῦμε ἀνάξιοι τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέει: «Ἄκουσες στό Ναό ὕμνους ἱερούς, ἀπόλαυσες τήν βασιλική Τράπεζα, γέμισες ἀπό τό Άγιον Πνεῦμα, συνέψαλες μέ τά Σεραφείμ, ἔγινες κοινωνός τῶν οὐρανίων Δυνάμεων. Λοιπόν, μήν πετάξεις τόση χαρά, μήν διασκορπίσεις τόν θησαυρό. Ἄς εἶναι τά ἔργα μας μετά τήν θεία Κοινωνία ἀντάξια τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ». Μέ τόν τρόπο αὐτό θά ἔχουμε πάντα ἔνοικο μέσα μας τόν Χριστό.

“ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ
Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΟΥΜΕ…”
ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Κοίτα προς τα πίσω και θα δεις τον Χριστό να πεθαίνει για σένα.
Κοίτα προς τα άνω και θα δεις τον Χριστό μεσιτεύοντα για σένα.
Κοίτα προς τα μέσα και θα δεις τον Χριστό ζώντα μέσα σου.
Κοίτα μπροστά σου και θα δεις τον Χριστό ερχόμενο για σένα…
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Να προσεύχεσαι με διάθεση όπως εκείνοι που πηγαίνουν σε συμπόσιο.
Είναι ξύπνιοι και αισθάνονται όλο χαρά. Έτσι και εσύ αφού πρόκειται να μιλήσεις με τον Νυμφίο σου, να μην ακούς όταν σου λέει ο πειρασμός διάφορα για να σε εμποδίσει, γιατί ξέρεις έχουμε έναν που ενδιαφέρεται πολύ για μας.
Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου
Από το βιβλίο «Ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής. Μια σύγχρονη μορφή της Πάτμου», έκδοση Επτάλοφος