"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

«Δείτε, Aδελφοί μου, μία αληθινή δούλη του Κυρίου!
Αν δούλη είναι αυτή που ανταλλάσσει πλήρως το θέλημά της με το θέλημα του Θεού, τότε η Παναγία είναι η πρώτη μεταξύ όλων των δούλων του Κυρίου.
Αν δούλη είναι αυτή που προσβλέπει στον Κύριό της με τέλεια αφοσίωση, τότε και πάλι η Παρθένος Παναγία είναι η πρώτη μεταξύ των δούλων του Κυρίου.
Αν δούλη είναι εκείνη που ταπεινά κι αγόγγυστα υπομένει κάθε προσβολή και δοκιμασία, προσδοκώντας μονάχα την ανταμοιβή από τον Κύριό της, τότε ακόμη περισσότερο η Παναγία Παρθένος είναι η πρώτη και υπερέχουσα όλων των άλλων δούλων του Κυρίου.
Διότι, εκείνη δεν μεριμνούσε για να αρέσει στον κόσμο, φρόντιζε μόνο να αρέσει στον Θεό.
Δεν φρόντιζε να δικαιώσει τον εαυτό της ενώπιον του κόσμου, αλλά μόνον ενώπιον του Θεού.
Η ίδια η Παναγία είναι η υπακοή· η ίδια αυτή είναι η διακονία· η ίδια αυτή είναι η πραοτητα. Ιδου η δούλη του Κυρίου»…!!!
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Το βαθύτερο νόημα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου…!!!
«Το ἀπ' αἰῶνος μυστήριον, ἀνακαλύπτεται σήμερον, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται, ἵνα τοῦ χείρονος μεταλαβών, μεταδῷ μοι τοῦ βελτίονος. Ἐψεύσθη πάλαι Ἀδάμ, καὶ Θεὸς ἐπιθυμήσας οὐ γέγονεν, ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἵνα Θεὸν τὸν Ἀδὰμ ἀπεργάσηται. Εὐφραινέσθω ἡ κτίσις, χορευέτω, ἡ φύσις, ὅτι Ἀρχάγγελος Παρθένῳ, μετὰ δέους παρίσταται, καὶ τὸ Χαῖρε κομίζει, τῆς λύπης ἀντίθετον. Ὁ διὰ σπλάγχνα ἐλέους ἐνανθρωπήσας, Θεὸς ἡμῶν δόξα σοι»…!!!
(Δοξαστικόν Όρθρου εορτής, Ἦχος β', Θεοφάνους)
Απόδοση:
Σήμερα αποκαλύπτεται το απ’ αιώνος Μυστήριο της Σωτηρίας των ανθρώπων.
Ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός του ανθρώπου. Μεταλαμβάνει το χείρον, την ανθρώπινη σάρκα (σαρκώνεται), για να μεταδώσει στον άνθρωπο το βέλτιστο (την ανακαίνιση, την αναδημιουρία του).
Ξεγελάστηκε ο Αδάμ και παραβίασε τη Θεία Εντολή θέλοντας να γίνει ΘΕΟΣ, πράγμα όμως που δεν έγινε!
Τώρα ο Ίδιος ο Θεός γίνεται άνθρωπος (λαμβάνοντας την παθητή σάρκα του ανθρώπου, σαρκούται, ενανθρωπίζει), προκειμένου να απεργάσεται (να κάνει) ΘΕΟ τον Αδάμ (τον άνθρωπο)!
Η Κτίση ας εφραίνεται, η Φύση (Πλάση) ας χορεύει σήμερα που ο Αρχάγγελος (Γαβριήλ) παρίσταται με φόβο (σεβασμό) ενώπιον της Παρθένου και της κομίζει το ΧΑΙΡΕ (την Καλή Αγγελία) που είναι το αντίθετο της πρώην λύπης (όταν με την επιλογή της παρακοής ο άνθρωπος έχασε τον ΠΑΡΑΕΙΣΟ και μισήθηκε από ΟΛΗ την Πλάση).
Σε Σένα τον Θεό μας, που από την πολύ Αγάπη Του κι Ευσπλαχνία προς το κτίσμα Του προσέλαβε την ανθρώπινη σάρκα, αξίζει κάθε δόξα…!!!

Η καθαρότητα της καρδιάς δεν μπορει να πραγματοποιηθεί διαφορετικά, παρα
μονο δια μέσου του Ιησού.
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος.

Όποιος νίκησε τον πάθος της φιλαργυριας , έπαψε να εχει μέριμνες.
Όποιος ειναι δεμένος μαζί του , ποτέ δεν θα κανει καθαρή προσευχή.
Ιωάννης τής Κλίμακος.

Η ψυχη που μελετά ακατάπαυστα κάθε ημέρα τον λογτου Κυριου , συνηθίζεται στον ύπνο να προσκολλάται σε αυτα τα νοήματα.
Ιωάννης της Κλίμακος.

Στάδιο 27ο: Ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ
_τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου_
Μὴν ἀκολουθεῖς τὴν κοσμικὴ σοφία· ἡ μόνη ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός. «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰω. 14,6). Νὰ κρατᾶς γερά τὴν πίστη σου, ἀκόμη κι ὅταν ὁ κόσμος προσπαθεῖ νὰ σὲ ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ.

Πῶς ὁ διάβολος φέρνει σέ πειρασμό ὑπερηφάνειας ὃσους μέ τήν Χάριν τοῦ Θεοῦ κατέκτησαν κάποιες ἀρετές.
(Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου «Ἀόρατος Πόλεμος» Κεφάλαιο ΛΓ΄)
Ὃταν βρισκόμαστε σέ κάποιον καλό δρόμο βελτίωσης,ὁ διάβολος μᾶς πειράζει βάζοντας μας λογισμούς ὑπερηφανείας καί κενοδοξίας ἀπέναντι στούς ἂλλους.
Θά πρέπει νά συνειδητοποιήσουμε ὃτι ἀληθινά εἲμαστε ἓνα μηδενικό χωρίς πραγματικά να διαθέτουμε καμμία δύναμη δική μας.
Ἂν λογαριάσουμε μέ τιμιότητα τί εἶναι πραγματικά δικό μας καί τί τοῦ Θεοῦ καί τῆς Χάριτός Του,θά διαπιστώσουμε ὃτι εἲμαστε ἓνα καθαρό μηδενικό τόσο ἀπό τήν ἐποχή πού ξεκινήσαμε τήν προσπάθειά τῆς βελτίωσής μας ,ὃσο καί τώρα πού ἒχουμε ἀποκτήσει μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ κάποιες ἀρετές.
Καί ἐόν θελήσει πρός στιγμή ὁ Θεός νά ἀποσύρει τήν Χάριν Του ἀπό ἐπάνω μας, θά ἐπανέλθουμε ἀκαριαία στήν ἀρχική μας ἀξία χωρίς τήν βοήθειά Του καί τήν πρόνοιά Του «Ὁὐκ ἐγώ (ἐκοπίασα) ἀλλά ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σύν ἐμοί»(Α΄Κορ.ιε΄10)
Καί ὃχι μόνο σέ μία τέτοια περίπτωση θά γυρίζαμε στό μηδέν πού εἲμαστε ὃταν ξεκινούσαμε τήν προσπάθειά μας ,άλλά χωρίς τήν προστασία Του πού μᾶς ἐμποδίζει εὐσπλαχνικά, θα εἲχαμε διαπράξει καί πολλά ἂλλα κακά εἰς βάρος τῶν ἂλλων καί εἰς βάρος τοῦ ἑαυτοῦ μας.
Γι΄ αὐτό δέν θά πρέπει ποτέ νά ὑπερηφανευτοῦμε ἢ νά χαιρόμαστε ὃταν οἱ ἂλλοι μᾶς ἐπαινοῦν γιά τόν χαρακτήρα μας ἠ γιά τά καλά μας δῆθεν ἒργα, διότι ἐάν φερθοῦμε ἒτσι θά εἶναι σάν νά κλέβουμε τήν Δόξα τοῦ Θεοῦ , έπειδή σέ Αὐτόν ἀνείκει ὃτι καλό καί πνευματικό ἒχουμε πετύχει ἒως τώρα.(Τήν Δόξαν Μου ἐτέρω οὐ δώσω. Ήσαῒας μβ΄8) Καί θά πρέπει σέ μία τέτοια περίπτωση νά διορθώνουμε αὐτόν πού μᾶς ἐπαινεῖ καί νά ἀποδίδουμε πάντα τά καλά μας ἒργα στόν πραγματικό τους δικαιοῦχο, στόν ὁποῖον ἀνείκει ὃλη ἡ Δόξα τῶν καλῶν μας πράξεων. (οὓτω λαμψάτω τά καλά ἒργα σας ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἲνα δοξάσουσι τόν Πατέρα ὑμῶν.»
Ἓνας τρόπος γιά νά συνειδητοποιήσω αὐτήν μου τήν μηδαμινότητα εἶναι νά πιστέψω ὃτι ὃχι μόνον δέν εἶμαι καλλίτερος ἀπό τούς ἂλλους, ἀλλά άντίθετα ὁ χειρότερος καί ἀπό τόν τελευταῖο ἂνθρωπο, χειρότερος καί ἀπό τά ζῶα διότι αὐτά ἐνεργοῦν σύμφωνα μέ τήν φύση τους, ἐνῶ ἐγώ ένεργῶ πολλές φορές παραφύσιν λόγω τῶν ἀδυναμιῶν μου και ἀκόμη εἶμαι χειρότερος και άπό τούς δαίμονες διότι δέχομαι λόγω τῶν ἀδυναμιῶν μου νά γίνομαι ὑποχείριό τους καί ἒτσι μέσω ἐμοῦ νά πικραίνουν τόν Θεό μας.
Καί ὃταν μέ περιφρονεῖ κάποιος,νά μήν νοιώθω μνησικακία γι΄αὐτόν ἀλλά νά τό θεωρῶ σάν κάτι φυσιολογικό πού μοῦ άξίζει. Ἀκόμη ἐνθυμούμενος τά καλά μου ἒργα,νά μήν νοιώθω οὓτε γιά μία στιγμή ὑπερηφάνεια πρός τόν ἑαυτό μου ἀλλά νά θυμᾶμαι ὃτι ὃλα αὐτά πραγματοποιήθηκαν διότι τό ἢθελε ὁ Θεός και ὃτι ὃλη ἡ δόξα τους ἀνείκει ἀποκλειστικά στόν Θεό.
Καί νά φοβᾶμαι ἀκόμη μήπως τά καλά μου ἒργα ἲσως δέν εἶναι άρκετά,λόγω τῆς τεμπελιᾶς μου καί μάλιστα ἲσως νά εἶναι καί πολύ λίγα ὡς πρός αὐτά πού θά μποροῦσα νά παρουσιάσω στόν Θεό μου άνάλογα μέ τά χαρίσματα πού μοῦ χάρισε.
Καί σέ σύγκριση μέ τά καλά ἒργα τῶν Ἁγίων μας,τά δικά μου καταντοῦν ἀστεῖα καί ἀνεπαρκῆ.( 6 καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς, ὡς ράκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν· Ἠσαΐας ξδ’ 6).Γι΄αὐτό καί ὃσο καλά κίι ἃγια ἒργα καί ἂν νομίζουμε ὃτι ἒχουμε κάνει,θα πρέπει ὃχι νά ὑπερηφανευόμαστε γι΄αὐτά ἀλλἀ μᾶλλον νά φοβόμαστε καί να ντρεπόμαστε τόν Θεό γιά τήν ἐνδεχόμενη ἀνεπάρκειά μας.
Ἀκόμη καί αὐτό.Νά μήν ἐπιδεικνυόμαστε γιά τά χαρίσματά μας πού μᾶς δώρησε ὁ Θεός διότι αὐτό εἶναι κενοδοξία.Ἐπειδή ἒτσι ἐπαινοῦμε τόν ἑαυτό μας,τήν στιγμή μάλιστα πού ξέρουμε ὃτι χωρίς τόν Θεό καί χωρίς τήν Χάριν Του,εἲμαστε ἓνα μηδέν.Και ἐπάνω σέ αὐτό τό μηδέν, ὃσο περισσότερο τό συνειδητοποιοῦμε καί ὃσο περισσότερο ταπεινωνόμαστε, τόσο ὁ Θεός μᾶς προσθέτει πνευματικά χαρίσματα χτίζοντας τήν πνευματική μας οἰκοδομή.
Ἡ γνώση αὐτή γιά τήν ἀξία τῆς άρετῆς τῆς ταπείνωσης, εἶναι ἡ Βάση καί ἡ Ἀφετηρία μας γιά νά ξεκινήσουμε τόν πνευματικό μας ἀγῶνα μέ ταπεινοφροσύνη καί ὃχι μέ τήν ὑπερηφάνεια τοῦ Φαρισαίου καί τήν ἐπιφανειακή του εὐσέβεια.Ὃσο ὑψώνεται καποιος τόσο ὁ Θεός ἀπομακρύνεται.Μόνο μέ τήν ταπείνωση ἒρχεται ὁ Θεός κοντά μας.Ἂν μοῦ φέρονται σάν ἓνα πλάσμα συχαμερό καί έγώ ὃχι μόνο δέν κρατῶ μνησικακία ἀλλά τό δέχομαι σαν κάτι φυσιολογικό πού ἒτσι πρέπει νά εἶναι, καί ἐάν εἶμαι άπαλλαγμένος άπό ὑψηλόφρονους λογισμούς, τότε προσελκύω έπάνω μου τήν Χάριν Τοῦ Θεοῦ.
(Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Ν ικοδήμου «Ἀόρατος Πόλεμος» Κεφάλαιο ΛΓ΄)

Αν δεν αντιδράσουμε θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την Πατρίδα και εμείς τί κάνουμε γι' αυτή; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία με την Παράδοσή της, τους Αγίους και τους Ήρωές της, να πολεμείται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μήν μιλάμε! Είναι φοβερό!
Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.

https://www.youtube.com/watch?v=d4gRu78LVf8

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. π. Ευάγγελος Παπανικολάου