Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Θεός νοιάζεται περισσότερο σαν Πατερας για να σώσει την ψυχη πάρα σαν Νομοθετης που ενδιαφέρεται μόνο για την τήρηση των εντολών Του.
Αββας Χαιρημων.

[toula]

Πρεπει να ξέρετε ότι όποιος οδηγείται στην απώλεια,αυτός χάνεται πάρα τη θέληση του Θεού.
Αββας Χαιρημων.

[toula]

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Ὁ Κύριος εἶναι ζωντανός καί εἶναι ἐδῶ, παιδιά. Παρών!
Δέν κάθεται στόν θρόνο Του, ἐκεῖ, καί νά λέμε:
«Ποῦ θά Τόν βροῦμε;» Ἅμα ἀνοίξεις τά μάτια, θά Τόν δεῖς.
Ἄνοιξε τά μάτια, γιατί ἔχουμε παραπέτια μπροστά καί δέν βλέπουμε.

[toula]

Εκεινος που ησυχάζει,πρέπει κάθε ώρα να εξετάζει τον εαυτό του ,αν εχει περάσει αυτούς που θα τον κρατούν στον αέρα και αν ελευθερωθηκε από αυτούς όσο είναι ακόμη στη ζωή. Γιατι όσο είναι υποδουλος σε αυτούς,δεν ελευθερωθηκε ακόμη και επομένως χρειάζεται κόπος μέχρι να έρθει το έλεος του Θεού.
Οσ.Ησαιας ο Αναχωρητης.

[toula]

Ειναι αδύνατον να αποκτήσει κάνεις τον Ιησού χωρίς πολύ κόπο,ταπείνωση και ακαταπαυστη προσευχή.
Οσ.Σισωης.

[toula]

Υπαρχει πλήθος ανθρώπων που πραγματικά επιθυμούν να αφιερωθουν στον αγώνα για την αρετή.Αν όμως μετρήσετε εκείνους που τελικά κατορθωνουν να πραγματοποιησουν το όνειρο τους και να επιμεινουν μέχρι τέλος στις προσπάθειες τους ,αλήθεια πόσους λίγους θα βρείτε!
Αββας Χαιρημων.

[toula]

Στη διάρκεια της κοινής θείας λατρείας, δεν είναι σωστό να τραβάει κανείς την προσοχή των άλλων, κάνοντας πολυάριθμες μετάνοιες ή άκαιρα και επιδεικτικά σταυροκοπήματα.
Το σημείο του σταυρού και οι μετάνοιες πρέπει να γίνονται μόνο στα σημεία εκείνα της ακολουθίας που χρειάζεται. Τότε, εξάλλου, οι περισσότεροι από τους πιστούς που συμπροσεύχονται θα κάνουν το ίδιο, κι έτσι κανείς δεν θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε σένα.
Σαν γενικό κανόνα πάντως στο θέμα αυτό, σου συνιστώ να ασκείς ένα διακριτικό αυτοέλεγχο στην εξωτερίκευση της ευλάβειας και της κατανύξεώς σου, κάθε φορά που βρίσκεσαι σε δημόσιο λατρευτικό χώρο. Και τον αγώνα σου αυτό για αυτοσυγκράτηση ο Θεός θα τον δεχτεί σαν μία θυσία ταπεινώσεως.
οσίου Μακαρίου της Όπτινα
(Πνευματικές Νουθεσίες, εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, σελ. 63-66)

[toula]

Δόξαζε το Θεό για όλα, ευχαριστώντας Τον όχι μόνο για τις δωρεές Του, μα και για τις ποινές Του˙ τόσο για τα χρόνια της δυστυχίας όσο και για τις ώρες της ευτυχίας…
Ο πόθος σου να κάνεις προσευχές για τον άρρωστο κύριό σου είναι θεάρεστος. Αλλά οι φόβοι και οι ενδοιασμοί σου, για το αν τις κάνεις όπως πρέπει, είναι υπερβολικοί και αβάσιμοι. Να προσεύχεσαι απλά: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε τον κύριό μου και την οικογένειά του. Αξίωσέ τον να γυρίσει στο σπίτι γερός, υγιής και ειρηνικός».
Πρόσεξε όμως, να προσεύχεσαι ταπεινά. Πολύ ταπεινά. Αν έχεις την υπερήφανη εντύπωση ότι η προσευχή σου είναι ευάρεστη στον Κύριο, και ότι Εκείνος οφείλει γι’ αυτό να εκπληρώσει το αίτημά σου, τότε, σε βεβαιώνω δεν θα εισακουσθείς.
οσίου Μακαρίου της Όπτινα
(Πνευματικές Νουθεσίες, εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, σελ. 63-66)

[toula]

Θα πρέπει να ξέρεις από τώρα, ότι κατά παραχώρηση Θεού μας γίνονται άγριες επιθέσεις των παθών, όταν παραδοθούμε στην υπερηφάνεια, την αυτοϊκανοποίηση, τον αυτοέπαινο, την αυτοδικαίωση.
Όταν μ’ άλλα λόγια, αποκτήσουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, την αξία μας, το πνευματικό μας επίπεδο. Ή όταν νιώθουμε αισχρή ικανοποίηση στη σκόπιμη μείωση των άλλων.
Το φάρμακο γι’ αυτή την αρρώστια είναι απλό: ταπεινό φρόνημα, μία ειλικρινής και συνειδητή ταπείνωση του εαυτού μας. Αυτό μόνο μπορεί να μας ανακουφίσει και να μας ξαλαφρώσει από το πιεστικό κύμα των παιδαγωγικών πειρασμών. Και ο δρόμος είναι η πραότητα, ο προάγγελος της καρδιακής ειρήνης.
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει: Η αγάπη και η ταπείνωση είναι ένα ιερό ζευγάρι. Ότι χτίζει η πρώτη, το στηρίζει και το συγκρατεί η δεύτερη, προστατεύοντας έτσι το οικοδόμημα της πνευματικής μας ζωής από την κατάρρευση.
οσίου Μακαρίου της Όπτινα
(Πνευματικές Νουθεσίες, εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, σελ. 63-66)

[toula]

Ο πόλεμός μας εναντίον των πνευμάτων του σκότους είναι πράγματι σκληρός, αφού ο εχθρός μας είναι ισχυρός και ακοίμητος˙ και επιπλέον πανούργος, ανελέητος, υπερήφανος και ασώματος.
Όλα αυτά μας επιβάλλουν ακόμα περισσότερο ν’ ασφαλιστούμε μέσα στο φρούριο της σοφής και συνειδητής ταπεινοφροσύνης, της μόνης απόρθητης από τους νοητούς επιδρομείς, τους ληστές του ψυχικού μας θησαυρού. Όταν όμως απέχουμε πολύ ακόμη από την πύλη αυτού του φρουρίου – αυτής της σοφής, όπως είπα, ταπεινώσεως, που συνοδεύεται και ταυτίζεται με την τέλεια αγάπη – ο μόνος θώρακας που μπορεί προσωρινά να μας προστατέψει είναι ο φόβος του Θεού: «Εν φόβω Κυρίου ελπίς ισχύος, τοις δε τέκνοις αυτού καταλείπει έρεισμα» (Παροιμ. 14:26).
οσίου Μακαρίου της Όπτινα
(Πνευματικές Νουθεσίες, εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, σελ. 63-66)