Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ,
ὁ Χριστὸς πλένει τὰ πόδια ὅλων των μαθητῶν Του καὶ τὰ σπογγίζει. Ο Χρυσόστομος μάς λέει ότι προηγήθηκε η νίψη των ποδιών του Ιούδα. Τοὺς δείχνει κατόπιν τὴν Εὐχαριστιακὴ Τράπεζα καὶ τοὺς προσκαλεῖ νὰ Τὸν κοινωνήσουν. Ἀπολαμβάνουν ξενίας (φιλοξενίας) Δεσπότου καὶ μετέχουν ἀθανασίας στὸ Ὑπερῶο ποὺ μᾶς καλεῖ σὲ ἀνύψωση τοῦ νοῦ μας (ταῖς ὑψηλαῖς φρεσί).
"Πίσω ἀπὸ κάθε Ἱερέα Πνευματικὸ ἐπαναλαμβάνεται ἡ πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ σὲ ὅσους ὄντως θέλουν νὰ λάβουν τὴν ἀθάνατη τροφὴ ποὺ καθαρίζει τὶς ψυχές μας ποὺ βρωμᾶνε πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ πόδια μας", ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Σιατίστης κυρὸς Π α ῦ λ ο ς.

[toula]

Η ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ πῆρε τὸ "ὑλικὸ" τῶν ἀναρίθμητων πτώσεών της καὶ τὸ πέταξε στὰ πόδια Του. Τὴν ξοδεμένη της οὐσία καὶ ἀναζητάει τὸ ἔσχατο νόημα στὸν Ὄντως Ὄντα. Άφοῦ δὲν κάνουμε αὐτὸ τὸ ἔσχατο βῆμα καὶ μεῖς, αὐτὸ τὸ σάλτο μορτάλε ἀπὸ τὴν συνεχὴ τακτοποίηση τῶν κουρελιῶν μας στὴν ἀπογυμνωμένη ἀλήθειά μας ἐμπρός Του, ἀπέχουμε παρασάγγας, οἱ "ἐνάρετοι" καὶ "ἀτσαλάκωτοι". Γι΄ αὐτὸ λέει τὸ Κοντάκιο "ὑπὲρ τὴν πόρνην ἀγαθὲ ἀνομήσας, δακρύων ὄμβρους, οὐδαμῶς σοὶ προσῆξα". Γιὰ τοῦτο καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ἡμᾶς στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τί σημαίνει προάγουσιν; Ἀποτελοῦν γιὰ ἐμᾶς ἀσφαλεῖς πνευματικοὺς ὀδηγούς. Νὰ μὴν παραμείνουμε λοιπόν, μωρὲς παρθένες, οἱ "τῆς ἐκκλησίας" ἀκολουθώντας πλῆθος ἁμαρτωλῶν κάθε εἴδους ποὺ ἔκαναν τὸ βῆμα. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ χῶρος γιὰ κάθε ἁμαρτωλό.

Αρχ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

[toula]

«Χαρά μου, Χριστὸς Ἀνέστη.
Δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ θλίψη στὴν καρδιὰ τοῦ χριστιανοῦ, γιατί ὁ Χριστὸς νίκησε τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ τὸν ἔσχατο ἐχθρό, τὸν θάνατο. Ὅλα τώρα πλημμυρίζουν ἀπὸ τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως.»
Ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ

[toula]

"Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία...
Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει...
Μαζεύει οργή Θεού…
Φοβερό…
Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους...
Από την μία μεριά βλέπεις να κάνουν μία αδικία και από την άλλη, να πεθαίνουν δικοί τους άνθρωποι, από τις τόσες αδικίες... Κάνοντας αυτά που κάνουν, δίνουν δικαιώματα και στον διάβολο, γι’ αυτό μετά περνούν δοκιμασίες, τους βρίσκουν αρρώστιες κ.λ.π..
Και κάποιοι σού λένε:
«Κάνε προσευχή να γίνω καλά».
Τα περισσότερα κακά που συμβαίνουν είναι από αδικία.
Όταν λ.χ. μαζεύεται με αδικία η περιουσία, ζουν οι άνθρωποι λίγα χρόνια σαν αρχοντόπουλα και μετά τα δίνουν όσα μάζεψαν, στους γιατρούς.
Τί λέει ο Ψαλμός:
«Κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πολύν» (Ψαλμ. ΛΣΤ΄,16΄)!!!
Ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα... Όσα μαζεύουν, φεύγουν όλα, εξανεμίζονται...
Σπάνια και σε πολύ λίγους συμβαίνει, να είναι οι αρρώστιες, οι χρεωκοπίες κ.λ.π. δοκιμασίες του Θεού. Αυτοί θα έχουν καθαρό μισθό. Σ’ αυτήν την περίπτωσι, συνήθως, γίνονται ύστερα πιο πλούσιοι, σαν τον Ιώβ!
Αλλά και πολλοί άνθρωποι που βγαίνουν άλιωτοι, είναι και από αυτό…
Κάποια αδικία έχουν κάνει..."!!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

Η θεία Ευχαριστία είναι το ύψιστο των μυστηρίων της Αγίας μας Εκκλησίας, το μυστήριο των μυστηρίων.
Είναι το αιώνιο μυστήριο, του οποίου η αξία είναι ασύγκριτη και ανυπολόγιστη και η θέση του στη λατρεία της Εκκλησίας μας μοναδική και υπέροχη.
Από αυτό το μυστήριο καθώς και από το άγιο Βάπτισμα αντλούν και όλα τα άλλα μυστήρια χάρη και δύναμη και συμβάλλουν και εκείνα στην αιώνια ψυχική λύτρωση και σωτηρία του ανθρώπου.
Αυτό το θειότατο μυστήριο συνέστησε ο ίδιος ο Κύριος με το Μυστικό Δείπνο “τη νυκτί” της Μεγάλης Πέμπτης, “εν ή παρεδίδοτο” στο θάνατο του σταυρού, για να συνεχίζεται στην Εκκλησία του διά μέσου των αιώνων, και μέχρι συντέλειας των αιώνων, η εξιλαστήριος θυσία του σταυρού του ως πηγή αφέσεως των αμαρτιών του κόσμου και ως κοινωνία του πανάχραντου Σώματός του και του τιμίου Αίματός του. Και αυτό για να μεταλαμβάνουν από το Ποτήριο της ζωής οι πιστοί του και να δέχονται μέσα τους ολόσωμο τον ίδιο των ζώντα Θεό και Λυτρωτή τους. Τότε, διά της κοινωνίας του μυστηρίου αυτοί γίνονται μέτοχοι ζωής άφθαρτης και αιώνιας.
Τα ιερά Ευαγγέλια αναφέρουν τη σύσταση του υπερφυούς μυστηρίου στο Ιωάννου στ’ 27-69, στο Ματθαίου κστ’ 20-29, στο Μάρκου ιδ’ 17-25, στο Λουκά κβ’ 14-38, και ο απόστολος Παύλος στην Α’ Κορινθίους ια’ 23-26.
Σύμφωνα με τις ιερές αυτές περικοπές, ο Κύριος την νύκτα, κατά την οποία παρέδιδε τον εαυτό του στο θάνατο για τη σωτηρία του κόσμου, “λαβών τον άρτον και ευλογήσας έκλασε (έκοψε σε κομμάτια τον άρτο), και έδωκε τοις μαθηταίς αυτού και είπε· λάβετε, φάγετε· τούτο εστι το σώμα μου, το υπέρ υμών κλώμενον (θυσιαζόμενο) εις άφεσιν αμαρτιών”.
Και έπειτα “λαβών ποτήριον και ευχαριστήσας” τον ουράνιο Πατέρα και Θεό έδωσε στους μαθητές του λέγοντας· “πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο γάρ εστι το αίμα μου το της Καινής Διαθήκης, το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών”. Και πρόσθεσε τη σύσταση στους μαθητές του· “τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν”.
Κρατήστε αυτό το μυστήριο διαρκή και αιώνιο θεσμό για τον αγιασμό και τη σωτηρία σας. Τα ίδια επαναλαμβάνει και ο απόστολος Παύλος ως προς τη σύσταση του αγίου μυστηρίου: “Εγώ γαρ παρέλαβον από του Κυρίου ό και παρέδωκα υμίν, ότι ο Κύριος Ιησούς εν τη νυκτί ή παρεδίδοτο έλαβεν άρτον και ευχαριστήσας έκλασε και είπε· λάβετε φάγετε· τούτο μού εστι το σώμα το υπέρ υμών κλώμενον· τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν. ωσαύτως και το ποτήριον μετά το δειπνήσαι λέγων· τούτο το ποτήριον η καινή διαθήκη εστίν εν τω εμώ αίματι· τούτο ποιείτε, οσάκις αν πίνητε, εις την εμήν ανάμνησιν”.
Και προσθέτει ο Απόστολος του Κυρίου· “Οσάκις γαρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε, τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλετε, άχρις ού αν έλθη” (Α’ Κορινθ. ια’ 23-26).
Επομένως το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας είναι πραγματική αναπαράσταση του εξιλαστήριου θανάτου του Κυρίου, είναι ακόμη η συνέχιση και διαιώνιση του σωτήριου θανάτου του Κυρίου, δηλαδή αυτής της επί του σταυρού θυσίας. Και θα συνεχίζεται η αναπαράσταση αυτή μέχρι την δεύτερη παρουσία του Κυρίου. Μετά το θάνατο εκείνο και την Ανάσταση, επάνω στην αγία Τράπεζα τελείται αναίμακτος πλέον και όχι αιματηρά όπως στο σταυρό, και έτσι κηρύττεται στον κόσμο όλο πιστών και απίστων, ότι αυτός ο θάνατος, με το να είναι θάνατος εκούσιος, θάνατος του ενανθρωπήσαντος Αναμάρτητου και Αγίου Υιού του Θεού, του Θεανθρώπου Ιησού, είναι η ύψιστη και αγιότατη θυσία που πρόσφερε Εκείνος προς τον Πατέρα για τον εξιλασμό των αμαρτωλών και προς άφεση των αμαρτιών τους.
Και αυτό το μυστήριο, που είναι -επαναλαμβάνουμε- η θυσία του σταυρού, είναι και το Πάσχα ημών των Χριστιανών, όπως ρητά αναφέρει ο θείος Παύλος, όταν λέει· “το Πάσχα ημών υπέρ ημών ετύθη Χριστός” (Α’ Κορινθ. ε’ 7). Το δικό μας χριστιανικό Πάσχα είναι η σταυρική θυσία και Ανάσταση του Χριστού για μας. Και όπως λέει και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος· “όταν κοινωνείς (εννοεί αξίως), τότε Πάσχα επιτελείς”.
Αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο μυστήριο της Εκκλησίας μας, το οποίο και “Ευχαριστία” λέγεται, και “ευλογία” και “Κυριακό Δείπνο” και “Άγιο Ποτήριο” και “θεία Κοινωνία”, “θεία Μετάληψη” και “θυσία” και “προσφορά” και από την άποψη των σωτηρίων αποτελεσμάτων του “φάρμακο αθανασίας” και “εφόδιον ζωής αιωνίου” κ.ο.κ..

[toula]

Το Άγιο Φως είναι το μεγαλύτερο θαύμα παγκοσμίως! Το Άγιο Φως που βγαίνει κάθε χρόνο στον Πανάγιο Τάφο το Μεγάλο Σάββατο (μεταξύ 12 το μεσημέρι και 2 το απόγευμα) είναι Άκτιστο Φως, το οποίο για μερικά λεπτά (4-10 λεπτά) δεν καίει και το βλέπουν όλοι, Ορθόδοξοι και μη. Δεν καίει (δεν φθείρει την ύλη) γιατί είναι κάτι πνευματικό, που ανακαινεί, ζωογονεί και αγιάζει. Με τα κεριά και τις λαμπάδες, πολλοί περνούν το Φως αυτό, σε διάφορα άρρωστα σημεία του σώματός τους και γίνονται καλά!
Όμως μετά από ορισμένα λεπτά, το Άγιο Φως μεταποιείται, από Άκτιστο σε κτιστό και αρχίζει και καίει. Αν δεν γινόταν αυτή η μεταποίηση, τα κεριά και οι λαμπάδες δεν θα έσβηναν ποτέ και πολλοί πονηροί άνθρωποι θα έφτιαχναν παιχνιδάκια με το Άγιο Φως και θα είχαμε βλασφημίες και διαστροφές... Άλλοι πάλι θα υπερηφανεύονταν, νομίζονας ότι είναι θεόπτες και Άγιοι και γι' αυτό δεν σβήνει το Άγιο Φως.
Το Πάσχα καθώς κατεβαίνει το Άγιο Φως από τον ουρανό ανάβει αυτόματα και όλα τα καντήλια του ναού της Αναστάσεως! Μια χρονιά οι Εβραίοι βάλανε σιδερένιες καντηλήθρες, σιδερένια φυτιλάκια για να μην ανάψουν τα καντήλια. Και ξέρετε τί έγινε; Ανάψανε τα καντήλια πρώτα και μάλιστα είχανε μια τεράστια φλόγα! Μερικοί εκ των Εβραίων βλέποντας αυτό το θαύμα πιστέψανε.
Το Άγιο Φως βγαίνει κάθε χρόνο, όχι λόγω της αξίας και των αγώνων των Ορθοδόξων, αλλά για να πιστοποιηθεί, ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη Αλήθεια και ότι όλα τα άλλα θρησκεύματα είναι νοητά σκοτάδια και πλάνες του νοός
Κάποια χρονιά όμως, δεν θα βγει το Άγιο Φως. Θα σταματήσει να βγαίνει... Θα είναι η εποχή του Αντιχρίστου.
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

[toula]

Ο Ναός σου Θεοτόκε ανεδείχθη Παράδεισος

Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου

Η Παρασκευή της Διακαινησίμου είναι αφιερωμένη στην Κυρία Θεοτόκο, στη θαυματουργική Χἀρη Της, η οποία ρέει ως Ζωοδόχος Πηγή και ιατρεύει κάθε πονεμένο και αναγκεμένο άνθρωπο.

Είναι η Πηγή της Χάριτος, που μεταμορφώνει μυσταγωγικά κάθε συνοδοιπόρο σε αθλητή του Χριστού και αθλοθέτη ουράνιο.

Είναι η Πηγή της Ζωής που κομίζει Φως αναστάσιμο και εσχατολογικά ατενίζει τα μέλλοντα και άφθαρτα.

Είναι ο Ναός της Κυρίας Θεοτόκου που ανεδείχθη Παράδεισος και ποταμός αειζώος, αναβλύζοντας ιάματα και κάθε θεραπεία, ψυχής και σώματος.