petrosathonas έγραψε:petrosathonas έγραψε:.................
..................
Σκέφτομαι πως θα πρέπει να προσκυνήσουμε την Παναγία την Παραμυθία (Βατοπεδίου), την Πορταϊτισσα (Ιβήρων), Την Γοργουπήκοο (Δοχειαρίου) και την Παναγία του Ακαθίστου (Διονυσίου).
....................
Πάει το Βατοπέδι, κατοχυρώθηκε.
Άντε παιδιά και σε λίγο να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στην Πορταϊτισσα, την Γοργουπήκοο και την Παναγία του Ακαθίστου. ΠΙστεύω ότι θα δεχτούν το φόρουμ.
Καλημέρα!
Πέτρο, για την Πορταΐτισσα και την Παναγία του Ακαθίστου είμαι κι'εγώ πολύ αισιόδοξος. Για την Γοργοϋπήκοο, λόγω του ότι η Δοχειαρίου είναι μικρό μοναστήρι, αλλά και γενικά είναι λιγάκι "δύσκολη" σε θέματα φιλοξενίας, κρατώ μια μικρή επιφύλαξη.
Γενικώς πάντως να ξέρετε αδελφοί, ότι δεν ανακοινώνω κάτι επί του θέματος των κρατήσεων στις μονές, παρά μόνο όταν υπάρχει 100% εξασφάλιση της φιλοξενίας.
Θα δούμε.
Ο,τι και αν γίνει ας είναι ευλογημένο.
Μακάρι να αξιωθούμε να μας δεχτούν όλοι κατά πρώτον.
Στη συνέχεια μακάρι τελικά να καταφέρουμε όλοι μας να πάμε, γιατί ποτέ δεν μπορεί κάποιος νάναι σίγουρος για το τι θα γίνει μετά από 6 μήνες.
Μετά μακάρι να ταιριάξουμε σαν αδέλφια, να έχουμε ως παρέα υπομονή και κατανόηση ο ένας στον άλλον. Και αυτό το λέω, γιατί 20 άτομα ή και παραπάνω, πολλές φορές δυσκολεύονται να συνεννοηθούν στην πράξη.
Και τελικά μακάρι να ωφεληθούμε όλοι μας από αυτό το προσκύνημα και να αποτελέσει απαρχή για μια ευρύτερη μεταξύ μας σύνδεση με αλληλοσεβασμό και αδελφικότητα.
Και μια και αναφέρθηκε ο Πέτρος στις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας, που θα προσκυνήσουμε (πρώτα ο Θεός) τον Μάϊο.
Σκέφτομαι καμμιά φορά όταν τις προσκυνώ, τις τεράστιες ουρές που είχαν σχηματιστεί στην Αθήνα, όταν είχαν έρθει για προσκύνημα από το Αγιον Ορος, η εικόνα του Αξιον Εστίν, ή η Τίμια Ζώνη της Θεοτόκου κλπ.
Εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί, άνδρες και γυναίκες περίμεναν μέσα στο κρύο ή στον ήλιο, ατέλειωτες ώρες (ίσως και μιά ολόκληρη ημέρα), για έναν στιγμιαίο ασπασμό, για λίγα δευτερόλεπτα μπροστά στους θησαυρούς αυτούς της πίστεώς μας, ελάχιστος ο χρόνος για τον καθέναν, διότι η ουρά δικαίως δεν θα μπορούσε να περιμένει.
Και πηγαίνω εγώ στο Ορος, προσκυνώ τις θαυματουργές εικόνες και μετά κάθομαι στο απέναντι στασίδι και είμαι δίπλα τους, για όση ώρα θέλω. Και αισθάνομαι πόσοι άλλοι άνθρωποι, που εγώ μπροστά τους δεν είμαι τίποτα, δεν θα έχουν αυτή τη δυνατότητα ποτέ τους.
Ας δοξάζουμε τον Θεό που έχουμε αυτό το προνόμιο και ας μας αξιώσει να ευοδωθούν οι προσδοκίες μας για ένα επιτυχές προσκύνημα και μια ευλογημένη ανθρώπινη και αδελφική γνωριμία όλων μας.