Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης :
Άφησε τον Θεόν να κανονίζει την πορεία σου. Αυτός γνωρίζει προτού ζητήσεις κάτι. Ζήτα λοιπόν να σου δώσει μετάνοια, να σου συγχωρέσει τις πτώσεις σου, και για τα υπόλοιπα Εκείνος ξέρει.
Αυτός ( ο Θεός ) ξέρει και τι ανέμους θα δώσει,
αν θα σου πάρει την χαρά και θα την κάνει στενοχώρια,
αν θα σου πάρει την στεναχώρια και θα σου την κάνει χαρά,
αν θα σου δώσει επιτυχία ή αποτυχία,
αν θα σου κόψει τα πάθη ή
αν θα σου τα αφήσει,
αν θα σου θεραπεύσει την αρρώστια και θα σου δώσει υγεία, ή
αν θα σου πάρει την υγεία και θα σου δώσει αρρώστια.
Το τι μας δίνει ο Θεός είναι μυστήριο, το οποίο μας εισάγει στην βασιλεία των ουρανών, ενώ οι δικές μας απαιτήσεις και προσδοκίες και παρακλήσεις, ως επι το πλείστον, είναι απομακρύνσεις από τον Θεόν.
Τα αιτήματα της καρδιάς μας, κατά κανόνα, είναι προβολή του εγώ μας. Γι’ αυτό η εκκλησία βγάζει όλες τις κοινές προσευχές και μας λέει, πες μόνο ” Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με ” δεν ζητάει τίποτε άλλο, μόνον το έλεος του Θεού.
Έτσι γίνεται αβέβηλος και αγνός ο τόπος της ψυχής μας, δεν εκπαρθενεύεται δηλαδή από την δυσωδία μας, από τους πόθους μας και τις επιθυμίες μας.
Τότε μπορεί να εισέρχεται ο Θεός μέσα μας.
Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
ΠΟΤΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΣ
Κάνουμε το σταυρό μας:
1. Μόλις ανάψουμε το κερί μας.
2. Όταν μπαίνουμε στους Ιερούς Ναούς και όταν βγαίνουμε από αυτούς.
3. Στην αρχή κάθε ακολουθίας.
4. Σε κάθε Τριαδική εκφώνηση.
Δηλαδή κάθε φορά πού θα λέγεται ή θα ψάλλεται το: «Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι»,ή όταν ακούγεται το «... του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...».
5. Σε κάθε εκφώνηση της Παναγίας:
«Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας...» που υπάρχει στα Ειρηνικά, Πληρωτικά και Μικρές Συναπτές.
6. Στα Απολυτίκια ή Τροπάρια όταν και όπου ακούγεται το όνομα του Αγίου ή της Αγίας της ημέρας, του Ναού κλπ.
7. Στον Όρθρο, όταν ψάλλεται, επαναλαμβανόμενο, το Μεγαλυνάριο της Παναγίας: «Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ…». Το σταυρό μας είναι προτιμότερο να τον κάνουμε , όταν φθάνει η ψαλμωδία στο: «...την όντως Θεοτόκον ...», για να τονίζεται η πίστη ότι εγέννησε Θεόν.
8. Στη Μικρή και Μεγάλη Είσοδο, όταν περνούν από μπροστά μας το Ευαγγέλιο και τα Τίμια Δώρα.
9. Στον Τρισάγιο ύμνο: «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς».
10. Στο «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν...» το όποιο επαναλαμβάνεται τρις. Μαζί με το σταυρό μας σ' αυτήν την περίπτωση κάνουμε κάθε φορά και μία μικρή μετάνοια.
11. Πριν από το τέλος του Εσπερινού, όταν ο Ιερέας λέγει το «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά τό ρήμα σου έν ειρήνη ότι είδον οί οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου…».
12. Στις απολύσεις των ακολουθιών (Εσπερινού, Όρθρου και λοιπών ακολουθιών),καθώς και στην απόλυση της Θείας Λειτουργίας.
13. Κάθε άλλη φορά, κατά τις διάφορες αιτήσεις του Ιερέα , έφ' όσον αυτό αναπαύει ή ευχαριστεί τον πιστό.
14. Όταν προσκυνούμε τις άγιες Εικόνες ή άγια Λείψανα.
15. Πριν κοινωνήσουμε και μετά τη Θεία Κοινωνία.
ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας:
1. Όταν μας θυμιάζει ο Ιερέας. Στις περιπτώσεις αυτές αντί Σταυρού, κάνουμε μια υπόκλιση της κεφαλής ευχαριστούντες τον Ιερέα για την τιμή πού μας κάνει: Μετά τις άγιες Εικόνες να θυμιάζει και εμάς, ως εικόνες του Θεού! Εάν καθόμαστε , πρέπει να σηκωνόμαστε.
2. Όταν στην αρχή του Όρθρου αναγινώσκεται ο Εξάψαλμος.
Το σταυρό μας μπορούμε να κάνουμε στην αρχή και στο τέλος του Εξάψαλμου. Σ' όλη όμως τη διάρκεια αυτού, ακόμη και στο μέσον του, όταν λέγουμε τα «Δόξα... Και νυν... Αλληλούια...» ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας, αλλά παρακολουθούμε «εν πάση σιωπή και κατανύξει» τον Αναγνώστη, ο όποιος «μετ' ευλάβειας και φόβου Θεού», διαβάζει τον Εξάψαλμο. Διότι ό χρόνος αυτός τής αναγνώσεως προεικονίζει το χρόνο τής Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, κατά τη διάρκεια του οποίου με φόβο και τρόμο θα αναμένουμε την τελική κρίση Του για εμάς. Και, όπως τότε, έτσι και τώρα θα πρέπει σιωπώντες, όρθιοι, ακίνητοι, χωρίς μετακινήσεις ή, προπαντός, χωρίς και τούς παραμικρούς θορύβους, να παρακολουθούμε την ανάγνωση αυτή. (Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις εσπερινές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, οι οποίες είναι ό Όρθρος της επομένης. Διότι τότε, αφηρημένοι, μπαίνουμε στους Ναούς χωρίς να προσέχουμε, εάν εκείνη την ώρα διαβάζεται ο Εξάψαλμος. Σ' αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να παραμένουμε ακίνητοι στην είσοδο του Κυρίως Ναού και μετά το πέρας της αναγνώσεως να μετακινούμαστε για να καταλάβουμε τη θέση μας).
3. Όταν φιλάμε το χέρι Ιερωμένου.
Η συνήθεια ορισμένων να κάνουν το σταυρό τους πριν φιλήσουν το χέρι του Επισκόπου ή Ιερέα ή οποιουδήποτε ρασοφόρου είναι λανθασμένη. Το σταυρό μας τον κάνουμε, όταν ασπαζόμαστε τις άγιες Εικόνες και όχι όταν ασπαζόμαστε το χέρι του Ιερωμένου. Όταν λοιπόν πρόκειται να επικοινωνήσουμε ή να συναντηθούμε με Ιερωμένο, μπορούμε να πούμε «Ευλόγησον, Δέσποτα ή Πάτερ» ή «Την ευχή σας, Σεβασμιώτατε ή Αγιε Καθηγούμενε ή Πάτερ και κάνοντας μία μικρή υπόκλιση της κεφαλής να ασπαστούμε το δεξί του χέρι, όποτε συνεχίζουμε το διάλογο μαζί του, όπως επιθυμεί ό καθένας. Το ίδιο κάνουμε και φεύγοντας από κοντά του. Λέμε, «Την ευχή σας ή Ευλογείτε, Πάτερ», κάνουμε μικρή υπόκλιση, προτείνοντας τις παλάμες μας σταυροειδώς, ασπαζόμαστε τη δεξιά του και φεύγουμε.
4. Όταν λαμβάνουμε το αντίδωρο από το χέρι του Ιερέα, το οποίο (χέρι) στη συνέχεια το ασπαζόμαστε.
Ορθόδοξες απαντήσεις
Κάνουμε το σταυρό μας:
1. Μόλις ανάψουμε το κερί μας.
2. Όταν μπαίνουμε στους Ιερούς Ναούς και όταν βγαίνουμε από αυτούς.
3. Στην αρχή κάθε ακολουθίας.
4. Σε κάθε Τριαδική εκφώνηση.
Δηλαδή κάθε φορά πού θα λέγεται ή θα ψάλλεται το: «Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι»,ή όταν ακούγεται το «... του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...».
5. Σε κάθε εκφώνηση της Παναγίας:
«Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας...» που υπάρχει στα Ειρηνικά, Πληρωτικά και Μικρές Συναπτές.
6. Στα Απολυτίκια ή Τροπάρια όταν και όπου ακούγεται το όνομα του Αγίου ή της Αγίας της ημέρας, του Ναού κλπ.
7. Στον Όρθρο, όταν ψάλλεται, επαναλαμβανόμενο, το Μεγαλυνάριο της Παναγίας: «Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ…». Το σταυρό μας είναι προτιμότερο να τον κάνουμε , όταν φθάνει η ψαλμωδία στο: «...την όντως Θεοτόκον ...», για να τονίζεται η πίστη ότι εγέννησε Θεόν.
8. Στη Μικρή και Μεγάλη Είσοδο, όταν περνούν από μπροστά μας το Ευαγγέλιο και τα Τίμια Δώρα.
9. Στον Τρισάγιο ύμνο: «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς».
10. Στο «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν...» το όποιο επαναλαμβάνεται τρις. Μαζί με το σταυρό μας σ' αυτήν την περίπτωση κάνουμε κάθε φορά και μία μικρή μετάνοια.
11. Πριν από το τέλος του Εσπερινού, όταν ο Ιερέας λέγει το «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά τό ρήμα σου έν ειρήνη ότι είδον οί οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου…».
12. Στις απολύσεις των ακολουθιών (Εσπερινού, Όρθρου και λοιπών ακολουθιών),καθώς και στην απόλυση της Θείας Λειτουργίας.
13. Κάθε άλλη φορά, κατά τις διάφορες αιτήσεις του Ιερέα , έφ' όσον αυτό αναπαύει ή ευχαριστεί τον πιστό.
14. Όταν προσκυνούμε τις άγιες Εικόνες ή άγια Λείψανα.
15. Πριν κοινωνήσουμε και μετά τη Θεία Κοινωνία.
ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας:
1. Όταν μας θυμιάζει ο Ιερέας. Στις περιπτώσεις αυτές αντί Σταυρού, κάνουμε μια υπόκλιση της κεφαλής ευχαριστούντες τον Ιερέα για την τιμή πού μας κάνει: Μετά τις άγιες Εικόνες να θυμιάζει και εμάς, ως εικόνες του Θεού! Εάν καθόμαστε , πρέπει να σηκωνόμαστε.
2. Όταν στην αρχή του Όρθρου αναγινώσκεται ο Εξάψαλμος.
Το σταυρό μας μπορούμε να κάνουμε στην αρχή και στο τέλος του Εξάψαλμου. Σ' όλη όμως τη διάρκεια αυτού, ακόμη και στο μέσον του, όταν λέγουμε τα «Δόξα... Και νυν... Αλληλούια...» ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας, αλλά παρακολουθούμε «εν πάση σιωπή και κατανύξει» τον Αναγνώστη, ο όποιος «μετ' ευλάβειας και φόβου Θεού», διαβάζει τον Εξάψαλμο. Διότι ό χρόνος αυτός τής αναγνώσεως προεικονίζει το χρόνο τής Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, κατά τη διάρκεια του οποίου με φόβο και τρόμο θα αναμένουμε την τελική κρίση Του για εμάς. Και, όπως τότε, έτσι και τώρα θα πρέπει σιωπώντες, όρθιοι, ακίνητοι, χωρίς μετακινήσεις ή, προπαντός, χωρίς και τούς παραμικρούς θορύβους, να παρακολουθούμε την ανάγνωση αυτή. (Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις εσπερινές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, οι οποίες είναι ό Όρθρος της επομένης. Διότι τότε, αφηρημένοι, μπαίνουμε στους Ναούς χωρίς να προσέχουμε, εάν εκείνη την ώρα διαβάζεται ο Εξάψαλμος. Σ' αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να παραμένουμε ακίνητοι στην είσοδο του Κυρίως Ναού και μετά το πέρας της αναγνώσεως να μετακινούμαστε για να καταλάβουμε τη θέση μας).
3. Όταν φιλάμε το χέρι Ιερωμένου.
Η συνήθεια ορισμένων να κάνουν το σταυρό τους πριν φιλήσουν το χέρι του Επισκόπου ή Ιερέα ή οποιουδήποτε ρασοφόρου είναι λανθασμένη. Το σταυρό μας τον κάνουμε, όταν ασπαζόμαστε τις άγιες Εικόνες και όχι όταν ασπαζόμαστε το χέρι του Ιερωμένου. Όταν λοιπόν πρόκειται να επικοινωνήσουμε ή να συναντηθούμε με Ιερωμένο, μπορούμε να πούμε «Ευλόγησον, Δέσποτα ή Πάτερ» ή «Την ευχή σας, Σεβασμιώτατε ή Αγιε Καθηγούμενε ή Πάτερ και κάνοντας μία μικρή υπόκλιση της κεφαλής να ασπαστούμε το δεξί του χέρι, όποτε συνεχίζουμε το διάλογο μαζί του, όπως επιθυμεί ό καθένας. Το ίδιο κάνουμε και φεύγοντας από κοντά του. Λέμε, «Την ευχή σας ή Ευλογείτε, Πάτερ», κάνουμε μικρή υπόκλιση, προτείνοντας τις παλάμες μας σταυροειδώς, ασπαζόμαστε τη δεξιά του και φεύγουμε.
4. Όταν λαμβάνουμε το αντίδωρο από το χέρι του Ιερέα, το οποίο (χέρι) στη συνέχεια το ασπαζόμαστε.
Ορθόδοξες απαντήσεις
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ : Πνευματική ετοιμότητα
Στις κρίσιμες στιγμές χρειάζεται πάντα ετοιμότητα και παλληκαριά. Στην Κατοχή οι Ιταλοί έπαιρναν πέντε-εξι ζώα και έρχονταν στο χωράφι μας και τα φόρτωναν πεπόνια. Μια φορά τους λέω: «Αυτά τα πεπόνια τα έχουμε κρατήσει για σπόρο• εκείνα πάρτε τα». Σηκώνει τον βούρδουλα ο Ιταλός και μου λέει: «Το βλέπεις αυτό;». Έπιασα και εγώ τον βούρδουλα και τον κοίταζα… «Μπόνε!», του λέω. Δηλαδή «καλός!». Τάχα, ότι μου το έδειξε να του πω αν είναι όμορφος! Έσπασε ο θυμός του• γέλασε και έφυγε! Γι’ αυτό λέω, να μην τα χάνει κανείς. Να κρατάει την ψυχραιμία του και να δουλεύει το μυαλό. Γιατί, αν δεν δουλεύει το μυαλό και μόνο από χαζομάρα μπορεί ακόμη και να προδώσει. Ο,τιδήποτε συμβαίνει, πρέπει να προσευχηθεί, να σκεφτεί και να ενεργήσει. Το καλύτερο είναι να προσπαθεί με πνευματικό τρόπο να αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
www.dogma.gr
Στις κρίσιμες στιγμές χρειάζεται πάντα ετοιμότητα και παλληκαριά. Στην Κατοχή οι Ιταλοί έπαιρναν πέντε-εξι ζώα και έρχονταν στο χωράφι μας και τα φόρτωναν πεπόνια. Μια φορά τους λέω: «Αυτά τα πεπόνια τα έχουμε κρατήσει για σπόρο• εκείνα πάρτε τα». Σηκώνει τον βούρδουλα ο Ιταλός και μου λέει: «Το βλέπεις αυτό;». Έπιασα και εγώ τον βούρδουλα και τον κοίταζα… «Μπόνε!», του λέω. Δηλαδή «καλός!». Τάχα, ότι μου το έδειξε να του πω αν είναι όμορφος! Έσπασε ο θυμός του• γέλασε και έφυγε! Γι’ αυτό λέω, να μην τα χάνει κανείς. Να κρατάει την ψυχραιμία του και να δουλεύει το μυαλό. Γιατί, αν δεν δουλεύει το μυαλό και μόνο από χαζομάρα μπορεί ακόμη και να προδώσει. Ο,τιδήποτε συμβαίνει, πρέπει να προσευχηθεί, να σκεφτεί και να ενεργήσει. Το καλύτερο είναι να προσπαθεί με πνευματικό τρόπο να αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
www.dogma.gr
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Τι συμβαίνει όταν γράφεις ένα όνομα σε ένα χαρτί για την Εκκλησία;
Όταν γράφεις ένα όνομα σε ένα σημείωμα για την Προσκομιδή, φαίνεται πως δεν κάνεις τίποτα σπουδαίο. Ένα κομμάτι χαρτί, ένα στυλό, μερικά ονόματα γραμμένα βιαστικά πριν ξεκινήσει η Θεία Λειτουργία. Αλλά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, παίρνεις κάποιον από τη δική σου φροντίδα και, χωρίς να το καταλάβεις, τον παραδίδεις στην άμεση φροντίδα του Χριστού.
Ο "Μυστικός" Κόσμος πάνω στο Δισκάριο
Στην Προσκομιδή, ο ιερέας δεν βλέπει απλώς γράμματα· βλέπει ανθρώπους. Για κάθε όνομα —Μαρία, Γιάννης, Ανδρέας, «σύζυγος», «παιδιά», «εχθροί και φίλοι»— παίρνει με τη λόγχη μια μικρή μερίδα (ένα ψίχουλο) από το προσφορο και την τοποθετεί πάνω στο δίσκο, δίπλα στον Αμνό, το ψωμί που θα γίνει Σώμα Χριστού.
Εκεί, σε αυτόν τον μικρό δίσκο, μαζεύεται σιγά-σιγά ένας ολόκληρος κόσμος:
• Ζωντανοί και κεκοιμημένοι.
• Υγιείς και άρρωστοι.
• Άνθρωποι δικοί μας, αλλά και εκείνοι με τους οποίους ίσως δεν μιλάμε πια.
Είναι μια εικόνα που θα ράγιζε τις καρδιές μας αν μπορούσαμε να τη δούμε: όλη η οικογένειά σου και όλοι όσοι κλαις τη νύχτα, «αγκαλιάζουν» τον Χριστό με τη μορφή αυτών των μικρών σωματιδίων. Τα ονόματά τους δεν χάνονται στον αέρα· τοποθετούνται μυστηριωδώς δίπλα στο Σώμα του Κυρίου.
Ο Πνευματικός "Σεισμός"
Ο πραγματικός συγκλονισμός έρχεται στο τέλος. Μετά , ο ιερέας παίρνει όλες αυτές τις μερίδες και τις βυθίζει μέσα στο Άγιο Ποτήριο, στο Αίμα του Χριστού, λέγοντας:
«Απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τω Αίματί Σου τω Αγίω».
Σκέψου το: τα ονόματα που έγραψες σε λίγα δευτερόλεπτα, βυθίζονται τώρα στο λουτρό του Αίματος του Χριστού για τη συγχώρεση των αμαρτιών τους. Ίσως κάποιοι από αυτούς να έχουν ξεχάσει τον Θεό. Ο Θεός όμως δεν τους ξεχνά, αρκεί κάποιος να τους φέρει μέχρι το Θυσιαστήριο.
Μια Προσευχή χωρίς Λόγια
Μπορεί μερικές φορές να νιώθεις ότι δεν ξέρεις να προσεύχεσαι όμορφα. Όταν όμως το χέρι σου γράφει σε μια γωνιά ενός χαρτιού "για τη μάνα μου", "για το παιδί μου", "για όσους με πλήγωσαν", εκείνη τη στιγμή έχεις πει μια προσευχή βαθύτερη από κάθε θεολογία. Είπες απλά: «Θεέ μου, φρόντισέ τους».
Το χαρτί της Προσκομιδής μας διδάσκει να αγαπάμε με την καρδιά του Θεού. Δεν σταματά στο «εγώ», αλλά μας ωθεί να αγκαλιάσουμε τους πάντες.
Την επόμενη φορά που θα κρατήσετε ένα τέτοιο χαρτάκι, θυμηθείτε τη διαδρομή του: από την παλάμη σας, στο δίσκο της Προσκομιδής, και τελικά μέσα στο Άγιο Ποτήριο. Τα ονόματα που γράφετε φτάνουν πιο κοντά στον Θεό από όσο θα μπορούσατε ποτέ να τα πάτε με τη δική σας δύναμη.
Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη ο Κύριος μας.
Όταν γράφεις ένα όνομα σε ένα σημείωμα για την Προσκομιδή, φαίνεται πως δεν κάνεις τίποτα σπουδαίο. Ένα κομμάτι χαρτί, ένα στυλό, μερικά ονόματα γραμμένα βιαστικά πριν ξεκινήσει η Θεία Λειτουργία. Αλλά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, παίρνεις κάποιον από τη δική σου φροντίδα και, χωρίς να το καταλάβεις, τον παραδίδεις στην άμεση φροντίδα του Χριστού.
Ο "Μυστικός" Κόσμος πάνω στο Δισκάριο
Στην Προσκομιδή, ο ιερέας δεν βλέπει απλώς γράμματα· βλέπει ανθρώπους. Για κάθε όνομα —Μαρία, Γιάννης, Ανδρέας, «σύζυγος», «παιδιά», «εχθροί και φίλοι»— παίρνει με τη λόγχη μια μικρή μερίδα (ένα ψίχουλο) από το προσφορο και την τοποθετεί πάνω στο δίσκο, δίπλα στον Αμνό, το ψωμί που θα γίνει Σώμα Χριστού.
Εκεί, σε αυτόν τον μικρό δίσκο, μαζεύεται σιγά-σιγά ένας ολόκληρος κόσμος:
• Ζωντανοί και κεκοιμημένοι.
• Υγιείς και άρρωστοι.
• Άνθρωποι δικοί μας, αλλά και εκείνοι με τους οποίους ίσως δεν μιλάμε πια.
Είναι μια εικόνα που θα ράγιζε τις καρδιές μας αν μπορούσαμε να τη δούμε: όλη η οικογένειά σου και όλοι όσοι κλαις τη νύχτα, «αγκαλιάζουν» τον Χριστό με τη μορφή αυτών των μικρών σωματιδίων. Τα ονόματά τους δεν χάνονται στον αέρα· τοποθετούνται μυστηριωδώς δίπλα στο Σώμα του Κυρίου.
Ο Πνευματικός "Σεισμός"
Ο πραγματικός συγκλονισμός έρχεται στο τέλος. Μετά , ο ιερέας παίρνει όλες αυτές τις μερίδες και τις βυθίζει μέσα στο Άγιο Ποτήριο, στο Αίμα του Χριστού, λέγοντας:
«Απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τω Αίματί Σου τω Αγίω».
Σκέψου το: τα ονόματα που έγραψες σε λίγα δευτερόλεπτα, βυθίζονται τώρα στο λουτρό του Αίματος του Χριστού για τη συγχώρεση των αμαρτιών τους. Ίσως κάποιοι από αυτούς να έχουν ξεχάσει τον Θεό. Ο Θεός όμως δεν τους ξεχνά, αρκεί κάποιος να τους φέρει μέχρι το Θυσιαστήριο.
Μια Προσευχή χωρίς Λόγια
Μπορεί μερικές φορές να νιώθεις ότι δεν ξέρεις να προσεύχεσαι όμορφα. Όταν όμως το χέρι σου γράφει σε μια γωνιά ενός χαρτιού "για τη μάνα μου", "για το παιδί μου", "για όσους με πλήγωσαν", εκείνη τη στιγμή έχεις πει μια προσευχή βαθύτερη από κάθε θεολογία. Είπες απλά: «Θεέ μου, φρόντισέ τους».
Το χαρτί της Προσκομιδής μας διδάσκει να αγαπάμε με την καρδιά του Θεού. Δεν σταματά στο «εγώ», αλλά μας ωθεί να αγκαλιάσουμε τους πάντες.
Την επόμενη φορά που θα κρατήσετε ένα τέτοιο χαρτάκι, θυμηθείτε τη διαδρομή του: από την παλάμη σας, στο δίσκο της Προσκομιδής, και τελικά μέσα στο Άγιο Ποτήριο. Τα ονόματα που γράφετε φτάνουν πιο κοντά στον Θεό από όσο θα μπορούσατε ποτέ να τα πάτε με τη δική σας δύναμη.
Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη ο Κύριος μας.
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Ευωδία Αγίου Πνεύματος!
Όταν ήταν εφημέριος στο Νεοχώρι Σιντικής ο άγιος Πατήρ, το απόγευμα κάθε Κυριακής τελούσε την Παράκληση των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Πηγαίναμε λοιπόν στην ιερή Παράκληση των Αγίων, συναντούσαμε τον π. Ιωάννη και ακούγαμε λόγους ευλογημένους! Μετά από κάποια παράκληση είχα την ευλογία να τον μεταφέρω στην οικία του. Βαδίζοντας προς το αυτοκίνητο, ο π. Ιωάννης κρατούσε τα άγια λείψανα των τριών αγίων μέσα σε μία τσάντα και η ευωδία που ερχόταν από το σώμα του ήταν άρρητη! Τον ρώτησα διότι είχα συγκλονιστεί: " Πάτερ Ιωάννη τι είναι αυτή η ευωδία "; " Οι Άγιοι παιδί μου", μου απάντησε χαμογελώντας! Έκανε προσευχή πάντα πριν μπει στο αυτοκίνητο, προσευχή θερμή που συγκινούσε την κάθε ψυχή! Η ευωδία ήταν τόσο έντονη ώστε την ένιωθαν και όσοι από τους οικείους μου ήταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, πριν μπει ο π. Ιωάννης! Φτάσαμε στην οικία του και όπως πάντα, μας προσκάλεσε για να μας δει. Μείναμε περίπου μία ώρα και διαπιστώσαμε συγκλονισμένοι ότι η ευωδία ερχόταν κύματα κύματα από το σώμα του και αυτό συνεχίστηκε μέχρι την στιγμή που αποχωρήσαμε! Από νέος πηγαίνω στο Άγιον Όρος και γνώρισα ευλογημένους, τίμιους και άγιους Πατέρες, αλλά αυτό που μας συνέβη με τον π. Ιωάννη ήταν μοναδικό και αλησμόνητο! Η αγία ευχή του να μας σκεπάζει πάντοτε! Αμήν!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
Όταν ήταν εφημέριος στο Νεοχώρι Σιντικής ο άγιος Πατήρ, το απόγευμα κάθε Κυριακής τελούσε την Παράκληση των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Πηγαίναμε λοιπόν στην ιερή Παράκληση των Αγίων, συναντούσαμε τον π. Ιωάννη και ακούγαμε λόγους ευλογημένους! Μετά από κάποια παράκληση είχα την ευλογία να τον μεταφέρω στην οικία του. Βαδίζοντας προς το αυτοκίνητο, ο π. Ιωάννης κρατούσε τα άγια λείψανα των τριών αγίων μέσα σε μία τσάντα και η ευωδία που ερχόταν από το σώμα του ήταν άρρητη! Τον ρώτησα διότι είχα συγκλονιστεί: " Πάτερ Ιωάννη τι είναι αυτή η ευωδία "; " Οι Άγιοι παιδί μου", μου απάντησε χαμογελώντας! Έκανε προσευχή πάντα πριν μπει στο αυτοκίνητο, προσευχή θερμή που συγκινούσε την κάθε ψυχή! Η ευωδία ήταν τόσο έντονη ώστε την ένιωθαν και όσοι από τους οικείους μου ήταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, πριν μπει ο π. Ιωάννης! Φτάσαμε στην οικία του και όπως πάντα, μας προσκάλεσε για να μας δει. Μείναμε περίπου μία ώρα και διαπιστώσαμε συγκλονισμένοι ότι η ευωδία ερχόταν κύματα κύματα από το σώμα του και αυτό συνεχίστηκε μέχρι την στιγμή που αποχωρήσαμε! Από νέος πηγαίνω στο Άγιον Όρος και γνώρισα ευλογημένους, τίμιους και άγιους Πατέρες, αλλά αυτό που μας συνέβη με τον π. Ιωάννη ήταν μοναδικό και αλησμόνητο! Η αγία ευχή του να μας σκεπάζει πάντοτε! Αμήν!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Αν νομίζεις ότι η αίρεση δεν θα σε πιάσει ποτέ… δες αυτό.Στην αρχή σε κάνουν να νιώσεις ότι βρήκες την οικογένεια που πάντα έψαχνες.
Και μετά… χωρίς να το καταλάβεις:
σε απομακρύνουν από όλους σε εξαντλούν ψυχολογικά σε γεμίζουν φόβο και ενοχέςΚαι τότε είναι αργά. Δεν φεύγεις εύκολα.
Αυτό που βλέπεις δεν είναι υπερβολή. Είναι η πραγματικότητα της χειραγώγησης.Δες το βίντεο μέχρι το τέλος. Μπορεί να σου ανοίξει τα μάτια.
Η αληθινή αγάπη δεν σε κρατά δέσμιο. Υπάρχει διέξοδος.
Και αυτή η διέξοδος ξεκινά από την ενημέρωση, τη στήριξη και τη σωστή καθοδήγηση.
Για όσους αναζητούν βοήθεια, υπάρχει υπεύθυνη στήριξη μέσα από την Π.Ε.Γ., (www.ppu.gr) με διάκριση και εμπειρία σε τέτοιες περιπτώσεις.Μην το αφήνεις να μεγαλώνει. Ζήτησε βοήθεια!!!
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Οσο διατηρεί κανεις τη μνήμη του Θεού και των μεγαλειων Του , τοσο αυξάνει τον πνευματικό του ζήλο.
Και αντίστροφα, οσο αυξάνεται ο πνευματικός ζήλος, τοσο ριζώσει η μνήμη του Θεού στον άνθρωπο .
Θέλετε, λοιπόν να έχετε παντα φλογερό ζήλο?Να προσεύχεστε και να κρατάτε στο νου σας οσα άνεφερα πιο πάνω...
Αυτά ειναι τα πνευματικά καυσόξυλα.
Μολις βλέπετε τη φλόγα του ζήλο σας να πέφτει, ν' αρπάζετε ενα κούτσουρο και να το ρίχνετε στη φωτιά.
Ετσι θα μένει παντα ζωηρός ο ζήλος, που γεννάει στην καρδιά τον φόβο του Θεού, τότε φρουρό της καλής πνευματικής καταστάσεως, και συντελεί καθοριστικά στη σωτηρία της ψυχής.....
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Και αντίστροφα, οσο αυξάνεται ο πνευματικός ζήλος, τοσο ριζώσει η μνήμη του Θεού στον άνθρωπο .
Θέλετε, λοιπόν να έχετε παντα φλογερό ζήλο?Να προσεύχεστε και να κρατάτε στο νου σας οσα άνεφερα πιο πάνω...
Αυτά ειναι τα πνευματικά καυσόξυλα.
Μολις βλέπετε τη φλόγα του ζήλο σας να πέφτει, ν' αρπάζετε ενα κούτσουρο και να το ρίχνετε στη φωτιά.
Ετσι θα μένει παντα ζωηρός ο ζήλος, που γεννάει στην καρδιά τον φόβο του Θεού, τότε φρουρό της καλής πνευματικής καταστάσεως, και συντελεί καθοριστικά στη σωτηρία της ψυχής.....
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Για τη γονυκλισία την ημέρα της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ... Γιατί ΔΕΝ γονατίζουμε την ΚΥΡΙΑΚΗ στην Εκκλησία...;;;
– Κύριε Παναγόπουλε, λένε ότι την Κυριακή δεν πρέπει να γονατίζουμε στην Εκκλησία; Εγώ όμως όταν γονατίζω, κατανύγομαι καλύτερα! Γιατί να μην γονατίσω, τί κακό κάνω; Και εάν δεν γονατίσω στην Εκκλησία που ήρθα να προσευχηθώ, πότε θα γονατίσω;
– Δεν είναι στο τι θα κάνεις. Η αμοιβή σου είναι στην Υπακοή σου!
Έχεις να κερδίσεις Χάρη, αν υπακούσεις, εάν όμως κάνεις το θέλημά σου, δεν θα κερδίσεις τίποτα!
Η Υπακοή είναι να μην γονατίσεις, διότι η Κυριακή είναι η ημέρα της Εβομάδος που γιορτάζουμε και τιμούμε την εκ νεκρών Ανάσταση του ΚΥΡΙΟΥ μας…!!!
Διότι, στον 20ο Κανόνα της Α’ Οικουμενική Συνόδου αναφέρεται ότι … Δεν επιτρέπεται η γονυκλισία από το Σάββατο το βράδυ μέχρι την Κυριακή το βράδυ!
Εάν λοιπόν κάποιος έχει την τόλμη και το θράσος και πει: ”Κάτω η Α’ Οικουμενική Σύνοδος των 318 Πατέρων, εγώ θα γονατίσω”, χαλάλι του…!!!
Εάν έχει την τόλμη να διαγράψει τον 90ο κανόνα της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, που απαγορεύει την γονυκλισία την Κυριακή, και πάλι χαλάλι του…!!!
Εάν, επίσης, έχει την τόλμη να διαγράψει τον 91ο κανόνα του Μεγάλου Βασιλείου και τον 15ο κανόνα του Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας, που απαγορεύουν τη γονυκλισία, και πάλι χαλάλι του…!!!
Να μην ξεχνάει όμως ότι … Στην έναρξη και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, επικαλούμαστε τις Ευχές αυτών των Πατέρων, με το: ”Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…”, τους οποίους αυτός απορρίπτει»…!!!
Μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας
– Κύριε Παναγόπουλε, λένε ότι την Κυριακή δεν πρέπει να γονατίζουμε στην Εκκλησία; Εγώ όμως όταν γονατίζω, κατανύγομαι καλύτερα! Γιατί να μην γονατίσω, τί κακό κάνω; Και εάν δεν γονατίσω στην Εκκλησία που ήρθα να προσευχηθώ, πότε θα γονατίσω;
– Δεν είναι στο τι θα κάνεις. Η αμοιβή σου είναι στην Υπακοή σου!
Έχεις να κερδίσεις Χάρη, αν υπακούσεις, εάν όμως κάνεις το θέλημά σου, δεν θα κερδίσεις τίποτα!
Η Υπακοή είναι να μην γονατίσεις, διότι η Κυριακή είναι η ημέρα της Εβομάδος που γιορτάζουμε και τιμούμε την εκ νεκρών Ανάσταση του ΚΥΡΙΟΥ μας…!!!
Διότι, στον 20ο Κανόνα της Α’ Οικουμενική Συνόδου αναφέρεται ότι … Δεν επιτρέπεται η γονυκλισία από το Σάββατο το βράδυ μέχρι την Κυριακή το βράδυ!
Εάν λοιπόν κάποιος έχει την τόλμη και το θράσος και πει: ”Κάτω η Α’ Οικουμενική Σύνοδος των 318 Πατέρων, εγώ θα γονατίσω”, χαλάλι του…!!!
Εάν έχει την τόλμη να διαγράψει τον 90ο κανόνα της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, που απαγορεύει την γονυκλισία την Κυριακή, και πάλι χαλάλι του…!!!
Εάν, επίσης, έχει την τόλμη να διαγράψει τον 91ο κανόνα του Μεγάλου Βασιλείου και τον 15ο κανόνα του Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας, που απαγορεύουν τη γονυκλισία, και πάλι χαλάλι του…!!!
Να μην ξεχνάει όμως ότι … Στην έναρξη και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, επικαλούμαστε τις Ευχές αυτών των Πατέρων, με το: ”Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…”, τους οποίους αυτός απορρίπτει»…!!!
Μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 52162
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Ο πιο σίγουρος δρόμος προς τη βασιλεία των ουρανών ειναι η ταπείνωση.
Όταν αυτή ριζώσει στην ψυχη , θα φέρει όλες τις άλλες αρετές και την ελπίδα της σωτηρίας....
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Όταν αυτή ριζώσει στην ψυχη , θα φέρει όλες τις άλλες αρετές και την ελπίδα της σωτηρίας....
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος