Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Εάν το κάνω όμως, τους καταστρέφω.."
Μου έλεγε κάποτε ο άγιος Πορφύριος:
Έλεος πια! Όλοι όσοι έρχονται εδώ, θέλουν να τους πω ποια θα παντρευτούν, ή ποιον θα παντρευτούν, ή τι δουλειά θα κάνουν, ή που θα βρούνε χρυσάφι. Και μπορώ να τα κάνω όλα αυτά με το χάρισμα που μου έδωσε ο Θεός. Εάν το κάνω όμως τους καταστρέφω.
Είναι ο μικρός Θεός που θέλει ο μικρός άνθρωπος, ήσυχο, χωρίς προβλήματα, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς ανοίγματα – αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα απ ́ όλα. Γι ́ αυτό ο άγιος Σιλουανός λέει, εάν δεν τον ξέρεις τον Θεό και θέλεις να τον γνωρίσεις, είναι πολύ απλό. Άνοιξε την καρδιά σου ενώπιόν του και πες: Θέλω στ ́ αλήθεια να σε γνωρίσω.
Και μετά θα κάνω ότι μου πεις.
Π.Νικόλαος Λουδοβίκος

[toula]

"Η ευχή αγιάζει το στόμα, αγιάζει τον αέρα, αγιάζει τον τόπο που λέγεται..."
Με το διάβασμα, με την πνευματική συζήτηση, την προσευχή, την νηστεία, την αγρυπνία....τον εχθρό τον κτυπάς εις το κεφάλι, εις τα πόδια, εις τα χέρια τρόπον τινά.
Με την νοερά προσευχή, τον κτυπάς εις την καρδιά, δια τούτο και αντιδρά τόσο έντονα.
Λέγετε την ευχή: ''Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με''.
Η ευχή αγιάζει το στόμα, αγιάζει τον αέρα, αγιάζει τον τόπο που λέγεται.
Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου

[toula]

“Να κινείσαι απλά, να μην ασχολείσαι με τους άλλους, να λές την ευχή”
Και σ΄αυτήν την ζωή υπάρχουν ουράνιες χαρές και ηδονές και αναρωτιέται κανείς αν στην άλλη ζωή υπάρχει κάτι ανώτερο από αυτό που ζει εδώ. Αυτές οι χαρές δεν εκφράζονται, μόνο βιώνονται...
Για να έρθεις στην κατάσταση που να μην μπορείς να χωρέσεις την χαρά ούτε να την εκφράσεις, χρειάζεται να προσέξεις τρία πράγματα: “Να κινείσαι απλά, να μην ασχολείσαι με τους άλλους, να λές την ευχή”.
Άγιος Παΐσιος

[toula]

"Γέμισε ο τόπος από κακολόγους! Και δεν μπορείς να σταθείς πουθενά.."
Η εποχή μας τα έχει όλα, αλλά λείπει περισσότερο η έμπρακτη αγάπη, η έμπρακτη καλοσύνη. Και περισσότερο η αγάπη και η εκτίμηση στον άνθρωπο. Η καλοσύνη και η ανθρωπιά κι η αρχοντιά κι η μεγαλοψυχία. Στις σχέσεις μας, στις διασυνδέσεις μας, στις επιλογές μας, στον τρόπο υπάρξεώς μας.
Και γι' αυτό έχομε τόση δυσκολία.
Τόση κλαψοφαγούρα. Τόση γκρίνια.
Τόση κακολογία. Κακολογία! Γέμισε ο τόπος από κακολόγους! Και δεν μπορείς να σταθείς πουθενά. Μας ακούνε και τα παιδιά.
Μας ακούνε κι οι αγαθοί. Μας ακούνε όλοι. Και τι κάνουμε; Μολύνουμε τον αέρα. Φορτώνουμε τις ψυχές μας και κολάζουμε..
π. Ανανίας Κουστένης

[toula]

Μείνε λίγο με τον εαυτό σου…
«Πρέπει να μαζευτούμε. Να μαζέψουμε και τη διάνοια και την ψυχή. Όλα.
Και να κλείσουμε τις θύρες.
Ποιες είναι οι θύρες; Είναι οι αισθήσεις.
Μαζέψου μέσα και κλείσε τις πόρτες.
Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, βρε παιδί μου. Θα πεθάνεις και δεν θα τον έχεις γνωρίσει. Θα φύγεις και δε θα τον έχεις αγαπήσει, δε θα τον έχεις πονέσει. Άμα δεν τον έχεις πονέσει, πώς θα τον σώσεις;
Άμα δεν τον έχεις αγαπήσει πώς θα αγαπήσεις τον άλλον; Δεν λέει ο Κύριος, «αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν»;
Εκεί, μέσα σου αρχίζει η δουλειά.»
Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

[toula]

"Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;"
Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία, να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία, να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου, να δίνεις ελεημοσύνη, να ακούς ομιλίες θεολογικές, να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.
Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους. Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρείς.
Να μην ικανοποίησαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις, να νοιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος, ανικανοποίητος με όλα και όλους, να βρίσκεσαι συνέχεια σε αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.
Αυτό σημαίνει ότι δεν ζεις Χριστό!
Όσο και αν μιλάς για Χριστό.
Αυτό μυρίζει Θάνατο!
Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;
Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.
Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

[toula]

Όταν προσεύχεσαι γιά κάποιον,
τότε ο Θεός του στέλνει Χάρη!
Τον κάνεις πιο αγαθό!
Τον ενώνεις με τον Χριστό!
Ενώ, όταν αγανακτείς μέσα σου,
του στέλνεις άλλα πράγματα…
Γιά κανέναν να μην αγανακτείς!
Γιά κανέναν να μην δείχνεις κακία.
Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Γράφει ο Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός γιά τον Γέροντά του Ιωσήφ:
"Έκρυβε τις πνευματικές εμπειρίες του (ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός), προκειμένου να μας διδάξει να μη δίνουμε σημασία στις αποκαλύψεις και τα οράματα που πολλούς οδήγησαν στην πλάνη.
Όταν συνέβαιναν θαυμαστά γεγονότα προς παρηγορία του, τα απέκρυβε. Μερικές όμως φορές γινόταν αντιληπτά και από άλλους οι οποίοι με θαυμασμό τα κατέγραφαν.
Την περίοδο αυτή των δυσκολιών και της υπομονής στο Βατοπαίδι (όταν εγκαταστάθηκε εκεί η συνοδεία του Γέροντα Ιωσήφ κατόπιν προσκλήσεως), ο Γέροντας, όπως συνήθιζε με την συνοδεία του, έκαναν την Θεία Λειτουργία τα μεσάνυχτα στα μικρά παρεκκλήσια της Μονής, σύμφωνα με το τυπικό που είχε παραλάβει από τον Γέροντά του.
Ένα βράδυ που η Θεία Λειτουργία γινόταν στο παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδος, όταν ο ιερεύς εκφωνούσε, «Τον επινίκιον ύμνον άδοντα, βοώντα, κεκραγότα και λέγοντα», ακούστηκε μία υπερφυσική ουράνια ψαλμωδία:
«Άγιος, Άγιος, Άγιος, Κύριος Σαβαώθ…».
Ο Γέροντας ήταν συντετριμμένος, τα δάκρυά του έτρεχαν βροχή, δεν είπε σε κανένα τίποτε, όμως την ουράνια αυτή ψαλμωδία την άκουσε και ο εφημέριος.
Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία πήγε ο εφημέριος στο κελλί του, πριν ο Γέροντας ξεκουραστεί, και τον ρώτησε για το γεγονός.
Ο Γέροντας ναι μεν το επιβεβαίωσε, αλλά είπε ολιγόλογα «ήταν αγγελική ψαλμωδία».
Δεν το είπε σε κανένα άλλον, σαν να μη συνέβη ποτέ.
Προκειμένου να μας διασφαλίσει από τον κίνδυνο της υπερηφανείας και πλάνης έλεγε. «Δεν να ήθελα να αναγκάσω τον Θεό να μικρύνει για να μπορέσω να τον δω σε μία κατάσταση οφθαλμοφανώς, ούτε και θέλω να κάνει εξαιτίας μου κάτι τέτοιο, θέλω όμως να τον φέρω μέσα μου να ενωθώ μαζί Του με τον τρόπο που ξέρει εκείνος».
Είχε ανεπτυγμένα τα πνευματικά αισθητήρια της ψυχής του από νεαρά ηλικία, όταν είχε δει τον ζώντα Χριστό σε όραμα πριν γίνει μοναχός, και έτσι αντιλαμβανόταν εύκολα την υιική θέση των συγχρόνων Αγίων προς τον Θεό από τις αντίστοιχες εμπειρίες τους και τα βιώματά τους, πριν ακόμα ανακηρυχθούν επίσημα Άγιοι από την Εκκλησία.
Γι’ αυτό αναγνώρισε την αγιότητα του Γέροντος Σιλουανού του Αθωνίτου από την πρώτη φορά που διάβασε τον βίο του, τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς από τα συγγράματά του, τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, τον Άγιο Παΐσιο
τον Αγιορείτη.
Είχε δώσει το όνομά τους στους μοναχούς του, πριν την επίσημη αγιοκατάταξή τους..
Από το βιβλίο του Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινού, «Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός, 1.7.1921 – 1.7.2009», έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

[toula]

Σήμερα λείπει η υπομονή. Λείπει η αγάπη. Λείπει η φιλοπατρία. Λείπει η ταπείνωση.
Να σε βρίσουν; Μακάρι να σε βρίζουν!
Ξέρετε τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος;
Πολλοί Άγιοι απερασμένης εποχής, απερασμένης εποχής, πού είναι τώρα στην πατρίδα, θα θέλανε να 'τανε στην εποχή μας, λέει ο άγιος. Γιατί; Που υπάρχει τόση κιτσαρία και τόσα αυτά, να κάνουνε υπομονή και να πάρουνε μεγαλύτερο μισθό.
Η Αγία Ευφημία όταν την είδε ο γέροντας στο Άγιον Όρος, τι του λέει; "Αν ήξερα ότι τα βάσανα της ζωής είναι διαμάντια στη βασιλεία του θεού, θα ήθελα να υποστώ και άλλα μαρτύρια. Και άλλα βάσανα Γέροντα.
Καί άλλα πολλά".
Διότι, αμα ο κόσμος έξω φθείρεται, που λέει ο Απόστολος Παύλος, ο μέσα ανακαινίζεται. Γι' αυτό οι Άγιοι έτρεχαν στο μαρτύριο, "αγαλλομένω ποδί".
Π. Ανανίας Κουστένης

[toula]

"Το γνώθι σ'αυτόν.."
"Όσο ευχαριστείται ο Πανάγαθος με την ταπεινή επίγνωση του εαυτού μας και με ένα δάκρυ που χύνουμε για τις αμαρτίες μας, δεν ευχαριστείται με μύριες ανακαλύψεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.
Απόδειξη ο ληστής, ο οποίος, αν και ήταν κακούργος και αμαρτωλός, επειδή ταπείνωσε τον εαυτό του και ζήτησε έλεος για τις αμαρτίες του, υψώθηκε τόσο πολύ, ώστε μπήκε πρώτος στον παράδεισο".
Όσιος Δανιήλ Κατουνακιώτης