"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

"Ἡ Ἀνάσταση δὲν εἶναι μόνον γιά μιά ἡμέρα.
Εἶναι στάση ζωῆς.
Εἶναι τὸ νὰ ἐπιλέγῃς συνειδητὰ τὸ φῶς μέσα στὸ σκοτάδι.
Εἶναι ἡ δύναμη τὸ νὰ σηκώνεσαι μέσα ἀπὸ τὰ συντρίμμιά σου."
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς ἔλεγε:
Ὅταν ἔχετε δυσκολίες, εἴτε προσωπικές, εἴτε ἐθνικές, εἴτε οἰκογενειακὲς νὰ σκέφτεστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔγινε, συνετελέσθη κι αὐτὸ δὲν ἀνακαλεῖται στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων....
Ἀφοῦ ἔγινε τὸ ἀκατόρθωτο, τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δύσκολα ἔρχονται δεύτερα. Ὅσοι ΄΄σταυροὶ΄΄ κι ἂν βρεθοῦν στὴ ζωή μας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ στὴν Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι γῆ τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ ἀγαπημένη τοῦ Κυρίου, διότι ἡ Ἑλλάδα ἀγάπησε καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Πατρίδα μας, καθὼς καὶ ἡ Οἰκουμένη βρίσκονται σὲ δύσκολες ὧρες. Καὶ ἐκεῖνοι ποῦ θέλουν νὰ κάνουν τὰ ἀφεντικὰ καὶ νὰ ὁρίζουν τὶς τύχες τῶν Κρατῶν, τῶν λαῶν καὶ τῶν Ἐθνῶν, ἕνα νὰ ξέρουν καὶ νὰ γνωρίζουν, πῶς ἀφέντης τοῦ κόσμου καὶ τῶν Ἐθνῶν ὅλων, ἀλλὰ καὶ τῆς κάθε ψυχῆς εἶναι ὁ Ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἐσφαγμένο Ἀρνίο.
Τὸ μέλλον τοῦ κόσμου ἀνήκει πιὰ στὴν Ἀνάσταση. Καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως!
π. Ἀνανίας Κουστένης

✠ Μέγας Κωνσταντίνος — Ο Αυτοκράτορας που άλλαξε τον κόσμο ✠
Σήμερα, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας και κάθε 21η Μαϊου εκάστου έτους τιμά με κατάνυξη, λαμπρότητα και βαθύ ιστορικό μεγαλείο τη μνήμη του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης, των θεοστέπτων Ισαποστόλων, δύο μορφών που άλλαξαν όχι μόνο τη μοίρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και ολόκληρη την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας.Δεν πρόκειται απλώς για μία μεγάλη εορτή της Εκκλησίας.
Πρόκειται για την ανάμνηση της στιγμής όπου ο Σταυρός του Χριστού υψώθηκε πάνω από την οικουμένη και ο διωκόμενος Χριστιανισμός βγήκε από τις κατακόμβες για να φωτίσει τα έθνη.
Η Αγία Ελένη, η ευσεβής μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου,με ελληνική καταγωγή από την πόλη Δρέπανον(η οποία μετά ονομάστηκε προς τιμήν της Ελενόπολις)της Βιθυνίας και συνδεδεμένη βαθιά με τον ελληνικό και ανατολικό κόσμο της αυτοκρατορίας, υπήρξε πρότυπο πίστεως, ταπεινώσεως και φιλανθρωπίας. Αφιέρωσε τη ζωή της στην ενίσχυση της Εκκλησίας, στην ανακούφιση των φτωχών και στην ανέγερση ιερών ναών, ενώ το όνομά της συνδέθηκε αιώνια με την εύρεση του Τιμίου Σταυρού στα Ιερουσαλήμ το 326 μ.Χ.
Δίπλα της στέκει επάξια ο υιός της.
Ο άνθρωπος που η ιστορία ονόμασε «Μέγα».
Ο αυτοκράτορας που άλλαξε τον κόσμο.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν υπήρξε απλώς ένας ισχυρός βασιλιάς της Ρώμης. Υπήρξε στρατηλάτης αήττητος, πολιτικός οραματιστής, νομοθέτης πρωτοπόρος και υπερασπιστής της ανθρώπινης αξίας σε μία εποχή όπου η βία, η σκληρότητα και η λατρεία της δύναμης θεωρούνταν φυσικός νόμος.
Γεννημένος στη Ναισσό της Δαρδανίας, μέσα σε έναν κόσμο βουτηγμένο στη βία, στην ειδωλολατρική σκληρότητα και στην αποθέωση της δύναμης, ανδρώθηκε ως πολεμιστής μέσα στις φλόγες των εκστρατειών και των εμφυλίων πολέμων. Από νεαρή ηλικία βρέθηκε στα σύνορα της αυτοκρατορίας, ανάμεσα σε λεγεώνες, βαρβαρικές επιδρομές και ατέλειωτες συγκρούσεις. Πολέμησε στην Ανατολή, συνέτριψε εχθρούς στον Ρήνο, υπέταξε φυλές στον Δούναβη, διέλυσε σφετεριστές και ένωσε έναν διαμελισμένο κόσμο κάτω από έναν μόνο αετό.
Μα η μεγαλοσύνη του δεν βρισκόταν μόνο στη στρατιωτική του ιδιοφυΐα.Διότι η ιστορία γνώρισε πολλούς κατακτητές.
Γνώρισε πολλούς αήττητους.
Γνώρισε πολλούς αιματοβαμμένους θριαμβευτές.
Δεν γνώρισε όμως άλλον Αυτοκράτορα που, έχοντας στα χέρια του την απόλυτη δύναμη της Ρώμης, αποφάσισε να την στρέψει όχι προς την τυραννία αλλά προς την ανθρώπινη αξία.
Ο Κωνσταντίνος στάθηκε τομή ανάμεσα σε δύο κόσμους.
Πριν από αυτόν, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θεωρούσε φυσικό θέαμα τις μονομαχίες μέχρι θανάτου, την εξόντωση βρεφών, την απεριόριστη εξουσία του αφέντη πάνω στον δούλο, τα βασανιστήρια, τη δημόσια ταπείνωση, τις μαζικές διώξεις και την περιφρόνηση προς τον αδύναμο.
Μετά από αυτόν, αρχίζει να ανατέλλει ένας άλλος πολιτισμός.Ο πολιτισμός της χριστιανικής Ρωμηοσύνης.Με νόμους πρωτοφανείς για την εποχή του, προστάτευσε παιδιά, φτωχούς, χήρες, ορφανά και χρεωμένους. Περιόρισε τη βαρβαρότητα των ποινών. Υπερασπίστηκε την αξιοπρέπεια ακόμη και των καταδίκων. Ενίσχυσε την απελευθέρωση δούλων. Κατήργησε τη θηριωδία των διωγμών. Έδωσε στους Χριστιανούς ελευθερία ύπαρξης ύστερα από τρεις αιώνες αίματος και μαρτυρίου.
Και τότε συνέβη το αδιανόητο.
Η αυτοκρατορία που σταύρωνε Χριστιανούς…
γονάτισε μπροστά στον Σταυρό.
Η νίκη στη Μάχη της Μουλβίας Γέφυρας το 312 μ.Χ δεν ήταν απλώς μία στρατιωτική επικράτηση. Ήταν η στιγμή όπου η Ρώμη άλλαξε ψυχή. Το «Ἐν τούτῳ νίκα» αποτέλεσε αναμφισβήτητα ιστορική καμπή ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Με το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313 μ.Χ έδωσε τέλος στους διωγμούς και εγκαινίασε την ανεξιθρησκία. Με τη σύγκληση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 μ.Χ στην Νίκαια προστάτευσε την ενότητα της Εκκλησίας. Με την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης οικοδόμησε όχι απλώς μία νέα πρωτεύουσα, αλλά το μέλλον της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού για περισσότερο από χίλια χρόνια.Η Νέα Ρώμη δεν ήταν μόνο πόλη.
Ήταν όραμα.Ήταν η ένωση της ρωμαϊκής κρατικής ιδιοφυΐας με το φως του Ευαγγελίου και το μεγαλείο του αρχαιοελληνικού λόγου και πολιτισμού.Ήταν το λίκνο της χριστιανικής αυτοκρατορίας.Ήταν το φρούριο της πίστεως, της παιδείας, της θεολογίας και των επιστημών.
Γι’ αυτό ο λαός δεν τον θυμήθηκε απλώς ως αυτοκράτορα.Τον ονόμασε «Μέγα».
Και βέβαια η ορθόδοξη Εκκλησία με την σειρά της, βλέποντας ότι δεν υπηρέτησε μόνο έναν θρόνο αλλά το ίδιο το έργο της διάδοσης του Χριστιανισμού, του έδωσε έναν τίτλο που ελάχιστοι έλαβαν στην ανθρώπινη ιστορία
Ισαπόστολος.
Διότι με τις αποφάσεις του άλλαξε τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων.
Διότι ύψωσε τον Σταυρό εκεί όπου κυριαρχούσε το ξίφος.Διότι απέδειξε ότι ακόμη και η αυτοκρατορική εξουσία μπορεί να γίνει όργανο πρόνοιας, δικαιοσύνης και ελέους.
Βεβαίως, όπως κάθε μεγάλη ιστορική μορφή, έτσι και ο Κωνσταντίνος υπήρξε αντικείμενο επιθέσεων, αντιπαραθέσεων και πολεμικής. Οι εχθροί του προσπάθησαν να μειώσουν το έργο του, επειδή ακριβώς κατέρριψε έναν κόσμο που θεωρούσε φυσιολογική την απανθρωπιά και τη λατρεία της ισχύος.
Όμως η ιστορία υπήρξε αμείλικτη στην τελική της κρίση.Οι πολέμιοί του ξεχάστηκαν ενώ Εκείνος έμεινε αιώνιος.Έμεινε στις συνειδήσεις των λαών ως ο αυτοκράτορας που άνοιξε τον δρόμο της χριστιανικής εποχής.Έμεινε στην καρδιά της Εκκλησίας ως Άγιος και Ισαπόστολος.Έμεινε στη μνήμη της Ρωμηοσύνης ως ο κτίτορας της Βασιλεύουσας.Έμεινε στην παγκόσμια ιστορία ως μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες όλων των αιώνων.
Κάθε φορά που η Εκκλησία ψάλλει:
«Τὸν ἐν βασιλεῦσιν Ἀπόστολον»
δεν τιμά απλώς έναν παλιό αυτοκράτορα.
Τιμά τον άνθρωπο που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας κάτω από τη σκιά του Τιμίου Σταυρού.
✠ Είθε οι Άγιοι και Ισαπόστολοι Μέγας Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη να πρεσβεύουν αδιαλείπτως προς τον Κύριο υπέρ του Ελληνισμου, της Αγίας μας Εκκλησίας και πάντων των πιστών,να χαρίζουν δύναμη, φως, ομολογία πίστεως, ενότητα και πνευματική ανδρεία στο Γένος μας, και να σκέπουν τον λαό του Θεού από κάθε θλίψη, πλάνη και δοκιμασία.
Είθε, διά των αγίων αυτών πρεσβειών, να μένει πάντοτε άσβεστο στις καρδιές μας το φως του Τιμίου Σταυρού και το ανυπέρβλητο και ελπιδοφόρο μήνυμα:
«Εν τούτω νίκα».
✍ Στυλ. Καβάζης

Η Αγία Ελένη και ο Τίμος Σταυρός του Χριστού…!!!
Το 326 μ.Χ. η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει τον Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μεγάλου Κωνσταντίνου!
Ο Θείος ζήλος όμως έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.
Επάνω στον Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της Θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο βρέθηκαν τρεις Σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου;
Τότε ο Επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους Σταυρούς στο σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον Τρίτο Σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε…!!!
Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη Πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το Τίμιο Ξύλο! Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από τον συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στον Ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι.
Αυτή, λοιπόν, την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού καθιέρωσαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να Υψώσουμε μέσα στις Ψυχές μας τον Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελεί το κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου"…!!!
Στη συνέχεια η Αγία Ελένη πήρε τον Τίμιο Σταυρό στο καράβι, για να τον φέρει στην Κωνσταντινούπολη προς ΕΥΛΟΓΙΑ των Πιστών. Καθώς όμως πλησίαζαν στα ανοιχτά της Κύπρου, ξέσπασε μεγάλη τρικυμία και για να προστατευθούν “έπιασαν” σ’ ένα λιμάνι της Κύπρου μεταξύ Λεμεσού και Λάρνακας. Για να μη μείνει ο Σταυρός του Κυρίου στο καράβι, η Αγία Ελένη έδωσε εντολή να τον πάρουν και να τον τοποθετήσουν ψηλά στην κορυφή του βουνού που είχαν μπροστά τους, για να ευλογηθεί ολόκληρος η Κύπρος. Έκτοτε το βουνό αυτό ονομάζεται Σταυροβούνι και στην κορυφή που στήθηκε – ανυψώθηκε ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού, η Αγία Ελένη έκτισε Ναό του Τιμίου Σταυρού και άφησε ένα τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου, το οποίο κατά την Παράδοση είναι το μεγαλύτερο απότμημα του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου στον κόσμο!
Αργότερα η ευλάβεια των Κυπρίων ανήγειρε Ιερά Μονή, η οποία έχει καθιερωμένο μέχρι και σήμερα το Τυπικό του Άβατου για τις γυναίκες! Η Μονή αυτή είναι το Άγιον Όρος της Κύπρου κι έχει αναδείξει πλήθος Αγίων Πατέρων…!!!

Γιατί ο Άγιος Κωνσταντίνος επονομάζεται … ΜΕΓΑΣ…!!!
Ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν είναι ΜΕΓΑΣ μόνο για την Εκκλησία μας, αλλά και για την Παγκόσμια Ιστορία! Ανήκει στους Μεγάλους Ηγέτες όλων των εποχών, έχοντας βάλλει τη δική του σφραγίδα στη ροή των Ιστορικών Πραγμάτων!
Για τούτο δίκαια του απονεμήθηκε ο τίτλος του ΜΕΓΑΛΟΥ…!!!
«Τριακόσα χρό¬νια ὑπέ¬μεινε ἡ Ἐκκλησία μέσα στὶς ὀ¬πὲς τῆς γῆς καὶ τὶς κατακόμβες διωκομένη, καὶ τέλος ὁ Θεὸς ἔ¬στειλε τὸ Όργανο τῆς Σωτηρίας. Καὶ τὸ ὄργανο αὐτὸ ἦταν ὁ Μέγας Κωνσταν¬τῖνος»...!!!
Μακαριστός Επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης, Μητροπολίτης Φλωρίνης

«Είναι απίστευτο πόσο μίσος έχει εισπράξει ο Άγιος Κωνσταντίνος…!!!
Εδώ και αιώνες τον μισούν θανάσιμα και τον συκοφαντούν συντονισμένα και συστηματικά Ειδωλολάτρες (παλιοί και νέοι), Εβραίοι, Μασόνοι, Αιρετικοί, Καπιταλιστές της ασύδοτης αγοράς, Αθεϊστές, ακόμα και … Ιμπεριαλιστές, εχθροί της Ελλάδας!
Είναι η πολιτική φυσιογνωμία που βρίσκεται, περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη, στο στόχαστρο σύσσωμης της Νέας Τάξης Πραγμάτων – Παγκοσμιοποίησης, διότι ενσαρκώνει το απόλυτο αντίθετο όλων των βδελυγμάτων της!
Και έχει γίνει το αντικείμενο όλης αυτής της κατασυκοφάντησης όχι για άλλον λόγο, παρά για λογαριασμό του ονόματος του Χριστού!
Ο Χριστός είπε: «Μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν υμάς, και διώξωσι, και είπωσι παν ρήμα πονηρόν καθ’ υμών ψευδόμενοι ένεκεν Εμού. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς!
Η ευμένεια του Αγίου Κωνσταντίνου προς την Εκκλησία, και η επιθυμία του να διαδώσει την Πίστη, δεν ήταν απλώς ενέργειες πολιτικής σκοπιμότητας, αλλά πράξεις συνειδητές με εσωτερικό, θεοφιλές και ηθικό αντίκρυσμα»…!!!
Μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ο Μέγας Κωνσταντίνος και οι Συνοδικοί Πατέρες της Α΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου (Νίκαια, 325 μ.Χ.)…!!!
Μπαίνοντας στην αίθουσα της Συνόδου ο Μέγας Κωνσταντίνος, άρχισε να χαιρετάει μειδιών τους Πατέρες. Όμως το μειδίαμά του πολύ γρήγορα χάθηκε από το πρόσωπό του. Έβλεπε μπροστά του ένα παράξενο θέαμα...!!!
Οι περισσότεροι Πατέρες, που ήρθαν να λάβουν μέρος στη Σύνοδο για να αντικρούσουν τις Αιρετικές Διδασκαλίες του Αρείου και των οπαδών του, ήταν λωβοί και ακρωτηριασμένοι. Άλλου του έλειπαν τα αυτιά, άλλου τα μάτια και άλλου η μύτη του.
Άλλος, τον χαιρέτησε με το αριστερό χέρι, γιατί το δεξί δεν υπήρχε πλέον...!!!
Ξαφνιάστηκε ο αυτοκράτορας και ρώτησε με κατάπληξη:
«Γιατί όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι που ήρθαν στη Σύνοδο είναι ακρωτηριασμένοι»…;;;
Ένας Αρχιερέας του απάντησε:
«Διότι, βασιλιά, έρχονται από τα Μαρτύρια! Όλοι αυτοί που βλέπεις είναι Μάρτυρες και Ομολογητές»…!!!
Συγκινήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος και δάκρυσε! Σηκώθηκε και πλησίασε τους λαβωμένους Επισκόπους … Γονάτισε και φίλησε τα παράλυτα πόδια τους, τις άδειες κόγχες των ματιών τους...!!!
Ο Άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος είπε:
«Ο Θεός με διάλεξε να υπηρετώ το Καλό, κι έχω καθήκον να φροντίζω όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν το θέλημά Του»…!!!
«Μόνον η Μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία»…!!!
«Και όλο τον πλούτο του κόσμου αν κερδίσουμε, και ολόκληρη τη γη αν αποκτήσουμε, δεν θα πάρουμε μαζί μας τίποτε περισσότερο από αυτό το τεμάχιο της γης. Αν το πάρουμε και αυτό»…!!!
«Ή δικαιοσύνη καί ή έπιείκια είναι προτιμότερη άπό τήν προσήλωση στόν τύπο τού νόμου»…!!!
«Σ' εμένα εμπιστεύτηκε ο Ύψιστος Θεός την επίγεια βασιλεία καί εγώ ανέθεσα σ' εσάς τις επιμέρους διοικήσεις. Προσέχετε, μην κάνετε κατάχρηση της εξουσίας. Μην αρπάζετε από τον φτωχό, μην κλέβετε τον ξένο πλούτο. Μην αδικείτε τους ταπεινούς. Μη συσσωρεύετε αγαθά για τον εαυτό σας, στερώντας τα από κάποιους άλλους. Θα δώσετε λόγο στον Βασιλέα Χριστό, καί αν ακόμα δε θα σας αντιληφθεί ο επίγειος βασιλεύς»…!!!
«Ὁ Χριστός παρέδωσε ἄριστη καί θαυμαστή διδασκαλία! Ποιός μπορεῖ νά θεωρήσει κάποιο ἀγαθό ἀνώτερο ἀπ' αὐτό, ἀπ' τό νά βραβεύει δηλαδή ὁ Θεός τή δικαιοσύνη καί νά ἐξομοιώνει μέ τόν Ἑαυτό Του τους ἄξιους τῆς διδασκαλίας Του, ἔτσι ὥστε νά ἐπικρατήσει αἰώνια εὐτυχία ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους;
Αὐτή εἶναι ἡ πιό λαμπρή νίκη, αὐτή εἶναι ἡ πιό ἀληθινή δύναμη, αὐτό εἶναι τό πιό μεγάλο ἔργο»…!!!
«Σέ Σένα Χριστέ, πού εἶσαι ὁ Σωτῆρας ὅλων μας, ἀπονέμουμε τά Νικητήρια»…!!!
Μέγας Κωνσταντίνος

Οι Άγιοι Απόστολοι και η Χαρά τους…!!!
«Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, οι Απόστολοι επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη χαρά, όπως λέει το Ευαγγέλιο. (Λουκ. 24, 52)
Ο Κύριος ξέρει ποια χαρά τους έδωσε, και οι Ψυχές τους ζούσαν αυτή τη χαρά!
Η πρώτη τους χαρά ήταν πως γνώρισαν τον αληθινό Κύριο Ιησού Χριστό.
Δεύτερη χαρά, πως Τον αγάπησαν.
Τρίτη, πως γνώρισαν την αιώνια, ουράνια ζωή.
Και τέταρτη χαρά, πως ποθούσαν τη σωτηρία του κόσμου, όπως τη δική τους.
Και τέλος, χαίρονταν, γιατί γνώρισαν το Άγιο Πνεύμα και είδαν πώς ενεργεί αυτό μέσα τους!
Οι Απόστολοι περιόδευαν στη γη και κήρυτταν στο λαό τον λόγο για τον Κύριο και τη Βασιλεία των Ουρανών, οι Ψυχές τους όμως ποθούσαν και διψούσαν να δουν τον Αγαπημένο τους Κύριο και γι' αυτό δεν φοβόνταν το θάνατο, αλλά τον συναντούσαν με χαρά, και αν ήθελαν να ζουν στη γη, αυτό γινόταν μόνο για χάρη του λαού, που τον αγαπούσαν!
Οι Απόστολοι αγαπούσαν τον Κύριο και γι' αυτό δεν φοβόνταν κανένα πάθημα.
Αγαπούσαν τον Κύριο, αγαπούσαν και το λαό, και η αγάπη αυτή απόδιωχνε κάθε φόβο από μέσα τους. Δεν φοβόνταν ούτε Μαρτύριο, ούτε Θάνατο, γι' αυτό κι ο Κύριος τους απέστειλε στον κόσμο να Φωτίσουν τους ανθρώπους»…!!!
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

«Ώ, θαύματα απίστευτα και ξένα για τη φυσική τάξη των πραγμάτων…!!!
Σ' αυτούς που κλείστηκε ο Παράδεισος, γι' αυτούς ανοίχτηκε ο Ουρανός!
Αυτός που πριν λίγο στεκόταν υπόδικος μπρος στον Πιλάτο, σήμερα Ενθρονίζεται Κριτής στον Ουρανό!
Εκείνος που Τον περιγελούσαν οι Ιουδαίοι, στα δεξιά του Πατρός, στων Χερουβίμ τα φτερά κάθεται ανυμνούμενος από τους δήμους των Αγγέλων!
Αυτός που στεφανωνόταν με τις αγκαθιές της γης του Ιούδα, με Στέμμα θεϊκής αξίας σφιχτά περιβάλλεται...!!!
Ναι, τώρα έχει γίνει των ύμνων υπηρέτης ο Ουρανός, καθώς Εκείνον που εμνημόνευαν, Τον υποδέχεται πάνω στις νεφέλες του!
Καίτοι, και στη γέννησή Του ο ουρανός με τον αστέρα έσκυβε, σαν να βιαζόταν να υποδεχτεί πριν την ώρα του Αυτόν που στο σπήλαιο κρυβόταν. Αλλά έπρεπε να τηρηθούν οι καιροί και οι όροι του Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας για τη σωτηρία του κόσμου»…!!!
Μέγας Αθανάσιος

Η Ανάληψη του Χριστού και οι δίκαιοι…!!!
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
«Η Ἀνάσταση συνδέεται μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῶ ἡ Ἀνάληψη μὲ τοὺς Αγίους!
Μὲ τὴν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστὸς νίκησε τὸν θάνατο καὶ ἔδωσε σὲ ὅλους τὸ δῶρο τῆς 'Ἀναστάσεως. Ὅλοι θὰ ἀναστηθοῦν κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, καὶ δίκαιοι καὶ ἁμαρτωλοὶ· τὴν ἀνάληψη ὅμως δὲν θα ἐπιτύχουμε ὅλοι, ἀλλὰ μόνο ἐκεῖνοι γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὁ θάνατος εἶναι κέρδος (Φιλ. 1,21), ὅσοι πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατο σταύρωσαν τὴν ἁμαρτία μὲ τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Εὐαγγελικὴ διαγωγή!
Μόνον οἱ δίκαιοι, οἱ θεούμενοι, θὰ ἀξιωθοῦν αὐτῆς τῆς μεγάλης ἐμπειρίας.
Ὅλοι θὰ ἀναστηθοῦν, ἀλλὰ μόνον οἱ δίκαιοι θὰ ἀναληφθοῦν, θὰ ἁρπαγοῦν μέ νεφέλες γιὰ νὰ προϋπαντήσουν τὸν Χριστὸ ἐρχόμενο ἀπό τοὺς Οὐρανούς!
Γι' αὐτό, καὶ άπὸ σωτηριολογικὴς ἀπόψεως, ἡ Ἀνάληψη θεωρεῖται μεγαλύτερη ἑορτή, ἀκριβῶς γιατὶ αὐτός πού μετέχει τῆς Ἀναλήψεως μετέχει τῆς Θεώσεως»…!!!