"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

÷Επί τη Ιερά μνήμη του Αγίου Ευμενίου..
Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν αποτυπώνουν απλώς πρόσωπα, αλλά ολόκληρα πνευματικά μεγέθη..Σε αυτό το συγκλονιστικό στιγμιότυπο από τον «Ευαγγελισμό», στα τέλη της δεκαετίας του '90, γινόμαστε μάρτυρες μιας μοναδικής και βαθιά συγκινητικής συνάντησης..
Ο αείμνηστος, πληθωρικός και λόγιος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος επισκέπτεται τον ταπεινό και διορατικό Άγιο Ευμένιο τον Σαριδάκη...
Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας σπεύδει κοντά του όχι με το βάρος του αξιώματός του, αλλά ως ένας απλός, ευλαβικός προσκυνητής του πόνου και της θείας χάριτος..
Το χέρι του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου στο μέτωπο του Γέροντα είναι μια ζωντανή γέφυρα αγάπης, στοργής και αμοιβαίου σεβασμού..Στο λιτό αυτό δωμάτιο του νοσοκομείου, κάτω από τις φτωχικές χάρτινες εικόνες του τοίχου, αποκαλύπτεται όλο το μεγαλείο της Ορθόδοξης πίστης μας...
Είναι η ευλογημένη στιγμή όπου η ποιμαντική μέριμνα συναντά την εν Χριστώ αγιότητα, θυμίζοντάς μας ότι ο αληθινός πλούτος της Εκκλησίας κρύβεται πάντοτε στην ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη που ξεπερνά τα επίγεια...
+ πατήρ Αθανάσιος Λειβαδιάς+

"Ο Θεός δεν έδωσε λύπη· έδωσε μόνο χαρά.."
Γέροντα, μερικές φορές δεν μπορώ να χαρώ, και τότε σκέφτομαι μήπως η χαρά δεν είναι για μένα.
– Τί λές;
Δεν είναι η χαρά για σένα; Και για ποιόν είναι;
για το ταγκαλάκι; Χαμένο τό'χεις;
Για τον άνθρωπο είναι η χαρά.
Ο Θεός δεν έδωσε λύπη· έδωσε μόνο χαρά.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Η προσευχή είναι πολύ μεγάλη υπόθεση! Ανεβάζει τον άνθρωπο ψηλά, αν προσεύχεται με ταπείνωση και συντριβή καρδίας.
Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης
(✞ 23 Μαΐου 1999)

Οι δί­καιοι δεν λυ­πούν­ται (συμ­πο­νούν) γι' αυ­τούς που υφί­σταν­ται κακά, αλλά γι' αυ­τούς που τα δια­πράτ­τουν.
Τον Από­στο­λο Παύ­λο γι΄αυτό τον θαυ­μά­ζου­με: όχι για τους νε­κρούς που ανέ­στη­σε, ούτε για τους λε­προύς που θε­ρά­πευ­σε, αλλά επει­δή έλε­γε: ''Ποιός ασθε­νεί και δεν ασθε­νώ εγώ;
Ποιός πέ­φτει και εγώ δεν καί­γο­μαι;''.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Κάθε άνθρωπος, κάθε χριστιανός ορθόδοξος, προσέρχεται στον Θεό και Τον πλησιάζει, αφού πρώτα δοκιμασθεί δια «πυρός και ύδατος».
Εάν δεν περάση ο χριστιανός από καμίνι, στην αναψυχή δεν έρχεται.
Γι’ αυτό και ο καλός Θεός, ο οποίος «ετάζει καρδίας και νεφρούς» γνωρίζει πολύ καλά τι κρύβει ο καθένας μας μέσα στο βάθος της καρδιάς του από πλευράς εμπαθείας, από πλευράς χαρισμάτων και προθέσεων και ανάλογα επεμβαίνει, συνήθως με πικρά φάρμακα.
Πολλές φορές και με σταύρωση πραγματική, προκειμένου να μας ανορθώση ψυχικά, να μας κάνει ψυχικά υγιείς…
Έτσι ανεβαίνει και γίνεται κληρονόμος.
Ποίας βασιλείας;
Όχι επιγείου, όχι φθειρόμενης αλλά της αιωνίου άφθαρτου Βασιλείας.
Εμείς οί σημερινοί άνθρωποι έχουμε τους ίδιους πολέμους, γιατί είναι ίδια τα δαιμόνια, δεν έχουν αλλάξει.
Έρχονται, λοιπόν, και μας πολεμούν, όπως τους πατέρες τους παλαιούς.
Μα εκείνοι ήταν λεβέντες, γιατί νικούσαν και γινόντουσαν μεγάλοι.
Εμείς την πατάμε.
Μας φέρνουν λογισμούς π.χ. εναντίον του αδελφού μας και δεν τους πολεμούμε καθόμαστε και τους δεχόμαστε. Γιατί μου είπε ένα λόγο, γιατί με στραβοκοίταξε, γιατί δεν με εξυπηρέτησε πλέκουμε και πλέκουμε λογισμούς και λογισμούς. Και μετά τι γίνεται;
Πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Χάνουμε και τον καιρό μας κι ό διάβολος που είναι πάρα πολύ τεχνίτης, χαίρεται.
«Ας τον, λέει, τον χαζεύω τώρα».
Ό χρόνος περνάει και το κάθε τι άσχημο στεριώνει μέσα μας. Θα μεγαλώσει, θα μεγαλώσει και από μυρμηγκάκι θα γίνει λιονταράκι! Μετά θα γίνει λέοντας μεγάλος και όταν αντιληφθούμε, ότι πια μας έφερε βόλτα και μας έχει τυλίξει για τα καλά, θα σηκώσουμε το ανάστημα, δήθεν για να αντικρούσουμε, αλλά θα συναντήσουμε ισχύ λέοντος.
Και λέγει ό Όσιος Έφραίμ:
«Με λέοντα καταπιάστηκες να πολεμήσεις; Πρόσεξε να μη σου σύντριψη τα κόκαλα!».
Λέγει ό Αββάς Δωρόθεος:
«Και τι είναι ένας λόγος, που θα πω ή μία σκέψη να την σκεφθώ;
Ναι, αλλά ή μία σκέψης θα φέρει την άλλη και ό ένας λογισμός τον άλλο ή μία υποχώρησης την άλλη κι έτσι ,σιγά σιγά γίνεται ό άνθρωπος εμπαθής».
από το βιβλίο: Η τέχνη της Σωτηρίας
εκδ. Ιεράς Μονής Φιλοθέου

Ποιο είναι το όνομα του Θεού μας;
Αγάπη, έλεος, συμπάθεια, χάρις.
Όταν προσεύχεσαι βλέπε με τα μάτια της καρδιάς σου να στέκουν εμπρός σου την Αγάπη και το Έλεος, βλέπε τον Εραστή των ανθρώπων, ο Οποίος σε ακούει.
Κύριε!
Το όνομά Σου είναι Αγάπη· μη με απορρίψεις για την αστάθειά μου!
Το όνομά Σου είναι Δύναμη· ενίσχυσέ με, διότι συχνά είμαι ασθενής και πέφτω!
Το όνομά Σου είναι Φως· φώτισέ την ψυχή μου, που σκοτίζεται από επίγεια πάθη!
Το όνομά Σου είναι Ειρήνη· ειρήνευσε την ταραγμένη μου ψυχή!
Το όνομά Σου είναι Έλεος· μη πάψεις να με συγχωρείς!
Ο Κύριός σου είναι αγάπη: αγάπα Αυτόν και όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι είναι τα εν Χριστώ τέκνα Του.
Ο Κύριός σου είναι πυρ: μην αφήνεις την ψυχή σου να ψυχρανθεί, αλλά θέρμαινέ την με την πίστη και την αγάπη.
Ο Κύριός σου είναι φως: μη περπατάς στο σκοτάδι και μη κάνεις κάτι με σκοτισμένο νου, χωρίς βαθιά σκέψη ή χωρίς πίστη.
Ο Κύριός σου είναι Θεός της ευσπλαχνίας και της χάριτος: να είσαι και συ πηγή ευσπλαχνίας και χάριτος προς τον πλησίον σου.
Αν είσαι τέτοιος, θα βρεις σωτηρία με αιώνια δόξα.
Λέγε με όλη την καρδιά σου μέσα σου:
«Ο Κύριος είναι για μένα το παν· εγώ δεν είμαι τίποτε· είμαι αδύνατος και ασθενής».
«Ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιω. 15:5) λέει ο Ίδιος ο Κύριος.
Και θα μπορούσε να προσθέσει:
«Εγώ είμαι το παν για σας».
Ω Αγία Τριάς ο Θεός μας!
Εσύ που δημιούργησες τις ψυχές μας κατ’ εικόνα Σου, δώσε μας ειρήνη και ζωή εν Σοι!
Ω Αγία Τριάς, η Τροφός και Ελπίδα μας!
Κάνε μας ικανούς να θέτουμε την ελπίδα μας σε Σένα και μόνο και να βρίσκουμε τη ζωή και την ειρήνη σε Σένα και μόνο!
Μας φέρεις στην αγκαλιά Σου και μας τρέφεις δια των χειρών Σου όπως η πιο φιλόστοργη μητέρα!
Ποτέ δεν μας ξεχνάς και ποτέ δεν θα μας λησμονήσεις, διότι Εσύ είπες:
«Μήπως θα λησμονήσει μια γυναίκα το παιδί της;… Αλλά ακόμη και να το λησμονήσει η γυναίκα, εγώ δεν θα σε λησμονήσω» (Ησ. 49:15).
Από το βιβλίο: Αγίου Ιωάννου πρωθιέρεως της Κρονστάνδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2003

Εσύ ο ίδιος είσαι ένα ον, αλλά θα λέγαμε συσκέπτεσαι με τον εαυτό σου.
Ο νους σου ρωτά τη θέλησή σου:
«Μπορείς;» και ρωτάει την καρδιά σου, «Θέλεις;»
Η θέληση και η καρδιά ρωτούν το νου σου: «Ξέρεις πώς;»
Και, όμως, ακόμα και μ’ αυτό το εσωτερικό συμβούλιο με τον εαυτό σου, δεν παύεις να είσαι ένας άνθρωπος, ένα πρόσωπο.
Φυσικά, αυτό δεν είναι παρά μια φτωχή απεικόνιση και σκιαγράφηση της Αγίας Τριάδας και της τέλειας αλληλοπεριχωρησής τους, γιατί υπάρχει πλήρης ισότητα και αρμονία των Προσώπων της Αγίας Τριάδας.
Εκείνο που θέλει ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα θα το κάνουν αμέσως.
Και θα σας δώσω άλλον Παράκλητο.
Δείτε πόσο σίγουρος είναι ο Υιός του Θεού- πως ό,τι ζητήσει και σκεφθεί θα επιβεβαιωθεί αμέσως στο μεγάλο «Θεϊκό Συμβούλιο»;
Ο Πατέρας θα συμφωνήσει να στείλει, και το Πνεύμα θα συμφωνήσει να σταλεί.
Ο Υιός του Θεού δεν λέει: “Θα προσευχηθώ στον Πατέρα μου να σας δώσει, και πιστεύω ότι θα σας δώσει.”
Απεναντίας, λέει:
” καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ … δώσει ὑμῖν” Γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο Πατέρας θα δώσει ό,τι Του ζητήσει.
Το ξέρει αυτό – αν μπορεί να ειπωθεί έτσι – από την δική Του αιώνια εμπειρία.
Γιατί σε όλη την αιωνιότητα βασίλευε, βασιλεύει και θα βασιλεύει η αρμονία ανάμεσα στον Πατέρα και τον Υιο και το Άγιο Πνεύμα.
Και θα σας δώσω άλλον Παράκλητο.
Με αυτά τα λόγια αποκαλύπτεται η πλήρης ισότητα Υιού και Αγίου Πνεύματος.
Με άλλα λόγια, “Ο Πατέρας θα σας στείλει έναν άλλο Παράκλητο -ισοδύναμο με Εμένα, ομοούσιο με Εμένα και ισότιμο με Εμένα.
Θα μπορεί να ενεργεί πλήρως για Εμένα, όμως με τον δικό Του τρόπο και σύμφωνα με το Θείο Του Πρόσωπο, που είναι μοναδικά διαφορετικό από το δικό Μου Πρόσωπο, ως Υιού».
Ω αδελφοί μου, βλέπετε πώς η αδιαίρετη Αγία Τριάδα συμμετέχει στη σωτηρία μας;
Βλέπετε Τίνος είμαστε;
Βλέπετε ποια μεγάλη τιμή δίνεται σε εμάς τους θνητούς και αμαρτωλούς;
Ω Παναγία και Πανένδοξη Τριάς, Θεέ μας, ελέησόν και σώσον ημάς.
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ
πάνω στὴ γῆ, ὅπου μπορεῖς καθημερινὰ νὰ σηκώνεσαι ἀπὸ τὰ συντρίμμια σου ἐλαφρὺς καὶ νὰ βἀζεις καινούργια ἀρχή. Ρώτησαν κάποτε ἁγιορείτη ἱερομόναχο ἀλλοδαπὸ μέν, ἀλλὰ πιὸ Ἕλληνα κι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, εἰδικὰ τοὺς Νεο-έλληνες: Συνοψίστε μας τὴ ζωή σας μὲ δυὸ κουβέντες. Καὶ ἀπάντησε μὲ τρεῖς λέξεις: Ντρέπομαι καὶ ἐλπίζω. Αὐτὸ ἐννοοῦμε ὡς τρόπο τῆς Ἐκκλησίας.
Ἐπιπλέον, μέσα στὸ ἔλεος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ἐνάρετος ἢ ἐλάχιστος, τὴν ἐλευθερία νὰ προσεύχεται ἀδιάλειπτα, ὄχι μόνο γιὰ πολυάριθμους γνωστούς, φίλους, πνευματικὰ τέκνα, συγγενεῖς, ἀλλά, τὸ συγκλονιστικότερο: ἀδιάλειπτα νὰ κραυγάζει γιὰ κείνους ποὺ δὲν τὸν ξέρουν, οὔτε πρόκειται νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ τοὺς γνωρίσει ποτέ, ἀλλὰ ποὺ ὁ Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ γι' αὐτοὺς ὅλους. Γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν καὶ δὲν θὰ τοὺς δεῖ καὶ δὲν θὰ τὸν δοῦνε, ἀκόμη καὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ θὰ ἔρθουν στὴ γῆ μετὰ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους. Πόσων ἀγνώστων οἱ προσευχὲς ἀπὸ πόσα ἄγνωστα δυσάρεστα, ἴσως καὶ θανάσιμα, δὲν μᾶς ἔσωσαν; "Ἅγιο εἶχες"! δὲ λέμε;
Αὐτὴ ἡ τρομερὴ ἐλευθερία ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, μόνο στὴν Ἐκκλησία βιώνεται, ὅπου καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου τὴν αἰσθητοποιεῖ, μᾶς "σπρώχνει" σὲ αὐτὴν κι ἐκείνη μᾶς βυθίζει ὅλο καὶ περισσότερο στὸ Ἅγιο Ποτήριο - "ναυάγια" πλησμονῆς ἀπὸ χαρά.

Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

"Όχι να Τον παρακαλέσεις για την φτώχεια σου, για τη μάνα σου, για την αρρώστια σου, για την επιτυχία σου..Όχι!"
«Ο Χριστός δέχεται τα εκατό, δέχεται και τα τριάντα, δέχεται και τα πέντε που θα Του δώσεις.
Αν δεν μπορείς να Τον θυμηθείς χίλιες φορές, εκατό φορές, πενήντα φορές την ημέρα, θυμήσουτον δέκα φορές και πες του με αγάπη: «Χριστέ μου!»
Όχι να Τον παρακαλέσεις για την φτώχεια σου, για τη μάνα σου, για την αρρώστια σου, για την επιτυχία σου..Όχι!
Να Τον παρακαλέσεις να μπει στην καρδιά σου.
Δεν μπορείς δέκα φορές την ημέρα;
Πέντε φορές δεν μπορείς;
Αν το νοιώσεις και Τον καλείς έστω δυο φορές την ημέρα, θα γλυκαθείς και θα Τον ζητάς δέκα φορές, ύστερα είκοσι φορές, και ύστερα θα αρχίσεις να Τον νοιώθεις στην καρδιά σου».
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Να προσεύχεσθε αδιάκοπα.
Να ευχαριστήτε
το Θεό για τα πάντα.
Να είστε χαρούμενοι.
Μήν αφήσετε να κυριευθήτε
από πνεύμα απογοητεύσεως.
Σας εμπιστεύομαι στο Θεό και στην
Υπέραγία Μητέρα του.
Μη φοβάστε τίποτε.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ