"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ἀφιέρωσε μισὴ ὥρα τὸ 24ωρο γιὰ νὰ λὲς τὴν εὐχούλα.
Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!
Ὅποτε μπορείς. Καλύτερα τὸ βράδυ.
Νὰ τὴν λὲς χωρὶς νὰ κρατᾶς κομποσχοίνι.
Ικετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα.
Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!
Καλλιέργησε αὐτὸ καὶ θὰ δεῖς τί καρπὸ θὰ βγάλει. Ἀπὸ μισὴ ὥρα, θὰ γίνει μία ὥρα. Καὶ πρόσεξε ἐκείνη τὴν ὥρα. Ἢ τὸ τηλέφωνο θὰ χτυπήσει, ἢ αὐτὴ τὴν δουλειὰ πρέπει νὰ τὴν κάνω τώρα, ἢ ὕπνος θὰ σοῦ ἔρθει, ἢ καμμιὰ βλασφημία θὰ σὲ κτυπήσει. Τίποτε! Κλεῖσε τὸ τηλέφωνο, τέλειωσε τὶς δουλειές σου καὶ κάνε αὐτὸ μισὴ ὥρα καὶ θὰ δεῖς.
Φύτεψες ἕνα δενδράκι κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό. Κυριε Ιησού Χριστέ ελέησον με!
Άγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης.

"Αγάπη είναι..."
Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις.
Αγάπη είναι να ακούσης με πόνο την στενοχώρια του άλλου.
Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πης με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζη κάποια δυσκολία.
Αγάπη είναι να συμμερισθής την λύπη του, να τον αναπαύσης στην δυσκολία του.
Αγάπη είναι να σηκώσης έναν βαρύ λόγο που θα σου πη.
Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.
Όταν πονάς εσωτερικά για τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί για την αγάπη σου και την καταλαβαίνει χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πάτερ, πώς θα καταλάβουμε ότι ο γάμος μας πάει καλά;
Πολλά ζευγάρια με ρωτούν με αγωνία αυτό το ερώτημα και προσπαθώ απλά να τους πω κάποιες διαγνωστικές συντεταγμένες ….
Όταν γελάτε συχνά μαζί ! Ο άνθρωπος που σε κάνει να χαμογελάς ακόμα και για μικρά πράγματα είναι ο άνθρωπος που κοιτάει μέσα σου βάθος, λεπτομέρεια και ουσία. Όταν το ζευγάρι χαμογελάει συχνά είναι ένδειξη πνευματικής υγείας.
Όταν στις διαφωνίες σας δεν έρχεται σαν αποτέλεσμα η διακοπή κοινωνίας αλλά η συνεχής επικοινωνία για να βρεθεί η χρυσή τομή. Μπορεί να διαφωνούμε αλλά θα αγωνιζόμαστε ποιός θα υποχωρήσει για να δώσει χαρά και ανάπαυση στον άλλον.
Όταν οι αγκαλιές είναι συχνές, όχι μόνο σε γιορτές αλλά σαν ανάγκη στοργής και αγάπης.
Όταν προσέχει ο ένας στον άλλον απλά και μικρά πράγματα και δεν το θυμάται μόνο σε γιορτές και γενέθλια. Να σεβαστώ τι ενοχλεί τον άλλον ώστε να το διορθώσω. Να θυμηθώ κάτι για να τον προστατέψω και να σεβαστώ την ελευθερία του.
Όταν δεν βλέπεις τον άλλον σαν αντίπαλο αλλά σαν συνοδοιπόρο. Όταν ο ένας αγκαλιάζει το λάθος του άλλου για να το διορθώσουμε μαζί και όχι να το παίρνουμε ως όπλο για να του επιτεθούμε σαν να είναι κάποιος αντίπαλος.
Όταν νιώθεις ότι ο άλλος σου λείπει ακόμα και όταν βρίσκεται στο άλλο δωμάτιο και λαχταράς να έρθει να τον δείς και πάλι, ακόμα και αν μένεις στο ίδιο σπίτι.
Όταν είσαι κουρασμένος να κάνετε προσευχή και να σου λέει “Δεν πειράζει, πήγαινε να ξεκουραστείς, θα προσευχηθώ εγώ για σένα”.
Όταν οι διαφωνίες, τα προβλήματα, οι πόνοι και οι δυσκολίες αντί να δημιουργούν ρήγματα, τοποθετούν γέφυρες και θεμέλια..
Όταν στο λεξιλόγιο των διαλόγων σας καταργηθεί το “εγώ” και το “εσύ” και βασιλεύει συνεχώς το “εμείς”. Το “εγώ” η μόνη θέση που μπορεί να έχει είναι στην εξής φράση : “Εγώ φταίω, συγγνώμη”.
Όταν σκοπό του γάμου έχετε θέσει τη Βασιλεία των Ουρανών και όχι τα Βασίλεια του κόσμου.
Τότε ο γάμος σας είναι σε καλό δρόμο….
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh. gr Λιγότερα
euxh.gr - Οδεύει καλά ο γάμος μας ;

https://www.youtube.com/watch?v=7Xmi6_XwSrY

“Πλημμύρισε” το Βελιγράδι για την Αγία Ζώνη

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικοὺς κρίκους τῆς ἁλυσίδας τοῦ αἰώνιου ἀνθρώπινου πεπρωμένου. Ἡ ἱστορία ἀρχίζει τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Θεὸς καλεῖ τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία στὸ εἶναι μὲ τὸν Παντοδύναμο δημιουργικό Του Λόγο. Ὁ κόσμος αὐτὸς τοποθετεῖται ἀπέναντι στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὸ δημιουργικὸ Λόγο καλεῖται ὄχι ἁπλῶς στὴν παροδικὴ ζωὴ ἀλλὰ στὸ νὰ παραμείνει αἰώνια μέσα στὴ χαρὰ καὶ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου του. Τὸ πεπρωμένο τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου γεννιέται μὲ μία προσφορὰ ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ μακαριότητα τῆς φιλίας μαζί Του μέχρι τὰ τέλη τῶν αἰώνων.
Ὅταν ὕστερα ὁ ἄνθρωπος ἀποσκίρτησε ἀπὸ τὸ Θεό, ὅταν ἐξ αἰτίας τῆς προδοσίας τοῦ ἀνθρώπου τὸ σύμπαν παραδόθηκε στὴ φθορὰ ὁ Θεὸς δὲν ἀπόσυρε τὴν ἀγάπη Του, δὲ μᾶς ἐγκατέλειψε. Ὁ Θεὸς δὲν ἔγινε ποτὲ ἕνας ἀπέξω γιὰ τὸν κόσμο Του, οὔτε στὶς ὧρες τῆς ζωῆς τοῦ Παραδείσου οὔτε καὶ στὰ χρόνια καὶ τοὺς αἰῶνες τῆς πτώσης. Ἐργαζόταν ἀδιάκοπα μέσα στὸν κόσμο ζωντανεύοντας στὶς ἀνθρώπινες καρδιὲς κάθε τι τὸ καλὸ καὶ ἀληθινό, στέλνοντας τοὺς φύλακές Του ἀγγέλους, τοὺς προφῆτες Του καὶ τοὺς ἀγγελιαφόρους τοῦ λόγου Του. Ὅταν τέλος ὡρίμασαν οἱ καιροί, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἰσῆλθε προσωπικὰ στὴ ζωὴ τοῦ κόσμου. Μὲ τὴν ἐνσάρκωσή Του ὁ Θεὸς εἰσῆλθε στὸ ἱστορικὸ πεπρωμένο τοῦ ἀνθρώπου διαγράφοντας ἔτσι τὴ διαχωριστικὴ γραμμὴ ἀνάμεσα στὸ ἱστορικὸ αὐτὸ πεπρωμένο καὶ τὴ Θεϊκὴ αἰωνιότητα. Ἕνωσε ἀκόμα μὲ τὸν Ἑαυτό Του, μὲ τὴ Θεϊκή Του φύση ὁλόκληρη τὴν κτίση Του – τὴν ἀνθρώπινή μας σάρκα τὴν ὁποία φόρεσε ὄχι γιὰ ἕνα ὁρισμένο χρονικὸ διάστημα ἀλλὰ γιὰ πάντα, τὴ γῆ μας, τὸ στερέωμα – καὶ ἀπέδειξε ἔτσι τὶς ὑπέροχές της ἰδιότητες καὶ τὴ δόξα της: τὸ κάθε θεϊκὸ δημιούργημα εἶναι ἱκανὸ ὄχι ἁπλῶς νὰ συναντήσει τὸ Θεὸ ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι πνευματοφόρο, Θεοφόρο.
Ὁ κτιστὸς κόσμος ὄχι μόνο δὲν καταστράφηκε ἀπὸ τὴν ἐπαφή του μὲ τὸ αἰώνιο καὶ τὴν ἕνωσή του μὲ τὴ θεϊκὴ φωτιὰ ἀλλὰ ἀντίθετα ἀναζωογονήθηκε, μεταμορφώθηκε καὶ πῆρε τὴν ἀληθινὴ ἀξιοπρέπειά του, εἰσῆλθε στὸ ἀληθινὸ πεπρωμένο τῆς Δημιουργίας. Οὔτε κι αὐτὸ ὅμως δὲ στάθηκε ἀρκετό. Ὅταν ὁ Χριστὸς μὲ τὸ θάνατό Του νίκησε τὸ θάνατο ἀναλήφθηκε στὸν οὐρανό· καὶ ἀνεβαίνοντας στὰ βάθη τῆς θεϊκῆς ἀκαταληψίας ὁ Κύριος πῆρε τὴν ἀνθρώπινή μας φύση, τὴ σάρκα ποὺ δέχτηκε ἀπὸ τὴν Παρθένο, τὴν ὕλη τοῦ κτιστοῦ κόσμου, μαζί Του μέσα στὸ Μυστήριο τῆς Τριάδας.
Ὁ Χριστὸς ἀναλήφθηκε στὸν οὐρανὸ τὴν ἡμέρα ἑνὸς εὐλογημένου καὶ ὑπέροχου χωρισμοῦ ὁ ὁποῖος ἀποδείχτηκε πὼς δὲν ἦταν μία ἀπομάκρυνση, διότι μὲ τὸ νὰ ἀναληφθεῖ στοὺς οὐρανοὺς ὁ Κύριος δὲν ἔφυγε μακριά μας. Ὁ οὐρανὸς δὲν εἶναι τὸ στερέωμα, μία ὁρισμένη ἀπόσταση ἀπὸ ἐμᾶς ἀλλὰ τὸ μυστήριο τῆς πανταχοῦ Θεϊκῆς Παρουσίας, ἡ δόξα τὴν ὁποία εἶχε ὁ Χριστὸς πρὶν ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου. Ὅταν δὲ ὁ Χριστὸς λέει: «εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. 16, 24), δὲ μᾶς λέει ἁπλῶς ὅτι κατὰ τὴ διάρκεια τῆς παροδικῆς ὕπαρξής μας ὀφείλουμε νὰ ἀποδεσμευτοῦμε ἀπὸ τὴν κάθε μορφὴ ἀγάπης τοῦ ἑαυτοῦ μας, νὰ δεχτοῦμε τὸ βάρος τῆς ἐπίγειάς μας ζωῆς καὶ νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε, πρῶτα ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἀπ’ ἐκεῖ στὴ Γεθσημανῆ καὶ τὴ δίκη καὶ τὸ σταυρό, οὔτε ἀκόμα μόνο ὅτι ἐκεῖνος ποὺ θὰ Τὸν ἀκολουθήσει μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ ἀναστηθεῖ καὶ πάλι τὴν ἔσχατη μέρα: ἀνοίγει μπροστὰ μας ἀκόμα μεγαλύτερες δυνατότητες. Καλούμαστε νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε καὶ σύμφωνα μὲ τὸ δικό Του λόγο (Ἰω. 17.24) νὰ εἴμαστε ἐκεῖ ποὺ εἶναι καὶ Ἐκεῖνος, μέσα στὴν αἰώνια δόξα τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ.
Ὕστερα ἀπὸ δέκα μέρες θὰ γιορτάσουμε τὴν Πεντηκοστή. Περιμένουμε πὼς θὰ μπορέσουμε νὰ δεχτοῦμε τὴ Δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ὅσον μὲ τὸ βάπτισμα ἔχουμε γίνει, μέχρις ἑνὸς ὁρισμένου σημείου τουλάχιστο, τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον γιὰ χρόνια τώρα παίρνουμε τὴ θεία Κοινωνία. Μέσω τῆς δωρεᾶς αὐτῆς ἡ ἀνανεωμένη μας ἀνθρωπότητα μπορεῖ νὰ πυρποληθεῖ μὲ τὴ φωτιὰ τῆς αἰώνιας ζωῆς.
Ἂς προετοιμαστοῦμε εὐλαβικὰ καὶ προσεκτικὰ ὥστε νὰ γίνει πράγματι δυνατὴ ἡ ἀνανέωση τῆς ζωογονητικῆς καὶ μεταμορφωτικῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἂς ἔλθουμε ἐκείνη τὴ μέρα στὴν ἐκκλησία ἕτοιμοι νὰ ξεκινήσουμε μέσα στὸ Χριστὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μία καινούρια ζωὴ καὶ νὰ γίνουμε πραγματικὰ καὶ ὄχι μόνο στὰ ὄνειρά μας αὐτὸ ποὺ ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας ὀνομάζει τὸ ζωντανὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸν «ὁλοκληρωμένο Χριστό», ὅπου ἐνοικεῖ ἡ πληρότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δεχόμενοι λοιπὸν τὸ Πνεῦμα αὐτὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς υἱοθεσίας ἂς γίνουμε – ὅπως λέει ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος τῆς Λυὼν μὲ ἀκόμη περισσότερη τόλμη – «ὁ Μονογενὴς Γιὸς τοῦ Θεοῦ μέσα στὸ Μονογενῆ». Εἴθε ἡ εὐλογία καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου νὰ εἶναι μὲ ὅλους μας.
Η Ανάληψη († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Οι Τούρκοι έμαθαν πως οι Έλληνες ήθελαν να πάρουν και το Ιερό Λείψανο του Αγ. Ιωάννου του Ρώσου και έκαναν επανάσταση. «Να μείνει εδώ», έλεγαν, «ποιος θα κάνει θαύματα μετά;»
{Όταν ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος μαρμάρωσε τους Τσέτες...}
"...Ήταν διαταγή λοιπόν από τις Τουρκικές αρχές να μην πάρουν το Ιερό Λείψανο από την εκκλησία, γιατί όπως ισχυρίζονταν πάντα, ο Άγιος είχε ζήσει στην πατρίδα τους και άρα τους ανήκε.
Είχαν καθορισθεί οι μέρες που θα έφευγε ο κάθε Έλληνας.
Την άλλη μέρα το πρωί που ήταν 10 Σεπτεμβρίου 1924 έφευγε ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος.
Τον βρήκαν και τον παρακάλεσαν να πάρει μαζί του τον Όσιο.
Αυτός με μεγάλη χαρά δέχτηκε.
Έτσι λοιπόν, την ίδια νύχτα, ο κλειδαράς άνοιξε την πόρτα, πήραν το σκήνωμα του Οσίου, το τύλιξαν με ένα κιλίμι που το έραψαν προσεκτικά γύρω - γύρω και το πέρασαν από το τελωνείο, λέγοντας ότι ήταν ρούχα και τρόφιμα.
Έτσι το σκήνωμα του Οσίου, ταξίδευσε στο λιμάνι της Μερσίνας.
Και από το λιμάνι της Μερσίνας, που είναι απέναντι από την Κύπρο, από εκεί έφυγαν και έκαναν την εισβολή στην Κύπρο.
Από εκεί έφυγε και το Κεφαλλονίτικο καράβι που μετέφερε τους πρόσφυγες με τον Άγιο, όπως σας είπα και πριν.
Όταν το καράβι βρισκόταν μεσοπέλαγα, κοντά στη Ρόδο συνέβη το εξής περίεργο περιστατικό.
Κάποια στιγμή και ενώ οι μηχανές δούλευαν στο φουλ, το καράβι σταμάτησε να προχωράει και περιστρεφόταν στο ίδιο σημείο.
Ο κυβερνήτης, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε καμιά βλάβη στο καράβι του, τρομοκρατήθηκε και ρώτησε τους υπευθύνους των προσφύγων:
«Κύριοι, μήπως έχετε τίποτα ιερό μαζί σας στο πλοίο»;
Του εξήγησαν ότι κάτω στο αμπάρι βρισκόταν το σκήνωμα του Όσιου Ιωάννου του Ρώσου και τότε ο κυβερνήτης διέταξε να μεταφερθεί αμέσως και να τοποθετηθεί στο σαλόνι.
Εκεί οι ιερείς που βρίσκονταν στο πλοίο έκαναν δέηση μπροστά στο σκήνωμα και αμέσως το καράβι άρχισε να ταξιδεύει ομαλά στη ρότα του, σε μια θάλασσα ήρεμη και γαλήνια..."
(στις φωτογραφίες, που θα δεις μέσα στην ανάρτηση, το σπίτι και το εσωτερικό του σπηλαίου- στάβλου, που έζησε σαν σκλάβος ο Αη Γιάννης μας...)
|δες αν θες, τα συγκλονιστικά που έλεγε για τον Όσιό μας ο π.Γεράσιμος Φωκάς...
https://amfoterodexios.blogspot.com/... ... st_50.html...

Το πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μετά την αντικανονική απομάκρυνσή του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου (25 Μαΐου 2026).
Ο Πανιερώτατος διακόπτει τη σιωπή ενός έτους και απευθύνεται προς το ορθόδοξο πλήρωμα με πόνο ψυχής αλλά και ακλόνητη πίστη. Αναφέρεται στο κλίμα πιέσεων, στις αόριστες κατηγορίες, στη στάση του Μακαριωτάτου, καθώς και στην απόφασή του να προσφύγει στα κρατικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.
«Ακόμη και ο μεγαλύτερος εγκληματίας δικάζεται και δεν καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες στις σύγχρονες δημοκρατίες».
Ως Συντονιστική Επιτροπή Πιστών Ι.Μ. Περιστερίου δηλώνουμε ότι στεκόμαστε προσευχητικά στο πλευρό του αδίκως διωκομένου αξίου Ιεράχου και Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικού.
https://www.youtube.com/watch?v=h3W3-ZsRBTE

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης…!!!
Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης αγαπούσε πολύ τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο, τον «Θείο Ιωάννη» όπως τον αποκαλούσε, και πάντα τον επισκέπτονταν για να πάρει την ΕΥΧΗ του!
Μάλιστα τον είχε δει πολλές φορές να φεύγει από τη λάρνακά του και να τρέχει για βοήθεια!
Κάποια μέρα ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, του είχε πει τα εξής:
- «Νομίζουν πως κοιμάμαι, ότι είμαι νεκρός, και δεν με υπολογίζουν οι Χριστιανοί!
Εγώ όμως είμαι ζωντανός! Τους πάντες βλέπω!
Το σώμα μου είναι μέσα, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από τη λάρνακά μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους, για να τους βοηθήσω! Πολύς ο πόνος!
Αυτοί δε με βλέπουν. Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε!
Και πάλι μπαίνω στη λάρνακά μου!
Αλλά, άκουσε Πάτερ μου να σου πω. Πολλή η αμαρτία στον κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία»!
- «Γιατί τα λες αυτά Άγιε μου; Δε βλέπεις πόσος κόσμος έρχεται στη Χάρη σου και σε προσκυνά»;
- «Πολλοί έρχονται, πάτερ Ιάκωβε, αλλά λίγα είναι τα τέκνα μου. Γι’ αυτό πρέπει να γίνει πόλεμος. Γιατί πολλή η αμαρτία στον κόσμο»!
- «Όχι, Άγιε μου. Από μικρό παιδί όλο σε πολέμους και ταλαιπωρίες βρέθηκα, στην Μικρά Ασία που γεννήθηκα αλλά και όταν ήλθαμε στην Ελλάδα. Ύστερα, Άγιε μου, αν γίνει έξαφνα ο πόλεμος θα χαθούν και Ψυχές πριν προφτάσουν να μετανοήσουν»!
- «Πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος», απάντησε λυπημένα με μια σταθερή φωνή ο Όσιος και συνέχισε ότι θα γίνουν ορισμένες πλημμύρες, πυρκαγιές και άλλες καταστροφές στην περιοχή της Εύβοιας και κάπου άλλα δεινά.
Όλα όσα είπε ο Όσιος στον Γέροντα εκείνο το βράδυ πράγματι συνέβησαν και συμβαίνουν…!!!
Άλλη φορά έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος στους Προσκυνητές του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου:
«Ακούτε τον θόρυβο μέσα από τη λάρνακα; Κουράστηκε ο Άγιος και αλλάζει πλευρό»…!!!
Βοήθεια όλων μας ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, ο Θαυματουργός, στο Προκόπι της Εύβοιας…!!!

Ο Ιησούς ειναι η ζωη των πιστών, γιατι ζωη χωρίς Χριστό ειναι θάνατος...
Αγιος Ιγνατιος ο Θεοφορος.

Ο Άγιος Απόστολος Παύλος προς τους Επισκόπους…!!!
«Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο Επισκόπους, ποιμαίνειν τὴν Εκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.
Εγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα, τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν»…!!! (Πραξ. 20, 28-30)
Μετάφραση
Προσέχετε λοιπόν στον εαυτόν σας, πως θα ζήτε. Προσέχετε δε πως θα φέρεσθε και τι θα διδάσκετε εις όλον το Πνευματικόν σας Ποίμνιον, στο οποίον το Πνεύμα το Άγιον σας έβαλε Επισκόπους, να ποιμαίνετε την Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού, την οποίαν αυτός ο Κύριος απέκτησε με το αίμα Του.
Διότι εγώ γνωρίζω τούτο· ότι μετά την έλευσίν μου αυτήν και την αναχώρησιν θα εισέλθουν μεταξύ σας Ψευδοδιδάσκαλοι και Αιρετικοί, σαν άγριοι λύκοι, οι οποίοι δεν θα λογαριάζουν καθόλου τα λογικά πρόβατα του Χριστού, αλλά θα προσπαθούν να τα παρασύρουν στις πλάνες τους και να τα κατασπαράξουν ψυχικώς!
Και από σας τους ίδιους θα εγερθούν Εγωπαθείς άνδρες, οι οποίοι θα διδάσκουν διεστραμμένες και ψευδείς διδασκαλίας, για να αποσπούν τους Πιστούς από τον ορθό δρόμο της σωτηρίας και να τους παρασύρουν με το μέρος τους και να τους κάνουν ιδικούς των οπαδούς…!!!