"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο όντως ισαπόστολος βασιλεύς, μπόρεσε στην εποχή του και επηρέασε και τα πρόσωπα και τα πράγματα κατά τρόπο θετικό. Και άλλαξε τον ρουν της ιστορίας και της πορείας της Οικουμένης”.
Άγιος Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως ο Θαυματουργός..

Ο Μέγας Κωνσταντίνος και οι Συνοδικοί Πατέρες της Α΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου (Νίκαια, 325 μ.Χ.)…!!!
Μπαίνοντας στην αίθουσα της Συνόδου ο Μέγας Κωνσταντίνος, άρχισε να χαιρετάει μειδιών τους Πατέρες. Όμως το μειδίαμά του πολύ γρήγορα χάθηκε από το πρόσωπό του. Έβλεπε μπροστά του ένα παράξενο θέαμα...!!!
Οι περισσότεροι Πατέρες, που ήρθαν να λάβουν μέρος στη Σύνοδο για να αντικρούσουν τις Αιρετικές Διδασκαλίες του Αρείου και των οπαδών του, ήταν λωβοί και ακρωτηριασμένοι. Άλλου του έλειπαν τα αυτιά, άλλου τα μάτια και άλλου η μύτη του.
Άλλος, τον χαιρέτησε με το αριστερό χέρι, γιατί το δεξί δεν υπήρχε πλέον...!!!
Ξαφνιάστηκε ο αυτοκράτορας και ρώτησε με κατάπληξη:
«Γιατί όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι που ήρθαν στη Σύνοδο είναι ακρωτηριασμένοι»…;;;
Ένας Αρχιερέας του απάντησε:
«Διότι, βασιλιά, έρχονται από τα Μαρτύρια! Όλοι αυτοί που βλέπεις είναι Μάρτυρες και Ομολογητές»…!!!
Συγκινήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος και δάκρυσε! Σηκώθηκε και πλησίασε τους λαβωμένους Επισκόπους … Γονάτισε και φίλησε τα παράλυτα πόδια τους, τις άδειες κόγχες των ματιών τους...!!!
Ο Άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος είπε:
«Ο Θεός με διάλεξε να υπηρετώ το Καλό, κι έχω καθήκον να φροντίζω όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν το θέλημά Του»…!!!
«Μόνον η Μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία»…!!!
«Και όλο τον πλούτο του κόσμου αν κερδίσουμε, και ολόκληρη τη γη αν αποκτήσουμε, δεν θα πάρουμε μαζί μας τίποτε περισσότερο από αυτό το τεμάχιο της γης. Αν το πάρουμε και αυτό»…!!!
«Ή δικαιοσύνη καί ή έπιείκια είναι προτιμότερη άπό τήν προσήλωση στόν τύπο τού νόμου»…!!!
«Σ' εμένα εμπιστεύτηκε ο Ύψιστος Θεός την επίγεια βασιλεία καί εγώ ανέθεσα σ' εσάς τις επιμέρους διοικήσεις. Προσέχετε, μην κάνετε κατάχρηση της εξουσίας. Μην αρπάζετε από τον φτωχό, μην κλέβετε τον ξένο πλούτο. Μην αδικείτε τους ταπεινούς. Μη συσσωρεύετε αγαθά για τον εαυτό σας, στερώντας τα από κάποιους άλλους. Θα δώσετε λόγο στον Βασιλέα Χριστό, καί αν ακόμα δε θα σας αντιληφθεί ο επίγειος βασιλεύς»…!!!
«Ὁ Χριστός παρέδωσε ἄριστη καί θαυμαστή διδασκαλία! Ποιός μπορεῖ νά θεωρήσει κάποιο ἀγαθό ἀνώτερο ἀπ' αὐτό, ἀπ' τό νά βραβεύει δηλαδή ὁ Θεός τή δικαιοσύνη καί νά ἐξομοιώνει μέ τόν Ἑαυτό Του τους ἄξιους τῆς διδασκαλίας Του, ἔτσι ὥστε νά ἐπικρατήσει αἰώνια εὐτυχία ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους;
Αὐτή εἶναι ἡ πιό λαμπρή νίκη, αὐτή εἶναι ἡ πιό ἀληθινή δύναμη, αὐτό εἶναι τό πιό μεγάλο ἔργο»…!!!
«Σέ Σένα Χριστέ, πού εἶσαι ὁ Σωτῆρας ὅλων μας, ἀπονέμουμε τά Νινητήρια»…!!!
Μέγας Κωνσταντίνος

Οι κληρικοι αφού αφιερώθηκαν στον Θεό ως μοναχοί και δεν νυμφευθηκαν για να αποκτήσουν δική τους οικογένεια,οφείλουν να έχουν καθημερινώς όλο και περισσότερο πόθο προς τον Θεό.Η προσευχή,η ησυχία,η γνώση του Θεού και της διδασκαλίας των Πατέρων,η άσκηση των αρετων αποτελούν το μέλημα κάθε καλού μοναχού.
Γερο Γαβριήλ ο Διονυσιατης

Δεν κοινωνούμε κάθε Κυριακή
επειδή είμαστε άξιοι…
Αν ήταν έτσι,
τότε οι Εκκλησίες θα έμεναν άδειες
και το Άγιο Ποτήριο
δεν θα τολμούσε κανείς να το πλησιάσει.
Γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να σταθεί
μπροστά στον Θεό
και να πει πως είναι καθαρός;
Ποιος μπορεί να πει
πως δεν έπεσε ποτέ,
πως δεν λύγισε,
πως δεν αμάρτησε,
πως δεν πλήγωσε
ή πως δεν πληγώθηκε;
Η Θεία Κοινωνία
δεν είναι αμοιβή των τελείων.
Δεν είναι μετάλλιο αρετής.
Δεν είναι δικαίωμα εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους “καλό”.
Η Θεία Κοινωνία
είναι έλεος Θεού.
Είναι το άγγιγμα του Χριστού
πάνω στην κουρασμένη ψυχή του ανθρώπου.
Είναι δύναμη
για εκείνον που παλεύει καθημερινά.
Είναι φως
για εκείνον που χάθηκε μέσα στο σκοτάδι.
Είναι ελπίδα
για τον απογοητευμένο.
Είναι στήριγμα
για εκείνον που λυγίζει.
Ο Χριστός γνώριζε πολύ καλά
πως είμαστε αδύναμοι.
Γνώριζε τις πτώσεις μας,
τους λογισμούς μας,
τις πληγές μας,
τα λάθη μας,
τις στιγμές που Τον ξεχνούμε.
Κι όμως…
δεν έκλεισε ποτέ την αγκαλιά Του.
Αντίθετα,
συνεχίζει να μας καλεί:
«Μετά φόβου Θεού,
πίστεως και αγάπης προσέλθετε».
Δεν λέει:
«Ελάτε μόνο όσοι είστε άγιοι».
Δεν λέει:
«Ελάτε μόνο όσοι δεν έχετε αμαρτίες».
Μας καλεί όλους.
Τους κουρασμένους.
Τους πονεμένους.
Τους πληγωμένους.
Τους ανθρώπους που πέφτουν,
αλλά δεν σταματούν να μετανοούν
και να σηκώνονται ξανά.
Γι’ αυτό,
όταν αισθάνεσαι ανάξιος,
μην απομακρύνεσαι από τον Χριστό.
Η αναξιότητα που συνοδεύεται από ταπείνωση
φέρνει τον άνθρωπο πιο κοντά στον Θεό
από την ψεύτικη “αξιότητα”
που γεννά υπερηφάνεια.
Να φοβάσαι περισσότερο
όχι όταν νιώθεις αμαρτωλός…
αλλά όταν πάψεις να αισθάνεσαι την ανάγκη του Θεού.
Γιατί τότε η καρδιά σκληραίνει.
Η Θεία Κοινωνία
είναι το φάρμακο της αθανασίας.
Είναι η παρουσία του ίδιου του Χριστού μέσα μας.
Είναι η στιγμή
που ο ουρανός αγγίζει τη γη
και ο άνθρωπος ενώνεται με τον Δημιουργό του.
Και κάθε φορά που πλησιάζουμε
με μετάνοια,
με δάκρυ,
με ταπείνωση,
με πίστη,
ο Χριστός δεν βλέπει μόνο τις αμαρτίες μας…
Βλέπει και τον αγώνα μας.
Βλέπει την προσπάθειά μας.
Βλέπει την επιθυμία μας να σωθούμε.
Και τότε,
σιγά σιγά,
η Χάρη Του
αρχίζει να αλλάζει την καρδιά.
Να μαλακώνει την ψυχή.
Να θεραπεύει πληγές.
Να δίνει ειρήνη.
Να φωτίζει τον νου.
Να κάνει τον άνθρωπο
λίγο περισσότερο άνθρωπο
και λίγο πιο κοντά στον Θεό.
Γι’ αυτό δεν κοινωνούμε
επειδή είμαστε άξιοι.
Κοινωνούμε
για να μπορέσουμε,
με το έλεος και τη Χάρη του Θεού,
κάποτε να γίνουμε.»
† π. Δημήτριος Αργύρης
Πρωτοπρεσβύτερος

Η πιο κοπιαστική από όλες τις σωματικές ασκήσεις είναι η αγρυπνία,σπάζει κοκκαλα. Η αγρυπνία με προσευχή μέσα στην υπακοή φυγαδευουν τα πιο σκληρά πάθη.
Οσ.Γερασιμος ο Υμνογραφος.

Για την αρετή χρειάζεται μόνο η θεληση μας.
Μ.Αντωνιος.

Οπως όσοι βρεθούν σε μολυσμενη ατμόσφαιρα οπωσδήποτε αρρωσταινουν έτσι και όσοι ζουν ανάμεσα σε αδιάφορους για την πίστη ανθρώπους,παίρνουν από την κακία τους.
Οσ.Νειλος ο Ασκητής.

Κάθε άνθρωπος, κάθε χριστιανός ορθόδοξος, προσέρχεται στον Θεό και Τον πλησιάζει, αφού πρώτα δοκιμασθεί δια «πυρός και ύδατος».
Εάν δεν περάση ο χριστιανός από καμίνι, στην αναψυχή δεν έρχεται.
Γι’ αυτό και ο καλός Θεός, ο οποίος «ετάζει καρδίας και νεφρούς» γνωρίζει πολύ καλά τι κρύβει ο καθένας μας μέσα στο βάθος της καρδιάς του από πλευράς εμπαθείας, από πλευράς χαρισμάτων και προθέσεων και ανάλογα επεμβαίνει, συνήθως με πικρά φάρμακα.
Πολλές φορές και με σταύρωση πραγματική, προκειμένου να μας ανορθώση ψυχικά, να μας κάνει ψυχικά υγιείς…
Έτσι ανεβαίνει και γίνεται κληρονόμος.
Ποίας βασιλείας;
Όχι επιγείου, όχι φθειρόμενης αλλά της αιωνίου άφθαρτου Βασιλείας.
Εμείς οί σημερινοί άνθρωποι έχουμε τους ίδιους πολέμους, γιατί είναι ίδια τα δαιμόνια, δεν έχουν αλλάξει.
Έρχονται, λοιπόν, και μας πολεμούν, όπως τους πατέρες τους παλαιούς.
Μα εκείνοι ήταν λεβέντες, γιατί νικούσαν και γινόντουσαν μεγάλοι.
Εμείς την πατάμε.
Μας φέρνουν λογισμούς π.χ. εναντίον του αδελφού μας και δεν τους πολεμούμε καθόμαστε και τους δεχόμαστε. Γιατί μου είπε ένα λόγο, γιατί με στραβοκοίταξε, γιατί δεν με εξυπηρέτησε πλέκουμε και πλέκουμε λογισμούς και λογισμούς. Και μετά τι γίνεται;
Πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Χάνουμε και τον καιρό μας κι ό διάβολος που είναι πάρα πολύ τεχνίτης, χαίρεται.
«Ας τον, λέει, τον χαζεύω τώρα».
Ό χρόνος περνάει και το κάθε τι άσχημο στεριώνει μέσα μας. Θα μεγαλώσει, θα μεγαλώσει και από μυρμηγκάκι θα γίνει λιονταράκι! Μετά θα γίνει λέοντας μεγάλος και όταν αντιληφθούμε, ότι πια μας έφερε βόλτα και μας έχει τυλίξει για τα καλά, θα σηκώσουμε το ανάστημα, δήθεν για να αντικρούσουμε, αλλά θα συναντήσουμε ισχύ λέοντος.
Και λέγει ό Όσιος Έφραίμ:
«Με λέοντα καταπιάστηκες να πολεμήσεις; Πρόσεξε να μη σου σύντριψη τα κόκαλα!».
Λέγει ό Αββάς Δωρόθεος:
«Και τι είναι ένας λόγος, που θα πω ή μία σκέψη να την σκεφθώ;
Ναι, αλλά ή μία σκέψης θα φέρει την άλλη και ό ένας λογισμός τον άλλο ή μία υποχώρησης την άλλη κι έτσι ,σιγά σιγά γίνεται ό άνθρωπος εμπαθής».
από το βιβλίο: Η τέχνη της Σωτηρίας
εκδ. Ιεράς Μονής Φιλοθέου

Ας γιατρεψουμε το πάθος της φιλοχρηματιας με την ακτημοσυνη.
Οσ.Νειλος ο Ασκητής

. η αλήθεια είναι στην Ορθοδοξία... Υπάρχουν πολλά φώτα, που βλέπει κανείς και εντυπωσιάζεται, μα ένα είναι το φως το αληθινόν... αξίζει να λατρέψει κανείς τον μόνον αληθινόν Θεόν, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν... Οι αλήθειες του Θεού, όπως τις έχει πει, από την αρχή, αυτές είναι. Δεν υπάρχουνε άλλες αλήθειες, νέες, επειδή ο κόσμος προόδεψε και η επιστήμη και οι άνθρωποι πήγανε στα άστρα…
Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός