Ψυχοφελή μηνύματα...

Καθημερινά πνευματικά μηνύματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Δὲν δίνεις στὸν φτωχό ;
Πρόσεχε ποιὸς σοῦ ζητᾶ πίσω ἀπ’ αὐτὸν καὶ σεβάσου Ἐκεῖνον ποὺ πραγματικὰ θὰ λάβει τὴν προσφορά σου· εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός.
Ὁ φτωχὸς ἁπλώνει τὸ χέρι, ἀλλὰ ὁ Θεὸς παίρνει.
Νοιῶσε σὲ τί σημεῖο συγκατέβηκε ὁ Δεσπότης σου, γιὰ νὰ σὲ ἀναγκάσει νὰ μὴν εἶσαι σκληρὸς κι ἀπάνθρωπος.
Πεινῶντα, λέγει, εἴδετέ με καὶ οὐκ ἐθρέψατε διψῶντα καὶ οὐκ ἐποτίσατε· ξένον καὶ οὐ συνηγάγετε γυμνόν καὶ οὐ περιεβάλετε καὶ τὰ λοιπά.
Δὲν δίνεις, λοιπόν, στὸν Χριστὸ ποὺ πεινᾶ;
Σὺ καὶ ὁ φτωχὸς τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ μαζὶ τὸ μεταλαβαίνετε ἀπὸ τὴν ἁγία τράπεζα, μαζί κοινωνεῖτε ἀπὸ τὸ ἅγιο ποτήριο.
Στά μεγάλα καὶ τὰ φρικτά μαζί σου κοινωνεῖ, κι ἀπὸ τὰ μικρὰ δὲν τοῦ δίνεις;
Η μήπως πρόκειται νὰ τοῦ δώσεις δικά σου;
Κι ἀπὸ τοὺς γονεῖς σου κι ἀπὸ τοὺς προγόνους σου ἂν τὰ ἔχεις κληρονομήσει, τοῦ Θεοῦ εἶναι.
Τὶ τὰ θάβεις στὴ γῆ;
Δῶσε στὸν πένητα κι ἔχεις φύλακά τους ἀσφαλῆ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο.
Δέν βλέπεις τοὺς γεωργούς τι κάνουν;
Πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει ν’ ἀγοράσει σπόρο, δίνει ἐνέχυρο τὰ ἴδια του τὰ ροῦχα καὶ παίρνει ἐκεῖνο ποὺ τοῦ χρειάζεται καὶ τὸ ἐμπιστεύεται στὴ γῆ. Συχνὰ τοῦ συνέβη ἡ κακοκαιρία νὰ μὴ τὸν ἀφήσει νὰ θερίσει τίποτε, κι ὅμως ἔχει ἐμπιστοσύνη πάντα κι ἐλπίδα στὴ γῆ.
Ὅτι λοιπὸν ἡ γῆ κάνει, δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κάνει κι ὁ Θεός ;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Απόσπασμα λόγου περί νηστείας και ελεημοσύνης.
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

«Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Αμήν».
Γιατί αρχίζει έτσι ο ιερεύς; Τι θέλει να πη;
Μπροστά μας ανοίγει ο Χριστός ένα εξαίσιο θέαμα.
Μπροστά μας παρουσιάζει μια ουράνια οπτασία.
Μπροστά μας ο Χριστός ανοίγει την βασιλείαν του.
Όπως πηγαίνεις σε ένα κατάστημα και σου ανοίγει ο έμπορος το τόπι του υφάσματος και το βλέπεις, το πιάνεις, δοκιμάζεις την αντοχή του, βλέπεις την ομορφιά του και λες αυτό θα αγοράσω, έτσι κάνει εκείνην την ώρα ο Χριστός.
Μπροστά στα μάτια μας ανοίγει την βασιλείαν του, να την δούμε, να την νοιώσωμε, να την χορτάσωμε και να πούμε: Αυτήν διαλέγω και εγώ για την ζωή μου.
Άραγε το νοιώθει η ψυχή μας αυτό;
Ο ιερεύς το καταλαβαίνει την ώρα εκείνην εις το θυσιαστήριον.
Κτυπά δυνατά η καρδιά του, πάει να τυφλωθή, όπως τυφλώθηκε ο Παύλος στον δρόμο προς την Δαμασκόν, όταν είδε τον Χριστόν.
(Πράξ. 9,3-9).
Τα μάτια του τα πνευματικά βλέπουν το εκθαμβωτικό φως του Θεού.
Γι’ αυτό γεμάτος έκστασι ξεσπά:
«Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».
Η δόξα σου στην βασιλεία σου, Χριστέ μου, γεμίζει τα πάντα.
Έχετε δει, όταν στολίζουν την νύφη για να την φωτογραφήσουν, πώς το μεγάλο πέπλο της πιάνει όλο το δωμάτιο και τα κράσπεδα του ιματίου της καλύπτουν το δάπεδο, για να δείξουν την δόξαν της και την ομορφιά της;
Έτσι ακριβώς η Εκκλησία του Χριστού την ώρα εκείνην απλώνεται εις όλον τον χώρο μπροστά στα μάτια μας.
Ποια είναι αυτή η ευλογημένη, η δοξασμένη, η τιμημένη, η ανώτερη από κάθε άλλο βασιλεία;
Είναι η βασιλεία των ουρανών, η βασιλεία του Θεού• είναι ο παράδεισος, εις τον οποίον μας έβαλε ο Χριστός• είναι η αγία μας Εκκλησία.
Βασιλεύς είναι ο τρισήλιος Θεός, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα.
Υπηρέται του βασιλέως είναι οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, θρόνοι, αρχαί, εξουσίαι, κυριότητες, δυνάμεις, τα πολυόμματα χερουβίμ και τα εξαπτέρυγα σεραφίμ.
Στρατηγοί του βασιλέως είναι οι άγιοι.
Βασίλισσα είναι η Κυρία Θεοτόκος.
Στρατιώτες πιστοί είναι οι χριστιανοί, όσοι είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν τον Χριστόν ό,τι και αν τους κοστίση, όλοι εκείνοι που είναι πρόθυμοι να φέρουν το τιμημένο όνομά του, όλοι εκείνοι που αποτελούν την Εκκλησίαν του.
Όλοι λοιπόν, ο Χριστός, οι άγιοι, η Θεοτόκος, οι άγγελοι, οι πιστοί όλων των αιώνων κατά την ώρα της λειτουργίας είναι μαζί μας.
Επομένως, όταν λέγη ο ιερεύς «Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός», ξεχνάει τον εαυτόν του, το σπίτι του.
Ξεχνάει τον κόσμο, όλα εκείνα που βλέπει, και προσηλώνει την καρδιά του και την σκέψι του σε εκείνα που καταλαβαίνει, τα μυστικά, τα αόρατα, που του παρουσιάζει μπροστά του ο Χριστός.
Γι’ αυτό ακριβώς, νοιώθοντας την δόξαν του Χριστού, του ουρανίου βασιλέως, με γόνατα που τρέμουν, με ψυχή που πάει να λυγίση κάτω από το βάρος της ευθύνης, με μάτια που διεισδύουν εις τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, τρεμάμενος λέγει•
«Ότι πρέπει σοι πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις»• σε εσένα, Χριστέ μου, που είσαι τόσο δοξασμένος, που δορυφορείσαι από τόσους αγίους και αγγέλους, σε εσένα αρμόζει η δόξα και η τιμή και η προσκύνησις.
Μπροστά μας λοιπόν ολόκληρη η Εκκλησία.
Μπροστά μας παρών αληθινά, ουσιαστικά, μυστικά ο Χριστός!
«Ου εισιν δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα» (Ματθ. 18, 20), εκεί ανάμεσά τους είμαι και εγώ, λέγει ο Χριστός.
Αυτό γίνεται την ώρα της λειτουργίας.
ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ο Σιμωνοπετρίτης
Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

"" Για μένα είχε πει: “Ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν”.»""
«Ήταν νύχτα ακόμη και απελάμβανα την επικοινωνία με τον Ιησού μου.
Δεν είχε αρχίσει η τρίτη της ημέρας.
Τότε σκέφτηκα:
“Όλα σιωπούν, όλα ησυχάζουν”.
Μα ένα ρίγος διέτρεξε ξαφνικά το σώμα μου.
Κατάλαβα ότι είχα κάνει λάθος.
Μου φάνηκε μέσα στην ησυχία ότι χίλιες χιλιάδες φωνές ακούστηκαν.
Πάλι σκέφτηκα:
πόσοι ταραγμένοι στα κρεβάτια του πόνου, μέσα στα σπίτια
ή στα νοσοκομεία,
τώρα που εγώ νόμιζα ότι όλα ηρεμούν,
δεν μπορούν να κλείσουν μάτι.
Ποιοι ενδιαφέρονται γι’ αυτούς;
Ποιοι αύριο θα πάνε να τους πουν,
με τη γλώσσα που εννοούν οι άρρωστοι,
ότι κάποιος τους αγαπάει και κάτι προσμένει από αυτούς;
Πόσοι γονείς τη στιγμή αυτή εφιαλτικά αγρυπνούν,
γιατί σε λίγες ώρες στόματα παιδιών πεινασμένα θα ανοίξουν, για να συνεχίσουν να παραμένουν πεινασμένα;
Ποιοι προσεύχονται γι’ αυτούς;
Πόσα εκατομμύρια ανθρώπων τούτη τη νύχτα σαν νεκροί κοιμούνται,
αλλά και σαν νεκροί, μόλις χαράξει,
θα σηκωθούν,
αφού κανείς ακόμη δεν τους το είπε ότι κάποιος,
για χάρη τους,
σε έναν Σταυρό ανέβη, για να γίνουν αυτοί τέκνα Αναστάσεως.
Ποιοι θα τους μεταφέρουν το μήνυμα αυτό της χαράς,
που ίσως δεν το περιμένουν,
αλλά τόσο το χρειάζονται;
Τέλος, πόσοι νέοι, νυχτωμένοι τώρα που εγώ δεν ακούω τίποτε, τρεκλίζουν μέσα στα πολύφωτα σαλόνια;
Ποιοι θα τους δείξουν ότι δεν είναι εκεί αυτό που ζητούν;
Όλα φαίνεται ότι σιωπούν,
κι όμως όλα φωνάζουν.
Κραυγές πλέον ακούνε τα αυτιά μου
— της ψυχής μου τα αυτιά — αγωνίας, προσμονής, αναζητήσεως φωνές ηχούν.
Τις ακούω.
Παρ’ ολίγον να τις λησμονούσα,
φτωχιά καρδιά
που είμαι!
Το πιστεύω ότι και όταν δείχνουν πως με διώχνουν αυτοί
οι άνθρωποι,
στην πραγματικότητα
με καλούν.
Κι εγώ, απεσταλμένος εκείνου του Πατρός μου, και όταν αγρυπνώ καθεύδω.
Για μένα είχε πει: “Ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν”.»
Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

«Ο διάβολος λυσσάει τη Σαρακοστή των Χριστουγέννων»
Ένα πράγμα να θυμάστε.
Να αποφεύγετε τις κακοτοπιές.
Και όταν κάποιο πρόβλημα εμφανίζεται ή τα πνεύματα με τους γύρω σας οξύνονται, να κάνετε Αγάπη και να επικαλείστε τη βοήθεια του Θεού λέγοντας την Ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με”.
Αυτός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς πώς θα χειριστεί τα προβλήματά μας και πώς τα εμπόδια θα εξαφανιστούν από τον δρόμο μας με τη δική Του παρέμβαση.
Όσιος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Αρχιμανδρίτης π.Αθανασιος Σύρος.Ιερας Μονής Παναγίας Ελεούσας Ξυνιάδας Δομοκού Φθιώτιδας.
Κάντε το σπίτι σας Μοναστήρι .Η ελεημοσύνη σώζει την ψυχή του ανθρώπου.
Με λόγια απλά χριστιανικά και ανθρώπινα .Ας φροντίσουμε την ψυχή μας .Έρχονται Χριστούγεννα ,αρχίζει η νηστεία των Χριστουγέννων τις 15 Δεκεμβρίου .Ας φροντίσουμε την ψυχή μας δίνοντας ελεημοσύνη σε όσους το έχουν ανάγκη.Και η ελεημοσύνη μας να είναι μυστική !!! Συμβουλευτείτε τον πνευματικό σας, και αν δεν έχετε , κάντε ζητήσετε το στην προσευχή σας ,και θα σας φανερώσει.Δώστε αγαπη .
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Η σχέση μας με τον ιερέα δεν πρέπει να είναι μονόδρομος.
Δεν είναι μόνο εκείνος που προσεύχεται για εμάς, αλλά κι εμείς που καλούμαστε να προσευχόμαστε γι’ αυτόν. Δεν είναι μόνο εκείνος που μας παρηγορεί, αλλά κι εμείς που μπορούμε να του προσφέρουμε έναν λόγο αγάπης. Δεν είναι μόνο εκείνος που μας σηκώνει όταν πέφτουμε, αλλά κι εμείς που μπορούμε, με τη διακριτικότητα και την κατανόησή μας, να του δώσουμε τη δύναμη να συνεχίσει.
Η ιεροσύνη είναι χάρισμα και διακονία. Είναι μια ιδιαίτερη κλήση και μια ευθύνη που δεν μετριέται μόνο με όσα βλέπουμε να τελούνται μπροστά στην Αγία Τράπεζα και στο Ναό, αλλά και με όσα αθόρυβα σηκώνει ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Και ο ιερέας, χωρίς να παύει να είναι φορέας αυτής της μεγάλης δωρεάς, παραμένει ένας άνθρωπος που πορεύεται, αγωνίζεται, πέφτει και σηκώνεται, όπως όλοι μας.
Το ζητούμενο δεν είναι να πάψουμε να βλέπουμε στον ιερέα τον λειτουργό των Μυστηρίων, αλλά να μάθουμε να βλέπουμε και τον άνθρωπο. Να μην απαιτούμε από εκείνον να είναι ακούραστος, αλάνθαστος και πάντοτε δυνατός, αλλά να του «επιτρέπουμε» να είναι ανθρώπινος. Να μην ξεχνάμε ότι η αγάπη προς τον ιερέα δεν σημαίνει εξιδανίκευση ούτε δικαιολόγηση κάθε λάθους του· σημαίνει σεβασμό, διάκριση, συγχώρηση και έμπρακτο ενδιαφέρον.
Γιατί η Εκκλησία δεν είναι μια κοινότητα ανθρώπων που ζητούν μόνο να αγαπηθούν, αλλά μια οικογένεια που μαθαίνει να αγαπά αμοιβαία.
Και ίσως χρειάζεται να ξαναδούμε λίγο βαθύτερα τη σχέση μας με τον ιερέα. Να μην τον αναζητούμε μόνο όταν έχουμε ανάγκη από έναν «δωρεάν ψυχολόγο» για να ακούσει τα προβλήματά μας, από έναν εξομολόγο για να μας καθοδηγήσει, από έναν άνθρωπο που θα μας στηρίξει στις δυσκολίες μας ή ακόμη και από κάποιον που θα μας βοηθήσει στις υλικές και οικονομικές μας ανάγκες.
Ασφαλώς, όλα αυτά μπορεί να αποτελούν πλευρές της διακονίας του, όμως ο ιερέας δεν εξαντλείται στους ρόλους που εμείς του αναθέτουμε, ούτε μετριέται με βάση όσα μπορεί να μας προσφέρει. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: είναι ο πνευματικός μας πατέρας.
Και η πατρική σχέση δεν είναι μια σχέση συναλλαγής, όπου θυμόμαστε τον άλλον μόνο όταν τον χρειαζόμαστε, αλλά μια σχέση εμπιστοσύνης, αγάπης, σεβασμού και αμοιβαίας ευθύνης.
Να μάθουμε, λοιπόν, να βλέπουμε στον ιερέα όχι μόνο εκείνον που καλείται να είναι δίπλα μας, αλλά και έναν άνθρωπο με τον οποίο πορευόμαστε μέσα στην ίδια εκκλησιαστική οικογένεια. Να ενδιαφερόμαστε όχι μόνο για το αν είναι διαθέσιμος για εμάς, αλλά και για το αν είναι καλά ο ίδιος. Να μπορούμε να τον πλησιάζουμε και χωρίς να ζητάμε κάτι, να του προσφέρουμε έναν καλό λόγο χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση, να μοιραζόμαστε μαζί του όχι μόνο τις ανάγκες μας, αλλά και την αγάπη μας. Γιατί ο πνευματικός πατέρας δεν είναι ένας άνθρωπος που υπάρχει απλώς για να καλύπτει τα κενά της δικής μας ζωής· είναι ένας άνθρωπος που μας συνοδεύει στην πορεία της πίστης και της σωτηρίας, και που έχει κι εκείνος ανάγκη να αισθάνεται ότι αποτελεί μέρος μιας οικογένειας που τον νοιάζεται.
Κάτω από το ράσο λοιπόν δεν υπάρχει ένας άνθρωπος διαφορετικός από εμάς. Υπάρχει ένας αδελφός μας. Ένας άνθρωπος που έχει ανάγκη από την ίδια αγάπη που κι εμείς αναζητούμε.
Δεν πρέπει, βέβαια, μέσα από όλα αυτά να ξεχνάμε πόσο μεγάλη και ιερή είναι η δωρεά της ιεροσύνης για τη ζωή των πιστών. Η ιεροσύνη δεν είναι ένας απλός θεσμός, ούτε μια ανθρώπινη ιδιότητα, αλλά ένα ανεκτίμητο χάρισμα του Θεού, μέσα από το οποίο τελούνται τα Άγια Μυστήρια, μεταδίδεται η χάρη Του και ο άνθρωπος συναντά τον Χριστό μέσα στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.
Ο χριστιανός τιμά την ιεροσύνη, σέβεται τον ιερέα και αναγνωρίζει την αναντικατάστατη διακονία του, όχι επειδή ο ιερέας είναι αναμάρτητος ή υπεράνω των άλλων ανθρώπων, αλλά επειδή μέσα από τη διακονία του υπηρετεί ένα έργο που δεν είναι δικό του, αλλά του ίδιου του Θεού. Έχουμε ανάγκη την ιεροσύνη, γιατί έχουμε ανάγκη τα Μυστήρια, έχουμε ανάγκη τη Θεία Ευχαριστία, την εξομολόγηση, το βάπτισμα, το χρίσμα, την ευλογία και την παρουσία της χάριτος του Θεού στη ζωή μας.
Η ιεροσύνη δεν είναι απλώς απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία μιας ενορίας· είναι οργανικά συνδεδεμένη με τη μυστηριακή ζωή και την πορεία της Εκκλησίας προς τη σωτηρία. Και ακριβώς γι’ αυτό ο σεβασμός προς την ιεροσύνη δεν αναιρεί την ανθρώπινη διάσταση του ιερέα, αλλά μας βοηθά να κατανοήσουμε ακόμη βαθύτερα το μέγεθος της διακονίας που του έχει εμπιστευθεί ο Θεός.
Και ο πιο όμορφος τρόπος να τιμήσουμε την ιεροσύνη είναι να αγαπήσουμε τον άνθρωπο που τη διακονεί.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Πόσο συχνά προσπερνάμε την ομορφιά της ζωής μας χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε;
Πόσες φορές άραγε είμαστε καλά, αλλά δεν το αναγνωρίζουμε; Πάντα ψάχνουμε μια αφορμή να στενοχωρηθούμε, κάτι που μας λείπει, κάτι που δεν πήγε όπως θέλαμε. Εστιάζουμε σε όσα δεν έχουμε, σε όσα μας πληγώνουν, σε όσα μας αγχώνουν, και ξεχνάμε να δούμε όλα εκείνα που ήδη έχουμε και αξίζουν.
Περνούν οι μέρες μας κοιτάζοντας όσα μας λείπουν, αντί να χαρούμε όσα υπάρχουν στη ζωή μας. Συγκρίνουμε τη δική μας πραγματικότητα με των άλλων, ζηλεύουμε αυτά που έχουν, αναζητάμε διαρκώς κάτι περισσότερο και ξεχνάμε πως κάποτε ευχόμασταν να έχουμε όλα όσα σήμερα θεωρούμε δεδομένα. Δεν βλέπουμε την αγάπη που έχουμε δίπλα μας, τους ανθρώπους μας, την υγεία μας, τις μικρές καθημερινές στιγμές που μας γεμίζουν. Και μέσα σε αυτή τη διαρκή αναζήτηση του «κάτι παραπάνω», χάνουμε την ομορφιά του «έχω ήδη τόσα».
Δεν σημαίνει πως όλα στη ζωή μας είναι τέλεια. Σημαίνει όμως πως δεν χρειάζεται να περιμένουμε να γίνουν όλα τέλεια για να νιώσουμε ευγνωμοσύνη και χαρά. Ίσως τελικά να είμαστε πολύ πιο καλά απ’ όσο νομίζουμε. Αρκεί να σταματήσουμε για λίγο, να κοιτάξουμε γύρω μας και να το αναγνωρίσουμε.
Η ευτυχία πολλές φορές δεν λείπει από τη ζωή μας… απλώς δεν της δίνουμε σημασία.
Ας πάψουμε λοιπόν να ζούμε αχάριστα. Διότι περί αυτού πρόκειται. Κι ας βάλουμε στη ζωή μας την ευγνωμοσύνη!
Μια ευγνωμοσύνη που πηγάζει από τη συνειδητοποίηση ότι η ζωή μας μπορεί να έχει δυσκολίες, αλλά έχει και ευλογίες, μπορεί να έχει μέριμνες, αλλά έχει και χαρές, μπορεί να έχει στερήσεις, αλλά έχει και τόσα όμορφα που αξίζει να αναγνωρίζουμε και να εκτιμούμε.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Να μην καταντήσουμε ποτέ να είμαστε άνθρωποι που γνωρίζουμε τον δρόμο προς τον ναό, αλλά προσπερνάμε τον αδερφό μας στον δρόμο της ζωής. Να έχουμε μάτια που αναγνωρίζουν την ανάγκη, καρδιά που συμπονά, χέρια που αγκαλιάζουν και μυαλό που νοιάζεται πέρα από τον εαυτούλη μας.
Τελικά, τι έχει αξία στην πνευματική ζωή και πώς φαίνεται όντως ότι βαδίζουμε σωστά;
Από τον τρόπο που φερόμαστε στον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας. Από το αν μπορούμε να σταθούμε για λίγο, να ακούσουμε χωρίς να κρίνουμε, να προσφέρουμε χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση, να συγχωρήσουμε χωρίς να κρατάμε λογαριασμό.
Γιατί η πνευματική ζωή δεν μετριέται μόνο με το πόσες φορές ανάβουμε το καντηλάκι μας, πόσες προσευχές λέμε ή πόσο συχνά περνάμε το κατώφλι μιας εκκλησίας. Μετριέται και με το πόση αγάπη χωράει η καρδιά μας, πόση καλοσύνη έχουν οι πράξεις μας και πόση ανθρωπιά διατηρούμε ακόμη και όταν κανείς δεν μας βλέπει.
Δεν γίνεται να μιλάμε για τον Θεό και να αδιαφορούμε για τον άνθρωπο. Δεν γίνεται να ζητάμε το έλεός Του και να είμαστε αμείλικτοι με τους άλλους. Δεν γίνεται να προσευχόμαστε για αγάπη και να σκορπάμε γύρω μας πίκρα, εγωισμό και σκληρότητα.
Ο Χριστός δεν μας ζήτησε να φαινόμαστε «άγιοι».
Μας κάλεσε να αγαπάμε.
Και η αγάπη αυτή δεν αποδεικνύεται πάντα στα μεγάλα και εντυπωσιακά, αλλά κυρίως στα μικρά και καθημερινά.
Ο πιο αληθινός δρόμος προς τον Θεό περνά μέσα από τον άνθρωπο. Γιατί κάθε φορά που σκύβουμε με αγάπη πάνω στον πόνο του αδελφού μας, κάθε φορά που δεν προσπερνάμε την ανάγκη του, κάθε φορά που επιλέγουμε την ευσπλαχνία αντί για την αδιαφορία και την επιείκεια αντί της κατάκρισης, κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στον Θεό.
Ας μη μας απασχολεί μόνο αν πηγαίνουμε στην εκκλησία, αλλά και αν ο Χριστός γίνεται ορατός μέσα από τη ζωή μας.
Γιατί στο τέλος δεν θα έχει τόση σημασία πόσο καλά μάθαμε τον δρόμο προς τον ναό, όσο το αν, περπατώντας τον, μάθαμε να μη χάνουμε τον άνθρωπο.
Το θέμα δεν είναι απλά να είμαστε καλοί άνθρωποι.
Αλλά να γίνουμε και καλοί συνάνθρωποι.
Υ.Γ.: Αύριο θα ακούσουμε την παραβολή του καλού Σαμαρείτη.
Ενός ανθρώπου που δεν έψαχνε τον «πλησίον» του.
Αλλά έγινε ο ίδιος «πλησίον» για τον άνθρωπο.
Έγινε συνάνθρωπος.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Να μιλάς στον Θεό με δικά σου λόγια και να Του ζητάς βοήθεια
Έχεις ακόμη ανησυχίες. Πες μου, από που θα μπορούσαν να προέρχονται; Όλα τα εξωτερικά πάνε καλά. Όλα τα εσωτερικά τα έχεις επανεξετάσει και τακτοποιήσει. Την απόφασή σου την έχεις πάρει. Από που, λοιπόν, προέρχονται αυτές οι ανησυχίες;
Όλες είναι από τον εχθρό. Όλες. Από πουθενά αλλού.
Τι άλλο θα μπορούσε να συμβαίνει; Μήπως σκέφτεσαι να φτιάξεις τη ζωή σου μόνη σου, με τις δικές σου ικανότητες και προσπάθειες; Αν πραγματικά αυτό σκέφτεσαι, σε συμβουλεύω ν’ αλλάξεις αμέσως γνώμη, αλλιώς δεν θ’ απαλλαγείς από τη σύγχυση και την ταραχή.
Εξέτασε πάλι τον εαυτό σου ή θυμήσου ο,τι σου έχω υποδείξει και ο,τι έχει συμβεί μέσα σου σ’ όλη τη διάρκεια της αλληλογραφίας μας. Θυμήσου, επίσης, ποιά ήταν η έκβαση των προβληματισμών σου για τη ζωή. Τέλος, δώσε στην αυτοεξέτασή σου τέτοια κατεύθυνση, ώστε να καταλήξει σε μια σταθερή απόφαση αμετάκλητης εναποθέσεως του μέλλοντός σου στα χέρια του Θεού.
Αφού, λοιπόν, πάρεις αυτή την απόφαση, προσευχήσου στον Κύριο ολόθερμα. «Το μέλλον μου», πες Του, «το αφήνω με εμπιστοσύνη στα χέρια Σου. Όπως ξέρεις και όπως θέλεις, Κύριε, κατεύθυνε τη ζωή μου, μ’ όλα τα απρόοπτα και μ’ όλες τις δυσκολίες της. Από δω κι εμπρός δεν θα μεριμνώ και δεν θ’ ανησυχώ πια για τον εαυτό μου. Μια φροντίδα μόνο θα έχω, να κάνω πάντα ο,τι είναι ευάρεστο σ’ Εσένα».
Έτσι να Του μιλήσεις, αλλά και έμπρακτα να Του αποδείξεις ότι έχεις ολοκληρωτικά αφεθεί στα χέρια Του, ότι δεν ανησυχείς για τίποτα, ότι αποδέχεσαι ήρεμα και αγόγγυστα οποιαδήποτε κατάσταση, ευχάριστη ή δυσάρεστη, με την πεποίθηση ότι έχει παραχωρηθεί από τη θεία Πρόνοια. Μοναδική σου μέριμνα ας είναι η ακριβής τήρηση των εντολών του Θεού σε κάθε περίσταση.
Ύστερ’ από μια τέτοια εσωτερική τοποθέτηση, όλες οι ανησυχίες σου θα εξανεμιστούν. Ανησυχείς για τον εαυτό σου τώρα, καθώς θέλεις όλες οι περιστάσεις να συντείνουν στην εκπλήρωση του δικού σου σκοπού. Και επειδή, φυσικά, όλα δεν γίνονται σύμφωνα με το θέλημά σου, ταράζεσαι και στενοχωριέσαι – «Αυτό δεν έγινε έτσι, εκείνο δεν έγινε αλλιώς». Αν, όμως, αναθέσεις τα πάντα στον Κύριο με εμπιστοσύνη και δεχθείς πως ο,τι συμβαίνει προέρχεται απ’ Αυτόν για το καλό σου, τότε δεν θ’ ανησυχείς πιά καθόλου. Θα κοιτάς μόνο γύρω σου, για να δείς τι σου στέλνει ο Θεός, και θα ενεργείς σύμφωνα μ’ αυτό που στέλνει.
Κάθε κατάσταση μπορεί να υπαχθεί σε κάποια θεία εντολή. Να ενεργείς, λοιπόν, σύμφωνα με τη σχετική εντολή, επιδιώκοντας την ευαρέστηση του Θεού και όχι την ικανοποίηση των δικών σου επιθυμιών. Προσπάθησε να καταλάβεις τι λέω και αποφάσισε να το εφαρμόσεις. Δεν θα το κατορθώσεις, βέβαια, από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται αγώνας γι’ αυτό, αλλά και προσευχή.
Ζητώ από τον Κύριο να σε λυτρώσει από την κατάθλιψη, που θεωρείς αφόρητη, αλλά μόνο αν αυτό είναι σύμφωνο με το άγιο θέλημά Του και απαραίτητο για τη σωτηρία σου. Θα σε λυτρώσει, δίχως άλλο, στην ώρα που πρέπει. Οπλίσου με πίστη και υπομονή.
Βλέπουμε πόσο γρήγορα μεταβάλλονται οι συνθήκες της ζωής μας. Όλα αλλάζουν ακατάπαυστα. Έτσι θ’ αλλάξει και η ψυχική σου κατάσταση. Θα έρθει μία μέρα που, απαλλαγμένη πια από το πλάκωμα, θ’ αναπνέεις ελεύθερα και θα φτεροκοπάς όπως η πεταλούδα πάνω από τα λουλούδια. Πρέπει μόνο να σηκώσεις με υπομονή την τωρινή δυσκολία για όσον καιρό παραχωρήσει ο Θεός.
Όταν η νοικοκυρά βάλει μια πίτα στο φούρνο, δεν τη βγάζει ώσπου να βεβαιωθεί πως είναι ψημένη. Ο Νοικοκύρης του σύμπαντος σ’ έχει βάλει μέσα σ’ ένα φούρνο και σε κρατάει εκεί ώσπου να ψηθείς. Κάνε υπομονή, λοιπόν, και περίμενε. Δεν θα μείνεις στο φούρνο ούτ’ ένα λεπτό περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Μόλις είσαι έτοιμη, θα σε βγάλει ο Κύριος έξω. Αν, όμως, μόνη σου πεταχτείς έξω, θα είσαι σαν τη μισοψημένη πίτα.
Πρέπει επίσης να σου πω, ότι, σύμφωνα με την πίστη μας, όποιος υπομένει αγόγγυστα τις δυσκολίες, πιστεύοντας ότι τις παραχωρεί ο Θεός για το καλό του, είναι ισότιμος με τους μάρτυρες. Αυτό να το θυμάσαι πάντα, για να παρηγοριέσαι.
Είναι αδύνατο να ζήσεις χωρίς συναισθήματα και συγκινήσεις, αλλά δεν είναι σωστό να υποκύπτεις σ’ αυτά. Πρέπει να τα συγκρατείς με τη λογική και να τους δίνεις τη σωστή κατεύθυνση. Είσαι ευαίσθητη και ευσυγκίνητη. Η καρδιά σου ξεχειλίζει και χύνεται μέσα στο κεφάλι σου.
Προσπάθησε ν’ αποκτήσεις αυτοκυριαρχία. Σου έχω γράψει ήδη τι να κάνεις: Να σκέφτεσαι προκαταβολικά που βρίσκεται το πιθανό ερέθισμα για κάθε συναίσθημα. Και, όταν το εντοπίζεις, να είσαι σε επιφυλακή, για ν’ αντιλαμβάνεσαι οποιαδήποτε συναισθηματική ταραχή της καρδιάς, ή να κρατάς την καρδιά σου κάτω από τον σταθερό έλεγχο του νου. Χρειάζεται ν’ ασκηθείς σ’ αυτό. Με την εξάσκηση είναι δυνατό ν’ αποκτήσεις πλήρη αυτοκυριαρχία.
Όλα πάντως προέρχονται από τον Θεό. Γι’ αυτό ας στρεφόμαστε σ’ Εκείνον με την προσευχή. Και όμως, γράφεις ότι δεν προσεύχεσαι. Τι είναι τούτο πάλι; Μήπως έγινες άθεη; Τι πάει να πει δεν προσεύχεσαι; Μπορεί να μη λες τις τυπικές προσευχές, αλλά ν’ απευθύνεσαι στον Θεό με δικά σου λόγια και να Του ζητάς βοήθεια. «Κοίτα, Κύριε, τι συμβαίνει μ’ εμένα. Ετούτο κι εκείνο… Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Βοήθησέ με, πολυεύσπλαχνε!». Να Του μιλάς για κάθε σου ανάγκη, ακόμα και την πιο μικρή, και να Τον παρακαλάς για διαρκή ενίσχυση. Αυτή η προσευχή είναι η πιο γνήσια.
Γιατί ακούς εκείνον που σε αποτρέπει από την προσευχή; Δεν καταλαβαίνεις ότι κι αυτό είναι δουλειά του εχθρού; Ναι, αναμφίβολα είναι. Ψιθυρίζει στο αυτί σου: «Μην προσεύχεσαι!». Και μερικές φορές, αφού κυριαρχήσει σ’ ολόκληρο το σώμα σου, σε ρίχνει στο κρεβάτι και σε αποκοιμίζει. Δικά του τεχνάσματα είναι όλα τούτα. Μα ενώ ο πονηρός κάνει τη δουλειά του, πασχίζοντας να σε αποσπάσει από το καλό σου έργο, πρέπει κι εσύ να κάνεις τη δική σου δουλειά, επιμένοντας σ’ αυτό το έργο ως το τέλος.
Οπλίσου, όπως τόσες φορές σου έχω πει, με θάρρος και μην ακούς τον εχθρό. Καμιά προσοχή μη δίνεις στους ψιθυρισμούς του. Και επιπλέον, θύμωσε! Θυμώνοντας εναντίον του, είναι σαν να τον χτυπάς κατάστηθα. Αμέσως γίνεται καπνός.
Σου εύχομαι μ’ όλη μου την καρδιά να βρείς τελικά την ειρήνη. Ο Θεός βοηθός!
Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
Ο Δρόμος της Ζωής
Ι.Μ. Παρακλήτου
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 55560
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: Ψυχοφελή μηνύματα...

Δημοσίευση από toula »

Ο Θεός να φυλάει κάθε χριστιανό από την αδυναμία
Η ζωή χωρίς προσπάθεια δεν είναι ζωή, είναι κάτι τερατώδες. Είναι καθήκον κάθε ανθρώπου να αγωνίζεται αδιάκοπα και αδιάπτωτα ενάντια στην αδράνεια της σάρκας. Ο Θεός να φυλάει κάθε χριστιανό απ’ αυτήν την αδυναμία.
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Μηνύματα”