Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Νηστεία των Χριστουγέννων...
Να πεινάσουμε από τον κόσμο ώστε να χορτάσουμε Θεό.
Σαράντα μέρες αγωνίας και αναμονής, όπως ο πατέρας περιμένει με αγωνία στο μαιευτήριο για να ακούσει το κλάμα από τον ερχομό του παιδιού του.
Σαράντα μέρες υπομονής και αναμονής για τον ερχομό του Αγαπημένου.
Σαράντα μέρες χημειοθεραπείας για να χτυπήσουμε τον καρκίνο της φιλαυτίας και της υπερηφάνειας.
Αυτός που είναι το Α και το Ω έρχεται από ψηλά στα χαμηλά για να μας ανεβάσει.
Χριστούγεννα...
Η ημέρα που οι θρησκείες καταργούνται
και ο Θεός αποκαλύπτεται…
Νηστεία….
Δεν είναι κάτι που το κάνεις με βία αλλά από αγάπη.
Νηστεύουν και ασκούνται οι αισθήσεις όχι γιατί τα αγαθά του Θεού είναι κακά
αλλά διότι η ύπαρξή μας αυτή την περίοδο είναι παραδομένη στον Νυμφίο της Εκκλησίας.
Χριστουγεννιάτικες μέρες που σου βάζει ο πνευματικός το πετραχήλι στην εξομολόγηση και γίνεσαι φάτνη ώστε να γεννηθεί το Θείο βρέφος σε κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Μέρες που ανεβάζουμε πνευματικά "γκάζια" στον αγώνα της αγάπης.
Καλό αγώνα αδέρφια, καλή μετάνοια
και εν Χριστώ μεταμόρφωσης και αλλαγής.
π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr
Να πεινάσουμε από τον κόσμο ώστε να χορτάσουμε Θεό.
Σαράντα μέρες αγωνίας και αναμονής, όπως ο πατέρας περιμένει με αγωνία στο μαιευτήριο για να ακούσει το κλάμα από τον ερχομό του παιδιού του.
Σαράντα μέρες υπομονής και αναμονής για τον ερχομό του Αγαπημένου.
Σαράντα μέρες χημειοθεραπείας για να χτυπήσουμε τον καρκίνο της φιλαυτίας και της υπερηφάνειας.
Αυτός που είναι το Α και το Ω έρχεται από ψηλά στα χαμηλά για να μας ανεβάσει.
Χριστούγεννα...
Η ημέρα που οι θρησκείες καταργούνται
και ο Θεός αποκαλύπτεται…
Νηστεία….
Δεν είναι κάτι που το κάνεις με βία αλλά από αγάπη.
Νηστεύουν και ασκούνται οι αισθήσεις όχι γιατί τα αγαθά του Θεού είναι κακά
αλλά διότι η ύπαρξή μας αυτή την περίοδο είναι παραδομένη στον Νυμφίο της Εκκλησίας.
Χριστουγεννιάτικες μέρες που σου βάζει ο πνευματικός το πετραχήλι στην εξομολόγηση και γίνεσαι φάτνη ώστε να γεννηθεί το Θείο βρέφος σε κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Μέρες που ανεβάζουμε πνευματικά "γκάζια" στον αγώνα της αγάπης.
Καλό αγώνα αδέρφια, καλή μετάνοια
και εν Χριστώ μεταμόρφωσης και αλλαγής.
π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Το να αλλάξει ο άνθρωπος είναι μεγάλη κουβέντα. Δεν αλλάζει εύκολα ο άνθρωπος.
Συνήθως οι περισσότεροι απλά αλλάζουν κάποια εξωτερική ηθική όταν μπαίνουν στην Εκκλησία και αυτό το ονομάζουν μετάνοια. Όχι, δεν είναι. Μετάνοια είναι κάτι άλλο. Μιλάμε για ολοκληρωτική μεταμόρφωση του ανθρώπου. Μια οντολογική αλλοίωση που μόνο ο Χριστός μπορεί να κάνει, φυσικά με τη συνέργεια του ανθρώπου. Το ότι πάει κάποιος και εξομολογείται, κοινωνάει και κάνει μια προσευχή το βράδυ, δεν είναι αυτό μετάνοια. Αυτό είναι δρόμος μετανοίας που δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Μπορεί να καταλήξει στη σωτηρία, στην απώλεια ή ακόμα και στην πλάνη. Το ότι κάποιος έχει πνευματικό δεν λέει απολύτως τίποτα. Πολλές φορές σε συζητήσεις ακούμε τη φράση: «Αυτός είναι οκ! Δικός μας! Έχει πνευματικό, οπότε του έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη». Όλα αυτά είναι ανωριμότητες και οπαδισμοί. Πολλοί άνθρωποι είχαν Αγίους πνευματικούς. Αυτό τι σημαίνει; Ότι αυτόματα είναι και οι ίδιοι αγιασμένοι άνθρωποι; Βλέπουμε ανθρώπους που μεταστρέφονται και αρχίζουν σιγά-σιγά την πνευματική ζωή και την έχουν δει Άγιοι Νεκτάριοι. Μην παίρνουν λοιπόν τα μυαλά μας αέρα. Για να πεις ότι μετανόησες είναι μεγάλη κουβέντα. Και φυσικά μόνο που το λες κάτι δεν πάει καλά. Άφησε να το αναγνωρίσει ο Θεός και οι άνθρωποι δίπλα σου. Η μετάνοια φανερώνεται και αποκαλύπτεται. Αρχικά εσωτερικά ως οντολογική αλλαγή και μετά φανερώνεται στην καθημερινότητα. Ακόμα και στα απλά πράγματα. Ο μετανοημένος άνθρωπος δεν είναι άλλος στην Εκκλησία, άλλος σε μια ομιλία, άλλος στη δουλειά του και άλλος με τα παιδιά στο σπίτι. Τότε μιλάμε για υποκρισία και για μια μορφή ηθικιστικού ορθόδοξου ενδύματος που το φοράω όπου και όποτε με βολεύει. Το σίγουρο είναι πως όπου ακούς πολλή ορθοδοξία, σταυρούς, κραυγές ομολογίας και φανατισμούς, σίγουρα εκεί δεν έχουμε Άγιο Πνεύμα αλλά ένα άλλο πνεύμα εγωιστικής ακαθαρσίας. Ο εν Χριστώ μετανοημένος άνθρωπος μιλάει ακόμα και με τη σιωπή του. Αρκεί η σιωπή και το βλέμμα αυτού του ανθρώπου όταν τον δεις για να πεις : «Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ».
Ας αφήσουμε τα πολλά λόγια μετανοίας και να δασκαλεύουμε τους αδερφούς μας. Ας γίνουμε φάροι αγάπης και πίστεως και ας αφήσουμε τα υπόλοιπα στον Χριστό.
Όπως λέει και ο σοφός λαός μας : «Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει.»
Όπου βλέπουμε πολύ «φαίνεσθαι» τότε σίγουρα κάπου πάσχει το «είναι».
Ο μετανοημένος εν Χριστώ άνθρωπος είναι σαν τον ήλιο. Δεν χρειάζεται να φωνάξει. Ο ήλιος δεν χρειάζεται να μιλήσει. Αρκεί η λάμψη του…
Καλή μετάνοια. . . .
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr
euxh.gr - Μεγάλη κουβέντα η μετάνοια…..
Συνήθως οι περισσότεροι απλά αλλάζουν κάποια εξωτερική ηθική όταν μπαίνουν στην Εκκλησία και αυτό το ονομάζουν μετάνοια. Όχι, δεν είναι. Μετάνοια είναι κάτι άλλο. Μιλάμε για ολοκληρωτική μεταμόρφωση του ανθρώπου. Μια οντολογική αλλοίωση που μόνο ο Χριστός μπορεί να κάνει, φυσικά με τη συνέργεια του ανθρώπου. Το ότι πάει κάποιος και εξομολογείται, κοινωνάει και κάνει μια προσευχή το βράδυ, δεν είναι αυτό μετάνοια. Αυτό είναι δρόμος μετανοίας που δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Μπορεί να καταλήξει στη σωτηρία, στην απώλεια ή ακόμα και στην πλάνη. Το ότι κάποιος έχει πνευματικό δεν λέει απολύτως τίποτα. Πολλές φορές σε συζητήσεις ακούμε τη φράση: «Αυτός είναι οκ! Δικός μας! Έχει πνευματικό, οπότε του έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη». Όλα αυτά είναι ανωριμότητες και οπαδισμοί. Πολλοί άνθρωποι είχαν Αγίους πνευματικούς. Αυτό τι σημαίνει; Ότι αυτόματα είναι και οι ίδιοι αγιασμένοι άνθρωποι; Βλέπουμε ανθρώπους που μεταστρέφονται και αρχίζουν σιγά-σιγά την πνευματική ζωή και την έχουν δει Άγιοι Νεκτάριοι. Μην παίρνουν λοιπόν τα μυαλά μας αέρα. Για να πεις ότι μετανόησες είναι μεγάλη κουβέντα. Και φυσικά μόνο που το λες κάτι δεν πάει καλά. Άφησε να το αναγνωρίσει ο Θεός και οι άνθρωποι δίπλα σου. Η μετάνοια φανερώνεται και αποκαλύπτεται. Αρχικά εσωτερικά ως οντολογική αλλαγή και μετά φανερώνεται στην καθημερινότητα. Ακόμα και στα απλά πράγματα. Ο μετανοημένος άνθρωπος δεν είναι άλλος στην Εκκλησία, άλλος σε μια ομιλία, άλλος στη δουλειά του και άλλος με τα παιδιά στο σπίτι. Τότε μιλάμε για υποκρισία και για μια μορφή ηθικιστικού ορθόδοξου ενδύματος που το φοράω όπου και όποτε με βολεύει. Το σίγουρο είναι πως όπου ακούς πολλή ορθοδοξία, σταυρούς, κραυγές ομολογίας και φανατισμούς, σίγουρα εκεί δεν έχουμε Άγιο Πνεύμα αλλά ένα άλλο πνεύμα εγωιστικής ακαθαρσίας. Ο εν Χριστώ μετανοημένος άνθρωπος μιλάει ακόμα και με τη σιωπή του. Αρκεί η σιωπή και το βλέμμα αυτού του ανθρώπου όταν τον δεις για να πεις : «Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ».
Ας αφήσουμε τα πολλά λόγια μετανοίας και να δασκαλεύουμε τους αδερφούς μας. Ας γίνουμε φάροι αγάπης και πίστεως και ας αφήσουμε τα υπόλοιπα στον Χριστό.
Όπως λέει και ο σοφός λαός μας : «Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει.»
Όπου βλέπουμε πολύ «φαίνεσθαι» τότε σίγουρα κάπου πάσχει το «είναι».
Ο μετανοημένος εν Χριστώ άνθρωπος είναι σαν τον ήλιο. Δεν χρειάζεται να φωνάξει. Ο ήλιος δεν χρειάζεται να μιλήσει. Αρκεί η λάμψη του…
Καλή μετάνοια. . . .
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr
euxh.gr - Μεγάλη κουβέντα η μετάνοια…..
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Ρωτάνε πολλοί γονείς: «Τα παιδιά μας είναι στον κόσμο τους, τι να τους πούμε τώρα για τη νηστεία;». Αν τρως φακόρυζο και το στόμα σου βγάζει δηλητήριο, τότε άστο καλύτερα. Αν αγωνίζεσαι εξωτερικά και υποκριτικά το παιδί το καταλαβαίνει. Η καρδιά του παιδιού δεν διψάει για έναν τέλειο γονιό αλλά για έναν αγωνιζόμενο γονιό. Έναν άνθρωπο που πέφτει και σηκώνεται. Έναν άνθρωπο που κάνει λάθη αλλά προσπαθεί να τα διορθώσει και όχι να κρυφτεί πίσω από λέξεις και δικαιολογίες.
Οπότε όσον αφορά τη νηστεία…
Να μην τους πεις τίποτα. Μην σηκώσεις το δάχτυλο, μην προσπαθείς να επιβάλεις τίποτα. Επιβολή, πίεση, τυραννία και Χριστός δεν πάνε μαζί. Ο Χριστός πάει πάντα με την αγάπη και την ελευθερία. Κάνε εσύ νηστεία στην κακία και στην άσχημη συμπεριφορά σου και τότε θα ελκύσεις και το παιδί σου στη χάρη του Θεού που εσύ θα κυοφορείς και θα αποκαλύπτεις.
Μην ξεχνάμε ότι έχει σημασία η πνευματική κατάσταση του γονέα που ρωτάει και των παιδιών του. Αν για παράδειγμα μια μητέρα πιστέψει στον Χριστό στα 50 της και έχει ένα παιδί 16 χρονών που δεν έχει σχέση με την Εκκλησία είναι μια δύσκολη περίπτωση. Πιθανόν να υπάρξει σύγκρουση. Ειναι όμως διαφορετικό το θέμα να ξεκινάς τη διαπαιδαγώγηση από την κυοφορία, με σωστές βάσεις. Από όποια αφετηρία και να βρισκόμαστε, το τρίπτυχο προσευχή, βίωμα και λίγα λόγια εμποτισμένα με αγάπη και διάκριση είναι η καλύτερη πνευματική τακτική.
Αν χρειαστεί μάλιστα να πεις λίγα λόγια, να το κάνεις με αγάπη και διάκριση, αλλιώς η σιωπή είναι η καλύτερη λύση. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τους πνευματικούς δασκάλους σε κανέναν. Ίσως κάποιες φορές χρειάζονται απλά λίγες κουβεντούλες που θα είναι όμως εμποτισμένες με βίωμα και εμπειρία.
Αν έχεις πραγματική σχέση με τον Χριστό, θα λάμπει ο ίδιος μέσα από σένα και όλοι θα Τον ακολουθήσουν.
Αν νηστεύεις πραγματικά, το παιδί σου θα το καταλάβει. Όχι επειδή το πιάτο σου είναι άδειο, αλλά επειδή η καρδιά σου είναι γεμάτη Χριστό.
Η σχέση με τον Χριστό είναι σαν να είσαι σφόδρα ερωτευμένος με ένα πρόσωπο που είναι τα πάντα για σένα. Δεν χρειάζεται να πεις κάτι, σε παίρνουν όλοι χαμπάρι από μακριά. Τα έχεις χαμένα διότι βρήκες αυτόν που είχες χάσει και πλέον η ζωή σου έχει άλλον νόημα και προσανατολισμό.
Άσε λοιπόν τα λόγια, βάλε το «κομπρεσέρ» της προσευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με» και χτύπα μέχρι να βγει από την πέτρινη καρδιά σου το απόστημα των παθών και να αναβλύσει το ύδωρ των αρετών.
Να θυμάσαι. . .
«Τα πλοία βρίσκουν το λιμάνι διότι είναι αναμμένος ο Φάρος, αλλιώς δεν θα το έβρισκαν ποτέ.»
Γίνε λοιπόν και εσύ φάρος προσευχής, αγάπης και αγωνιζόμενου παραδείγματος και τα παιδιά σου θα βρούνε τον δρόμο
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
euxh.gr - Τι να πούμε στα παιδιά για τη νηστεία;
Οπότε όσον αφορά τη νηστεία…
Να μην τους πεις τίποτα. Μην σηκώσεις το δάχτυλο, μην προσπαθείς να επιβάλεις τίποτα. Επιβολή, πίεση, τυραννία και Χριστός δεν πάνε μαζί. Ο Χριστός πάει πάντα με την αγάπη και την ελευθερία. Κάνε εσύ νηστεία στην κακία και στην άσχημη συμπεριφορά σου και τότε θα ελκύσεις και το παιδί σου στη χάρη του Θεού που εσύ θα κυοφορείς και θα αποκαλύπτεις.
Μην ξεχνάμε ότι έχει σημασία η πνευματική κατάσταση του γονέα που ρωτάει και των παιδιών του. Αν για παράδειγμα μια μητέρα πιστέψει στον Χριστό στα 50 της και έχει ένα παιδί 16 χρονών που δεν έχει σχέση με την Εκκλησία είναι μια δύσκολη περίπτωση. Πιθανόν να υπάρξει σύγκρουση. Ειναι όμως διαφορετικό το θέμα να ξεκινάς τη διαπαιδαγώγηση από την κυοφορία, με σωστές βάσεις. Από όποια αφετηρία και να βρισκόμαστε, το τρίπτυχο προσευχή, βίωμα και λίγα λόγια εμποτισμένα με αγάπη και διάκριση είναι η καλύτερη πνευματική τακτική.
Αν χρειαστεί μάλιστα να πεις λίγα λόγια, να το κάνεις με αγάπη και διάκριση, αλλιώς η σιωπή είναι η καλύτερη λύση. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τους πνευματικούς δασκάλους σε κανέναν. Ίσως κάποιες φορές χρειάζονται απλά λίγες κουβεντούλες που θα είναι όμως εμποτισμένες με βίωμα και εμπειρία.
Αν έχεις πραγματική σχέση με τον Χριστό, θα λάμπει ο ίδιος μέσα από σένα και όλοι θα Τον ακολουθήσουν.
Αν νηστεύεις πραγματικά, το παιδί σου θα το καταλάβει. Όχι επειδή το πιάτο σου είναι άδειο, αλλά επειδή η καρδιά σου είναι γεμάτη Χριστό.
Η σχέση με τον Χριστό είναι σαν να είσαι σφόδρα ερωτευμένος με ένα πρόσωπο που είναι τα πάντα για σένα. Δεν χρειάζεται να πεις κάτι, σε παίρνουν όλοι χαμπάρι από μακριά. Τα έχεις χαμένα διότι βρήκες αυτόν που είχες χάσει και πλέον η ζωή σου έχει άλλον νόημα και προσανατολισμό.
Άσε λοιπόν τα λόγια, βάλε το «κομπρεσέρ» της προσευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με» και χτύπα μέχρι να βγει από την πέτρινη καρδιά σου το απόστημα των παθών και να αναβλύσει το ύδωρ των αρετών.
Να θυμάσαι. . .
«Τα πλοία βρίσκουν το λιμάνι διότι είναι αναμμένος ο Φάρος, αλλιώς δεν θα το έβρισκαν ποτέ.»
Γίνε λοιπόν και εσύ φάρος προσευχής, αγάπης και αγωνιζόμενου παραδείγματος και τα παιδιά σου θα βρούνε τον δρόμο
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
euxh.gr - Τι να πούμε στα παιδιά για τη νηστεία;
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Ο καθένας μόνος του θα σώσει την ψυχή του!
Μεγάλη σημασία έδινε ο άγιος πατέρας μας Ιωάννης στην πνευματική προσπάθεια και τον πνευματικό αγώνα. Έλεγε ότι οι χριστιανοί πρέπει να συμμετέχουν στα σωτήρια μυστήρια της Εκκλησίας μας, την εξομολόγηση και την Θεία κοινωνία και ότι χωρίς αυτά, στην σημερινή εποχή, δεν μπορούμε να σωθούμε. Πολλοί άνθρωποι πήγαιναν κοντά του και του ζητούσαν να τους διαβάσει κάποια ευχή για να μπορέσουν έτσι, όπως πίστευαν, να απαλλαγούν από τα δεσμά της πονηρής δύναμης χωρίς προσπάθεια και κυρίως χωρίς να ταπεινωθούν στο μυστήριο της εξομολόγησης. Ο άγιος πατήρ όμως τους έλεγε ότι χωρίς πνευματικό αγώνα δεν θα σωθούν μόνο με τις ευχές των ιερέων και ότι " ο καθένας μόνος του θα σώσει την ψυχή του". Και το τόνιζε αυτό γιατί όπως μας έλεγε, χωρίς την μετάνοια και την εξομολόγηση δεν υπάρχει σωτηρία.
Ας έχουμε την αγία ευχή του και ας προσερχόμαστε, όπως μας συμβούλευε, στο άγιο ποτήριο με καθαρή την ψυχή μας.
Μιλτιάδης Τσεσμετζής
Μεγάλη σημασία έδινε ο άγιος πατέρας μας Ιωάννης στην πνευματική προσπάθεια και τον πνευματικό αγώνα. Έλεγε ότι οι χριστιανοί πρέπει να συμμετέχουν στα σωτήρια μυστήρια της Εκκλησίας μας, την εξομολόγηση και την Θεία κοινωνία και ότι χωρίς αυτά, στην σημερινή εποχή, δεν μπορούμε να σωθούμε. Πολλοί άνθρωποι πήγαιναν κοντά του και του ζητούσαν να τους διαβάσει κάποια ευχή για να μπορέσουν έτσι, όπως πίστευαν, να απαλλαγούν από τα δεσμά της πονηρής δύναμης χωρίς προσπάθεια και κυρίως χωρίς να ταπεινωθούν στο μυστήριο της εξομολόγησης. Ο άγιος πατήρ όμως τους έλεγε ότι χωρίς πνευματικό αγώνα δεν θα σωθούν μόνο με τις ευχές των ιερέων και ότι " ο καθένας μόνος του θα σώσει την ψυχή του". Και το τόνιζε αυτό γιατί όπως μας έλεγε, χωρίς την μετάνοια και την εξομολόγηση δεν υπάρχει σωτηρία.
Ας έχουμε την αγία ευχή του και ας προσερχόμαστε, όπως μας συμβούλευε, στο άγιο ποτήριο με καθαρή την ψυχή μας.
Μιλτιάδης Τσεσμετζής
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Ο χριστιανός είναι ναός του Θεού: αν η ψυχή του είναι ζωντανό εικονοστάσι, με Άγιο δίπλα στον Άγιο, με υπηρέτη του Θεού πλάι στον υπηρέτη του Θεού, με δίκαιο πλάι στο δίκαιο.
Κι αν οι σκέψεις, οι αισθήσεις, οι πράξεις του είναι αναρίθμητα καντήλια που καίνε μπροστά τους.
Κι αν οι ευαγγελικές του αρετές είναι χρυσά θυμιατήρια από τα οποία η ευωδία της μυρωμένης ευώδους ευαγγελικής διάθεσης αναδίνει ειρηνικά και ασταμάτητα.
Χριστιανός σημαίνει ότι είμαι όλος του Χριστού, εξ’ όλης της ψυχής, εξ’ όλης της καρδίας, εξ’ όλης της διανοίας και εξ’ όλης της βουλήσεως.
Μην λησμονείτε αδελφοί: εμείς οι Χριστιανοί είμαστε ισχυροί διά του Θεού.
Ποιος μπορεί τότε να είναι ισχυρότερος από εμάς; Κανείς! Κανείς! Κανείς!
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Κι αν οι σκέψεις, οι αισθήσεις, οι πράξεις του είναι αναρίθμητα καντήλια που καίνε μπροστά τους.
Κι αν οι ευαγγελικές του αρετές είναι χρυσά θυμιατήρια από τα οποία η ευωδία της μυρωμένης ευώδους ευαγγελικής διάθεσης αναδίνει ειρηνικά και ασταμάτητα.
Χριστιανός σημαίνει ότι είμαι όλος του Χριστού, εξ’ όλης της ψυχής, εξ’ όλης της καρδίας, εξ’ όλης της διανοίας και εξ’ όλης της βουλήσεως.
Μην λησμονείτε αδελφοί: εμείς οι Χριστιανοί είμαστε ισχυροί διά του Θεού.
Ποιος μπορεί τότε να είναι ισχυρότερος από εμάς; Κανείς! Κανείς! Κανείς!
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Όταν γευθείς τον Χριστό, δεν θέλεις να ξεκολλήσεις μετά τον νου σου απ’ Αυτόν.
Θαυμάζεις το έργο Του. Τι έκανε, τι αγάπη έχει και συνεχώς ποθείς να ζεις με ερωτικές πνευματικές σχέσεις μαζί Του.
Η σύντομη ευχή του Ιησού είναι σοφή, διότι ζητάμε το έλεος, το οποίο θα εκδηλωθεί ανάλογα με την ανάγκη που έχουμε.
Λέμε: «Χριστέ μου, ελέησέ με. Εσύ ξέρεις από τι έχω ανάγκη και κατά το έλεός Σου, δος μου"
Είναι δύο ειδών φόβοι. Είναι ο φόβος της κολάσεως και δεύτερος φόβος είναι η συναίσθηση της υπεροχής, του μεγαλείου του Θεού.
Μας συνέχει φόβος και τρόμος καθώς σκεπτόμαστε και βλέπουμε τα μεγαλεία του Θεού ενώπιόν μας. Όταν έχεις ακατάκριτη την συνείδηση, δεν φοβάσαι τον θάνατο, νομίζεις ότι πηγαίνεις σε πανηγύρι.
Το πρώτο μου βράδυ στο Άγιον Όρος, αφού κοιμήθηκα, είδα την Παναγία ολοζώντανη μέσα στην εκκλησία της.
Καθόταν μία νέα μοναχή σε μία καρέκλα δίπλα στην Εικόνα της.
Στο δάπεδο της εκκλησίας ήταν πολλά κατά σειρά φέρετρα και οι άνθρωποι που ήσαν μέσα έδιναν μία άσχημη υποψία για την ζωή τους.
Την ρώτησα:
– Τι είναι αυτό το θέαμα;
– Έτσι θα γίνεις και συ, παιδί μου.
Και εννούσε η Παναγία μας την νέκρωση των παθών μέσω της μοναστικής οδού. «Την νέκρωσιν του Κυρίου εν τω σώματι ημών περιφέροντες».
[Απόσπασμα από συνομιλία του Γέροντα Δαμασκηνού Γρηγοριάτη με τον Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη (1916-2006)]
Θαυμάζεις το έργο Του. Τι έκανε, τι αγάπη έχει και συνεχώς ποθείς να ζεις με ερωτικές πνευματικές σχέσεις μαζί Του.
Η σύντομη ευχή του Ιησού είναι σοφή, διότι ζητάμε το έλεος, το οποίο θα εκδηλωθεί ανάλογα με την ανάγκη που έχουμε.
Λέμε: «Χριστέ μου, ελέησέ με. Εσύ ξέρεις από τι έχω ανάγκη και κατά το έλεός Σου, δος μου"
Είναι δύο ειδών φόβοι. Είναι ο φόβος της κολάσεως και δεύτερος φόβος είναι η συναίσθηση της υπεροχής, του μεγαλείου του Θεού.
Μας συνέχει φόβος και τρόμος καθώς σκεπτόμαστε και βλέπουμε τα μεγαλεία του Θεού ενώπιόν μας. Όταν έχεις ακατάκριτη την συνείδηση, δεν φοβάσαι τον θάνατο, νομίζεις ότι πηγαίνεις σε πανηγύρι.
Το πρώτο μου βράδυ στο Άγιον Όρος, αφού κοιμήθηκα, είδα την Παναγία ολοζώντανη μέσα στην εκκλησία της.
Καθόταν μία νέα μοναχή σε μία καρέκλα δίπλα στην Εικόνα της.
Στο δάπεδο της εκκλησίας ήταν πολλά κατά σειρά φέρετρα και οι άνθρωποι που ήσαν μέσα έδιναν μία άσχημη υποψία για την ζωή τους.
Την ρώτησα:
– Τι είναι αυτό το θέαμα;
– Έτσι θα γίνεις και συ, παιδί μου.
Και εννούσε η Παναγία μας την νέκρωση των παθών μέσω της μοναστικής οδού. «Την νέκρωσιν του Κυρίου εν τω σώματι ημών περιφέροντες».
[Απόσπασμα από συνομιλία του Γέροντα Δαμασκηνού Γρηγοριάτη με τον Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη (1916-2006)]
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Κάποτε συνάντησα εδώ, στον δρόμο της Μονής μας, κάποιον άνθρωπο που μου είπε ότι πήρε τον τίτλο του διδάκτορος της θεολογίας.
Και εγώ του απάντησα;
«Ε, λοιπόν; Στον εσκοτισμένο μας κόσμο αυτό εκτιμάται περισσότερο, παρά η αγιότητα!».
Πού όμως μας οδήγησαν αυτές οι σχολές; μας οδήγησαν στο να κατασκευάσουμε κάποια τυποποιημένα όντα, που μιλούν για πράγματα τα οποία ποτέ δεν βίωσαν.
Από πού λοιπόν το σκοτάδι αυτό στην Εκκλησία μας;
Από πού αυτά τα σχίσματα;
Σας έχω μιλήσει ήδη πολλές φορές, αλλά το Πνεύμα με ωθεί να το επαναλάβω.
Πριν ακόμη φύγω από σας -και το τέλος της ζωής μου είναι βέβαια εγγύς- θα ήθελα να γλιτώσετε από την πλάνη, από την οποία πάσχει ο σύγχρονος κόσμος στο επίπεδο της θεολογίας, ώστε κανένας να μη δημιουργεί λανθασμένες θεωρίες για τον Θεό, που να διαιρούν τον χριστιανικό κόσμο.
Αναλογισθείτε ότι στο Κέντρο της Γενεύης, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, υπάρχουν περισσότεροι από διακόσιους διδάκτορες θεολογίας με διαφορετικές αντιλήψεις!
Από πού αυτό;
Ο Θεός είναι ένας.
Πώς γίνεται λοιπόν να υπάρχουν ομολογίες που να μισούν και να καταδιώκουν τις άλλες;
Τώρα παρατηρείται διωγμός των Ορθοδόξων σε όλο τον κόσμο.
Και πώς προκαλούμε το μίσος αυτό;
Εμείς φοβόμαστε «και μύγα να προσβάλουμε».
Μας μισούν όμως περισσότερο από ό,τι τους εγκληματίες.
Και αυτό δεν είναι καθόλου φαντασία, όπως γνωρίζουμε από την πείρα μας.
Αλλά «ας μη ταράσσεται η καρδιά σας, πιστεύετε στον Θεό, πιστεύετε στον Χριστό» και συνεχίστε τη ζωή αυτή.
Αυτός είπε: «Όπως μίσησαν εμένα άδικα έτσι θα μισήσουν και εσάς για το όνομά μου».
Συνεπώς, μη χάνετε τη βασική θεωρία: της ζωής χωρίς αμαρτία!
Δεν λαμβάνω μέρος στην οικουμενική κίνηση.
Η ιδέα μου όμως ήταν η εξής: να συγκεντρώνεσθε και να εξετάζετε πώς είναι δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αμαρτία.
Έρχονται διακόσιοι διδάκτορες θεολογίας και ο καθένας λέει τις θεωρίες του, φανερώνοντας έτσι την άγνοια και την αμάθειά του.
(Σωφρονίου Σαχάρωφ,Οικοδομώντας το ναό του Θεού, τόμος Α, σελ. 309-311)
Και εγώ του απάντησα;
«Ε, λοιπόν; Στον εσκοτισμένο μας κόσμο αυτό εκτιμάται περισσότερο, παρά η αγιότητα!».
Πού όμως μας οδήγησαν αυτές οι σχολές; μας οδήγησαν στο να κατασκευάσουμε κάποια τυποποιημένα όντα, που μιλούν για πράγματα τα οποία ποτέ δεν βίωσαν.
Από πού λοιπόν το σκοτάδι αυτό στην Εκκλησία μας;
Από πού αυτά τα σχίσματα;
Σας έχω μιλήσει ήδη πολλές φορές, αλλά το Πνεύμα με ωθεί να το επαναλάβω.
Πριν ακόμη φύγω από σας -και το τέλος της ζωής μου είναι βέβαια εγγύς- θα ήθελα να γλιτώσετε από την πλάνη, από την οποία πάσχει ο σύγχρονος κόσμος στο επίπεδο της θεολογίας, ώστε κανένας να μη δημιουργεί λανθασμένες θεωρίες για τον Θεό, που να διαιρούν τον χριστιανικό κόσμο.
Αναλογισθείτε ότι στο Κέντρο της Γενεύης, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, υπάρχουν περισσότεροι από διακόσιους διδάκτορες θεολογίας με διαφορετικές αντιλήψεις!
Από πού αυτό;
Ο Θεός είναι ένας.
Πώς γίνεται λοιπόν να υπάρχουν ομολογίες που να μισούν και να καταδιώκουν τις άλλες;
Τώρα παρατηρείται διωγμός των Ορθοδόξων σε όλο τον κόσμο.
Και πώς προκαλούμε το μίσος αυτό;
Εμείς φοβόμαστε «και μύγα να προσβάλουμε».
Μας μισούν όμως περισσότερο από ό,τι τους εγκληματίες.
Και αυτό δεν είναι καθόλου φαντασία, όπως γνωρίζουμε από την πείρα μας.
Αλλά «ας μη ταράσσεται η καρδιά σας, πιστεύετε στον Θεό, πιστεύετε στον Χριστό» και συνεχίστε τη ζωή αυτή.
Αυτός είπε: «Όπως μίσησαν εμένα άδικα έτσι θα μισήσουν και εσάς για το όνομά μου».
Συνεπώς, μη χάνετε τη βασική θεωρία: της ζωής χωρίς αμαρτία!
Δεν λαμβάνω μέρος στην οικουμενική κίνηση.
Η ιδέα μου όμως ήταν η εξής: να συγκεντρώνεσθε και να εξετάζετε πώς είναι δυνατόν να ζήσουμε χωρίς αμαρτία.
Έρχονται διακόσιοι διδάκτορες θεολογίας και ο καθένας λέει τις θεωρίες του, φανερώνοντας έτσι την άγνοια και την αμάθειά του.
(Σωφρονίου Σαχάρωφ,Οικοδομώντας το ναό του Θεού, τόμος Α, σελ. 309-311)
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Αυτά που λέει η Εκκλησία είναι όλα σωστά και ακόμη παραπάνω, αδελφοί.
Μην κοιτάτε που στις μέρες μας υπάρχει τόση δυσκολία. Η Εκκλησία είναι αιωνία.
Είναι αήττητη.
Είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνες. Να το κρατάμε αυτό.
Όλα θα φύγουν και οι εχθροί θα φύγουν και τα πάντα θα φύγουν, η Εκκλησία θα μένει.
Κι αυτοί που την πολεμούν σε λίγο θ’ αναπαύονται στα κοιμητήρια και θα βλέπουνε, όπως έλεγε κάποιος ωραίος, προ ετών, τα κυπαρισσάκια ανάποδα, κι οι καμπάνες θα συνεχίζουν να κτυπάνε.
Γιατί έχει Θεία την προέλευση η Εκκλησία.
Είναι Χριστός.
Μπορεί εμείς οι παπάδες ή οι χριστιανοί να ‘μαστε, πολλές φορές, ανάξιοι ή δυσκολεμένοι ή ταλαίπωροι ή αγωνιζόμενοι, αν θέλετε, αλλά άλλο είναι αυτό και άλλο ο θεσμός.
Ο θεσμός είν’ ο Χριστός.
Εμείς είμαστε φορείς.
Και μεταφορείς του μηνύματος Του.
Να τα ξεχωρίζουμε αυτά, για να μην μπερδευόμαστε.
Λέει ο άλλος: «Χάλασε ο δεσπότης, χάλασε ο παπάς, θα φύγω κι εγώ απ’ την Εκκλησία».
‘Οχι. Ο Χριστός δεν χάλασε.
Ο Χριστός δεν χάλασε.
Κι αν χάλασε ο παπάς, προσευχήσου. Πατέρας σου είναι.
Κι αν δυσκολεύτηκε ο παπάς ή ο δεσπότης, προσευχήσου. Πατέρας σου είναι.
Σ’ έχει βαφτίσει, σε μεταλαβαίνει, προσεύχεται, ο πατέρας σου ο κατά σάρκα, άμα κάνει κάτι, τι θα κάνεις;
Θα βγεις έξω και θα λές. ‘Όχι.
Δεν θα κλαις; θα παρακαλείς κι άλλους να προσεύχονται. Θα κάνεις ό,τι μπορείς, θα ‘χεις πόνο.
Έτσι πρέπει να αισθανόμεθα και τους πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και οι πατέρες της Εκκλησίας πρέπει να αισθάνονται εμάς παιδιά τους.
Και μας έχουν παιδιά τους.
Γι’ αυτό και λέγονται και πατέρες.
Γεννούν μέσα μας τον Χριστό. Γι’ αυτό και λέγονται πατέρες.
Γιατί γεννούν τον Χριστό στην ψυχή μας. Έτσι.
Τον Υιό του Θεού. Έτσι.
π.Ανανιας Κουστένης.
Μην κοιτάτε που στις μέρες μας υπάρχει τόση δυσκολία. Η Εκκλησία είναι αιωνία.
Είναι αήττητη.
Είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνες. Να το κρατάμε αυτό.
Όλα θα φύγουν και οι εχθροί θα φύγουν και τα πάντα θα φύγουν, η Εκκλησία θα μένει.
Κι αυτοί που την πολεμούν σε λίγο θ’ αναπαύονται στα κοιμητήρια και θα βλέπουνε, όπως έλεγε κάποιος ωραίος, προ ετών, τα κυπαρισσάκια ανάποδα, κι οι καμπάνες θα συνεχίζουν να κτυπάνε.
Γιατί έχει Θεία την προέλευση η Εκκλησία.
Είναι Χριστός.
Μπορεί εμείς οι παπάδες ή οι χριστιανοί να ‘μαστε, πολλές φορές, ανάξιοι ή δυσκολεμένοι ή ταλαίπωροι ή αγωνιζόμενοι, αν θέλετε, αλλά άλλο είναι αυτό και άλλο ο θεσμός.
Ο θεσμός είν’ ο Χριστός.
Εμείς είμαστε φορείς.
Και μεταφορείς του μηνύματος Του.
Να τα ξεχωρίζουμε αυτά, για να μην μπερδευόμαστε.
Λέει ο άλλος: «Χάλασε ο δεσπότης, χάλασε ο παπάς, θα φύγω κι εγώ απ’ την Εκκλησία».
‘Οχι. Ο Χριστός δεν χάλασε.
Ο Χριστός δεν χάλασε.
Κι αν χάλασε ο παπάς, προσευχήσου. Πατέρας σου είναι.
Κι αν δυσκολεύτηκε ο παπάς ή ο δεσπότης, προσευχήσου. Πατέρας σου είναι.
Σ’ έχει βαφτίσει, σε μεταλαβαίνει, προσεύχεται, ο πατέρας σου ο κατά σάρκα, άμα κάνει κάτι, τι θα κάνεις;
Θα βγεις έξω και θα λές. ‘Όχι.
Δεν θα κλαις; θα παρακαλείς κι άλλους να προσεύχονται. Θα κάνεις ό,τι μπορείς, θα ‘χεις πόνο.
Έτσι πρέπει να αισθανόμεθα και τους πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και οι πατέρες της Εκκλησίας πρέπει να αισθάνονται εμάς παιδιά τους.
Και μας έχουν παιδιά τους.
Γι’ αυτό και λέγονται και πατέρες.
Γεννούν μέσα μας τον Χριστό. Γι’ αυτό και λέγονται πατέρες.
Γιατί γεννούν τον Χριστό στην ψυχή μας. Έτσι.
Τον Υιό του Θεού. Έτσι.
π.Ανανιας Κουστένης.
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
«Ω, πόσο ευγνώμων είμαι στον Θεό!».
Το πρόβλημα έγκειται στο πώς να δώσουμε στους ανθρώπους να εννοήσουν ότι η ταπείνωση είναι θεϊκό ιδίωμα, κατηγόρημα της Θείας αγάπης, που παραδίδει τον εαυτό της χωρίς μέτρο, χωρίς σύγκριση, χωρίς επιφύλαξη.
Η αγάπη και η ταπείνωση αποτελούν κάτι το ενιαίο.
Έξω από την ταπείνωση ή χωρίς την ταπείνωση δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη.
Αν υπήρχε Αγάπη, όλος ο χριστιανικός κόσμος θα ήταν ένα πράγμα, κατ’ εικόνα της ενότητος της Αγίας Τριάδος.
Δεν σώζει η αφθονία των γνώσεων αυτών αλλά η αγάπη• η αγάπη εκείνη που παρήγγειλε ο Κύριος.
Θέλω να κλείσω τον μικρό μου αυτό λόγο και να επιστήσω την προσοχή σας στο να σταθείτε σταθερά στην οδό αυτή.
Αυτό αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για να αφομοιώσετε τις εντολές του Χριστού.
Οι εντολές που μας έδωσε ο Κύριος είναι ο οδηγός μας…
Κάποια μοναχή από τη Σερβία γράφει:
«Ω, πόσο ευγνώμων είμαι στον Θεό!».
Η μοναχή αυτή εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο διακόπτοντας την εργασία της και πήγε σε μοναστήρι.
«Και τώρα», λέει αυτή, «μπήκα στην ανώτερη σχολή, στην υψηλότερη σχολή, και η καρδιά μου είναι γεμάτη από την επιθυμία να μου δώσει ο Κύριος τη δύναμη να παραμείνω ως το τέλος στην κατάσταση αυτή».
Γράφει ακόμη:
«Σκεφθείτε, το τέλος της ζωής αυτής είναι η αιώνια ζωή κοντά στον Θεό!
Τι περισσότερο μπορεί να περιμένει κανείς;».
Εύχομαι λοιπόν σε όλους σας να βιώσετε την εμπειρία αυτή…
«Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας», Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ, Τόμος Γ, Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014
Το πρόβλημα έγκειται στο πώς να δώσουμε στους ανθρώπους να εννοήσουν ότι η ταπείνωση είναι θεϊκό ιδίωμα, κατηγόρημα της Θείας αγάπης, που παραδίδει τον εαυτό της χωρίς μέτρο, χωρίς σύγκριση, χωρίς επιφύλαξη.
Η αγάπη και η ταπείνωση αποτελούν κάτι το ενιαίο.
Έξω από την ταπείνωση ή χωρίς την ταπείνωση δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη.
Αν υπήρχε Αγάπη, όλος ο χριστιανικός κόσμος θα ήταν ένα πράγμα, κατ’ εικόνα της ενότητος της Αγίας Τριάδος.
Δεν σώζει η αφθονία των γνώσεων αυτών αλλά η αγάπη• η αγάπη εκείνη που παρήγγειλε ο Κύριος.
Θέλω να κλείσω τον μικρό μου αυτό λόγο και να επιστήσω την προσοχή σας στο να σταθείτε σταθερά στην οδό αυτή.
Αυτό αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για να αφομοιώσετε τις εντολές του Χριστού.
Οι εντολές που μας έδωσε ο Κύριος είναι ο οδηγός μας…
Κάποια μοναχή από τη Σερβία γράφει:
«Ω, πόσο ευγνώμων είμαι στον Θεό!».
Η μοναχή αυτή εγκατέλειψε το Πανεπιστήμιο διακόπτοντας την εργασία της και πήγε σε μοναστήρι.
«Και τώρα», λέει αυτή, «μπήκα στην ανώτερη σχολή, στην υψηλότερη σχολή, και η καρδιά μου είναι γεμάτη από την επιθυμία να μου δώσει ο Κύριος τη δύναμη να παραμείνω ως το τέλος στην κατάσταση αυτή».
Γράφει ακόμη:
«Σκεφθείτε, το τέλος της ζωής αυτής είναι η αιώνια ζωή κοντά στον Θεό!
Τι περισσότερο μπορεί να περιμένει κανείς;».
Εύχομαι λοιπόν σε όλους σας να βιώσετε την εμπειρία αυτή…
«Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας», Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ, Τόμος Γ, Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014
-
toula
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 55582
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ψυχοφελή μηνύματα...
Σέ ἄφησε νά ὑποφέρεις ἕνα μικρό κόπο, γιά νά μήν βρεθεῖς ἐκείνη τήν ἡμέρα (τῆς κρίσεως), ἀμέτοχος τῶν καρπῶν πού θά βλέπεις νά βαστάζουν οἱ ῞Αγιοι, οἱ ὁποῖοι θά καυχῶνται γιά τούς καρπούς τῆς ὑπομονῆς τῶν θλίψεών τους.
᾿Επίσης γιά νά γίνεις συγκοινωνός τῶν ῾Αγίων καί τοῦ ᾿Ιησοῦ, ἔχοντας παρρησία ἐνώπιόν Του μαζί μέ τούς ῾Αγίους.
Μήν ἀφήνεις νά σέ κυριεύσει ἡ λύπη, δέ σέ ξέχασε ὁ Θεός, ἀλλά φροντίζει γιά σένα ὡς γνήσιο Του υἱό καί ὄχι ὡς νόθο.
Θά στέκεσαι καλῶς ἄν προσέχεις τόν ἑαυτό σου μέ πολλή νήψη.
Νά μήν ξεχάσεις τό φόβο καί τήν εὐχαριστία πρός τό Θεό.
Καί θά εἶσαι μακάριος, ἄν πράγματι ἔγινες καί ξένος καί φτωχός, διότι αὐτοί εἶναι πού θά κληρονομήσουν τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Γίνε ἀνδρεῖος καί δυνατός ἐν Κυρίῳ.
῞Οπως βλέπεις, δέν κουράζομαι νά σοῦ λέω τά ἴδια καί τά ἴδια, τά ὁποῖα εὔχομαι νά σοῦ τά χαρίσει ὁ Κύριος.
Κάνε εὐχή καί γιά μένα.
(Ἀπό τό βιβλίο «Ἀββᾶ Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου. Κείμενα Διακριτικά καί Ἡσυχαστικά», τόμ. Α’ ἐκδ. «ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ», Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Καρέα)
᾿Επίσης γιά νά γίνεις συγκοινωνός τῶν ῾Αγίων καί τοῦ ᾿Ιησοῦ, ἔχοντας παρρησία ἐνώπιόν Του μαζί μέ τούς ῾Αγίους.
Μήν ἀφήνεις νά σέ κυριεύσει ἡ λύπη, δέ σέ ξέχασε ὁ Θεός, ἀλλά φροντίζει γιά σένα ὡς γνήσιο Του υἱό καί ὄχι ὡς νόθο.
Θά στέκεσαι καλῶς ἄν προσέχεις τόν ἑαυτό σου μέ πολλή νήψη.
Νά μήν ξεχάσεις τό φόβο καί τήν εὐχαριστία πρός τό Θεό.
Καί θά εἶσαι μακάριος, ἄν πράγματι ἔγινες καί ξένος καί φτωχός, διότι αὐτοί εἶναι πού θά κληρονομήσουν τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Γίνε ἀνδρεῖος καί δυνατός ἐν Κυρίῳ.
῞Οπως βλέπεις, δέν κουράζομαι νά σοῦ λέω τά ἴδια καί τά ἴδια, τά ὁποῖα εὔχομαι νά σοῦ τά χαρίσει ὁ Κύριος.
Κάνε εὐχή καί γιά μένα.
(Ἀπό τό βιβλίο «Ἀββᾶ Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου. Κείμενα Διακριτικά καί Ἡσυχαστικά», τόμ. Α’ ἐκδ. «ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ», Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Καρέα)