petrosathonas έγραψε:Βασίλη δεν το γλυτώνουμε.
Εκτός κι αν προτιμάς μαγειρίο

Αγαπημένε μου Πέτρο, μαζί σου και όπου να είναι!!!!!!!
Μιας και το έφερε η κουβέντα...
Σκεφτόμουν χθες βράδυ πως πολλές φορές με το καλαμπούρι είναι δυνατόν να βγουν λάθος συμπεράσματα και να δώσουμε και λάθος μυνήματα.
Σκεφτόμουν το σκάψιμο του Παναγιώτη
Εννοείται πως καλά έκανε και βόηθησε στο διακόνημα στη Φιλοθέου ή όπου αλλού. Τη χαρά την ένιωσα - ολίγη - όταν ζήτησα να πλύνω τα φλυτζανάκια στη Σταυρονικήτα και όταν βόηθησα στο καθάρισμα στα φασολάκια στη Γρηγορίου.
Στο κελλί Αγίου Νικολάου Μπουραζέρι ένας λιανός σαν τον Παναγιώτη βόηθησε στη καλλιέργεια των φυτών. Όταν γύρισε ήταν ιδρωμένος, κατάκοπος αλλά φαινόταν ικανοποιημένος και ευτυχής.
Λόγω βασικά του πάχους, αλλά και γενικότερα του προσωπικού μου βολέματος, ζηλεύω και καμαρώνω αυτούς που τα κάνουν αλλά........ την τύφλα μου.
Πόσο ζήλεψα ένα λογιστή από τις Σέρρες, το Νίκο, γύρω στα 40, που με τον λεβέντη έφηβο γιο του είχαν κάνει το ταξίδι τους ποδαράτο, με το ξύλινο αυτοσχέδιο μπαστουνάκι τους!!!!
Βλέποντας το σακίδιο τους φοβήθηκα. Ο γιος μου έχει πιο μεγάλο στο σχολείο.
Σκέφτηκα, μα που βάζουν τα πράγματά τους εκεί μέσα;
Μόνο τα φάρμακα που είχα πάρει, για τις πιθανές ασθένειες μου, δεν χώραγαν στο σακίδιο τους.
Αυτούς δεν τους ΄΄χάρισα΄΄ το ηλίθιο χιούμορ μου, γιατί δεν τους είχα θάρρος. Αν ήταν ο Πέτρος ή ο Πανγιώτης θα τους πείραζα λίγο.
Η ουσία όμως είναι πως τους καμάρωνα και μέσα μου έλεγα πως πρέπει να προσπαθήσω να τους ΄΄φτάσω΄΄. Για να δούμε......
Συμπέρασμα:
Για να ευτυχήσεις πρέπει να ξεβολευτείς...