Τάξιμο!

[Koyk]

Ωραια Βασιλική.....ειναι μια θεάρεστη συναλλαγη....
Γιατι αν δεν ηταν θεαρεστη δεν θα γινοταν ποτε δεκτο ενα ταμα...το σκεφτηκες?? Και γινετε πιστευω δεκτο ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ....ΚΑΙ ΜΟΝΟ

[lazarr]

Να ρωτήσω βρε παιδιά κάτι?
Στην εκκλησία γιατί ανάβουμε κεριά και δεν βάζουμε απλά τα λεφτά μόνο?

Επίσης με το άναμμα του κεριού ζητάμε φωτισμό από το Άγιο Πνεύμα και να μας αξιώσει ο Θεός να βιώσουμε την αγάπη του Χριστού .Όπως δλδ το κερί καταναλώνεται προσφέροντας το φως του γύρω, έτσι και μεις να είμαστε "επί το μόδιον" και όχι υπο,για να δοξάζεται το όνομά Του.

[Koyk]

Σμαρω...οποτε μιλαμε για υπόσχεση και οχι για ταξιμο

[eleimon]

Ένα γράμμα για το κάπνισμα (Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα)





Ένας μανιώδης καπνιστής από την Αγια Πετρούπολη, ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς Μαγιόρωφ, άρχισε κάποτε να αισθάνεται τις επιζήμιες συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία του.

Οι πολλές συμβουλές και παραινέσεις των φίλων του αποδείχθηκαν μάταιες. Τελικά το έτος 1888 ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς κατέφυγε στην βοήθεια του στάρετς Αμβροσίου και με επιστολή του ζήτησε να του υποδείξει τον τρόπο που θα καταπολεμήσει το πάθος του.





Σε γράμμα του με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1888 ο όσιος Αμβρόσιος απάντησε στον Αλέξιο Μαγιόρωφ τα εξής: «Γράφεις ότι δεν μπορείς να κόψης το κάπνισμα! Αυτό που είναι αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό με τη βοήθεια του Θεού. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποφασίσεις με σταθερότητα να απαλλαγής απ' αυτό, αφού αναγνωρίζεις την ζημία που προξενεί στην ψυχή και στο σώμα σου. Διότι ο καπνός εξασθενίζει την ψυχή, αυξάνει και δυναμώνει τα πάθη, σκοτίζει το νου και καταστρέφει σιγά-σιγά τη σωματική υγειά με έναν αργό θάνατο. Ταυτόχρονα οι πνευματικές ασθένειες της οξυθυμίας και μελαγχολίας εμφανίζονται στην ψυχή σαν συνέπεια του καπνίσματος. Σε συμβουλεύω να χρησιμοποίησης πνευματική θεραπεία για την καταπολέμηση του πάθους σου. Να κάνης λεπτομερή εξομολόγηση όλων των αμαρτιών που διέπραξες από την ηλικία των επτά χρόνων έως σήμερα και να μεταλάβεις τα Άχραντα Μυστήρια. Κάθε μέρα να διαβάζεις όρθιος ένα ή περισσότερα κεφάλαια του Ευαγγελίου. Μόλις αρχίζει να εμφανίζεται η αποθάρρυνση και η απελπισία, να διαβάζεις και πάλι μέχρι να περάσει. Αν ξαναεμφανισθεί, άρχισε πάλι την μελέτη του Ευαγγελίου. Ή, αν θέλεις, πήγαινε σε κάποιον απομονωμένο χώρο και κάνε τριάντα τρεις εδαφιαίες μετάνοιες σε ανάμνηση της επίγειας ζωής του Κυρίου και προς τιμή της Αγίας Τριάδος».

Μόλις έλαβε το γράμμα ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς το διάβασε και «άναψε ένα τσιγάρο», όπως εξηγεί ο ίδιος σε ιδιόγραφο σημείωμά του.

«Άρχισα να το καπνίζω, αλλά ένιωσα ξαφνικά ένα φοβερό πονοκέφαλο και μια απέχθεια προς το καπνό του τσιγάρου. Εκείνο το βράδυ δεν κάπνισα. Την επόμενη ημέρα τέσσερις φορές άρχισα να καπνίζω μηχανικά και από συνήθεια. Δεν μπορούσα όμως να καταπιώ τον καπνό, γιατί με έπιανε δυνατός πονοκέφαλος. Έτσι έκοψα το κάπνισμα με ευκολία.

Τα δυο προηγούμενα χρόνια δεν είχα μπορέσει να απαλλαγώ από το κάπνισμα, όσο κι αν είχα πιέσει τον εαυτό μου. Παρ` όλο που η υγεία μου επιδεινώθηκε σοβαρά, συνέχισα να καπνίζω γύρω στα 75 τσιγάρα την ημέρα. Όταν λοιπόν άρχισα να αισθάνομαι άρρωστος και ανίκανος να ξεριζώσω το πάθος μου, ακολούθησα τις συμβουλές των φίλων μου και κατέφυγα στο στάρετς Αμβρόσιο. Με ειλικρινή μετάνοια του ζήτησα να προσευχηθεί για μένα. Αργότερα, όταν πήγα να τον ευχαριστήσω, ο πατήρ Αμβρόσιος άγγιξε με το ραβδί του το κεφάλι μου που πονούσε και από εκείνη τη στιγμή δεν αισθάνομαι πια κανενός είδους πονοκέφαλο.





(Αγιορείτικη Μαρτυρία. Τριμηνιαία έκδοση Ιεράς Μόνης Ξηροποτάμου, Τεύχος 6)

[lazarr]

Πρόλαβα και διάβασα τη δημοσίευσή σου Σμάρω.δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεσαι..και γω κάποτε έκανα ένα αντίστοιχο τάξιμο, και μάλιστα δεν μπόρεσα να "κόψω"αμέσως το πάθος.καλός ήταν ο λογισμός σου και θα δεις, αποτελεσματικό το μέσο που διάλεξες.Όσο γιαυτό που λες ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από αυτό λαθεύεις.Υπάρχουν πολύ χειρότερα, όπως ξέρεις αυτά που εξέρχονται του στόματος (ψεύδος,βλασφημία,κατάκριση κ.α.) βλάπτουν περισσότερο..και όχι μόνο.Τί να το κάνεις όταν έχεις καθαρά πνευμόνια και ακάθαρτη καρδιά;
κουράγιο αδελφή θα το νικήσεις με τη χάρη της Παναγίας και του Κυρίου.

[lazarr]

Σμαρω...οποτε μιλαμε για υπόσχεση και οχι για ταξιμο

Το ίδιο είναι , απλώς στο τάμα συνήθως υπάρχει και κάτι χειροπιαστό.

[smarti]

Λοιπόν, εδώ και 21 χρόνια καπνίζω.Οι προσπάθειες μου να το σταματήσω ήταν αμέτρητες...το σταματούσα μόνο για τις 4 εγκυμοσύνες μου...για να μην πάθουν τίποτα τα παιδιά....από εκεί και πέρα το μόνο που περίμενα ήταν να γεννήσω για να καπνίσω...τόσο μεγάλη ανάγκη νόμιζα ότι το είχα...και το είχα...αλλά υπήρχαν πολλές φορές που κάθε βράδυ πηγαίνοντας για ύπνο έλεγα , παρακαλούσα να ξυπνήσω και να μην το έχω ανάγκη....όμως κάθε πρωί ξυπνούσα και το πρώτο που έκανα ήταν να ανάψω αυτό το καταραμένο πράγμα στο στόμα μου.3 πνευμονίες έπαθα....αλλά το τσιγάρο με το που ένιωθα καλά, πάλι το έβαζα στο στόμα...
Εκανα νηστεία από όλα..αλλά το τσιγάρο δεν έλεγα να το σταματήσω...κοινωνουσα και μετά το πρώτο που θα έκανα είναι να πιω καφέ και να κάνω τσιγάρο...Υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από το να λερώνεις την θεία κοινωνία με αυτόν τον τρόπο??? ΟΣΟ και να το είχα σιχαθεί ακόμα και τον ίδιο μου τον εαυτό...το τσιγάρο όσες προσπάθειες και να έκανα δεν μπόρεσα να το κόψω με τίποτα.....Το έκρυβα κοντά στις εικόνες του γέροντα Παισιου , για να ντραπώ να το πάρω...μήπως και από την αγάπη που του έχω, πραγματικά ντραπω και δεν το ακουμπήσω άλλο. Πόσους Άγιους έχω παρακαλέσει..πόσους γέροντες...αλλά δεν τα κατάφερα....και μόνη μου δεν μπορούσα να τα καταφέρω...ήμουν πολύ αδύναμη...ΜΕ ΕΛΕΓΧΕ ΤΗ ΖΩΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ!!!
Ως κάποια στιγμή......η αγάπη ενός ανθρώπου και τα λίγο πιο σκληρά λόγια του...αλλά πάνω από όλα η αγάπη του με έδωσαν ελπίδα οτι θα τα καταφέρω...Έτσι με αφητερια αυτό και μια συμβουλή μιας φίλης μου, που και αυτή δεν μπορούσε να το κόψει..και μου είπε Σμαρω..εγώ το έταξα..Και τι λέω τι εννοείς το έταξες? Και μου λέει μπορείς να το κάνεις και εσύ...γιατί ήταν ο μοναδικός τρόπος να μην το ξαναβάλω στο στόμα μου.
Έτσι πήγα σπίτι, είχα ήδη 1 μέρα περίπου που το είχα κόψει αλλά ένιωθα μέσα μου την ανάγκη να μεγαλώνει να θελω να καπνίσω....ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΘΟΣ. Και έτσι μίλησα στη Παναγιά μας και την παρακαλεσα Παναγιά μου σε παρακαλώ βοήθα τα παιδιά μου να είναι πάντα στον δρόμο σου, να πιστεύουν, να μην μπλέξουν με ναρκωτικά, βοηθατα να είναι καλά παιδιά, αγαπημένα αδέλφια και πάντα να είναι δεμένοι και αγαπημένοι και αν θέλεις βοήθησε κα τον άντρα μου να πιστέψει...και εγώ δεν θα ξανακαπνισω Παναγιά μου! Αυτό είπα...και αν δεν το έλεγα η αν δεν της έταζα αυτό το πάθος που μου κατάστρεφε τη ζωή...είμαι σίγουρη ότι θα το είχα ξαναρχίσει..Από το σεβασμό και την αγάπη μου προς την Παναγιά...και το φόβο να μην αθετήσω το τάξιμο αυτό και πάθουν κάτι τα παιδιά...από αυτό, δεν το έχω ξαναβάλει στο στόμα μου εδώ και 3 μέρες και κάτι...και εύχομαι με την βοήθεια της κάποια στιγμή να μου βγει εντελώς από το μυαλό........Και να είναι ολο σαν ένα παραμύθι που πέρασε.....
Αυτη είναι η ιστορία μου.....ο αγώνας να μην το βάλω στο στόμα κάπου κάπου είναι λίγο σκληρός αλλά εκεί τότε θυμάμαι την Παναγιά μας και αυτό που τις έταξα...και προσπαθώ να το ξεχάσω...... Το είχα σκεφτεί και εγώ ότι ίσως δεν είναι σωστό να τάζουμε τα πάθη μας...αλλά από τη στιγμή που αυτή η φίλη μου , μου είπε πως αλλιώς δεν ήξερε πως θα τα καταφέρει και τα κατάφερε έτσι...είπα να το εφαρμόσω και εγώ...όχι για μια συναλλαγή αλλά για να σώσω την ζωή μου αυτή που μου χάρισε ο Κύριος και αυτή των παιδιών μου και του άντρα μου.

[Koyk]

Σμαρω...οποτε μιλαμε για υπόσχεση και οχι για ταξιμο

Το ίδιο είναι , απλώς στο τάμα συνήθως υπάρχει και κάτι χειροπιαστό.

Αυτο λεω εδω ομως δεν υπάρχει κατι χειροπιαστό...αρα μιλάμε νομιζω για υπόσχεση...που βεβαια πα΄λι εχει την ιδια βαρύτητα και ευθυνη.

[smarti]

Σμαρω...οποτε μιλαμε για υπόσχεση και οχι για ταξιμο

Σας ευχαριστω παρα πολυ...εξηγηστε μου ομως αν εχετε λιγο ωρα, ποια ειναι η διαφορα? Γιατι μου φαινονται τι ιδιο....μπορειτε λιγο να μας εξηγησετε?
Λαζαρε σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια..!

[smarti]

Ευχαριστω πολυ για την εξηγηση που δωσατε..!