ειναι πολυ ασχημο αυτο που συμβαινει με πολλα ζευγαρια να καταληγουν να μιλανε μονο για το προγραμμα της οικογενειας και οχι για τα συναισθηματα τους.vasilikirimp έγραψε:Είχα μια συζήτηση πρόσφατα και ακολούθησε ο εξής προβλημτισμός :
Βλέπουμε μια οικογένεια ένα ζευγάρι με ένα ή και περισσότερα παιδιά..............
Ο σύζυγος είναι ένας καλός πατέρας , καλός συζυγος , αυτό που λένε οικογενειάρχης.
Σε ένα πράγμα υστερεί , στην επικοινωνία με τη γυναίκα του .
Η γυναίκα απο πλευράς της , δε μπορεί να του επισυνάψει κανένα θέμα εκτός του γεγονότος ότι δεν επικοινωνούν πέρα απο τα οικογενειακά , τα των παιδιών και όπως καταλαβαίνετε τα καθημερινά της οικογένειας.
Αυτή νοιώθει απέραντη μοναξιά , διότι αυτά που έχει στη ψυχή της δε μπορεί να τα μοιραστεί με κανέναν ή τουλάχιστον με αυτόν που θα ήθελε, με το συζυγό της.
Εγκλωβισμένη μέσα στη δική της μοναξιά μπορεί να αναζητησει αλλού αυτή τη πολυπόθητη παρέα;
Στο μυαλό της η διεργασία που γίνεται θεωρείται μοιχεία;
Η αναζήτηση επικοινωνιας θεωρείται μοιχεία;
οχι δεν ειναι μοιχεια αλλα πως θα νιωθει ο συζυγος οταν βλεπει τη γυναικα του να μιλαει πχ στο τηλεφωνο με τον καλο της φιλο με τις ωρες; γιατι να του βαζουμε ιδεες; εμας θα μας αρεσε αν εκεινος εκανε το ιδιο στη θεση μας; δευτερον, ενω μπορει να αρχισει αθωα κανεις δεν μπορει να εγγυηθει πως θα καταληξει γιατι ενα απο τα πιο δυνατα ελκυστικα σημεια που μπορουμε να βρουμε στο ετερο φυλο ειναι η κατανοηση και η επικοινωνια! δεν κινδυνευει απλως να μοιχευσει (οχι οτι ειναι απλο) αλλα να χωρισει και να καταληξει με εκεινον που "μονο αυτος την καταλαβαινει"
τελος επικοινωνια μπορεις να πετυχεις και σε ατομα του ιδιου φυλου οπου και παλι μπορει να καταληξεις βεβαια να μιλας με τις ωρες στο τηλεφωνο ή να βγαίνεις ολη την ωρα για να συναντησεις τις φιλες σου και ο συζυγος να βγαζει καπνους απο τα αυτια και να νιωθει οτι τον εχεις γραμμενο!
για μενα το σημαντικο ειναι να προσπαθησεις να αποκαταστησεις τη χαμενη επικοινωνια με το συζυγο σου του οποιου η σιωπη κρουει ενα καμπανακι κινδυνου αντι να αφηνεις τριτους να παρεισφρυουν στη σχεση σου εστω και σε φιλικο αγνο επιπεδο. οκ, βεβαιως και να επικοινωνεις με τους γυρω σου αλλα να κρατας και μια αποσταση και σε πρωτη γραμμη και προτεραιοτητα να ειναι ο συντροφος σου και να προσπαθεις να βλεπεις εγκαιρα τι δεν παει καλα και οχι μολις χωλαινει καπου ο αντρας μας τσουπ βρισκουμε ενα υποκαταστατο. αλλωστε μπορει να υπαρχουν χιλιοι λογοι που δε μας μιλα ο συζυγος, μηπως τον προβληματιζει κατι; μηπως εχει καταθλιψη, αγχος; εμεις δεν πρεπει να καταφερνουμε να τον κανουμε να νιωθει οτι μπορει να μας μιλησει;
τελος θεωρω πολυ ασχημο να συζητα κανεις τα προσωπικα προβληματα του γαμου του με τριτους και οχι με το συντροφο του που τον αφορουν το βρισκω προσβλητικο για το συντροφο εκτος βεβαια αν μιλαμε για ακραιες καταστασεις που αναζητας βοηθεια αλλο αυτο.
