Χα χα χα!!toula έγραψε:Παναγιώτη μου το παραπάνω τραγούδι της Αλεξίου το έβαλα κατά λάθος εδώ! Είχα δει ότι το είχες βάλει και εσύ σήμερα και επειδή μου αρέσει πολύ ήθελα να το βάλω στον τοίχο μιας φίλης μου στο facebook. Eπειδή όμως το γήρας ουκ έρχεται μόνον.... να τα αποτελέσματα ! Συγγνώμη !!!!
Δεν είναι θέμα "γήρατος" Τούλα μου, αλλά Αγάπης, που όχι μόνο δεν μας γερνάει, αλλά αντιθέτως μας κάνει παιδιά..
Και μιάς και μίλησες για το facebook,
αυτή είναι και η διαφορετικότητα και η αξία του φόρουμ μας,
ότι δηλαδή κανενός μας δεν υπάρχουν δικά του πράγματα,
όπως "τοίχοι",
όπως "δυνατότητες προσβάσεων" σε "φίλους",
όπως ή άρνηση σε "μη φίλους" κλπ....
Όλοι μας, όλα μας,
είμαστε και είναι όλων μας,
και της Αγάπης μας....
Ας κάνουμε μια ευχή....
Όλες οι αληθινές ευχές βγαίνουν..
Ευχή....
Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Δίπλα, σε κάποια απόσταση, η μοτοσικλέτα
έγειρε το τρομερό θεριό, βογγάει, θαρρείς για σένα
με τα γκάζια κολλημένα κι ήχο φοβερό
μα εσύ μόλις που τ' ακούς, κι ήρεμα κοιτάς τον ουρανό.
Με φτερά στα πόδια και ελευθερία με τα κυβικά
κοίτα το τζιτζί μου πώς τραβάει, κοίτα το θαρρείς πετάει
τώρα όλη η ζωή σου ένα φιλμ τρελό
οι εικόνες κι οι φωνές, Θεέ μου, δεν μπορώ να κουνηθώ.
Το κορίτσι που χαμογελά καθώς απομακρύνεσαι
πάνω σου σκυμμένο ψιθυρίζει «κράτα, μην αφήνεσαι»
το παιδί στο βενζινάδικο σου 'δωσε μια ευχή
δεν μπορεί να πάει χαράμι, δεν μπορεί, θα βγει αληθινή....
