Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Όλα έχουν αρχίσει να παίρνουν χρώμα.

Μα όσο κι αν ντυθεί η φύση τα χρώματα της Άνοιξης, αν η καρδιά μας παραμένει στις αποχρώσεις του γκρι θα παραμένουμε σκυθρωποί και μίζεροι γεμάτοι γκρίνια και παράπονα.

Βγάλε από το νου σου τους κακούς λογισμούς, πάψε να αναλύεις τα πράγματα, σταματά να κουράζεις την ψυχή σου με τον φθόνο και την κακία.

Λευτερωσε την μνήμη σου από το μίσος, άσε την καρδιά σου να αγαπήσει, να ερωτευτεί και πάλι την ζωή.

Άσε το φως ν’ ανθίσει μέσα σου με την ταπείνωση και την απλότητα.

Τότε όλα θα πάρουν χρώμα στη ζωή σου.
Γιατί τότε θα έρθει και η Χάρις Του που θα χρωματίσει το γκρι της λύπη σου, το μαύρο της δοκιμασίας σου, την άχρωμη καθημερινότητά σου.
Όλα θα λουστούν στο φως του Χριστού που είναι φως Αναστάσης και Ζωής.

Βάλε στην ζωή σου τον Χριστό και τότε θα δεις να ανατέλλει φρέσκος αέρας ελπίδος και αισιοδοξίας. Βάλε αρχή μετανοίας και γεύσου κι εσύ μαζί με τους Αγίους μας το γλυκύ νέκταρ της αποδοχής του Θεού.

Όλα μπορούν να αλλάξουν εάν αρχίσεις να σκέφτεσαι αλλιώς, να πράττεις αλλιώς, να ζεις αλλιώς.
Να σκέφτεσαι, να πράττεις, να ζεις ως χριστιανός και όχι απλά ως άνθρωπος θρησκευόμενος.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Τίποτα άλλο δεν θέλω. Όταν θα φύγω από ετούτη την ζωή ένας άνθρωπος να πει ένα "Κύριε ελέησον τον δούλο σου Παύλο". Αυτό να έχω ως εφόδιο από ετούτη την γη. Γιατί τίποτα άλλο δεν μένει παρά τα έργα που έκανες και η αγάπη που έδωσες ώστε έστω κι ένας άνθρωπος να σε θυμάται στην προσευχή του.

Κι αν ούτε ένας άνθρωπος δεν βρεθεί, δεν πειράζει. Μπορεί όντως να μην προσπάθησα πολύ, μπορεί όντως να μην αγάπησα βαθιά και γνήσια. Μάλλον απέτυχα...
Καλύτερα όμως να κριθώ ως αποτυχημένος παρά ως αλαζόνας.

Τότε το μόνο στο έλεός Του θα προσμένω και την μαρτυρία μου για την καλή μου προαίρεση που ίσως δεν είχε και τα αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Τίποτα άλλο δεν θέλω.
Δεν ποθώ να με θυμούνται.
Το έλεός Του ζητιανεύω...τίποτα άλλο.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Όσο προσπαθείς και τολμάς ίσως πέσει σε λάθη και αποτυχίες.
Όσο όμως κάνεις λάθη και γεύεσαι αποτυχίες, τόσο και μαθαίνεις.
Όσο μαθαίνεις τόσο γεμίζεις γνώσεις, σοφία, εμπειρία.
Και όσο πλουτίζεις σε σοφία, γνώσεις και εμπειρία γίνεσαι καλύτερος, μεθοδικότερος, αποτελεσματικότερος.

Η επιτυχία δεν έρχεται από την μια στιγμή στην άλλη.
Συνήθως η επιτυχία έχει τις ρίζες της σε όλες εκείνες τις αποτυχίες που σε πείσμωσαν και αντί να τα παρατήσεις, εσύ συνέχισες την προσπάθεια, τον αγώνα σου με περισσότερη σύνεση και αποφασιστικότητα.

Οι άλλοι θα δούνε την επιτυχία σου ως κάτι το εύκολο και ανώδυνο, γι'αυτό και εύκολα θα σε φθονήσουν.
Εάν ήξεραν τους αγώνες και τις θυσίες σου ίσως εκτιμούσαν βαθύτερα και ουσιαστικότερα το όποιο επίτευγμά σου.

Οι άνθρωποι εύκολα απαξιώνουν το σπουδαίο διότι συνήθως δεν βλέπουν την διαδρομή αλλά μόνο το τελικό αποτέλεσμα.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Το να πιστεύεις στον εαυτό σου δεν είναι κακό.
Λίγη αυτοπεποίθηση δεν βλάπτει.
Το να πιστεύεις όμως μόνο στον εαυτό σου είναι ολέθριο.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ποτέ πόνεσες τελείται φορά;
Θυμάσαι ή λησμόνησες;

Ήταν τότε που το σώμα σου εκλιπαρούσε για λίγη θαλπωρή μα δεν την έβρισκε. Ήθελες να ουρλιάξεις μήπως και ξορκίσεις το αβάστακτο κακό.

Κανείς από τους γύρω σου όμως δεν μπορούσε να σου προσφέρει κάτι, να σου απαλύνει τον πόνο σου.

Ήταν τότε που έστρεψες το νου σου, την καρδιά σου στον Ουρανό. Γιατί μόνο από εκεί πάνω πλέον ήλπιζες να έρθει βοήθεια, να έρθει ένα θώπευμα παρηγοριάς που θα ελλάτωνε τον πόνο σου.

Ήταν τότε που παραδόθηκες στην προσευχή, που αφέθηκες στην κατάνυξη και την σιωπή.

Ο πόνος είναι μεγάλος δάσκαλος.
Σου ταπεινώνει την σάρκα.
Δαμάζει την έπαρσή σου.
Χαλιναγωγεί τα πάθη σου.
Καθαρίζει το νου σου.
Εξουθενώνει την φιλαυτία σου.

Ο πόνος είναι μεγάλος δάσκαλος.
Επιμένει μέχρι να μάθεις καλά το μάθημά σου.
Επιμένει ώστε να μην ξεχάσεις εύκολα.
Επιμένει για να θυμάσαι όταν αυτός θα φύγει.

Ευλογημένε Πόνε.
Όσους επισκέφθηκες τους άλλαξες.
Όσοι θέλησαν ωφελήθηκαν, οι υπόλοιποι αγρίευσαν.

Ο πόνος από μόνος του δεν ωφελεί εάν εμείς οι ίδιοι δεν τον αντιμετωπίσουμε Χριστομίμητα.
Το να πονάς και να υποφέρεις δεν σημαίνει αυτόματα ότι και εξαγιάζεσαι εάν δεν γίνεται ο πόνος αφορμή μετανοίας και σταθερής απόφασης να ζεις πλέον ως πραγματικός χριστιανός.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Μέσα στο ιλαρό φως, ανάμεσα σε Αγγέλους και Αγίους που στέκουν πάνω στους τοίχους, ραντισμένος με θυμίαμα ευώδες, νιώθω πραγματικά ευλογημένος.
Εδώ, εκατοντάδες χρόνια, ιερείς λειτουργούν, δακρύζουν, προσεύχονται, ζητούν έλεος, δοξολογούν.
Εδώ, στο ακρωτήρι της Χάριτος, όπου ο Ουρανός ενώνεται με τη γη και η αφθαρσία εισβάλει στην φθορά.
Εδώ, στο Άγιο Βήμα της Ζωής.
Εδώ, όλα παίρνουνε νόημα βαθύ, χωρίς τους εκφυλισμούς της εμπάθειας.
Γιατί εδώ, σε ετούτο τον τόπο δεν χωράει τίποτα άλλο παρά μόνο μια συγνώμη κι ένα «σ’αγαπώ».
Εδώ, όλα ενώνονται. Όλοι ενώνονται.
Όλα και όλοι γίνονται Χριστός.
Καταργείται το «τώρα» με το αιώνιο παρόν.
Η Εικόνα μας αποκαθίσταται.
Ο σκοπός μας επιτυγχάνεται.
Αρχίζει η Ζωή.
Χριστός Ανέστη ψέλνουν όλοι μαζί.
Χριστό τρώμε και πίνουμε.
Γεμίζουμε Φως.
Μεθάμε με Χάρη.
Γευόμαστε Παράδεισο.
Εδώ, ο Φιλάνθρωπος Θεός συναντά το χώμα και του προσφέρει θεανθρωπία.
Εδώ, στην εσχατιά του Σταυρού ανατέλλει Ανάσταση.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Σου λέει ο άλλος συγνώμη, μα εσύ δεν τον συγχωρείς.

Περνάνε οι ημέρες...

Τώρα εσύ θέλεις να του ζητήσεις συγνώμη,
για την συγνώμη του, την οποία δεν είχες δεχθεί.

Τώρα καλείται ο άλλος να την αποδεχθεί...

Όλοι την ομόνοια αναζητούμε.
Μακάριοι αυτοί που την βρήκανε εύκολα και γρήγορα χωρίς τις ενδιάμεσες στάσεις των μικροτήτων και του εγωισμού.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Είναι εκείνες οι στιγμές που συνειδητοποιείς ποιος είσαι, τι έχεις κάνει, το βάθος των επιλογών σου. Είναι εκείνες οι στιγμές που καλείσαι να πάρεις κι άλλες αποφάσεις. Αποφάσεις που ίσως κρίνουν το μέλλον σου για χρόνια πολλά. Θέλει τόλμη να πάρεις αποφάσεις που θα αλλάξουν ριζικά τη ζωή σου, που θα σε βγάλουν από τις όποιες ασφάλειες είχες μέχρι τώρα. Θέλει τόλμη να αφήσεις τον φόβο και να κάνεις την έξοδό σου στην ζωή. Σε μια ζωή που εσύ και μόνο εσύ επέλεξες να ζήσεις. Θέλει τόλμη να σηκώσεις το βάρος των αποφάσεών σου, να πάρεις πάνω σου όλη την ευθύνη της ζωής σου χωρίς να κρύβεσαι πίσω από περιστάσεις και συνθήκες οι οποίες δήθεν δεν σε άφησαν να πράξεις αυτό που η καρδιά σου έλεγε...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Συγχώρεση...

Δεν είναι απλά να αμνηστεύσης τα παρελθόντα.
Είναι και να αποδειχθείς και τα πιθανά μέλλοντα.

Δύσκολη η συγχώρεση.
Μεγάλος όμως και ο πόνος της ασυγχωρησίας.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Μπορεί να ήρθε η Ανάσταση, μα κάποιοι ίσως βιώνουν ακόμα τον δικό τους Γολγοθά.

Μπορεί όλα να ντύθηκαν στο Φως, μα κάποιων η ζωή ακόμα κινείται στα «μωβ» της Σαρακοστής.

Η Ανάσταση του Κυρίου φέρνει στις καρδιές όλων μια γλυκιά παράκληση. Όλοι την έχουμε ανάγκη, μα περισσότερο την έχουν ανάγκη όλοι αυτοί που οι πληγές του προσωπικού τους σταυρού μόλις άνοιξαν.

Αυτό κι αν είναι σπουδαίο...
Να ψέλνεις το «Χριστός Ανέστη» καρφωμένος πάνω στο σταυρό της θλίψης σου, της δοκιμασίας σου, του πόνου σου.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος