"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ξένε, ποιος είσαι, που χωρίς καμώματα και μάγια

μαγεύεις; Κοίτα! όπου πατάς άχραντα βγαίνουν βάγια!

Σε βλέπει, και τη δόξα σου, Μεσσία, ποιος δεν κηρήττει;

Γιατί σκορπάς τη μυστικήν αυγή του αποσπερίτη;

Γιατί καθείς που σ' απαντάει, ξεχνάει τη Γη, και θέλει

να σέρνεται απ' τα χείλη σου που στάζουν θείο μέλι:

Δε φοβερίζει ο Λόγος σου, μήτε η ματιά σου καίει·

πώς τρέμουν έτσι αγνάντια σου κι' οι άγριοι Σαδουκαίοι;

Αλήθεια, μ' ένα λόγο σου πώς το κακό γιατρεύεις

κι' ακόμα κι' απ' το θάνατο πώς και νεκρούς γυρεύεις;

Οι λίμνες της Γενησαρέτ και της Τιβεριάδας,

Τα ρόδα του Γεθσημανή, τα κρίνα της κοιλάδας

Σε ξέρουν· είσαι των παιδιών χαμόγελο και ακτίνα

των γυναικών· τα χέρια σου, δυο θαύματα κι' εκείνα,

όταν τ' ανοίγεις απλωτά, θαρρεί κανείς την πλάση

ολόκληρην η αγκάλη σου πως θέλει ν' αγκαλιάσει.

κι' εμπρός σου χαμηλώνεται και φτωχική απομένει

του Σολομώντα η εκκλησιά η φεγγοβολισμένη!

(ΠΑΛΑΜΑΣ)

Θεέ μου σ'αγαπώ

Σ' ευχαριστώ, που έγινες ένα πνεύμα μαζί μου
ασυγχύτως, ατρέπτως κι αναλλοιώτως,
Θεέ του παντός,
κι' έγινες για χάρη μου τα πάντα σε όλα:
Τροφή ανεκλάλητη που ποτέ δεν τελειώνει,
που ξεχύνεται ακατάπαυστα
από της ψυχής μου τα χείλη
και πλούσια αναβλύζει
απ' την πηγή της καρδιάς μου.
Ενδυμα, που αστράφτει
και καταφλέγει τους δαίμονες.
κάθαρση, που με πλένεις
με τ' άφθαρτα κι' άγια δάκρυα
που η παρουσία σου χαρίζει
σ' όσους επισκεφθείς.
Σ' ευχαριστώ, γιατί για χάρη μου έγινες
ανέσπερο φως και ήλιος αβασίλευτος,
που δεν έχεις πού να κρυφτείς,
αφού γεμίζεις με τη δόξα σου τα σύμπαντα.
Ποτέ δεν κρύφτηκες από κανένα
αλλ' εμείς κρυβόμαστε πάντοτε από σένα,
μη θέλοντας ναρθούμε κοντά σου.
Μα πού να κρυφτείς
αφού πουθενά δεν υπάρχει τόπος
για την κατάπαυσή σου;
Και γιατί να κρυφτείς
εσύ που δεν αποστρέφεσαι κανένα
ούτε κανένα ντρέπεσαι;
Και τώρα, σε ικετεύω, Δέσποτά μου,
έλα να στήσεις τη σκηνή σου στην καρδιά μου,
να κατοικήσεις και να μείνεις εντός μου
αχώριστος κι ενωμένος μέχρι τέλους
με μένα τον δούλο σου, αγαθέ,
για να βρεθώ κι' εγώ
στην έξοδό μου κι έπειτα απ' αυτήν στους αιώνες
κοντά σου Αγαπημένε,
και να βασιλέψω μαζί σου
Θεέ του παντός!


Θεέ μου σ'αγαπώ

Μείνε, Κύριε, και μη μ' αφήσεις μόνο.
Θέλω, όταν έρθουν οι εχθροί μου,
Που ζητούν να καταπιούν την ψυχή μου,
να σε βρούν μέσα μου,
και να φύγουν για πάντα,
για να μη μπορέσουν ξανά να με βλάψουν
βλέποντάς σε τον ισχυρότερο πάντων
να κάθεσαι στον οίκο της ταπεινής μου ψυχής.
Ναί, Δέσποτα,
όπως με θυμήθηκες όταν ζούσα στον κόσμο
και χωρίς να το καταλάβω
με διάλεξες εσύ, με χώρισες απ' τον κόσμο
και μ' έκανες κοινωνό της θείας σου δόξης,
έτσι και τώρα φύλαξέ με
πάντοτε σταθερό κι αμετακίνητο
στην ενοίκησή σου εντός μου.
Βλέποντάς σε αδιάκοπα εγώ ο νεκρός
θ'ανασταίνομαι και θα ζω,
έχοντάς σε εγώ ο φτωχός
θα πλουτίζω διαρκώς
και θα γίνω πλουσιότερος
απ' όλους τους βασιλιάδες.
και θα σε τρώγω και θα σε πίνω
και θα σε ντύνομαι κάθε ώρα,
ώστε να ζω και τώρα και πάντα
εντρυφώντας σε ανεκλάλητα αγαθά.
Γιατί εσύ είσαι
κάθε αγαθό και κάθε δόξα και κάθε τρυφή
και σε σένα πρέπει η δόξα
στην Αγία και Ομοούσιο και Ζωοποιό Τριάδα,
που όλοι οι πιστοί
τη σέβονται και τη γνωρίζουν,
την προσκυνούν και τη λατρεύουν
στα πρόσωπα
του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος
τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων.
Αμήν.

Θεέ μου σ'αγαπώ

Δημήτρη σε ευχαριστώ.Ομόρφυνες την ψυχή μου.

theodore έγραψε:Δημήτρη σε ευχαριστώ.Ομόρφυνες την ψυχή μου.

Να σαι καλα αδελφε μου
Τον Κυριο να ευχαριστεις

Δέκα γιατροί μ'εξέτασαν
κι επτά μου πήραν αίμα,
μα όλοι μαζί μου είπανε
πως αγαπώ Χριστέ μου εσένα!

Αγάπη μου σε αγαπώ
και ας είσαι Χιλίομετρικα μακριά μου
σε ενα σημείο στο πιο κρυφό
σ' έχω μες στην καρδιά μου!

Εγώ δεν έχω την καρδιά
για να μου δίνει αίμα,
την εχω για να αγαπώ
Χριστέ μου φίλους σαν ΕΣΕΝΑ

Αδελφέ Δημήτρη σε ευχαριστώ για τα τόσο ωραία ποιήματα.Τα έχω αποθηκεύσει στον σκληρό μου δίσκο για να τα διαβάζω όποτε έχω άνγχος.Γενικώς είναι
βάλσαμο της ψυχής μας τώρα τους δύσκολους καιρούς που περνάμε.Μπράβο συνέχισε έτσι.

Χριστέ μου εσύ γεννήθηκες
μια νύχτα του χειμώνα,
το στάβλο μέσα άγιασες
στο βράχο βγήκε η ανεμώνα.

Και την καρδιά μου πότισες
στο πνεύμα της ειρήνης,
τους στεναγμούς έδιωξες μακριά
την πίκρα κάθε οδύνης.

Και γέμισαν οι ουρανοί
από αγγέλους
που ψάλαν Ωσαννά
στη φάτνη του δικούς σου μέρους.

Γίναν οι χειμώνες όμορφοι
τα καλοκαίρια ανθίσαν,
τα πουλιά κελάηδησαν
και όλοι εσένα προσκυνήσαν.

Και η φάτνη σου εσκόρπισε
το αιώνιο φως στη γη,
τα σκοτάδια έδιωξε
χρυσή μια χαραυγή.


Θεέ μου σ'αγαπώ

Αναστημένε μου Ιησού
φωτοδότη ήλιε της καρδιάς μου,
μες στην εβδομάδα των παθών
βρίσκω τα όνειρά μου.

Τίποτε δεν μπορώ να σκεφθώ
μόνο εσένα που πονάς
και τo ακάνθινο στεφάνι
στο κεφάλι που φοράς

Το μαρτύριο του πόνου
και το αίμα που κυλά,
απo τις φλέβες σου ματώνουν
και σου σχίζουν την καρδιά.

Και όμως όλα τα μαρτύρια
τα περνάς με υπομονή,
και μας δείχνεις την αγάπη
και την θεϊκή στοργή.

Κάποια μέρα θες να 'ρθούμε
σε ουράνια γαλανά,
αλλά τότε θα κριθούμε
αν θα σε έχουμε κοντά

Σε ευχαριστώ Χριστέ μου
κι ένα ποίημα θα σου πω,
και γλυκά θα ζωγραφίσω
πως αλήθεια σε αγαπώ.

Θεέ μου σ'αγαπώ

Αυτός είναι που στάθηκε
μπρος στην τρικυμισμένη θάλασσα
και διέταξε τους ανέμους να ησυχάσουν
και υπάκουσαν.

Το ίδιο κάνει ακόμα
μπρος στην τρικυμισμένη θάλασσα
των ανθρωπίνων σκέψεων και συναισθημάτων.

Αυτός είναι που ήπιε το ποτήρι της θλίψης
στο Όρος των Ελαιών.

Αυτός είναι που πίνει ακόμα
τη θλίψη κάθε ανθρώπου
στην καρδιά Του.

Αυτός είναι που εμφανίστηκε στους μαθητές Του
μετά τη νίκη του Πνεύματος
και είπε: Ειρήνη υμίν...

Αυτός είναι που ακτινοβολεί ακόμη ειρήνη
σε όλους εκείνους που Τον ακολουθούν.

Αυτός είναι ο Εκπαιδευτής όλων εκείνων
που προσφέρουν τα λόγια της αλήθειας,
τα λόγια για την την ατελείωτη Ατραπό
τα λόγια για την άπειρη Ζωή...

Ακόμα διδάσκει.
Είναι η σύνθεση όλων των Νόμων
και εκείνοι που αποκαλύπτουν τους Νόμους
σε κάθε τομέα της ζωής, αποκαλύπτουν Αυτόν.
Αυτός είναι ο Αποκαλυπτόμενος...

Αληθινά κάθε επιστήμη
και κλάδος τίμιας έρευνας
είναι η έρευνα για το Χριστό.
Είναι η πραγματικότητα πίσω από το καθετί.

Κάθε αληθινός αναζητητής
αποκαλύπτει ένα μέρος Του.
Στο τέλος η... η εικόνα Του θα είναι πλήρης
όταν οι άνθρωποι θα είναι σαν κι Αυτόν.

Είναι η παρόρμηση για την τελείωση,
μέσα σε όλους μας.
Και ο πύρινος μαγνήτης
που μας έλκει προς Αυτόν,
μέσω Αυτού.

Είναι το Σχέδιο και το Όραμα για την Ανθρωπότητα.
Η εσωτερική κοινωνία...
το Φως των Αγίων,
η Ζωή των μαθητών,
το βέλος που εκτοξεύεται στον Ήλιο.

Είναι ο σιωπηλός παρατηρητής
μέσα στις ψυχές μας.
Τίποτε δεν μπορεί να κρυφτεί από Αυτόν.
Είναι ο παρατηρητής της κάθε πράξης,
του κάθε αισθήματος, της κάθε σκέψης.

Αλλά πάνω από όλα, είναι ο μεγάλος οικοδόμος,
ο οικοδόμων των γεφυρών,
των γεφυρών μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο,

ανάμεσα σε ομίλους, εκκλησίες και έθνη...
ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τη Βασιλεία του Θεού...
ανάμεσα στη Βασιλεία του Θεού και το Απόλυτο...
μέχρις ότου γίνει Όλα μέσα σε Όλα.

Γεφυρώνει τον Εαυτό Του με ότι είναι χώρια...
Αυτό είναι ο μεγάλος άθλος Του.
Είναι η Χαρά του Μόχθου της επίτευξης.
Είναι το κρασί στο δισκοπότηρο,
η Αγαλλίαση που δοκιμάζει ο καθένας
που έρχεται σε επαφή με τον αληθινό Εαυτό του... το Χριστό!


Θεέ μου σ'αγαπώ