"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

eleimon έγραψε: Δε παιζει αυτο Πεπη μου αν τα κοιταζαμε ολα με τη προνοια του Θεου θα ειμασταν και καλυτεροι ανθρωποι

μερικοί στο τρελάδικο και μερικοι εξω με με πολύ αγαπη προς τον Κυριο
παιζει... Ελπιδα ρωτα τον πνευμ,ατικό σου αν καταλαβαιναμε πραγματικά το τι Εστι Ιησους Χριστος υΙος θεου, τι τραβηξε για εμας,ολα ,ολα δεν θα μπορουσαμε να το αντεξουμε.
fosterer gia να στο λέει παει να πει οτι ξέρει και εγώ ξέρω τι χρειαζεται, δεν ειπαμε οτι το παιρνεις σε ενα μήνα και λογικο ειναι να παιρνας καποιες διαδικασιες, αμα εσυ εισαι φονιας-μεθυστακας ή οτι δηποτε αλλο πως θα στο δωσουν το παιδι?

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ»

(σελ. 64-66)
Πολλές φορές ανδρόγυνα μου εκφράζουν την ανησυχία τους για το θέμα της τεκνοποιίας και ζητούν τη γνώμη μου. Άλλα σκέφτονται να κάνουν ένα – δύο παιδιά και άλλα θέλουν να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Αυτό όμως που τους συμφέρει είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύονται τη ζωή τους στην Θεία Πρόνοια και να μην βάζουν δικά τους προγράμματα. Πρέπει να πιστεύουν ότι ο Θεός που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίσει για τα δικά τους παιδιά.
Μερικοί προσπαθούν πρώτα να τακτοποιήσουν όλα τα άλλα και ύστερα να σκεφτούν για τα παιδιά. Δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους τον Θεό. Άλλοι πάλι λένε : «Σήμερα είναι δύσκολη η ζωή. Ένα παιδί φτάνει, γιατί κι αυτό με δυσκολία το μεγαλώνεις» και δεν κάνουν άλλα παιδιά. Δεν καταλαβαίνουν πόσο αμαρτάνουν μ’ αυτή την τοποθέτηση, γιατί δεν αφήνονται με εμπιστοσύνη στο Θεό. Ο Θεός έχει σπλάχνα. Μόλις δει ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν Του είναι δύσκολο να μην τους δώσει άλλα παιδιά.

(σελ. 70)
Το θέμα της τεκνοποιίας δεν εξαρτάται μόνο από τον άνθρωπο, εξαρτάται και από τον Θεό. Όταν ο Θεός βλέπει ταπείνωση στο ανδρόγυνο που έχει δυσκολία να αποκτήσει παιδιά, τότε όχι μόνο ένα παιδί τους δίνει, αλλά και πολύτεκνους μπορεί να τους κάνει. Όταν όμως βλέπει πείσμα και εγωισμό, αν τους εκπληρώσει το αίτημά τους, θα τους αναπαύσει στο πείσμα του και τον εγωισμό τους. Πρέπει να αφεθούν εν λευκώ στον Θεό. «Θεέ μου, να πουν, Εσύ για το καλό μας φροντίζεις. Γεννηθήτω το θέλημά Σου». Τότε θα γίνει αυτό που ζητούν.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Σκεύος εκλογής» του ιερομονάχου Χριστόδουλου Αγιορείτου

Πολλές ήταν οι περιπτώσεις εκείνες που κάποια ζευγάρια δεν αποκτούσαν παιδιά, η επιστήμη σήκωνε τα χέρια και τότε μέσα στην στενοχώρια τους θυμόντουσαν τον γέροντα. Αναφέρουμε εδώ ένα από τα πολλά περιστατικά :
Η Κ… από την Α.Ν. Χ…είχε μεγάλο πρόβλημα. Είχαν περάσει πολλά χρόνια από την ημέρα που παντρεύτηκε, δεν μπορούσε όμως να τεκνοποιήσει κι όσο τα χρόνια περνούσαν, τόσο το πρόβλημα μεγάλωνε. Μέσα στην καρδιά της άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους πολλές ενοχλητικές και βασανιστικές σκέψεις : «Τι θα λέει ο κόσμος; Ποιόν θα αφήσουμε εμείς πίσω; Μήπως πρέπει να υιοθετήσουμε κάποιο παιδί;» και γενικά τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της περιήλθαν στη ζάλη των δεινών λογισμών. Δεν έβλεπαν πουθενά φως. Οι γιατροί, η επιστήμη, όλοι ομολογούσαν ότι δεν πρόκειται να τους φανούν χρήσιμοι σε κανένα σημείο. Τότε αποφάσισε να δει τον Γέροντα και να του εκμυστηρευθεί τον πόνο της.
Ο Γέροντας την παρηγόρησε :
-Μην στενοχωριέσαι! Να πας να κάνεις μια γενική εξομολόγηση (δεν είχε εξομολογηθεί για χρόνια), να κοινωνήσεις όταν σου πει ο πνευματικός σου και ο Θεός θα σου δώσει παιδιά. Να εύχεστε και σεις, θα εύχομαι κι εγώ.
Το καλό αντρόγυνο έκανε αυτό που τους συμβούλεψε, και ο Θεός αμέσως τους χάρισε παιδιά, σύμφωνα με την υπόσχεση του Γέροντα. Σήμερα είναι μια πολύ καλή οικογένεια, χαρούμενη και ευτυχισμένη και ευγνωμονούν διπλά τον Γέροντα : πρώτα- πρώτα γιατί τους βοήθησε να πάνε δια των μυστηρίων της Εκκλησίας μας κοντά στον Χριστό μας και μετά, όπως είναι φυσικό, να γευτούν τις πλουσιοπάροχες δωρεές Του.
Επειδή ήμασταν κοντά στον Γέροντα πολλά χρόνια και ζήσαμε άπειρες τέτοιες καταστάσεις, είδαμε ότι σ’ όλες τις περιπτώσεις ενεργούσε με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή προσπαθούσε να δώσει στους ανθρώπους να καταλάβουν ότι πρέπει πρώτα απ’ όλα να πλησιάσουν δια μέσου της Εκκλησίας μας και των μυστηρίων της εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας τον αγαθό μας Πατέρα. Και τότε Εκείνος, ακόμη και χωρίς να Του το ζητήσουν, θα τους δώσει ό,τι δώρο θέλουν, αρκεί να μην είναι κάτι που θα τους βλάψει. Η στέρηση των δώρων, τόνιζε δεν γίνεται επειδή το θέλει ο Θεός, αλλά επειδή ο άνθρωπος έχει απομακρυνθεί από την πηγή όλων των δωρεών, που είναι ο Θεός και φυσικά λόγω της δικής του υπαιτιότητας στερείται από τις ενέργειες της Χάριτος.


Σε όσους πάλι δεν έκαναν παιδιά και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο για να αποκτήσουν, είτε με τεχνητή γονιμοποίηση, είτε με υιοθεσία ξένων παιδιών, εξηγούσε ότι ο Θεός γνωρίζει που δεν τους δίνει ένα παιδί και βέβαια το κάνει για το καλό τους. Κάτι θα βλέπει και δεν τους το δίνει. Κι εκείνοι δεν πρέπει να εκβιάζουν τη θέλησή Του για κανένα λόγο, γιατί, εκ των υστέρων, έστω και αν πετύχουν με το δικούς τους ανθρώπινους τρόπους το επιθυμητό – για εκείνους – αποτέλεσμα, θα διαπιστώσουν ότι ο Θεός, φροντίζοντας για το καλό τους, δεν τους έδινε παιδί. Και θα πρέπει να ξέρουν καλά ότι γίνεται καλό, μόνο εκείνο το έργο που είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού και όχι με την επιμονή και τα δικά μας ανθρώπινα μέσα.


Μερικούς πάλι, που βιαζόντουσαν να αποκτήσουν παιδί, ο Γέροντας τους συμβούλευε να μην κοιτάζουν το τι λέει ο κόσμος, αλλά να αφήνουν τον Θεό να τους δώσει το παιδί, την κατάλληλη στιγμή που μόνον Εκείνος γνωρίζει. Ορισμένοι έλεγε, ενώ δεν έχουν ειρηνεύσει και δεν έχουν τακτοποιηθεί πνευματικά, πιέζουν τον Θεό να τους δώσει το παιδί, τη στιγμή που εκείνοι επιθυμούν. Ο Θεός τους το δίνει. Βλέπουν όμως, ότι το παιδί μεγαλώνοντας, γίνεται νευρασθενικό, γιατί κληρονόμησε τα πάθη των γονέων του και οι ίδιοι μπαίνουν πλέον σε έναν πολύ μεγάλο αγώνα, αφού έχουν καταστήσει το παιδί τους – χωρίς να φταίει – κληρονόμο των δικών τους παθών από τα οποία δεν είχαν φροντίσει να καθαριστούν, πριν βιαστούν να ζητήσουν παιδί από τον Θεό.

Έλεγε λοιπόν, ότι οι σύζυγοι πρέπει να αφήνονται εντελώς στα χέρια του Θεού και να μην είναι αυτοί που με το δικό τους θέλημα θα εμποδίζουν, ή θα ρυθμίζουν το θέλημά Του. Να αφήνουν τον Θεό να ενεργεί σύμφωνα με την αγαθή Του θέληση και την παντογνωσία Του, γιατί έτσι θα κατοικεί στις ψυχές τους και θα σκεπάζει τις οικογένειές τους η Χάρη και η Ευλογία Του.

Πέπη μου,ίσως και εσύ ξέρεις καλύτερα!!!

pepiixthis έγραψε:

eleimon έγραψε: Δε παιζει αυτο Πεπη μου αν τα κοιταζαμε ολα με τη προνοια του Θεου θα ειμασταν και καλυτεροι ανθρωποι

μερικοί στο τρελάδικο και μερικοι εξω με με πολύ αγαπη προς τον Κυριο
παιζει... Ελπιδα ρωτα τον πνευμ,ατικό σου αν καταλαβαιναμε πραγματικά το τι Εστι Ιησους Χριστος υΙος θεου, τι τραβηξε για εμας,ολα ,ολα δεν θα μπορουσαμε να το αντεξουμε.
fosterer gia να στο λέει παει να πει οτι ξέρει και εγώ ξέρω τι χρειαζεται, δεν ειπαμε οτι το παιρνεις σε ενα μήνα και λογικο ειναι να παιρνας καποιες διαδικασιες, αμα εσυ εισαι φονιας-μεθυστακας ή οτι δηποτε αλλο πως θα στο δωσουν το παιδι?

Νομιζω οτι ολοι οσοι τοποθετηθηκαν στο θεμα αυτο εχουν πληρη γνωση για το θεμα......και μιλανε απο εμπειριες...ειτε δικες τους ειτε γνωστων τους δε διανοουμε να μιλαει καποιος ασχετος ετσι απλα για να πει κατι....αν και δε το αποκλειω κιολας

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΡΟ.
ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ! ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΑΣ ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΜΕ ΑΥΣΤΗΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ!!
ΠΑΝΤΩΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ!!

gol έγραψε:ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΡΟ.
ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ! ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΑΣ ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΜΕ ΑΥΣΤΗΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ!!
ΠΑΝΤΩΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ!!

Το έγραψα για να μην νομίζετε ότι μιλάω όντας έξω απο τον χορό! Μέσα είμαι και για τα καλά μάλιστα!

παραθετω απο το επισημο site της εκκλησιας της ελλαδας καποια συμπερασματα...

"Ολοκληρώνοντας τη θεολογική προσέγγιση της IVF, συνοπτικά αναφέρεται ότι η ενδεδειγμένη Ορθόδοξη θεολογική άποψη είναι:

Η αποδοχή της ατεκνίας ως θείου θελήματος, και η υιοθεσία άπορων τέκνων.

Στα πλαίσια της ποιμαντικής αντιμετώπισης του όλου θέματος η άποψη που θα μπορούσε να προβληθεί είναι:

H αποδοχή της ομόλογης εξωσωματικής γονιμοποίησης, με βασική προϋπόθεση τον οφειλόμενο σεβασμό στα έμβρυα.

Οι Πατέρες της εκκλησίας βεβαιώνουν εξάλλου, ότι ο Θεός μερικές φορές δεν αποδέχεται και δεν εκπληρώνει κάποια αιτήματα, γιατί αυτό επιβάλλει το πραγματικό συμφέρον του αιτούντος. Χαρακτηριστικά ωστόσο είναι και τα λόγια της κυριακάτικης προσευχής, που εκφράζει το χριστεπώνυμο πλήρωμα της εκκλησίας, αποδεχόμενο πλήρως το θέλημα του θεού «γενηθήτω το θέλημά σου».

Θα ελεγα λοιπον οτι αν ημουν εγω μπροστα σε μια τετοια περιπτωση σιγουρα θα ηταν μια πολυ δυσκολη αποφαση. Κι επειδη ειμαι απο τη φυση μου αντιδραστικος (!) θα το δοκιμαζα με η χωρις ευλογια (γιατι παιζει ρολο ποιο πνευματικο εχουμε απεναντι μας) και θα αφηνα στο θεο κανοντας πολυ προσευχη να αποφασισει για μενα...

Ο Γιωργο για σένα ή για την γυναίκα σου?

δεν ειμαι παντρεμενος πεπη!!! υποθετικα μιλαω... σε μια αναλογη περιπτωση που θα βρισκομουν να παρω αποφαση!