"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεσθε στο Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας, και αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.
Αγρυπνείτε και προσεύχεστε για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ' αυτές είναι και απο την φύση τους ισχυρές και απο την συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου όμως και με την επιμέλεια νικούνται. Τίποτε να μην σας απελπίζει.»

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως.

Ο αγράμματος μοναχός που σώθηκε μόνο με δύο λέξεις!!!

Κάποιος αγράμματος μοναχός δεν ήξερε καμμία προσευχή να πει. Του λέει ο γέροντας:
- Αφού δεν μπορείς να μάθεις κάποια προσευχή να λες το: "Θεοτόκε Παρθένε Χαίρε"
- Γέροντα, ούτε αυτό μπορώ να το πω...
- Ε, τότε λέγε μόνο το: "Χαίρε Μαρία"...
- Αυτό μπορώ να πω! Αυτό μπορώ να το μάθω, είπε ο μοναχός.
''Χαίρε Μαρία'' έλεγε ο μοναχός καθημερινά, χιλιάδες φορές.
Ο διάβολος του παρουσιάστηκε μια μέρα και του είπε:
-Σταμάτα να λες αυτήν την προσευχή, γιατί δεν μπορώ να σε πλησιάσω..
Κοιμήθηκε ο γέροντας και τον θάψανε και μετά από καιρό είχε φυτρώσει στον τάφο του ένας ωραιότατος κρίνος και στο κάθε φύλλο του ήσαν γραμμένα με χρυσά γράμματα οι λέξεις... Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία! Η ευωδία του κρίνου εκείνου δεν έμοιαζε με την μοσχοβολιά κανενός επιγείου άνθους. Ανοίξανε τον τάφο να δούνε και είδαν παραδόξως, ότι είχε ρίζα την καρδιά του μοναχού, η οποία δεν είχε λιώσει και έγραφε πάνω σε αυτήν: "Χαίρε Μαρία" με χρυσά γράμματα!
Έμεινε στην ιστορία ο μοναχός αυτός ως ο "Χαίρε Μαρίας".
Εκείνος που εγκωμιάζει την Παναγία χαριτώνεται και κάθε φορά που την εγκωμιάζει, κάθε φορά προβιβάζεται.

ΤΗΝ ΠΑΣΑΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΟΥ ΕΙΣ ΣΕ ΑΝΑΤΙΘΗΜΙ ΜΗΤΕΡ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΦΥΛΑΞΟΝ ΜΕ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗΝ ΣΟΥ !
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

Το ακάθαρτο πνεύμα δεν βγάζει στη φόρα τις αρετές των ανθρώπων, αλλά τις αδυναμίες τους.
Ο διάβολος μόνον αν του δώσει ο άνθρωπος δικαιώματα μπορεί να του κάνει κακό.
Όταν κανείς δεν συμμετέχει στα μυστήρια της Εκκλησίας δίνει δικαιώματα στον πειρασμό και δέχεται δαιμονικές επιδράσεις.
Όσο κανείς απομακρύνεται από το Θεό, τόσο πιο δύσκολα γίνονται γι’ αυτόν τα πράγματα.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πολλοί άνθρωποι είναι πολλά χρόνια ανεξομολόγητοι. Που πας άνθρωπε; Δεν γνωρίζεις, ότι οι αμαρτίες σου σε δυσκολεύουν, που ούτε η προσευχή σου, ούτε το κερί σου, ούτε το κόλλυβό σου, τίποτα δεν λαμβάνεται υπόψη από τον Θεό;
Θυμάμαι μια φορά που είχα πάει στις Οιννούσες της Χίου και ομιλούσα. Εκεί υπήρχε στην ενορία ένας επίτροπος που 45 χρόνια ήταν ανεξομολόγητος και ακοινώνητος. Ο κόσμος τον είχε για Άγιο διότι διακονούσε την Εκκλησία, αλλά αυτός, δεν είχε καμμία σχέση με τον Χριστό... Και μετά την ομιλία που έκανα εκεί κατάλαβε, ότι τίποτα δεν κατόρθωσε τόσα χρόνια - παρότι διακονούσε την Εκκλησία - και ζήτησε να εξομολογηθεί. Εξομολογήθηκε Κοινώνησε και μετά από 2 μέρες πέθανε!!!

Μια άλλη φορά ομιλούσα στην Παναγία του Χαϊδαρίου στην Αθήνα. Ο επίτροπος εκεί της Εκκλησίας ήταν αναντικάταστατος. Ήταν 40 χρόνια επίτροπος και δεν είχε ποτέ εξομολογηθεί και ούτε Κοινωνήσει. Μίλησα εκεί 7 φορές. Στην έβδομη ομιλία που έκανα και την άκουσε, αναζήτησε πνευματικό για να εξομολογηθεί, σαν τρελός. Εξομολογήθηκε και Κοινώνησε και μετά από 10 μέρες πέθανε!!!
Να σας πω ένα άλλο συνταρακτικό; Ομλούσα στην Αγία Βαρβάρα στην Αθήνα. Ήταν περίοδος Σαρακοστής και πήγαινα τα απογεύματα στους Χαιρετισμούς της Παναγίας και ομιλούσα. Ένας εκ των επιτρόπων της Εκκλησίας, που ήταν λεπρός, από την Κέρκυρα, είχε 37 χρόνια εκεί μέσα και ουδέποτε εξομολογήθηκε και ουδέποτε Κοινώνησε. Έπειτα από τις ομιλίες που άκουσε, εξομολογήθηκε και Κοινώνησε. Και όταν βρέθηκε το φάρμακο κατά της λέπρας, ήταν ο πρώτος που έγινε καλά και έφυγε για την πατρίδα του, την Κέρκυρα. Ήταν χαρακτηριστικό αυτό το γεγονός, ότι ο Θεός τον ελέησε, έπειτα από την μετάνοια και την εξομολόγησή του...

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

❈ Πολλοί νομίζουν, ότι τα παιδιά τα κάνουν οι άνθρωποι. Τότε γιατί υπάρχουν αντρόγυνα που χρόνια προσπαθούν να κάνουν παιδί και δεν μπορούν;
❈ Η γυναίκα ασαράντιστη, δεν πρέπει να βγαίνει από το σπίτι, ούτε να δέχεται επισκέψεις στο σπίτι. Δυστυχώς σήμερα πολλές γυναίκες που γεννούν, δεν σαραντίζουν όπως έκανε η Παναγία στον Χριστό μας, δεν υπακούουν δηλ. στο Ευαγγέλιο, με αποτέλεσμα το παιδί τους όταν μεγαλώσει, να είναι άτακτο, να μην υπακούει τους γονείς και να δημιουργούνται πολλά προβλήματα στο σπίτι. Οι γονείς φταίνε!...
❈ Έγραφα κάποτε ένα βιβλίο με τίτλο: ''Θανάσινο αμάρτημα η αποφυγή της τεκνογονίας''.
Μια μέρα, με συνάντησε μια κυρία στο δρόμο, που ήταν κόρη νεωκόρου και είχε 12 παιδιά! Και με λέει:
- κ. Παναγόπουλε, έμαθα ότι γράφεται ένα βιβλίο για την τεκνογονία. Μην ξεχάσετε να γράψετε στο βιβλίο σας, ότι αν κανείς θέλει να δει τον Θεό, να πάει στο σπίτι ενός πολυτέκνου. Εκεί υπάρχει πάντοτε ο Θεός! Στα άλλα σπίτια, πηγαίνει και βγαίνει ο Θεός. Από τα σπίτια όμως των πολυτέκνων, δεν φεύγει ποτέ!!!

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

Μια μέρα μιλούσα στους ασθενείς του νοσοκομείου των Αθηνών "Σωτηρία". Και ένας νεαρός γύρω στα 30 με το κομπολόΐ στο χέρι έκανε βόλτες έξω από την αίθουσα. Δεν έμπαινε στην αίθουσα να ακούσει την ομιλία και θεωρούσε κουτούς και οπισθοδρομικούς όσοι έμπαιναν να ακούσουν. Όταν τελείωσα την ομιλία μπαίνει μέσα στην αίθουσα με την μαγκιά του και μου λέει:
- Δεν τα πιστεύω εγώ αυτά...
- Δεν είναι υποχρεωτικό, του λέω.
- Μη μου μιλάς εμένα για παπάδες!
- Πού ξέρεις τί μίλησα εγώ; Άλλωστε εσένα δεν σου μίλησα. Εσύ έκανες τις βόλτες σου στη βεράντα... Εγώ μίλησα στους άλλους αδερφούς. Ήρθαν μόνοι τους κάτι να ακούσουν, δεν πληρώνουν. Αλλά πες μου, σε τί σε έφταιξαν οι παπάδες;
- Έχω 3 μήνες εδώ και δεν ήρθε κανείς να με δει...
- Έχεις ξαναρρωστήσει;
- Χτύπα ξύλο! Πρώτη φορά και τελευταία θα είναι..
- Φίλοι σου, συγγενείς σου, έχουν αρρωστήσει;
- Πολλοί.
- Πόσες φορές έχεις πάει και τους έχεις επισκεφτεί, για να τους παρηγορήσεις και να τους συμπαρασταθείς;
- Είναι αλήθεια ότι δεν πήγα..
- Εφόσον δεν έκανες έλεος σε κανέναν, πώς θέλεις να σε κάνουν έλεος; Βλέπεις λοιπόν ότι ήρθες εδώ για να μάθεις, όταν βγεις με το καλό έξω, να πηγαίνεις όπου υπάρχει πόνος και ανάγκη, διότι πάντοτε θα πληρώνεσαι με το ίδιο νόμισμα...
Έτσι είναι αγαπητοί μου! Σπείραμε αγάπη στον συνάνθρωπό μας, αγάπη θα θερίσουμε. Σπείραμε σκληρότητα, σκληρότητα θα θερίσουμε. Ό,τι σπέρνουμε, αυτό θερίζουμε...

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

Και ενώ ο άνθρωπος όλα τα πιστεύει με καταπληκτική αφέλεια...
Πιστεύει για παράδειγμα, ότι το νερό που πίνει στη βρύση δεν είναι δηλητηριασμένο, ώστε το πίνει χωρίς να το εξετάσει μικροβιολογικά...
Πιστεύει και πίνει...
Πιστεύει και τρώει...
Πιστεύει και παίρνει το φάρμακο...
Πιστεύει στον ιατρό και χειρουργείται...
Πιστεύει στο αεροπλάνο και επιβιβάζεται...
Πιστεύει, ότι αυτό που θα σπείρει, σε λίγο καιρό θα το θερίσει...
Πιστεύει στο δάσκαλο ότι β και α κάνουν βα...
Πιστεύει στα πάντα και προχωρεί!...
... Όταν όμως φτάσει στο θέμα της πίστεως στο Χριστό, εκεί λέει:
- Α, αυτό άστο δεν Τον πιστεύω, αυτά είναι παραμύθια... αυτά είναι για τους αφελείς ανθρώπους!
Διάβασε άπιστε άνθρωπε τον σοφό Σολομώντα, που σε ρωτάει:
Πες μου άνθρωπε, πώς διαμορφώνονται τα οστά του εμβρύου, στη κοιλιά της μάνας; Και δεν είναι μόνο ότι διαμορφώνονται τα οστά, αλλά και μερίζονται και συναρμολογούνται, κατά αναλογία της εργασίας και της διακονίας που πρόκειται να προσφέρουν. Ποιός τα κόλλησε, ποιός τα έβαλε;
Ποιός σε έφτιαξε την καρδιά σου και την έβαλε μπρος να λειτουργεί;
Ποιός σου έφτιαξε τους πνεύμονες και ποιός σου έβαλε το αίμα μέσα στις φλέβες σου;
Ποιός σου έβαλε φατνίο και σου χάραξε τα δόντια; Ποιός;
Πώς η μάνα σου τρώει και πίνει και βγάζει γάλα, μόνο την περιόδο του θηλασμού; Πώς γίνεται;...
Ποιός; Τίποτα! Ουδεμία απάντηση και καμμία εξήγηση...
Δεν τον αφήνει ο διάβολος να τα φιλοσοφήσει όλα αυτά... δεν τον αφήνει να πιστέψει στον Χριστό. Δεν τον αφήνει ο εγωισμός του...

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 - 1982)

Όποιος κυνηγάει την «ευχή» σαν το χρυσάφι και εκμεταλλεύεται και το λεπτό όλα τα υπερπηδά, τα δέχεται και τα υπομένει. Τότε ο Θεός και η Παναγία τον σκεπάζουν.
Γερόντισσα Μακρίνα, Ι. Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς
Όταν αυξηθή η πνευματικότης, θα καταπολεμηθή και η υπνηλία.
Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής
Ὅταν ὑπάρχει ἡ ἀγάπη, δὲν λείπει κανένα στοιχεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀπὸ κεῖνον ποὺ τὴν ἔχει ἀποκτήσει, ἀλλὰ κατέχει ὅλόκληρη, πλήρη καὶ ἄρτια τὴν ἀρετή, ὅπως ἐπίσης, ὅταν αὐτὴ ἀπουσιάζει, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἔρημος ἀπὸ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἀγαθά.
Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Όσο ο άνθρωπος αγαπά το Θεό, τόσο έχει αγάπη και για τους ανθρώπους. Τους αγαπά σαν εικόνες Θεού, με σεβασμό, λεπτότητα και αγιασμό.

Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής..

– Στις αγρυπνίες νυστάζω πολύ· τί να κάνω;
– Να τον τσακίζης τον ύπνο.
Στην εκκλησία, επειδή ο άνθρωπος ηρεμεί ψυχικά και κουράζεται σωματικά, νυστάζει. Αλλά, όταν επιμείνης να σε πάρη ο ύπνος, τότε ο ύπνος τσακίζεται και φεύγει.
– Γέροντα, μπορεί σε μια αγρυπνία και δύο ώρες να προσπαθώ να διώξω τον ύπνο.
– Γιατί δεν τον στέλνεις στα νοσοκομεία, στα ψυχιατρεία; «Θεέ μου, να λές, δώσε τον ύπνο σε όσους δεν μπορούν να κοιμηθούν, είτε γιατί πονούν είτε γιατί είναι τεντωμένα τα νεύρα τους».
Να κάνης τον ύπνο χάπι και να τον στέλνης με την προσευχή σε όσους δεν μπορούν να κοιμηθούν και ταλαιπωρούνται οι καημένοι, κι εσύ μέρα‐νύχτα να δοξάζης το Θεό.

Άγιος Παϊσιος

῎Αν οἱ ἄνθρωποι γνώριζαν τί τούς περιμένει μετά θάνατον, νυχθημερόν θά προσηύχοντο. Δυστυχῶς οἱ πολλοί πιστεύουν πώς μέ τό θάνατο φθάνει καί τό τέλος.῾Η ζωή ὅμως ἀρχίζει μετά τόν ἐπί γῆς θάνατο. Κι ὅσοι ὑποφέρουν μέ ὑπομονή τά ἐπί τῆς γῆς, ἐργάζονται γιά νά κατακτήσουν τήν αἰωνιότητα...

∽ Άγιος Θεοδόσιος του Καυκάσου ☦