Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Άντρας και η γυναίκα πρέπει να είναι όπως τα χέρια με τα μάτια. Όταν τα χέρια πονούν τα μάτια πρέπει να κλαίνε. Και όταν τα μάτια κλαίνε, τα χέρια σκουπίζουν τα δάκρυα.
Αγιος Ιωαννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος:

Τό μέλι εἶναι πολύ ὡραῖο. Ὅταν ὅμως φάει κανείς πάρα πολύ, μπορεῖ νά τοῦ δημιουργήσει ἐμετό. Ἔτσι καί στά πνευματικά, δέν πρέπει νά βγαίνεις ἀδιάκριτα ἀπό τά ὅρια τῶν δυνατοτήτων σου. Νά κάνεις μόνο ἐκεῖνο πού μπορεῖς. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Τ’ ἄλλα θά τ’ ἀναπληρώσει ὁ Ἴδιος μέ τή χάρη Του. Γιατί ὑπάρχει καί ὁ φόβος ν’ ἀπελπισθεῖς, διαβάζοντας τίς ὑψηλές καταστάσεις πού ἔφτασαν οἱ ἅγιοι. Προχώρα στήν πνευματική ζωή μέ ταπεινό φρόνημα καί ὁ Θεός δέν θά σ’ ἐγκαταλείψει. Μήν προσπαθεῖς νά φτάσεις πνευματικές καταστάσεις πού ὑπερβαίνουν τίς δυνάμεις σου, γιατί θά πέσεις ὁπωσδήποτε, καί τήν πτώση σου αὐτή θά τήν ἐκμεταλλευθεῖ ὁ διάβολος.

[toula]

Γερόντισσα Μακρίνα:

Άμα ο άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια στην προσευχή βλέπει ένα φως μέσα στην ψυχή του, βλέπει μία λάμψη, ένα μεγαλείο, του έρχονται άφθονα δάκρυα, γλυκά και νόστιμα, αισθάνεται ένα χορτασμό, που δεν μπορεί να τον συλλάβει ο νους του. Η προσευχή είναι ένας παράδεισος επίγειος, η οποία παρηγορεί και λαμπρύνει την ψυχή. Η προσευχή έχει πολλή χαρά, ομορφιά και αγαλλίαση. Δια της προσευχής θα θεραπεύσουμε και του αδελφού μας την πληγή και κάθε κατάσταση.

[toula]

Πόσο ζυγίζει η αμαρτία;
«Κορόιδευε ένας άθεος έναν ἱεροκήρυκα μιά μέρα, λέγοντάς του:
—Μας μιλᾶτε κάθε τόσο γιά φορτίο ἁμαρτιῶν καί τά παρόμοια. Πιστέψτε με, ὅμως, ὅτι προσωπικά δέν νοιώθω κανένα τέτοιο βάρος. Ἀλήθεια, πόσο ζυγίζει ἡ ἁμαρτία;
Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πολύ ψύχραιμα, ἀπάντησε τότε:
—Δέν μου λέτε, ἄν βάλετε πάνω σ’ ἕνα νεκρό μιά πέτρα ἑκατό κιλῶν, θά τή νοιώση;
—Ὄχι, ἀπάντησε ἀπορημένος ὁ ἄθεος, γιατί εἶναι νεκρός.
—Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ σᾶς, κατέληξε ὁ ἱεροκήρυκας. Ἔξω ἀπό τή Χάρι τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι “νεκρός στίς παραβάσεις καί τά παραπτώματα”(Ἐφ 2, 1). Γι’ αὐτό δέν νοιώθετε τό βάρος τῆς ἁμαρτίας»

[toula]

Ἀγωνισθεῖτε νὰ μπεῖτε ἀπό τὴ στενὴ πύλη. Γιατὶ ὅπως τὰ δένδρα, ἂν δὲν χτυπηθοῦν ἀπό καταιγίδες καὶ δὲν ποτισθοῦν μὲ ἄφθονες βροχές, δὲν μποροῦν νὰ φέρουν καρπό, τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ μᾶς. Ἡ ζωὴ αὐτὴ εἶναι περίοδος καταιγίδων. Ἐάν δὲν περάσουμε μέσα ἀπό πολλὲς θλίψεις καὶ πειρασμούς, δὲν θὰ ἀξιωθοῦμε νὰ γίνουμε κληρονόμοι τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν»

ἀπὸ τὸ Γεροντικὸ

[toula]

Μην έχεις εμπιστοσύνη στον κόσμο.
Πρόσεχε τις συναναστροφές.
Μην ακούσεις ποτέ τί λέει ο κόσμος.
Μπαίνουν πειρασμοί.
Άνθρωποι είμαστε.
Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια, πανουργίες, παγίδες.
Όλα να αντιμετωπίζονται μέσα στον γάμο με αγάπη, πραότητα, υπομονή.
Πίστη στον Θεό και προσευχή και όλα θα πηγαίνουν κατά Θεόν.

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

[toula]

Κάποτε ό πατήρ Ιλαρίων,διηγήθηκε ένα περιστατικό,τό οποίο σίγουρα,είχε ζήσει ο ίδιος,αλλά τό παρουσίασε,σάν νά επρόκειτο γιά άλλον:- Ενας έγκλειστος μοναχός βγαίνοντας μία φορά από τό καταφύγιό του,είδε τόν δαίμονα σάν μοναχό,νά κάθεται καί νά θρηνεί πολύ γοερά.Χωρίς νά αντιληφθεί τήν δαιμονική ενέδρα,τού συμπεριφέρθηκε μέ πολλή συμπόνια καί τόν ρώτησε ποιά ήταν η αιτία τού μεγάλου θρήνου.Τό πονηρό πνεύμα απήντησε ότι, τριάντα ολόκληρα χρόνια ικέτευε Τόν Κύριο νά τού συγχωρέσει μία αμαρτία,αλλά Εκείνος δέν τήν συγχωρούσε. Συνέχισε λοιπόν νά οδύρεται,ο δέ ασκητής, παρηγόρησε όπως μπορούσε τόν δήθεν μοναχό. Επιστρέφοντας στήν εγκλείστρα του,ό ίδιος ο δαίμων τού επετέθη,κεντρίζοντάς τον μέ τόν εξής λογισμό. - Νά, αυτός ο άνθρωπος, γιά μία μόνο αμαρτία κλαίει τόσα χρόνια καί δέν μπορεί νά κάμψει Τόν Κύριο γιά νά τόν σπλαχνισθεί,ενώ εσύ πού αμάρτησες από τήν νεότητά σου,τί περιμένεις αφού τόσο παρώργισες Τόν Κύριο; Δέν υπάρχει πλέον συγχώρησης. Τί κάνεις εδώ ; Τόν καιρό σου χάνεις..-Ο ελεήμων όμως Κύριος,δέν άφησε τόν δούλο Του νά πέσει στά δαιμονικά δίχτυα. Τήν ίδια στιγμή ο έγκλειστος μοναχός,άκουσε φωνή νά τού λέγει:- Μήν πιστεύεις τόν δαίμονα πού σέ πειράζει. Πήγαινε καί πές του ότι- όχι μόνο τά τριάντα χρόνια μπορούν νά καθαρίσουν τόν άνθρωπο από μία αμαρτία, αλλά καί τρείς ώρες, πραγματικής μετανοίας είναι αρκετές ,γιά νά τόν απαλλάξουν από όλες τίς αμαρτίες τού κόσμου.Καί σένα σατανά, Ο Κύριος θά σέ δεχόταν,άν μετανοούσες.Βγήκε ο μοναχός,τά είπε στόν δαίμονα,κι εκείνος γελώντας σαρκαστικα....- Αι γέρο, μέ ανεγνώρισες ! είπε καί ευθύς έγινε άφαντος.

Βίοι Αθωνιτών τού ΙΘ΄αιώνος.
Ι.Μετόχι Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου. Ορμύλια

[toula]

.Ἀλλά γιατί ὁ Θεός ὅμως προέβη στήν δημιουργία;
Γιά ποιό λόγο ὁ Θεός
ἔκανε τόν κόσμο;
Ὁ Θεός εἶχε κάποια ἀνάγκη ἀπό τόν κόσμο;
Ἤθελε ὁ
Θεός ὁ ἴδιος νά πάρει κάτι ἀπό τόν κόσμο;
Ζητοῦσε τίποτα ἀπό τή δημιουργία;
Ἀναμφισβήτητα ὄχι. Συνεπῶς τό πρῶτο ἐλατήριο τοῦ Θεοῦ εἶναι
ὅτι ὁ Θεός ἀγαποῦσε. Εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πού φέρνει στήν ὕπαρξη
ὅλα τά δημιουργήματα.
Ἄν ἐρωτήσετε αὐτό τό πολύ καί δύσκολο στή λογική μας ἐρώτημα· γιατί ὁ Θεός ἔκανε τόν κόσμο;
Γιατί ὑπάρχουν τόσες
χιλιάδες εἴδη ζωικοῦ καί φυτικοῦ βασιλείου;
Γιατί αὐτή ἡ πλησμονή ζωής;
Κάθε τετραγωνικό ἑκατοστό ὕλης ἔχει ζωή.
Ἡ ζωή σφύζει ἐπάνω στήν
ἐπιφάνεια τῆς γῆς!
Εἴτε πᾶτε στήν ἐπιφάνεια τῆς γῆς ἤ στά βάθη τῶν
ὠκεανῶν, θά βρεῖτε ζωή.
Γιατί μέ τόση πληθωρικότητα ὁ Θεός ἔκανε αὐτή
τή δημιουργία;
Ποῦ ἀποβλέπει;
Καί γιατί αὐτό τό ἀπέραντο, τό τρομακτικά ἀπέραντο σύμπαν;
Ποῦ ἀποβλέπει;
Δέν ὑπάρχει καμία ἄλλη
ἀπάντηση παρά μόνο αὐτή.
Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ! Μόνη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
ἔκανε τήν δημιουργία.
Ὁ Θεός εἶναι ἀνενδεής. Δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τίποτε.
Οὔτε νά δοξάζεται οὔτε νά λατρεύεται, οὔτε τίποτε χρειάζεται.
Ἄν ζητᾶ τήν δόξα καί τήν λατρεία του εἶναι γιά νά γίνει αὐτή ἡ δημιουργία,
διά τῆς ἐλευθέρας προσφορᾶς τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι ἡ λατρεία καί ἡ
δοξολογία, μέτοχος τῆς μακαριότητος τοῦ Θεοῦ.
Νά γίνει μέτοχος ὁ
ἄνθρωπος καί διά τοῦ ἀνθρώπου ὁλόκληρη ἡ δημιουργία μέτοχος τῆς μακαριότητος καί τῆς εὐτυχίας τοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτό ὁ Θεός ἔκανε τόν κόσμο.
Ἀπό ἀγάπη, νά μήν εἶναι μόνος του, μόνος στήν μακαριότητά του, ἀλλά
στήν μακαριότητα νά εἶναι ὅ,τι δημιουργεῖ. Καί ὁ Θεός ὅ,τι κάνει εἶναι
εὐτυχισμένο.
Θά σᾶς πῶ ἕνα μικρό παράδειγμα. Τά σκουλήκια πού εἶναι μέσα στά
ξύλα καί στή γῆ, ἤ τά σκουλήκια πού εἶναι μέσα στό ξύλο τῶν δέντρων
καί δέν βλέπουν τό φῶς τοῦ ἥλιου, τά σκουλήκια αὐτά εἶναι εὐτυχῆ;
Εἶναι
εὐτυχῆ!
Ὁ Θεός δέν κάνει δυστυχισμένα πλάσματα.
Ἐκεῖνο πού καθιστά
δυστυχισμένα τά πλάσματα εἶναι ἡ ἁμαρτία.
Ἡ χριστιανική ἀνθρωπολογία βέβαια λέγει ὅτι πολλά ζῶα σήμερα
εἶναι δυστυχῆ.
Ἤ πεινοῦν, ἤ κρυώνουν ἤ ἀποθνήσκουν κι αὐτό γιατί διεσαλεύθη ἡ τάξη ἀπό τήν ἁμαρτία τῶν ἀνθρώπων.
- Θά τό δοῦμε ὅμως αὐτό
ἀναλυτικά..
τώρα μόνο αὐτό καταθέτω - ὅτι ὁ Θεός δέν δημιουργεῖ δυστυχισμένα πλάσματα.
Δεύτερος λόγος πού ὁ Θεός ἔκανε τή δημιουργία εἶναι γιατί ἤθελε.
Ἐάν
δέν ἤθελε δέν θά ἔκανε τήν δημιουργία.
Ἀλλ’ ἐπειδή ἤθελε, ἔκανε τήν δημιουργία.
Λέγει ὁ ψαλμωδός «Πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ὁ Κύριος ἐποίησεν»
(Ψαλμός 134, 6)
Ἔκανε
ὅ,τι ἤθελε.
Ὅ,τι δέν ἤθελε δέν τό ἔκανε.
Συνεπῶς ὅ,τι ἔχει δημιουργηθεῖ
εἶναι ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Κι ἐκεῖνα πού μοιάζουν περίεργα, δέν ξέφυγαν ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά εἶναι μέσα στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἐμεῖς δέν ἔχουμε πιά τό μυαλό πού εἴχαμε, ὅταν ὁ Θεός μᾶς ἔκανε. Ὅπως
ἔκανε τόν Ἀδάμ,
ἔχει σκοτισθεῖ τό μυαλό μας καί πολλές φορές θέτουμε
ἐρωτήματα :
Αὐτό τί χρειάζεται; Ἐκεῖνο γιατί;
Δέν ξέφυγε τίποτα ἀπό τό Θεό!
Ἡ δημιουργία δέν εἶναι κάτι πού ἔχει στραβά πράγματα, ψεγάδια..
Ὅσα ἤθελε ὁ Θεός ἔκανε.
Δέν ἔκανε ὅ,τι δέν ἤθελε.
Αὐτά τά δυό, λοιπόν, εἶναι τά κίνητρα τρόπον τινά τοῦ Θεοῦ, πού
δημιουργεῖ τόν κόσμο.
Τό θέλημά του καί ἡ ἀγάπη του .

Απόσπασμα από την 4η ομιλία στην κατηγορία
« Χριστιανική Κοσμολογία - Ἀνθρωπολογία ».
Όλες οι ομιλίες της κατηγορίας
" Χριστιανική Κοσμολογία - Ἀνθρωπολογία " εδώ ↓.
http://www.arnion.gr/.../xristianikh-ko ... urvpologia
Πηγή : " Θεογνωσία ". Γέροντα μου Χρυσοστομε την ευχή σου ...

[toula]

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος:
Αποτελεί δείγμα αρετής και πνευματικής προόδου να κατορθώσει κάποιος να ελέγξει τα λόγια του και πολύ περισσότερο να επιτύχει την σιωπή που οδηγεί σε περισυλλογή και προσευχή. Για την αξία αυτής της σιωπής ο Αββάς Ισαάκ μας λέγει: ''Περισσότερο από όλα αγάπησε την σιωπή, διότι η σιωπή προξενεί σε σένα καρποφορία της αρετής, την οποίαν γλώσσα ανθρώπου δεν μπορεί να εξηγήσει. Πρώτον μεν ανάγκασε τον εαυτόν σου να σιωπά, και τότε από την σιωπή γεννιέται κάτι σε σένα, που σε οδηγείς σε αυτήν. Είθε να σου δώσει ο Θεός να αισθανθείς εκείνο, το οποίο γεννιέται από την σιωπή. Εάν εξασκηθείς στο έργο της σιωπής, πόσο φως θα ανατείλει από αυτό στην ψυχή σου''.

(O Αββάς Ισαάκ ο Σύρος και η άσκηση στην ζωή μας)

[toula]

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος:

Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ' ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες. Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ. Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς. Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή σωματική ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή. Καί προσευχή καί ἐργασία.